एकदा, महान ऋषी आणि देवतांच्या सभेत, असा प्रश्न उपस्थित झाला की, “तुम्ही, दक्ष, नारद आणि श्रेष्ठ मुनी—तुम्हा सर्वांनी हे महान ज्ञान कसे प्राप्त केले?” त्यावर उत्तर देताना सांगितले गेले, “मी, नारद, दक्ष, भृगु आणि इतर ऋषी—सर्वांनी त्या परमेश्वरास वंदन करून त्याच्याकडून गरुडपुराणाचा आणि रुद्राचा सार भाग प्राप्त केला.” पुढे विचारले गेले, “पूर्वी भगवान हरिने रुद्रासह आणि इतर देवतांसमोर हे ज्ञान कसे प्रकट केले?” त्यावर सांगितले गेले की, “मी, इंद्र व इतर देवतांसह कैलास पर्वतावर गेलो. तेथे आम्ही प्रभूला वंदन करून विचारले, ‘हे प्रभो, आपण शंकराचे ध्यान करत आहात का?’” सर्व देवता आणि ऋषी अत्यंत सूक्ष्म आणि गूढ सत्य ऐकण्याची इच्छा धरून होते. तेव्हा रुद्र म्हणाले, “हे ब्रह्मा, विष्णूची उपासना करण्यासाठी मी व्रत आणि नियमांचे पालन करतो. तो विजयी, पद्मनाभ, हरी—जो देहाच्या पलीकडे आहे—त्याचे मी पूर्ण मनोभावे ध्यान करतो. माझ्या संपूर्ण अस्तित्वाने मी त्यालाच माझे स्वरूप मानतो.” “सर्व गुण परमेश्वरात आहेत, जणू मौल्यवान रत्नांची माळ एका दोऱ्यावर ओवली आहे—तो सर्वात सूक्ष्म आणि सर्वात महान आहे. शब्द, वेदपठण, उपनिषदे ज्याचे वर्णन करतात, तोच पुराणांमध्ये आदिपुरुष म्हणून ओळखला जातो आणि द्विजांमध्ये ब्रह्मा म्हणून. या सर्व विश्वात जणू पक्षी पाण्यावर तरंगतात, तशी त्याची छटा दिसते. देव, यक्ष, राक्षस आणि नागही त्याची उपासना करतात. चंद्र आणि सूर्य हे त्याची डोळे आहेत—मी त्या परमेश्वराचे ध्यान करतो. ज्याचा श्वास वायू आहे, ज्याच्या पोटात चारही महासागर आहेत, जो सृष्टीचा आदि कारण आहे, ज्याच्या मुखातून अग्नी उत्पन्न झाला, ज्याच्या मस्तकातून स्वर्ग निर्माण झाला, ज्याच्यापासून वंश आणि परंपरा सुरू झाली—त्या परमेश्वराचे मी ध्यान करतो.” “अशा प्रकारे, प्राचीन काळी रुद्राने श्वेतद्वीपवासी परमेश्वराला प्रश्न विचारले. आमच्या सर्वांच्या उपस्थितीत रुद्राने परमेश्वराशी संवाद साधला. जसे व्यासांनी मला विचारले, तसेच पवित्र भवानेही विचारले—‘हे हरी, सर्व देवतांचा देव कोण? सर्वांचा स्वामी कोण? कोणत्या गुणांनी, कोणत्या व्रतांनी, कोणत्या धर्मपूर्वक उपासनेने तो प्रसन्न होतो? कोणत्या देवतेपासून या जगाची उत्पत्ती झाली आणि कोण ते पोसतो? सृष्टी, प्रलय, वंश आणि मन्वंतरांची गती—हे हरी, हे सर्व मला सांग. आणि याखेरीज जे काही आहे, तेही सांग.’” तेव्हा, अठरा विद्या शाखांचे रहस्य प्रकट करत, भगवान हरिने रुद्रास सांगितले, “खरेतर, मीच देवांचा देव, सर्व विश्वांचा आणि त्यांच्या स्वाम्यांचा स्वामी आहे. हे रुद्र, जेव्हा माझी उपासना केली जाते, तेव्हा मी सर्वोच्च पद देतो. मीच या जगाच्या अस्तित्वाचे बीज आहे; हे शिवा, मीच या सृष्टीचा कर्ता आहे. मत्स्य इत्यादी विविध अवतारांनी मी या संपूर्ण जगाचे रक्षण करतो. मीच स्वर्ग आणि इतर लोकांचा कर्ता आहे; खरेतर, मीच स्वर्ग आणि इतर सर्व आहे. मीच जाणणारा, ऐकणारा, विचार करणारा, बोलणारा आणि बोलण्यासारखा आहे. मीच ध्यान, पूजा आणि सर्व यंत्रांचा मूळ आहे. हे शंभो, मीच सर्व ज्ञान, हे शिवा, मीच ब्रह्माचे सार आहे. मीच प्रत्यक्ष धर्माचरण, मीच धर्म, आणि मीच वैष्णव मार्ग आहे.” अशा प्रकारे, देव, ऋषी आणि सर्व जीवांसाठी हे परम रहस्य प्रकट झाले.