एके काळी, ऋषींनी मानवाच्या अंगावरील विविध चिन्हे आणि त्यांचे फळ याविषयी सखोल निरीक्षण केले. त्यांनी सांगितले की, ज्यांच्या कानांमध्ये मांस नाही किंवा जे सपाट आहेत, त्यांना आयुष्यात फारसा आनंद मिळत नाही; आणि ज्यांचे कान लहान आहेत, त्यांना दुर्दैव भोगावे लागते. मोठ्या कानांचा उल्लेख राजे आणि धनाढ्य म्हणून केला जातो. ज्यांच्या गालांमध्ये खोबण आहे, ते कामुक असतात; तर भरदार गाल असणारे ज्ञानी असतात. ज्याच्या नाकाचा टोक कापलेला आहे किंवा नाकात खोल गेलेले आहे, त्याला अपात्र लोकांशी संबंध ठेवायला आवडते. मृत्यूच्या छायेखाली ज्याचे नाक दाबले जाते, तो दुसऱ्याच्या दयेवर अवलंबून राहतो. क्रूर माणसाच्या उजव्या बाजूला वाकडेपण असते, तर बलवान व्यक्तीला एकदाच शिंक येते. ज्यांच्या डोळ्यांच्या कडा उंचावलेल्या आहेत आणि कमळाच्या पाकळ्यांसारखे आहेत, त्यांना सुखाचा योग असतो. मोरासारखे डोळे असणारे क्रूर असतात आणि हिरवे डोळे असणारे अशुद्ध मानले जातात. ज्यांचे डोळे खोल गेलेले आहेत, ते स्वामी असतात; मोठे डोळे असणारे मंत्री होतात. काळ्या बुबुळ असणाऱ्यांना डोळ्यांचा अपाय होतो, असे म्हटले जाते. ओले, मोठे डोळे असणाऱ्यांना भोगाचा लाभ मिळतो; लहान आणि उंच डोळे असणाऱ्यांचे आयुष्य कमी असते. ज्यांच्या भुवया जाड, लांब आणि जवळजवळ जुळलेल्या, तसेच अर्धचंद्रासारख्या उंचावलेल्या असतात, ते भाग्यवान असतात. जे स्त्रियांना सहज उपलब्ध असतात, त्यांना पुत्रप्राप्ती होत नाही. अर्धचंद्रासारख्या भुवया असणारे पुरुष कधी गरीब, कधी श्रीमंत असतात. ज्यांच्या शरीरावर उंच नस आणि स्वस्तिकासारखी चिन्हे आहेत, ते धनसंपत्तीचे स्वामी असतात. झाकलेले कपाळ असणारे दुःखी असतात, तर उंच कपाळ असणारे राजे होतात. भरपूर अश्रू, दयनीय आणि कठोर रडणे, हे सुखाचे लक्षण आहे. वारंवार आणि मोठ्याने हसणे अशुभ मानले जाते आणि वेडपणाचे लक्षण मानले जाते. राजेपदाला चार चिन्हे असतात आणि त्यांचे आयुष्य पंच्याण्णव वर्षांचे असते. ज्याचे केस टोकापर्यंत पोहोचतात, त्याचे आयुष्य ऐंशी वर्षांचे असते. चाळीस वैशिष्ट्ये वाकडी, तर तीस वैशिष्ट्ये जुळलेल्या भुवया दर्शवतात. राजांच्या डोक्याचा आकार छत्रीसारखा असतो; नीच डोके असणारे श्रीमंत असतात. मडक्यासारखे डोके आणि कुरूप चेहरा असणाऱ्याला धन आणि सौख्य मिळत नाही. राजांच्या अंगावरचे टोक न तुटलेले, मऊ आणि कमी असतात. विरळ, अतिशय वाकडे, जाड आणि काळे केस असणाऱ्यांना समृद्धी मिळत नाही. प्रत्येक वैशिष्ट्याचे वेगळे शुभ फळ असते; अन्यथा परिणाम वेगळा असतो. सहा वैशिष्ट्ये उंचावलेली, चार लहान, आणि सातवे लाल असते—हे सर्व राजाला असतात. पुरुषाचे कपाळ, चेहरा आणि छाती अत्यंत रुंद असावेत. मांडी, गळा आणि गुप्तेंद्रिय हे उंच किंवा लहान असतात. डोळ्याच्या आतील कोपऱ्या, पाय, जीभ आणि ओठ—ही पाच वैशिष्ट्ये सुंदर असावीत. छातीच्या मधोमध, बाहू, दात, डोळे आणि नाक हे लांब असतात. राणीच्या दोन्ही पायांचे तळवे गुळगुळीत व सम असावेत; तळवे तांबूस आणि नखेदेखील तसेच असावेत. तिच्या घोट्या झाकलेल्या व भरदार असतात; तळवे कमळाच्या रंगाचे व शुभ्र असतात. पायांवर वज्र, कमळ किंवा नांगराची चिन्हे असतील, तर ती दासी असते; अन्यथा वेगळा परिणाम मिळतो. सांधे उंच नसावेत; दोन्ही गुडघे सम आणि शुभ्र असावेत. स्त्रीचे गुप्तेंद्रिय उत्कृष्ट, रुंद व पिंपळाच्या पानासारखे असावे. तिचे रत्न झाकलेले व शुभ्र असावे, कंबर जाड आणि शुभ्र असावी. नाभी उजवीकडे वळलेली असावी आणि कंबरेवर तीन रेषा असाव्यात. मजबूत आणि केसाळ मांडी, तसेच शंखासारखा मऊ गळा, हे प्रशंसनीय आहे. दात जुईच्या फुलासारखे शुभ्र आणि बोलणे कोकिळेच्या गाण्यासारखे गोड असावे. अशा प्रकारे, ऋषींनी सांगितलेल्या या विविध चिन्हांवरून मनुष्याचे भाग्य, आयुष्य आणि स्वभाव ओळखता येतो, असे मानले जाते.