गरुडपुराणम्

याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या श्राद्ध विधीचे वर्णन असे आहे: सर्व देवांना आवाहन करून त्यांची संमती घेतली जाते, आणि विश्वेदेवांच्या स्तोत्राचा पाठ केला जातो. 'शन्नो देवी' या स्तोत्रासह, दूध, जव आणि जवाचे दाणे अर्पण केले जातात. सुगंधी पाणी, दीप, हार आणि दीप अर्पण यांचा समावेश होतो. पूर्वीपेक्षा दुप्पट कुशा घास देऊन 'उषंतस्त्वा' या स्तोत्राने पितरांसाठी अर्पण केले जाते. जवातील अर्पण तिळासह करावे, आणि पूर्वीप्रमाणे अर्घ्य व अन्य विधी पार पाडाव्यात. पितरांसाठी जागा निश्चित केली जाते; पात्र खाली ठेवले जाते. दिलेल्या निर्देशानुसार, पितृयज्ञाप्रमाणे अग्नीत अर्पण केले जाते. विशेषतः चांदी उपलब्ध असल्यास, किंवा जे मिळेल त्यानुसार पुढील विधी करावी. अर्पण केल्यानंतर, द्विजाचा अंगठा त्या अर्पणावर ठेवून 'हे विष्णूसाठी आहे' असे म्हणावे. ज्या प्रमाणात पाठ सहज होईल, तितका पाठ करावा; यावेळी उपस्थित लोक शांतपणे भोजन करू शकतात. कुठे असंतोष वाटल्यास, शुद्धीकरणासाठी मंत्र आणि पूर्वीचा पाठ पुन्हा करावा. अर्पण केलेले अन्न जमिनीवर विखुरावे आणि पाणी दोनदा अर्पण करावे. शिल्लक अन्न असल्यास, पितृयज्ञाप्रमाणे पिंड अर्पण करावा. नंतर 'आशीर्वाद' म्हणावे आणि अक्षय जल द्यावे. बोलण्याची परवानगी मिळाल्यावर, पितरांसाठी 'स्वधा' उच्चारावे. वैश्विक देवांना पाणी अर्पण करताना 'ते संतुष्ट होवोत' असे म्हणावे. 'आपली श्रद्धा कधीही दूर जाऊ नये, आणि कायम काही अर्पण करण्यास मिळावे' अशी प्रार्थना करावी. प्रेमाने 'प्रत्येक अर्पणात हे असो' म्हणत पितरांना विसर्जित करावे. पितृपात्र उलटे करून ब्राह्मणांना विसर्जित करावे. त्या रात्री पत्नीसमवेत ब्रह्मचर्य पाळावे. prescribed पिंड पिंडांमध्ये कार्कंधू फळ मिसळून अर्पण करावे. आवाहन किंवा अग्निकर्म न करता, डाव्या हाताने विधी करावी. उपस्थित लोक 'आनंद असो' म्हणावे, आणि 'आम्ही संतुष्ट आहोत' असे घोषित करावे. अर्घ्यासाठी, पितृपात्रातील अर्पण पितृपात्रांमध्ये ओतावे. पिंड अर्पण आणि एकाच आवाहनाची विधी स्त्रीसाठीही करावी. तिलाही द्विजाने वर्षभर पाणीपात्रासह अन्न अर्पण करावे. महिनाभर अर्पणयोग्य अन्न, वर्षभर पायसम अर्पण करावे. मासानुसार, मासे, रुरू, वराह, ससा यांच्या मांसाचा अर्पण करावा. वर्षातील तेराव्या दिवशी आणि मघा नक्षत्रात अर्पण करावे—यात शंका नाही. शस्त्राने मारलेल्या व्यक्तीसाठी चौदाव्या दिवशी अर्पण करावे. अशा विधीने पुत्रसंपत्ती, सौभाग्य, समृद्धी, प्रतिष्ठा, शुभता मिळते. आरोग्य, कीर्ती, दुःखमुक्ती आणि सर्वोच्च स्थिती प्राप्त होते. श्राद्ध योग्य रीतीने करणारा दीर्घायुष्य, घोडे आणि सर्व संपत्ती मिळवतो. वस्त्र व अन्य दान निश्चितपणे श्राद्धकर्त्याला संतुष्ट करतात, हे द्विजांनो. जसा आजोबा नेहमी प्रेमाने राज्य देतो, तसा हा विधी फलदायी असतो. याज्ञवल्क्यांनी श्राद्ध विधीचे वर्णन सांगून अध्याय पूर्ण केला. आता विनायकदोषाने ग्रस्त व्यक्तीच्या लक्षणांचे वर्णन ऐका: तो उदास असतो, त्याचे कार्य फसते, आणि त्याची सभा कारण नसताना विखरते. शुभ दिवशी तो विधीप्रमाणे स्नान मिळवू शकत नाही. त्याचे डोके सर्व औषधी आणि सुगंधी द्रव्यांनी अभिषिक्त केले जाते.