आग्नीष्णु, अतिरात्र, सुद्युम्न आणि नर अशी काही थोर नावे सांगितली जातात. अभिमान, सहिष्णु आणि मधुश्री हे ऋषी म्हणून स्मरणात आहेत. अष्टकाचे, स्वर्गात वास करणाऱ्यांमध्ये, पाच वेगळे वर्ग सांगितले गेले आहेत. एकदा, अश्वाच्या रूपात असलेल्या एका शक्तिशाली असुराचा, जगाचा पालनकर्ता हरिने वध केला. इक्ष्वाकू, नाभाग, धृष्ट आणि शर्याति ही नावे पुढे येतात. करूष, पृषध्र आणि सुद्युम्न हे मनुचे पुत्र मानले जातात. सातव्या पिढीत गौतम, भरद्वाज आणि विश्वामित्र ही नावे येतात. आदित्य, वसु आणि साध्यांचा समूह मिळून बारा देवता सांगितल्या जातात. दोन अश्विनीकुमार वेगळे ओळखले जातात, आणि विश्वेदेवांची संख्या दहा आहे. शक्तिशाली शक्र, हिरण्याक्षाचा शत्रू म्हणून स्मरणात आहे. आता मी भावी मनु, सावर्णी मनुचे पुत्र सांगतो: वरिष्ठ, गरिष्ठ, वाच आणि संगती हे त्यात आहेत. ऋष्यशृंग, राम आणि सप्तर्षी यांचाही उल्लेख आहे. त्या काळी त्यांच्या देवांचा समूह प्रत्येकी वीस असतो. जो मागितल्यावर विष्णूला तीन पावले दिली, त्याची गोष्ट येथे सांगितली आहे. आता ऐका, वरुणपुत्र दक्ष सावर्णी या नवव्या मनुचे पुत्र: पृथुश्रवा, बृहदुद्युम्न, ऋचीक, बृहतो आणि गुण. मेधातिथी, द्युति, सबल आणि वसु हेही त्यात आहेत. परो, मरीचीचा गर्भ आणि सुदर्माण हे तिघेही सांगितले आहेत. त्या वेळी देवांचा समूह प्रत्येकी बारा असतो. धर्मपुत्र, दहाव्या मनुचे पुत्र ऐका: शतानिक, निरमित्र, वृषसेन आणि जयद्रथ. अयोनिर्मिती, हविष्मान, सुकृती आणि अव्यय हेही त्यात आहेत. त्या वेळी देवांचा समूह प्राण नावाने ओळखला जाईल, ज्यांची संख्या शंभर असेल. बळी या शत्रूचा हरिने गदेद्वारे वध केला. आता मी रुद्रपुत्र, अकराव्या मनुचे पुत्र सांगतो: क्षेत्रवर्ण, दृढेषु आणि आर्द्रक हे त्याचे पुत्र. विष्णू आणि अग्नितेजस तसेच सप्तर्षी यांचा उल्लेख आहे. प्रत्येक समूहात तीस देव असतात, आणि इंद्राला वृष असे नाव दिले जाते. द्वादश मनु, दक्षपुत्र, यांचे पुत्र ऐका: मित्रवान, मित्रदेव, मित्रबिंदु आणि वीर्यवान. तो अत्यंत तपस्वी, तपाचा मूर्तिमंत स्वरूप आणि तपात रमणारा आहे. त्यांच्या कर्तव्यात हरित आणि रोहित हेही महान तपस्वी आहेत. हे पुण्यशाली, धर्मनिवासी इंद्र, ताऱका नावाचा एक शत्रू आहे. आता मी रौच्यमान, तेराव्या मनुचे पुत्र सांगतो: सुनेत्र, क्षेत्रवृत्ति, सुनय, धर्मपा आणि दृढ. निर्मोह आणि तत्त्वदर्शा हे त्या काळचे प्रसिद्ध सप्तर्षी आहेत. तिथे देवांचे समूह तेहेतीस विभागात विभागलेले आहेत. त्या काळी माधवाने, मोराचे रूप धारण करून, ताऱकाचा वध केला. भौत्य मनुचे पुत्र म्हणजे उरूर, गंभीर, धृष्ट, तरस्वी, ग्रह, तेजस्वी आणि दुर्लभ. अग्निध्र, अग्निबाहु, मागध आणि शुचि हेही त्यात आहेत. चाक्षुष, कर्मनिष्ठ, शुद्ध आणि निष्पाप हेही त्यात आहेत. शुचिंद्र हा महान दैत्य, शत्रूंचा संहार करणारा, स्वतः हरि आहे. अशा प्रकारे या विविध मनुंच्या वंश, सप्तर्षी, देवता आणि त्यांच्या काळातील असुर-वध यांचे वर्णन या पवित्र कथेमध्ये आले आहे.