या दिव्य उपदेशात, भगवंतांनी साधकाला नेहमी स्वतःचे ध्यान कसे करावे हे सांगितले. आपण आपल्या स्वरूपाचा नेहमीच सुंदर, आकर्षक, संपूर्ण विश्वाला व्यापून टाकणारा, निर्माण आणि संहार करणारा म्हणून विचार करावा. पुढे त्या रूपाचे वर्णन असे केले आहे—तो तेजस्वी ज्वाळांच्या हारांनी झगमगणारा, ब्रह्मलोकापर्यंत विस्तारलेला, दहा भुजा, चार तोंडे, पिंगट डोळे आणि हातात भाला असलेला आहे. हे रूप अत्यंत उग्र आहे, तीक्ष्ण दात बाहेर आलेले, अत्यंत भयंकर, तीन डोळ्यांनी युक्त आणि चंद्राने अलंकृत आहे. साधकाने सिद्धीसाठी भैरवाचे आणि सर्व कार्यांसाठी गरुडाचे स्मरण करावे. विशेषतः सर्पनाशासाठी, गरुडाचे ध्यान करावे, जो अत्यंत भयंकर आणि भीषण आहे; त्याचे पाय पाताळात स्थिर आहेत आणि त्याच्या पंखांनी सर्व दिशांना व्यापले आहे. सप्तस्वर्ग त्याच्या छातीवर आहेत, ब्रह्मांडाचे अंड त्याच्या कंठाशी आहे; पूर्व दिशेपासून ईशान्यपर्यंत त्याचे शिर ध्यानात घ्यावे. सदाशिवाच्या जटेत आणि त्रिशक्तीमध्ये, सर्वोच्च शिव तार्क्ष्य म्हणून, सर्व लोकांचा अधिपती म्हणून प्रकट होतो. हा त्रिनेत्री, उग्र रूपाचा, विष व सर्पांचा संहार करणारा, मोठ्या भयंकर तोंडाचा, आणि मंत्रस्वरूप गरुड आहे. सर्व कार्यात त्याचे ध्यान काळाग्नीप्रमाणे प्रज्वलित म्हणून करावे; अशा प्रकारे स्थाननियमन केल्यावर, जे काही मनाशी ठरवले जाते, ते साध्य होते; साधक स्वतः गरुडासारखा होतो. त्याच्या दर्शनाने भूत, प्रेत, यक्ष, सर्प, गंधर्व, राक्षस आणि तापांचे सर्व प्रकार नष्ट होतात. धन्वंतरी म्हणतात: अशा प्रकारे गरुडाने उपदेश केला आणि कश्यपाला संबोधित केले, जसे महेश्वराने गौरीला ज्ञान दिले; तसेच हे ऐक. यानंतर भैरव म्हणतात: आता मी सदैव तृप्त करणारी, भोग व मोक्ष देणारी त्रिपुरा सांगतो. 'ॐ ह्रीं, या देवी, ऐं ह्रीं ह्रीं' या मंत्रांनी रेखा निर्माण करावी. 'ॐ ह्रीं, क्लेदिनी, भं, नमः', मदन-क्षोभिनीला नमस्कार. 'ऐ, यं यं, क्रीं' किंवा गुणांच्या रेषेने 'ह्रीं', मदनाच्या अंतर्गत. 'ऐं ह्रीं ह्रीं' आणि निरंजन, वागती, मदनरेषेत, आणि खनेत्र-अवलिती. वेगवतीला, महात्म्याच्या आसनासाठी, पूजा करावी. 'ॐ ह्रीं, क्रैं, नैं, क्रैं', मदनाच्या मदनासाठी, 'क्रीं, नमः'. 'ऐं ह्रीं', त्रिपुरेला नमस्कार. 'ॐ ह्रीं क्रीं', पश्चिम मुखासाठी, 'ॐ ऐं ह्रीं ह्रीं', उत्तरासाठी. 'ऐं ह्रीं', दक्षिण व उपरि मुखासाठी, आणि पश्चिमेसाठी. 'ॐ ह्रीं' पाशासाठी, 'क्रीं' अंकुशासाठी, 'ऐं' कपालासाठी, नमस्कार. पहिला भीती, 'ऐं ह्रीं', तसेच शिरासाठी, जटेसाठी, कवचासाठी. 