भगवानाची उपासना कशी करावी, हे सांगताना, ग्रंथात विविध रंगांची वर्णने आलेली आहेत—पांढरा, लाल, पिवळा, निळा, काळा आणि क्रीमसन अशा विविध रंगांचे उल्लेख आहेत. त्याचप्रमाणे, उपासनेत वापरायच्या विविध बीजाक्षरांची आणि प्रतीकांची यादी दिली आहे—कं, टं, पं, शं, गरुड, स्य, जं, खं, वं आणि सुदर्शन; तसेच, घं, ढं, भं, ङं, श्री, गं, जं, वं, शं आणि पुष्टिका; चं, डं, पं, यं, कौस्तुभ, अनंत आणि स्वतः मी. या सर्व प्रतीकांची रूपेही सांगितली आहेत—गरुडाची आकृती कमलासारखी आहे, गदा काळसर रंगाची आहे; शंख पूर्ण चंद्रासारखा शुभ्र आहे, तर कौस्तुभ मणी लालसर तेजाने झळकतो. पुष्पमाळ पाच रंगांची आहे आणि अनंत मेघासारखा दिसतो. या सर्व चिन्हांची आणि दैवी आयुधांची उपासना करताना, भगवंताच्या कमलनयन मंत्रांनी अर्घ्य, पाद्य इत्यादी अर्पण करावी. पूजेच्या योग्य क्रमाची निवड कशी करावी, याचेही विवेचन केले आहे. शरीरशुद्धीसाठी यं, रं, वं, लं या बीजाक्षरांचा जप करावा. त्यानंतर हात व शरीराचा त्रिविध न्यास, आणि हृदयस्थ योगपीठाची उपासना करावी—"ॐ, अनंताला नमस्कार; धर्माला नमस्कार; ज्ञानाला नमस्कार; वैराग्याला नमस्कार; ऐश्वर्याला नमस्कार; अधर्माला नमस्कार; अज्ञानाला नमस्कार; अवैराग्याला नमस्कार; अनैश्वर्याला नमस्कार; पद्मेला नमस्कार; सूर्यमंडलाला नमस्कार; चंद्रमंडलाला नमस्कार; अग्निमंडलाला नमस्कार; विमलेला नमस्कार; उत्कर्षिणीला नमस्कार; ज्ञानाला नमस्कार; क्रियेला नमस्कार; योगेला नमस्कार; प्राह्वीला नमस्कार; सत्येला नमस्कार; ईशानाला नमस्कार; सर्वतोमुखीला नमस्कार; आणि भगवान हरिच्या सर्व अंगांना नमस्कार." यानंतर, कमलाच्या गर्भात, वासुदेव, संकर्षण, प्रद्युम्न, अनिरुद्ध, नारायण, ब्रह्म, विष्णु, नरसिंह, वराह, वैनतेय, सुदर्शन, गदा, पांचजन्य, श्री, पुष्टि, वनमाला, श्रीवत्स, कौस्तुभ, शारंग, दोन तूणीर, कवच, खड्ग, इंद्र, देवता, पृथ्वी, अग्नि, तेजस्वी, यम, धर्म, दिक्पाल, दैत्याधिपती, वरुण, वायू, कुबेर, ईशान, वज्र, शूल, दंड, खड्ग, पाश, ध्वज, गदा, त्रिशूल, अनंत, ब्रह्म, आणि वासुदेव या सर्वांना विविध बीजाक्षरांनी नमस्कार करावा. आणखी, "कमलनयन, विश्वनिर्माता, तुला नमस्कार," असे म्हणत भगवंताचे स्मरण करावे. या सर्वांच्या अग्निहोत्रात 'स्वाहा' या शब्दाने आहुती द्यावी. अर्घ्य अर्पण केल्यानंतर, विजय मिळवून पुन्हा पुन्हा नमस्कार करावा. आपल्या बीजाक्षरांनी आणि अंगन्यासांनी अविनाशी देवाधिदेवाची उपासना करावी. वेदीतील अग्नी प्रदीप्त करून, शुभ फळांनी पूजा करावी. वासुदेव तत्त्वानुसार १०८ आहुती द्याव्यात. अंगांच्या आणि दिक्पालांच्या प्रत्येकासाठी तिघा-तिघांनी आहुती द्याव्यात. अखेरीस, वाणी थांबल्यावर, परमार्थस्वरूपात लीन व्हावे. अशी अग्निहोत्र पूजा नेहमी करावी; विशेष प्रसंगी द्विगुणित करावी. सर्व देवांना त्यांच्या स्थानी परत जाऊ द्यावे. वासुदेव चतुर्भुज आहे; सहावा प्रद्युम्न आहे; अनिरुद्ध द्वादशरूप आहे आणि त्याहून वर अनंत आहे. सुदर्शनचिन्हांनी पूजिल्यास, तो नेहमी घराचे रक्षण करतो. द्वारका-सुदर्शनाची ही पूजा घरात केल्याने शुभरक्षण मिळते. आता, वैष्णव वेदिकेचे (enclosure) वर्णन सांगितले आहे. पूर्वेला, विष्णु, मी तुझ्या आश्रयाला आलो आहे—माझे रक्षण कर. दक्षिणेला, पश्चिमेला, आणि उत्तरेला, हे विश्वनाथा, मी तुझ्या शरण आलो आहे—माझे रक्षण कर. ईशान्य दिशेला, राक्षसांचा संहार करणाऱ्या भगवंताला नमस्कार करून शरण जावे. आग्नेय दिशेला, वराहस्वरूपाने रक्षण कर; नैऋत्य दिशेला, नरसिंहस्वरूपाने रक्षण कर. वायव्य दिशेला, हयग्रीवास्वरूपाने रक्षण कर. सर्व दिशांना, अजिंक्य, अविजित भगवंताला नमस्कार करून रक्षण मागावे. आकूपार (कच्छप) आणि महामत्स्य यांना नमस्कार करावा. कोणत्याही रूपात असलेला विष्णु, तू माझे रक्षण कर; परात्पर पुरुषोत्तम, तुला नमस्कार. पूर्वी, ईशान्य दिशेच्या रक्षणासाठी, कात्यायनीने, वृषध्वजधारी शंकराच्या साह्याने, रक्तबीज आणि इतर दैत्यांचा संहार केला होता. अशा प्रकारे, या पूजाविधानाचे आणि रक्षणमंत्रांचे वर्णन केल्यानंतर, आता सर्वोच्च योग सांगितला जातो, जो भोग आणि मोक्ष दोन्ही देतो.