रत्नाचे तेजस्वी रंग असलेले दागिने नेहमीच प्रशंसा मिळवतात. अशा प्रकारे, पद्मराग रत्नाची परीक्षा यावर आधारित आहे, आणि श्री गरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांडातील सत्तरावे अध्याय येथे संपतो. पुढे, नागांचा स्वामी दानवांचा पित्त घेतो. त्याच्या स्वतःच्या मस्तकावरील रत्नाच्या तेजाने उजळून, तो आकाश आणि समुद्रात प्रवेश करतो. त्याच्या पंखांच्या झटक्याने जणू स्वर्ग आणि पृथ्वी एकत्रित होतात. अचानक, नागराज सुरसाने अभिषिक्त केलेल्या तुरुष्क वृक्षाच्या पायाशी ते पित्त सोडतो. त्याच क्षणी, ते खाली पडत असताना, तो वराळाच्या निवासस्थानातून जातो आणि रामाजवळ पोहोचतो. पित्त अजूनही खाली पडत असताना, गरुड त्याचा काही भाग पकडतो. गवत, शेवाळ, दलदलीतील वनस्पती, तीक्ष्ण चोचीचे पक्षी, सिमलाच्या फुलांचे आणि काजवे जिथे राहतात, तिथेच नागराजाच्या हाताच्या आघाताने दानवांचा पित्त पडते. त्या पन्ना उत्पन्न होणाऱ्या जागेत, कोणतेही मंत्र किंवा औषध काम करत नाही. तिथे आणखी एक स्वरूप आहे, जे दोषरहित आहे. ते अतिशय हिरव्या रंगाचे, मऊ, तेजस्वी आणि तंतुमय स्वरूपाचे आहे. त्याचा आकार आणि गुणधर्म योग्य आहेत, रंग सम आहे, आणि त्याचा सन्मान कमी नाही. जेव्हा हिरवा रंग बाजूला ठेवला जातो आणि तेज आत लपलेले असते, तेव्हा ते रत्न पाहिल्यावर मनाला विशेष आनंद मिळतो. त्याचा रंग अत्यंत सुंदर असतो, आणि आत स्पष्ट किरणांनी शोभा मिळते. ते रत्न गडद रंग, तेज आणि घन स्वरूपाने चमकते. काही ठिकाणी ते डागयुक्त, कठीण, अशुद्ध, खडबडीत आणि दगडाच्या पोतासारखे दिसते. सांध्यावर वाळलेले रत्न दुसऱ्या प्रकारच्या पन्ना बनते. भल्लातक आणि पुत्रिका हे त्यांच्या रंगानुसार ओळखले जातात. पुत्रिका, लिनन कपड्याने घासल्यावर, तिचे तेज कमी होते. काही पन्ना, अनेक स्वरूप आणि गुणधर्म असले तरी, पन्नाच्या वैशिष्ट्यांचे अनुसरण करतात. हिरे, मोती आणि इतर काही द्विज रत्नही अस्तित्वात आहेत. काही ठिकाणी, सरळपणामुळे विशिष्ट गुणधर्म निर्माण होतो. स्नान, पान, जप, आणि रक्षणासाठी मंत्रांच्या विधीत; देव, पूर्वज, अतिथी, आणि गुरूच्या सन्मानाच्या विधीत; दोषरहित आणि गुणवत्तायुक्त रत्न सोन्याशी जुळवले जाते. पद्मराग रत्नाचे मूल्य त्याच्या वजनावरून ठरते. त्याचप्रमाणे, पद्मराग रत्नातील दोषामुळे त्याचे मूल्य कमी होते. आणि श्री गरुड महापुराणाच्या आचारकांडातील एकाहत्तरावे अध्याय, 'पन्नाची परीक्षा', येथे संपतो. त्या ठिकाणी, सिंहल देशाच्या युवतींच्या हातांचे कोमल अंकुर, तरुण रोपांचे टोक, नव्याने फुललेले धान्य आणि प्रवाळाच्या शाखा आढळतात. यावरून, समुद्राजवळची भूमी, विस्तीर्ण आणि दोन्ही सौंदर्याने उजळलेली, भव्य लाटांच्या फेसासारखी दिसते. तिथे निळ्या कमळासारखी फुले, मोराच्या गळ्याचा रंग, हलधर देवाच्या वस्त्र, मधमाशी, धनुष्य, हराचा कंठ, आणि लालसर फुलांचे स्वरूप दिसते. काही फुले शुद्ध जलाशयाच्या निर्मळ पाण्यासारखी, काही जलाच्या प्रकाशासारखी, तर काही मोरांच्या समूहासारखी दिसतात. ती एकाच प्रकारची असून, स्पष्ट आणि सुंदर रंगात चमकतात. त्या मातीच्या, दगडाच्या आणि खडकाच्या भेदामुळे निर्माण होणाऱ्या भीतीशी संबंधित आहेत. तिथूनच, त्या जागेत प्रशंसा मिळवणारी रत्न जन्म घेतात. पद्मराग रत्नाचे गुणधर्म, ते घातल्यावर जसे दिसतात, पुढे सांगितले जातात.