या शास्त्राच्या पवित्र वचनांमध्ये मानवी शरीरातील विविध चिन्हांचे आणि गुणांचे विवेचन केले आहे, ज्यावरून त्या व्यक्तीचे भाग्य, गुण, आणि जीवनातील विविध परिस्थिती ओळखता येतात. यथार्थपणे, यज्ञ करणाऱ्याच्या शरीरावर ओखळाचे चिन्ह असते, तर यज्ञकर्त्याच्या शरीरावर वेदीचे चिन्ह दिसते. अंगठ्याच्या मुळाशी असलेल्या रेषांवरून पुत्रांची संख्या कळते, तर सूक्ष्म रेषा कन्यांची संख्या दर्शवतात. शरीरातील काही रेषा दीर्घायुष्य देतात, पण जर त्या तुटलेल्या असतील, तर वृक्षापासून मृत्यूची भीती निर्माण होते. ज्यांच्या ओठांमध्ये अधिक मांस आहे, ते धनवान असतात; राजांच्या ओठ लालसर असतात. अनियमित दात असणारे गरीब असतात, तर गुळगुळीत, जाड आणि सुंदर दात शुभ मानले जातात. ज्याचा तोंडातील तालू गुळगुळीत आणि लांब असतो, त्याची ओळख वेगळी आहे; पण जर तो पांढरा असेल, तर धनहानी होते. राजांच्या तालू शुद्ध आणि गुळगुळीत असतात; उलट गुण असणाऱ्यांना दुःख मिळते. धनवानांचा तालू गोल आणि वक्र असतो, तर ज्यांचे काही नाही, त्यांचा तालू लांब असतो. ज्यांना संतान नाही, त्यांचा तालू खचलेला आणि वाकडा असतो; दुर्दैवी व्यक्तींचा तालू लहान असतो. ज्यांची नाकाची टोक एकत्र आणि विभाजित नसते, आणि दाढी लाल असते, ते चोर असतात. ज्यांच्या कानात मांस नाही आणि ते सपाट आहेत, त्यांना फारसा लाभ मिळत नाही; दुर्दैवी व्यक्तींचे कान लहान असतात. मोठ्या कान असणारे, धनवान राजा असतात. ज्यांचे गाल खचलेले असतात, ते कामुक असतात; पूर्ण गाल असणारे ज्ञानी असतात. ज्यांची नाकाची टोक कापलेली किंवा खोल असते, ते अयोग्य व्यक्तींसोबत संबंध ठेवतात. मृत्यूमुळे नाक दाबलेली असणारे, भाग्यवान व्यक्तीवर अवलंबून राहतात. उजव्या बाजूला वाकडेपण क्रूर व्यक्तींमध्ये दिसते, आणि बलवान व्यक्तींना एकच शिंक येते. ज्यांच्या डोळ्यांच्या टोकावर वाकडेपण आहे आणि कमळाच्या पाकळ्यांसारखे दिसतात, त्यांना सुख प्राप्त होते. ज्यांचे डोळे मोरासारखे आहेत, ते क्रूर असतात; हिरव्या डोळ्यांचे व्यक्ती अपवित्र मानले जातात. खोल डोळे असणारे प्रभू असतात, मोठ्या डोळ्यांचे मंत्री असतात. काळ्या डोळ्यांची पुतळी असणाऱ्यांचे डोळे काढले जातात, असे सांगितले आहे. ओलसर आणि मोठे डोळे आनंददायी जीवन दर्शवतात; लहान आणि उंच डोळे असणाऱ्यांचे आयुष्य कमी असते. जाड, लांब आणि एकत्र आलेल्या भुवया, आणि अर्धचंद्रासारख्या उंच भुवया असणारे भाग्यवान असतात. जे स्त्रियांना सहज मिळतात त्यांच्यावर आसक्त असतात, त्यांना पुत्रसुख मिळत नाही. अर्धचंद्रासारख्या भुवया असणारे पुरुष कधी गरीब, कधी धनवान असतात. उंच नसलेली शिरा आणि स्वस्तिकासारखे चिन्ह असणारे धनाचा स्वामी असतात. झाकलेल्या कपाळ असणाऱ्यांना दुःख मिळते, तर उंच कपाळ असणारे राजा असतात. अधिक अश्रू, करुण आणि कठोर रडणे, हे सुखदायक ठरते. वारंवार आणि मोठ्याने हसणे अशुभ मानले जाते, आणि अनेक प्रकारच्या विकृती दर्शवते. राजपद मिळण्यासाठी चार चिन्हे आवश्यक आहेत, आणि त्यांचे आयुष्य पंच्याण्णव वर्षे असते. ज्यांचे केस टोकापर्यंत पोहोचतात, त्यांचे आयुष्य ऐंशी वर्षे असते. चाळीस गुण वाकडे असतात, तर तीस गुण एकत्र भुवया असतात. राजांचे डोके छत्रासारखे असते; कमी उंचीचे डोके धनवान असतात. भांड्यासारख्या डोके आणि अप्रिय रूप असणारे धन आणि शुभ गोष्टींना वंचित असतात. राजांचे टोक तुटलेले नसते, मऊ असते, आणि अत्याधिक नसते. विरळ, खूप वाकडे, जाड आणि काळे केस असणारे व्यक्ती समृद्धीपासून वंचित असतात. प्रत्येक गुण आपले शुभ फल देतो; अन्यथा, परिणाम वेगळा असतो. राजांचे शरीरात सहा भाग उंच असतात, चार भाग लहान, आणि सातवा भाग लाल असतो. पुरुषाचे कपाळ, चेहरा आणि छाती अत्यंत रुंद असावी. मांड्या, मान, आणि जननेंद्रिय हे उंच किंवा लहान असतात. डोळ्याच्या आतील कोपऱ्या, पाय, जीभ आणि ओठ—हे पाच भाग सुंदर आकाराचे असतात. शास्त्रानुसार, शरीरातील या विविध चिन्हांवरून व्यक्तीचे गुण, भाग्य, आणि जीवनातील विविध अनुभव जाणून घेता येतात.