सुवर्ण ध्वजधारी महर्षी, मी तुला सूर्य आणि अन्य देवांची पूजा कशी केली गेली हे सांगतो, ज्याप्रमाणे स्वयंभुव आणि इतरांनी ती केली होती. या पूजेमध्ये, प्रथम सूर्याच्या आसनाला, सूर्याला, मंगळ, शुक्र, राहू, तेज आणि चंड यांना ‘ॐ’ आणि त्यांच्या विशिष्ट मंत्रांनी नमस्कार अर्पण केला जातो. पूजेमध्ये आसन, आवाहन, पाद्य (पाय धुण्याचे पाणी), अर्घ्य (अर्पण), आणि आचमन (पिण्याचे पाणी) यांचा समावेश असतो. दीपप्रज्वलन, नमस्कार, आणि प्रदक्षिणा करून विसर्जन करणे हेही आवश्यक आहे. शिवाच्या पूजेसाठी, ॐ ह्रांमने शिवाला, ह्रांमने हृदयाला, ह्रूंमने शिखेला, ह्रौंमने त्रिनेत्राला, ह्रांमने सद्योजाताला, ह्रूंमने अघोराला, ह्रौंमने ईशानाला, ह्रौंमने गुरूंना, ह्रौंमने चंडाला नमस्कार अर्पण करतात. वासुदेवाच्या आसनाला, वासुदेव, प्रद्युम्न, नारायण, विष्णू, वराह, सुदर्शन, पाञ्चजन्य, पुष्टी, श्रीवत्स, गुरू आणि विश्वक्सेन यांना त्यांच्या मंत्रांनी नमस्कार अर्पण करतात. या मंत्रांनी, हे सुवर्ण ध्वजधारी, हरिच्या पूजेसाठी आसन आणि इतर अर्पण केले पाहिजेत. सरस्वतीच्या पूजेसाठी, ॐ ह्रींने सरस्वतीला, ह्रींने शिराला, ह्रैंमने कवचाला, ह्रःने अस्त्राला नमस्कार अर्पण करतात. श्रद्धा, समृद्धी, कला, बुद्धी, समाधान, पोषण, तेज आणि समज यांचा उल्लेख केला जातो. क्षेत्रपालाला आणि परम गुरूंना नमस्कार अर्पण केला जातो. कमलावर विराजमान असलेल्या सरस्वतीसाठी आसन आणि अर्पण व्यवस्थित ठेवावे. पुढे, भूमीवरील मंडपात स्नान करून, मंडलात विष्णूची पूजा करावी. तिथे सोळा आवरणांसह, निर्दिष्ट रुद्राची रचना करावी. कोपऱ्यातील दोन्ही बाजूंच्या धाग्यांपासून, कोपऱ्यात स्थित असलेल्या देवता ठेवाव्या. पुढील कोपऱ्यातही तशीच व्यवस्था करावी. सर्व जागा आणि आठ दिशांमध्ये, निर्भयपणे व्यवस्था करावी. मध्यमध्ये, हे श्रेष्ठ द्विज, एक चौथ्या भागाने कमी असलेला गोल काढावा. मधल्या भागाचे धागे दोन विभागात विवेकाने तयार करावे. सर्व नाभी केंद्रात हे माप वापरावे. प्रारंभिक धाग्यांच्या विभागाने दारे ठेवावीत. मध्यभाग पिवळ्या रंगाचा, आणि धागे पांढरे, लाल व अन्य रंगाचे असावेत. चौकोन काळ्या रंगाच्या पावडरने भरावा. पांढरा, लाल, पिवळा, काळा—हे क्रमाने वापरावे. मध्यभागी विष्णू, गळ्यात संकर्षण, सर्व अंगात ब्रह्मा, आणि हातांवर श्रीधर ठेवावा. पूर्वेकडे संकर्षण, दक्षिणेकडे प्रद्युम्न, रुद्राच्या कोपऱ्यात आणि इंद्र व इतरांच्या दिशांना श्रीधर ठेवावा. योग्य वेळी, दीक्षित शिष्य, डोळ्यांवर कपडा बांधून, बाहेर बसवले जातात. पुत्रासाठी अर्पण दुप्पट, साधकासाठी त्रिकपट अर्पण करावे. जो गुरू, विष्णू, द्विज किंवा स्त्रीला मारतो, त्याला दीक्षितांनी बांधावे. शिष्यांना बाहेर बसवून, त्यांना व्रत घ्यायला लावावे. दक्षिणपूर्वेकडील अग्निने जळलेल्यांना पुन्हा पाण्याने शिंपडावे. प्रणवाचा आकाशात ध्यान करावे, शरीराचा कारण म्हणून विचार करावा. हे तयार करून, प्रत्येकाला जोडावे. ब्रह्माच्या पवित्र स्थळापासून चार दारे ठेवावीत. हस्तपृष्ठ हे बीजकेंद्र, नख हे धागे. हे ध्यानपूर्वक शिष्याच्या डोक्यावर हात ठेवावा; त्या स्पर्शाने सर्व पाप नष्ट होतात. गुरूने शिष्याची योग्य रीतीने पूजा करावी, डोळ्यांवर कपडा बांधून—जिथे फुल भगवान शारंगीनच्या डोक्यावर पडते, तिथे त्या नावाने शिष्याला नाव द्यावे; स्त्रियांसाठी, स्वतः ठरवलेले नाव द्यावे. आता, मी श्री आणि अन्य देवतांची पूजा सुरू करतो, यशासाठी, वेदीवर व अन्य स्थळी; क्रमाने श्रां, श्रीं, श्रूं, श्रैं, श्रौं, श्रः या मंत्रांचा जप करावा, नंतर हृदय, शिर आणि शिखा. मंडलाच्या वर्तुळात, कमलाच्या मध्यभागी, चार दरवाजांवर, धुळीसह पूजा करावी. अशा प्रकारे, या पवित्र मंत्र, विधी आणि अर्पणांनी, स्वयंभुव आणि इतरांनी सूर्य आणि सर्व देवतांची पूजा केली, आणि सर्व पूजेचा क्रम, विधी आणि मंत्रांचे महत्त्व याचा आदरपूर्वक पालन केला.