'ऐं ह्रीं क्रीं', अस्त्रासाठी, 'फट्'. पूर्वेस कामरूप, असितांग, भैरव, ब्रह्माणीला नमस्कार; दक्षिणेस कंद, रुरु भैरव, माहेश्वरी यांना आवाहन करावे. पश्चिमेस चंड, उत्तर दिशेस चोल्क, क्रोध, वैष्णवी यांना नमस्कार. आग्नेयेस अघोरा, उन्मत्त भैरव, वाराही; वायव्येस सारा, कपाळिन भैरव, माहेन्द्रि. वायव्य कोपऱ्यात जलंधर, भयानक भैरव आणि चामुंडेची पूजा करावी; ईशान्य कोपऱ्यात वटुक, संहार आणि चंडिका यांचीही पूजा करावी. यानंतर रती, प्रीती, काम आणि पाच बाणांची पूजा करावी; ध्यान, पूजा, जप, होम याने देवी नेहमी सिद्ध होते. नित्य व त्रिपुरा, ज्वालामुखीच्या क्रमाने, रोगांचा नाश करतात; मी ज्वालामुखीच्या पूजेचा क्रम सांगतो, जी मंगलमयी आहे आणि मध्यभागी पूजनीय आहे. नित्यरुणा, कामाने मोहित, तिचे स्वरूप महान मोह आहे; तसेच महेन्द्रिणी, कालानाकर्षिणी, भारती. ब्रह्माणी, माहेशी, कौमारी, वैष्णवी; तसेच वाराही, माहेन्द्रि, चामुंडा, अपराजिता. विजय, अजिता, मोहिनी, त्वरीता; स्तंभिनी, जृंभिणी यांची पूजा करावी, आणि कळिकेची कमळाबाहेर पूजा करावी; ज्वालामुखीच्या क्रमाने पूजा केल्यास विषादी दोष नष्ट होतात. यानंतर भैरव म्हणतात: आता मी पुण्य आणि पाप शुद्धीचा मुकुटमणी सांगतो; सूर्य, देवी, गण, सोम यांचे स्मरण करून, साधकाने त्याचे अंकन करावे. तीन रेषांनी, गायीच्या मूत्रासारख्या किंवा वाहत्या प्रवाहातून, किंवा दिशांच्या ठिकाणी उत्पन्न झालेल्या, ध्वज वगैरे मोजावे. ध्वज, धूर, सिंह, कुत्रा, वृषभ, गाढव, हत्ती, गिधाड—ही आठ नावे ओळखावीत आणि मंत्रांनी त्यांची प्रतिष्ठापना करावी. ध्वजाच्या स्थळी ध्वज दिसला तर राज्य, संपत्ती वगैरे विचार येतात; ध्वजाच्या ठिकाणी धूर दिसला तर धातू व लाभाचे विचार येतात. ध्वजाच्या ठिकाणी सिंह दिसला तर धनलाभ वगैरे मिळते; कुत्रा दिसला तर सेवक, सुख इत्यादी विचार येतात. वृषभ दिसला तर पद, लाभ; गाढव दिसला तर दुःख, क्लेश. हत्ती दिसला तर पद, विजय; गिधाड दिसला तर दुःख, धननाश. ध्वजाच्या ठिकाणी धूर दिसला तर प्रथम दुःख, मग धनलाभ; धुराच्या ठिकाणी धूर असेल तर वाद, दुःख. सिंह धुराच्या ठिकाणी असेल तर मन, धन इत्यादी; कुत्रा असेल तर विजय, लाभ. वृषभ असेल तर स्त्री, घोडे, धन; गाढव असेल तर रोग, धननाश. हत्ती धुराच्या ठिकाणी असेल तर राज्य, विजय; गिधाड असेल तर धन व राज्याचा नाश. सिंहाच्या ठिकाणी ध्वज दिसला तर राज्यलाभ; धुराच्या ठिकाणी सिंह असेल तर कन्या, धनलाभ. सिंह स्वतःच्या स्थळी असेल तर विजय, मित्रमिलन; त्याच घरात सिंह आला तर स्त्री, गावलाभ. वृषभ सिंहाच्या ठिकाणी असेल तर घर, शेत, धनलाभ; हत्ती असेल तर गावांचे मालकी हक्क. हत्ती सिंहाच्या ठिकाणी असेल तर आरोग्य, दीर्घायुष्य, सुख; कावळा असेल तर कन्या, धान्य, पुण्य. ध्वज कुत्र्याच्या ठिकाणी दिसला तर पद, सुख; धूर असेल तर वाद, कार्यनाश. सिंह कुत्र्याच्या ठिकाणी असेल तर कार्यसिद्धी; कुत्रा असेल तर धननाश. वृषभ कुत्र्याच्या ठिकाणी असेल तर रोगमुक्ती; गाढव असेल तर वादाचा भय. हत्ती कुत्र्याच्या ठिकाणी असेल तर पुत्रपत्नीमिलन; कावळा असेल तर दुःख, कुलनाश. ध्वज वृषभाच्या ठिकाणी असेल तर राजसन्मान, सुख; धूर असेल तर राजसन्मान, सुख. अशा प्रकारे, या दिव्य उपदेशात साधकाला ध्यान, पूजा, व्रत, आणि चिन्हांचे अर्थ सांगितले आहेत, ज्यामुळे तो आपल्या सर्व कार्यात यश, आरोग्य, आणि कल्याण प्राप्त करू शकतो.