या शास्त्रात मानवी शरीराच्या विविध अंगांच्या वैशिष्ट्यांवरून त्यांच्या जीवनातील शुभ-अशुभ फळांचे वर्णन केले आहे. मोठ्या, ओलसर डोळ्यांनी आनंदाची प्राप्ती होते, तर लहान व वर उचललेले डोळे अल्पायुष्याचे संकेत देतात. जाड, लांब आणि एकमेकांना जोडलेल्या भुवया, तसेच चंद्रकोरीसारख्या उंच भुवया असणारे लोक भाग्यवान असतात. जे पुरुष सहज उपलब्ध स्त्रियांमध्ये आसक्त असतात, त्यांना पुत्रप्राप्ती होत नाही. अर्धचंद्रासारख्या भुवया असणारे पुरुष कधी गरीब तर कधी श्रीमंत असतात. ज्यांच्या अंगावर उंच नस किंवा स्वस्तिकासारखी चिन्हे असतात, ते धनाचे स्वामी होतात. झाकलेले कपाळ असणारे दु:खी असतात, तर उंच कपाळ असणारे राजे होतात. अत्यंत अश्रू ढाळणं, दयनीय आणि कठोर रडणं हे सुखप्रद ठरतं, तर वारंवार मोठ्याने हसणं हे अशुभ असून वेडसरपणाचे अनेक प्रकार सूचित करतं. राजाला चार विशिष्ट चिन्हे लाभतात आणि त्याचे आयुष्य पंच्याण्णव वर्षांचे असते. ज्याचे केस टोकापर्यंत पोहोचतात त्याचे आयुष्य ऐंशी वर्षांचे असते. चाळीस अंगात वाकडेपणा असतो, तर तीस जुळलेल्या भुवया असतात. राजांच्या डोक्याचा आकार छत्रासारखा असतो; ज्यांचे डोके खाली आहे ते श्रीमंत असतात. कुंभासारखा डोक्याचा आकार आणि अप्रिय रूप असणारे धन व इतर शुभ गोष्टींना मुकतात. राजांच्या अंगावर तुटलेले नसलेले, मऊ आणि फारसे नसलेले टोक असतात. ज्यांचे केस विरळ, फार गुंडाळलेले, जाड व काळे असतात, त्यांना संपत्ती मिळत नाही. या प्रत्येक गुणाचा स्वतःचा शुभ परिणाम असतो; अन्यथा वेगळेच फल मिळते. सहा गुण उंच, चार लहान, सातवा लाल रंगाचा, हे सर्व राजाला लाभतात. पुरुषाचे कपाळ, चेहरा आणि छाती अत्यंत रुंद असावी. मांड्या, मान आणि गुप्तेंद्रिय हे उंच किंवा लहान असतात. डोळ्यांच्या आतील कोपऱ्या, पाय, जीभ आणि ओठ—हे पाच अंग सुंदर असावेत. स्तनांच्या मध्ये, बाहू, दात, डोळे आणि नाक हे लांब असावेत. राणीच्या दोन्ही पायांचे तळवे गुळगुळीत, समसमान आणि तांबूस असावेत; नखेही तशीच असावीत. तिच्या टाचा लपलेल्या आणि भरदार असाव्यात, तळवे कमळासारख्या रंगाचे आणि शुभ असावेत. पायांवर वज्र, कमळ किंवा नांगर यांची चिन्हे असतील तर ती दासी असते; अन्यथा वेगळे फल मिळते. सांधे उठून दिसू नयेत; दोन्ही गुडघे सम आणि शुभ असावेत. गुप्तेंद्रिय उत्कृष्ट, रुंद आणि पिंपळाच्या पानासारखे असावे. तिचा रत्नभाग लपलेला, त्यामुळे शुभता प्राप्त होते; कंबरेवर तीन रेषा आणि नाभी उजवीकडे वळलेली असावी. मजबूत आणि केसाळ मांड्या, शंखासारखी मऊ मान यांचे स्तुती केली जाते. दात चमेलीच्या फुलासारखे आणि वाणी कोकिळेच्या गाण्यासारखी गोड असावी. नाक सम आणि सुंदर असावे, स्त्रीसाठी ते आकर्षक आणि शुभ मानले जाते. भुवया चंद्रकोरीसारख्या आणि कपाळ फार रुंद नसावे. कानांची जोडी मांसल, सम, मऊ आणि नीट बसलेली असावी. स्त्रीसाठी डोके सम असावे, तसेच पायांचे तळवे किंवा हस्तपृष्ठही. ध्वज, यक्षाच्या पुच्छासारखी चवरी, माळा, पर्वतासारखी कुंडले आणि वेदी यांची चिन्हे असावीत. अंकुश वगैरे शुभ चिन्हे असणाऱ्या स्त्रिया राजांना प्रिय होतात. स्त्रीचे हस्तपृष्ठ न खचलेले, न उंचावलेले असावे; मनगटापासून निघून मधल्या बोटापर्यंत जाणारी रेषा शुभ असते. जी रेषा हस्तपृष्ठावर किंवा उंचावलेल्या पायाच्या तळव्यावर असते, ती शुभतेचे द्योतक आहे. करंगळीच्या मुळापासून निघणारी रेषा दीर्घायुष्य देते. अंगठ्याच्या मुळाशी असलेल्या रेषा अल्पायुष्य किंवा आयुष्यातील क्षय दर्शवतात. अशा प्रकारे, या सर्व शरीरातील वैशिष्ट्यांवरून, व्यक्तीच्या जीवनातील सुख-दुःख, आयुष्य, संपत्ती, राजयोग किंवा दास्यभाव, हे निश्चित केले जाते, असे या शास्त्रातील वर्णन आहे.