सर्वव्यापी मंत्र, तत्त्वांच्या आधी लावून, बोटांच्या सांध्यांवर योग्य क्रमाने स्थापित करावा लागतो. त्याचप्रमाणे, पंचमहाभूतांचा आणि शिवाच्या अंगांचा न्यासही करावा लागतो. या प्रक्रियेत, प्रत्येक मंत्राच्या स्थापनेसाठी आणि पूजनासाठी, प्रणवाने सुरू होणारे नाव व त्या मंत्राचेच नाव वापरून, ही पद्धत शिकवली आहे. त्या नावाचा पहिला अक्षर मंत्र मानला जातो; तोच मंत्र आठ नागकुळांसाठी त्यांची उपस्थिती घडवून आणतो. ओं स्वाहा असा क्रम लावून, पंचमहाभूतांच्या आधी, हा मंत्र सर्व कार्यांची सिद्धी साधतो, हे ताऱ्क्ष्य, ऐक. कर्णन्यास स्वरांनी केल्यावर, पुन्हा देहावर न्यास करावा. त्यानंतर, प्राणशक्तीला ज्वलंत आणि आत्म्याला शुद्ध करणारी म्हणून ध्यान करावे. पुढे, बीज मंत्राचे ध्यान वर्षभर अमृतस्वरूप मानून करावे; त्या बीजाचा पूरक भाव करून, आपल्या शिरोभागी त्याचे ध्यान करावे. पायाजवळ पृथ्वीची स्थापना करावी; ती तापलेल्या सोन्यासारखी तेजस्वी, सर्व लोकांनी परिपूर्ण आणि दिक्पालांसह असावी. ज्ञानी साधकाने ही दैवी पृथ्वी आपल्या देहात स्थापित करावी; तिचे ध्यान काळसर रंगाची, आणि त्यामुळे पृथ्वीची शक्ती दुप्पट होते. नाभीपासून गळ्यापर्यंतच्या अवकाशात, त्रिकोणाकृती सूर्य मंडल, ज्वालांच्या माळेने वेढलेले, प्रज्वलित व ब्रह्मलोकापर्यंत सर्व जगांना भस्म करणारे, असे स्थापित करावे. त्यावर, प्रचंड आणि वायूसंबंधी मंडल, सर्वत्र व्यापलेले, तुटलेल्या काजळासारखे, आत्मरूप मानून ध्यान करावे. शिखाभागाच्या वर, दिव्य, स्वच्छ, स्फटिकासारखे तेज, अपरिमित, आकाशभर पसरलेले, अमृतासारखे ध्यान करावे. पूर्वी सांगितलेल्या क्रमाने पंचमहाभूत आणि नागांची स्थापना करून, ‘ल’ने संपणाऱ्या मंत्रांना बिंदू जोडून, तत्त्वांच्या क्रमाने न्यास करावा. यानंतर, शिवाचा बीजाक्षर न्यास करून मंडलाचे ध्यान करावे. विधीच्या वेळी, मंडलाच्या प्रत्येक भागाला पूर्वी सांगितलेल्या अक्षरांचे ध्यान करावे. पुढे, गरुडाचे ध्यान करावे, ज्याच्या पायांवर व पंखांवर काळ्या नागांची हालचाल आहे; त्यामुळे स्थिर किंवा चल विषाचा नाश होतो. ग्रह, भूत, प्रेत, डाकिनी, यक्ष, राक्षस यांना नागांनी वेढून, शिवाची स्थापना आपल्या देहात करावी. अशा प्रकारे, नाग व पंचमहाभूतांचा द्वैत्य न्यास सांगितला आहे. या प्रकारे ध्यान करून, आत्मतत्त्वापासून सुरू होणारा विधी योग्य क्रमाने करावा. सर्वप्रथम, तीन तत्त्वांचा न्यास, मग सर्वोच्च शिवतत्त्वाचा, देहात, देवतेत आणि बोटांच्या सांध्यांवर करावा. पूर्वी सांगितल्याप्रमाणे, देहावर प्रत्यक्ष व उलट क्रमाने न्यास करून, कंद, दंड, कमळ, धर्म, ज्ञान इत्यादी तत्त्वांचे न्यास करावे. दुसऱ्या स्वरासह, गटाच्या शेवटच्या अक्षराने संपणारा, कमळाच्या मध्यभागी ‘श’ आणि वरच्या भागी ‘म’ ला ‘र’ जोडून पूजा करावी. ‘अ’, ‘क’, ‘च’, ‘ट’, ‘त’, ‘प’, ‘य’ हे अक्षरसमूह पूर्व दिशेला ठेवावेत; पाकळ्यांच्या टोकांवर व तंतूंवर, पूर्व व इतर दिशांना प्रत्येकी दोन अक्षरे स्थापित करावीत. तंतूंवर ‘ई’ ते ‘अं’ या सोळा स्वरांची पूजा करावी. डावीकडून सुरू करून, शक्तींचा न्यास करावा; त्यानंतर तीन तत्त्वांचा न्यास करावा. मग, शिरावर शिवाचा आवाहन करावा; नंतर, देवतेच्या सर्व अंगांसह, परिकारांसह, कमळाच्या मध्यभागी स्थापना करावी. पश्चिम पाकळीवर पृथ्वी, उत्तर पाकळीवर जल, दक्षिण पाकळीवर अग्नी, पूर्व पाकळीवर वायू यांची पूजा करावी. पूर्वी सांगितलेल्या बीजाक्षर व रूपाचा न्यास करावा; वायूचे मूळ नैऋत्य दिशेला, ‘र’ अग्नित स्थापित करावे. नेहमीच ‘वं’ उत्तर-पूर्व दिशेला, ‘ओं’ हृदयात स्थापित करावे; सूक्ष्म व स्थूल तत्त्वांची पूजा बाहेरून करावी. त्यानंतर, शिवाच्या अंगांचे ध्यान करून, त्यांच्या पूजा कराव्यात; हृदय आग्नेय दिशेला, शिर ईशान्य दिशेला. कुंतल नैऋत्य दिशेला, कवच वायव्य दिशेला ठेवावे. अस्त्र बाहेर ठेवावे, डोळा उत्तर दिशेला स्थित आहे. पानाच्या टोकावर व मध्यभागी बीजांची पूजा करावी; अनंतापासून कुलिरापर्यंत आठ नाग योग्य क्रमाने स्थापित करावेत. पूर्व दिशेपासून ईशान्यपर्यंत, साधकाने प्रत्येकाची स्वतंत्रपणे, सांगितलेल्या पद्धतीने पूजा करावी. हृदयकमळात, नियमानुसार, प्रारंभी शिलाखंडावर मंडल ठेवून, ही प्रक्रिया नित्य व नैमित्तिक कर्मांसाठी सांगितली आहे. सदैव स्वतःचे ध्यान करावयाचे की, आपण मनोहर, सर्व विश्व व्यापणारे, सृष्टी व संहाराचे कर्ता आहोत. ज्वालांच्या माळांनी प्रज्वलित, ब्रह्मलोकापर्यंत विस्तारलेले, दहा भुजा, चार तोंडे, तांबडे डोळे, हातात भाला, असे तेजस्वी रूप ध्यानावे. भयंकर, उग्र, तोंडातून सुळे बाहेर आलेले, तीन डोळे, चंद्रशोभित, सिद्धीसाठी भैरवाचे, सर्व कार्यात गरुडाचे स्मरण करावे. नागविनाशासाठी, भयावह गरुडाचे ध्यान करावे; त्याचे पाय पाताळात, पंखांनी दिशा व्यापलेल्या. सात स्वर्ग त्याच्या छातीवर, ब्रह्मांड त्याच्या गळ्यात; पूर्व दिशेपासून ईशान्यपर्यंत त्याचे शिर ध्यानावे. सदाशिवाच्या शिखरात व त्रिविध शक्तीत, परमशिव ताऱ्क्ष्यरूपाने प्रकट होतो. तीन डोळे, उग्र रूप, विष व नागांचा नाश करणारा, भयंकर तोंडाने सर्व भक्ष करणारा, गरुड हा मंत्रस्वरूप आहे. सर्व कार्यात, कालाग्निसारखा प्रज्वलित, असे त्याचे ध्यान करावे; या पद्धतीने स्थान केले की, मनात जे काही इच्छितले, ते साध्य होते. तो साधक गरुडासारखा होतो; त्याच्या दर्शनाने भूत, प्रेत, यक्ष, नाग, गंधर्व, राक्षस, आणि चौथ्या प्रकारचे ताप वगैरे नष्ट होतात. धन्वंतरी म्हणतो: असे गरुडाने सांगितले, आणि गरुडाने कश्यपाला हे ज्ञान दिले, जसे महेश्वराने गौरीला हे ज्ञान शिकवले, तसेच तूही ऐक.