राजा आणि त्यांचे शारीरिक गुणधर्म यांची चर्चा एकदा शास्त्रज्ञांनी केली. त्यांनी सांगितले की, ज्या राजांचे हात असमान, सडपातळ आणि कृश असतात, ते दरिद्री असतात. कमी दर्जाच्या राजांमध्ये खडबडीत केस आणि विरळ केसांचे प्रमाण आढळते. ज्यांचे छाती असमान आहे, त्यांना स्वर्ग मिळत नाही; तसेच, शस्त्रांनी मारले गेलेल्यांनाही स्वर्ग मिळत नाही. उंच छाती असलेल्या लोकांना सुखाचा अनुभव येतो; परंतु ज्यांची छाती खाली गेलेली आहे, त्यांना संपत्ती मिळत नाही. पूर्ण छाती असलेल्यांकडे संपत्ती असते. खऱ्या वीराचा मान बैलाच्या गळ्याप्रमाणे असतो; आणि शस्त्रांनी मारले गेलेल्यांचा गळा हरणासारखा असतो. ज्यांच्याकडे केस नाहीत किंवा वाकडी पाठ आहे, ते शुभ मानले जातात; अन्यथा अशुभ. जे उद्दिष्टशून्य आहेत, त्यांना हे दरिद्रतेचे कारण ठरते. राजाचे हात गुडघ्यापर्यंत लांब, गोल आणि भरलेले असतात. हाताच्या बोटांवर शस्त्रांचे चिन्ह असल्यास ते शुभ मानले जाते. ज्यांच्या बोटा जाड आहेत, त्यांच्याकडे संपत्ती नसते; पतळ आणि वाकड्या बोटांचे लोक सडपातळ असतात. ज्यांच्या तळहाताचा भाग खाली गेलेला आहे, त्यांना पितृसंपत्तीचा नाश होतो. ज्यांचे हात कापलेले आणि गोंगाट करणारे आहेत, ते संपत्तीपासून वंचित राहतात. ज्यांचे दात बाहेर आलेले आणि असमान आहेत, ते स्वभावानेही असमान असतात. परस्त्रीसंगात आसक्त आणि पिवळ्या, खडबडीत दात असलेले दरिद्री मानले जातात. ज्यांना नख नाहीत, विकृत किंवा रंग बदललेले नख आहेत, ते दुसऱ्यांचे मानले जातात. स्त्रीचे ओळख तळहाताच्या अंगठ्याच्या मुळावर असलेल्या रेषांवरून आणि लांब बोटांच्या सांध्यावरून होते. ज्यांची बोटे जाड आणि ज्यांच्याकडे संपत्ती आहे, त्यांच्या तळहातावर तीन रेषा असतात. दोन मासे यांचे चिन्ह असलेल्या पुरुषाला लाजेनं दान देण्याची प्रवृत्ती असते. राजाच्या तळहातावर शंख, छत्र, पालखी, हत्ती किंवा कमळ यासारखी चिन्हे असतात. गायींच्या संपत्ती असलेल्या लोकांच्या तळहातावर दोरीचे चिन्ह असते; आणि राजाच्या तळहातावर स्वस्तिकाचे चिन्ह असते. यज्ञात संपन्न असलेल्या व्यक्तींच्या तळहातावर ओखळीचे चिन्ह असते; यजमानासाठी वेदीचे चिन्ह असते. अंगठ्याच्या मुळावर रेषा असतील तर पुत्र होते; तर सूक्ष्म रेषा असतील तर कन्या होते. ही रेषा दीर्घायुष्य देते; पण रेषा तुटलेली असेल तर झाडामुळे मृत्यूची भीती असते. जाड ओठ असलेल्यांकडे संपत्ती असते; राजांचे ओठ लालसर असतात. असमान दात असलेले दरिद्री असतात; गुळगुळीत, जाड आणि सुंदर दात शुभ मानले जातात. गुळगुळीत आणि लांब तालू असलेला पुरुष ओळखावा; पण पांढरा तालू असेल तर संपत्तीचा नाश सूचित होतो. राजासाठी शुद्ध आणि गुळगुळीत तालू; उलट असले तर दुःख मिळते. संपन्नांसाठी गोल आणि वाकडा तालू; अनासक्तांसाठी लांब तालू. ज्यांच्याकडे संतती नाही त्यांचा तालू खचलेला आणि वाकडा असतो; दुर्भाग्यवानाचा तालू लहान असतो. जवळजवळ एकत्रित, न वेगळा झालेला टोक आणि लाल दाढी असलेला व्यक्ती चोर असतो. ज्यांच्या कानात मांस नाही आणि सपाट आहेत, ते थोडेच सुख उपभोगतात; दुर्भाग्यवानांचे कान लहान असतात. मोठे कान असलेले संपन्न राजा मानले जातात. कामुक व्यक्तीचे गाल खचलेले असतात; तर बुद्धिमानाचे गाल भरलेले असतात. ज्याचा नाकाचा टोक कापलेला किंवा विहीरसारखा आहे, तो अयोग्य व्यक्तींशी संबंध ठेवतो. मृत्यूने नाक खाली दाबलेला पुरुष भाग्यवानांवर अवलंबून राहतो. उजव्या बाजूला वाकडेपण क्रूर व्यक्तीमध्ये दिसते; आणि बलवान व्यक्तीसाठी एकच शिंक येते. ज्यांच्या डोळ्यांचे टोक वाकडे आणि कमळाच्या पाकळ्यांसारखे आहे, ते सुखी होतात. क्रूर व्यक्तीचे डोळे मोरासारखे असतात; हिरवे डोळे असलेले अपवित्र मानले जातात. खोल डोळे असलेले प्रभू असतात; मोठे डोळे असलेले मंत्री असतात. ज्यांच्या डोळ्यांत काळा डोळा आहे, त्यांचे डोळे उपटले जातील, असे सांगितले जाते. अशा प्रकारे शास्त्रज्ञांनी राजांच्या आणि पुरुषांच्या शारीरिक गुणधर्मांचे वर्णन केले, त्यातून त्यांच्या भाग्य, संपत्ती, सुख-दुःख, आणि स्वभाव याचे संकेत मिळतात.