पक्षी, यक्ष, राक्षस, ऋषी आणि अप्सरा—हे सर्व देखील त्या दिव्य प्रसंगात उपस्थित होते. देवांचा एक समूह, ज्यांची संख्या एकोणपन्नास होती, त्यांना मरुत म्हणतात. त्यात एकशुक्र, द्विशुक्र आणि त्रिशुक्र हे अतिशय सामर्थ्यवान होते. मित, समित आणि सुमित हेही मोठ्या शक्तीचे होते. अतिमित्र, अमित्र, दूरमित्र आणि अजित देखील त्यात सामील होते. विधारण आणि दुर्मेधा हे एकत्रितपणे एक समूह म्हणून ओळखले जातात. एतेन, प्रसादृक्षा आणि सुरत हे कठोर तपाचे होते. नादी, उग्र, ध्वनी, भासा, विमुक्त, विक्षिप आणि सहा हेही त्या समूहात होते. उद्वेषण नावाचा समूह वायूच्या सातव्या विभागात समाविष्ट आहे. सूर्य आणि त्याचे सहकारी, मनु आणि इतरांनी हरीची भक्तिपूर्वक पूजा केली. या पूजेसंबंधी, स्वायंभुव व अन्यांनी सूर्य व इतरांची कशी पूजा केली, हे सांगावे, अशी विनंती केली गेली. त्या पूजेत, "ॐ, सूर्याच्या आसनाला नमस्कार; ॐ, ह्रां ह्रीं सः, सूर्याला नमस्कार; ॐ, मंगळाला नमस्कार; ॐ, शुक्राला नमस्कार; ॐ, राहूल नमस्कार; ॐ, तेज आणि चंडाला नमस्कार" अशा मंत्रांचा उच्चार केला जातो. पूजेसाठी आसन, आवाहन, पाद्य (पाय धुण्यासाठी पाणी), अर्घ्य (अर्पण), आणि आचमन (पिण्यासाठी पाणी) दिले जाते. दीप, नमस्कार, प्रदक्षिणा आणि विसर्जन याही विधी पार पडतात. "ॐ ह्रां, शिवाला नमस्कार; ॐ ह्रां, हृदयाला नमस्कार; ॐ ह्रूं, जटा, वषट; ॐ ह्रौं, त्रिनेत्र, वौषट; ॐ ह्रां, सद्योजाताला नमस्कार; ॐ ह्रूं, अघोराला नमस्कार; ॐ ह्रौं, ईशानाला नमस्कार; ॐ ह्रौं, गुरूंना नमस्कार; ॐ ह्रौं, चंडाला नमस्कार; ॐ, वासुदेवाच्या आसनाला नमस्कार; ॐ अं ॐ, वासुदेवाला नमस्कार; ॐ अं ॐ, प्रद्युम्नाला नमस्कार; ॐ, नारायणाला नमस्कार; ॐ ह्रां, विष्णूला नमस्कार; ॐ भूः ॐ, वराहाला नमस्कार; ॐ जं खं रं, सुदर्शनाला नमस्कार; ॐ वं लं मं क्षं, पांचजन्याला नमस्कार; ॐ गं डं वं सं, पुष्टीला नमस्कार; ॐ सं दं लं, श्रीवत्साला नमस्कार; ॐ, गुरूंना नमस्कार; ॐ, विश्वक्सेनाला नमस्कार"—अशा मंत्रांनी हरीला आसन व इतर अर्पण केले जाते. "ॐ ह्रीं, सरस्वतीला नमस्कार; ॐ ह्रीं, शिराला नमस्कार; ॐ ह्रैं, कवचाला नमस्कार; ॐ ह्रः, अस्त्राला नमस्कार"—अशा मंत्रांनी सरस्वतीची पूजा होते. श्रद्धा, संपत्ती, कला, बुद्धी, संतोष, पोषण, तेज आणि समज—हे सर्व गुण त्या पूजेत स्मरण केले जातात. "क्षेत्रपालाला नमस्कार; ॐ, परमगुरूंना नमस्कार" असे उच्चारले जाते. कमळावर विराजमान असलेल्या सरस्वतीसाठी आसन व अर्पण व्यवस्थित मांडावे. पृथ्वीवर मंडपात स्नान केल्यानंतर, विष्णूची मंडळात पूजा करावी. तेथे सोळा वेढ्यांमध्ये निश्चित रुद्र रचावा. कोपऱ्यांच्या दोन्ही बाजूला धाग्यांपासून, कोपऱ्यात स्थित असलेल्या देवता ठेवाव्यात. पुढील कोपऱ्यांमध्येही तसाच क्रम ठेवावा. सर्व जागांमध्ये, आठ दिशांत निर्भयपणे पूजा करावी. मधल्या भागात, श्रेष्ठ द्विज, एक चौथ्या भागाने कमी गोल काढावा, हे हरीने सांगितले. विवेकाने मध्यभागाचे तंतू दोन विभागात करावेत. सर्व नाभिकेंद्रांमध्ये हे माप वापरावे. प्रारंभिक धाग्यांच्या विभागानुसार द्वारांची रचना करावी. मध्यभाग पिवळ्या रंगाचा असावा, तंतू पांढरे, लाल आणि इतर रंगांचे असावेत. चौकोन काळ्या रंगाच्या पावडरने भरावा. पांढरा, लाल, पिवळा आणि काळा—हे अनुक्रमाने वापरावे. हृदयाच्या मध्यभागी विष्णू ठेवावा; गळ्यात संकर्षण ठेवावा. सर्व अंगांमध्ये ब्रह्मा आणि हातांवर श्रीधर ठेवावा. पूर्वेकडे संकर्षण, दक्षिणेकडे प्रद्युम्न ठेवावा. रुद्राच्या कोपऱ्यांत आणि इंद्र व इतरांच्या दिशांना श्रीधर ठेवावा. योग्य वेळी, दीक्षित शिष्य, डोळ्यांवर पट्टी बांधून, बाहेर बसवलेले शिष्यांना नियमांचे पालन करायला लावावे. पुत्रासाठी अर्पण दुप्पट, साधकासाठी तिप्पट करावे, असे शिकवले आहे. गुरु, विष्णू, द्विज किंवा स्त्रीला मारणाऱ्याला दीक्षित करून बांधावे. शिष्यांना बाहेर बसवून, त्यांना व्रत स्वीकारायला लावावे. अशा प्रकारे, त्या दिव्य विधीने, देव, ऋषी, यक्ष, आणि सर्व उपस्थितांनी परमेश्वराची भक्तिपूर्वक पूजा केली, आणि त्याच्या कृपेची प्रार्थना केली.