गरुड महापुराणाच्या आचारकांडातील या अध्यायांमध्ये रत्नांची उत्पत्ती, त्यांची परीक्षा, गुणधर्म आणि किंमत यांचा सुंदर आणि तपशीलवार उल्लेख आहे. पद्मराग या रत्नाच्या उत्पत्तीच्या तीन प्रकारांचा उल्लेख केला आहे. या रत्नाची परीक्षा विविध प्रकारांनी करावी लागते. त्यात अग्निपरीक्षेचा समावेश आहे—पद्मराग रत्न कितपत आग सहन करू शकते, हे वापरासाठी विचारात घेतले जाते. मात्र, ही आग सहन करण्याची परीक्षा केवळ परीक्षणासाठी न करता, रत्नाच्या गुणधर्मात वृद्धी व्हावी म्हणून केली जाते. जर अग्निसहनशक्ती योग्य प्रकारे ज्ञात नसेल, तर जळण्यामुळे रत्नात दोष निर्माण होतो. ज्ञानी लोक काच, नीलकमळ, करवीर, स्फटिक, आणि त्यासारखी इतर दगड तसेच वैडूर्य (cat's eye) या रत्नांना ओळखतात. यामध्ये वजन आणि कठीणपणा हे गुण नेहमीच जाणून घ्यावे लागतात. काही नीलम रत्नांना तांबूस छटा असते. निळ्या दगडाचा तेजस्वी भाग, मध्यभागी, इंद्रधनुष्याच्या तेजाप्रमाणे चमकत असतो. या रत्नाचा रंग खूप गडद असल्यामुळे, ते शंभरपट दुधातही आपला रंग टिकवते. उत्तम दर्जाच्या पद्मराग रत्नाची किंमत माषा या बीयांच्या वजनावरून ठरवली जाते. यानंतर, वैडूर्य आणि पद्मराग रत्नांची कथा पुढे सांगितली आहे. कार्केता आणि भीष्मक या स्थळी हे रत्न सापडतात. युगाच्या अंताच्या वेळी समुद्र मंथनात जेव्हा गोंधळ निर्माण झाला, तेव्हा त्या असुराच्या आवाजामुळे एक विशिष्ट खाण प्रकट झाली, जी उत्तम गुणवत्तेची आहे. त्या असुरराजाच्या रत्नांचा आवाज वज्राच्या गडगडाटासारखा आहे आणि ते मेघांप्रमाणे सुंदर दिसतात. पद्मराग रत्नाचे उदाहरण घेता, पृथ्वीवर सापडणाऱ्या रत्नांचे रंग अत्यंत विविध असतात. त्यात मोराच्या कंठासारखा निळा रंग किंवा बांबूच्या पानासारखा देखावा असू शकतो. उत्तम दर्जाचे वैडूर्य रत्न आपल्या मालकाला इतरांमध्ये विशेष तेज देते. डोंगरातील काच, नव्या काच आणि स्फटिक हे सर्व धुरामुळे तुटतात. नव्या काचेत शिलालेख नसतात आणि ती हलकी असते, त्यामुळे ती ओळखता येते. उत्तम गुणवत्तेच्या इंद्रनील (नीलम) रत्नाची किंमत सुवर्णमुद्रांवरून निश्चित केली जाते. प्रत्येक रत्नाच्या सर्व विविध रंगांची ओळख विद्वानांनी नेहमी काळजीपूर्वक करावी, कारण ती सहज ओळखता येतात. कुशल आणि अकुशल, योग्य आणि अयोग्य पद्धतीने बांधलेली रत्नांची बांगडी पूर्वी, सध्या आणि भविष्यातील रत्नांनी भरलेली असते. पूर्वीच्या रत्नांच्या खाणी समुद्रकिनाऱ्याजवळ सापडतात. मनूने सांगितले आहे की सोने सोळा माषा वजनाचे असते; एक दोरा चार माषाचे आणि एक माषा पाच कृष्णलाचे असतो. अशा प्रकारे, रत्नांची किंमत ठरवण्याची पद्धत सांगितली आहे. हिमालयावर, देवांचे शत्रू असलेल्या असुराची त्वचा पडली आणि तिथे जो फिकट, तेजस्वी रंगाचा दगड सापडतो, त्याला पद्मराग म्हणतात. जो दगड लालसर, पिवळा, पारदर्शक आणि तपकिरी आहे, तो एकच प्रकार मानला जातो. जो अत्यंत लाल आहे, त्यालाच पद्मराग म्हणतात. या रत्नाची किंमत रत्नतज्ञ सांगतात, जशी वैडूर्य रत्नाची सांगितली जाते. पुढे सांगितले आहे की, वायूने असुरराजाच्या नखांना उचलून कमळांच्या वनात आनंदाने विखुरले. त्या रत्नाच्या रंगामुळे ते रक्त, सोमरस, मध, तांबे, पिवळा आणि अग्नी यांच्या तेजाने चमकत असते. अशा प्रकारे, गरुड महापुराणात रत्नांची उत्पत्ती, त्यांची परीक्षा, गुणधर्म, किंमतीची मोजणी आणि विशेषता यांचा सुसंगत आणि पवित्र निवेदन या अध्यायांमध्ये केले आहे.