या शास्त्राच्या पवित्र वचनांमध्ये मानवाच्या शरीरातील विविध चिन्हांवरून त्याच्या जीवनातील सुख-दुःख, संपत्ती, आयुष्य, आणि स्वभाव यांचा विवेचन केले आहे. जर वीर्य क्षारासारखा वास घेत असेल, तर त्या व्यक्तीचा जन्म गरीब होतो; आणि जर स्त्री जलद संभोग करत असेल, तर ती दीर्घायुषी असते. पुरुषाचे मांसल नितंब असल्यास तो सुखी असतो; सिंहासारखे नितंब असलेला राजा मानला जातो. सापासारख्या पोट असलेले गरीब असतात, तसेच सपाट किंवा घड्याळासारखे पोट असलेलेही गरीबच असतात. ज्यांची कंबर सरळ आहे, ते भोगात श्रीमंत असतात; पण ज्यांची कंबर खचलेली आहे, त्यांना संपत्ती मिळत नाही. मासेच्या आकाराचे पोट असलेल्यांकडे भरपूर संपत्ती असते; आणि ज्या व्यक्तीचे नाभि उठून दिसते, ते सुखी असतात. जर नाभि पोटाच्या मध्यभागी असेल, तर त्या व्यक्तीला भाल्यासारखी वेदना होते. जे व्यक्ती बाजू पसरून बसतात, ते दीर्घायुषी होतात आणि धनाचे स्वामी बनतात. एकच होम देणारा शंभर वर्षे जगतो; दोन होम देणारा समृद्धीचा अनुभव घेतो. राजे जे निषिद्ध गोष्टींकडे वळतात, वाकडे वागतात, आणि मांसल बाजू असतात, ते नियमभंग करणारे मानले जातात. उलट बाजू असलेले दुसऱ्याचे सेवक बनतात, आणि त्यांना धन व सुख मिळत नाही. राजे, ज्यांच्या हातांची लांबी असमान, सडपातळ आणि कृश असते, ते निर्धन असतात. कनिष्ठ दर्जाच्या राजांमध्ये खडबडीत आणि विरळ केस आढळतात. असमान छाती असलेल्यांना स्वर्ग मिळत नाही; शस्त्रांनी मारलेल्यांनाही तसेच. उंच छाती असलेले भोगात रमतात; खचलेली छाती असलेल्यांना धन मिळत नाही; आणि भरलेली छाती असलेल्यांकडे संपत्ती असते. ज्याचा गळा म्हशीसारखा आहे, तो वीर मानला जातो; शस्त्रांनी मारलेल्याचा गळा हरणासारखा असतो. ज्यांना केस नाहीत आणि वाकडी पाठ आहे, ते शुभ मानले जातात; अन्यथा अशुभ. उद्दिष्ट नसलेल्यांसाठी हेच दारिद्र्याचे कारण ठरते. राजाचे हात गुडघ्यापर्यंत पोहोचतात, गोल आणि भरलेले असतात. हाताच्या बोटांवर शस्त्रांची चिन्हे असतील, तर ते शुभ मानले जाते. जाड बोट असलेल्यांना धन मिळत नाही; पातळ आणि वाकडी बोट असलेले सडपातळ असतात. ज्यांच्या तळहाताचा भाग खचलेला आहे, त्यांना पूर्वजांचा धन गमवावे लागते. कापलेले, गोंगाट करणारे हात असलेल्या राजांना धन मिळत नाही. ज्यांच्या दात उठून दिसतात आणि असमान आहेत, त्यांचा स्वभावही असमान असतो. इतर स्त्रियांमध्ये आसक्त, पिवळे आणि खडबडीत दात असलेले निर्धन मानले जातात. ज्यांना नख नाहीत, विकृत किंवा रंग बदललेले नख आहेत, ते दुसऱ्याचे मानले जातात. स्त्रीचे चिन्ह अंगठ्याच्या मुळाशी असलेल्या रेषांमध्ये आणि लांब बोटांच्या सांध्यांमध्ये दिसते. जाड बोट असलेला आणि धनवान व्यक्तीच्या तळहातावर तीन रेषा असतात. दोन मासे असलेली चिन्ह असलेल्या पुरुषाने लाजून दान केलेले असते. राजाच्या तळहातावर शंख, छत्र, पालखी, हत्ती किंवा कमळासारखी चिन्हे असतात. गोवंश संपन्न असलेल्या व्यक्तीकडे दोरीसारखी चिन्हे असतात; मानवांचा राजा असलेल्या व्यक्तीकडे स्वस्तिक चिन्ह असते. यज्ञात संपन्न असलेल्या व्यक्तीकडे मुसळाची चिन्ह असते; यज्ञ करणाऱ्यांकडे वेदीची चिन्ह असते. अंगठ्याच्या मुळाशी असलेल्या रेषा पुत्र दर्शवतात; सूक्ष्म रेषा कन्या दर्शवतात. या रेषांमुळे दीर्घायुष्य मिळते; पण रेषा तुटलेली असेल, तर झाडामुळे मृत्यूचे भय असते. मांसल ओठ असलेल्यांकडे संपत्ती असते; राजांचे ओठ लालसर असतात. असमान दात असलेले गरीब असतात; गुळगुळीत, जाड आणि सुंदर दात शुभ मानले जातात. गुळगुळीत आणि लांब टाळू ओळखावे; टाळू पांढरे असेल, तर धनाचा नाश होतो. राजासाठी शुद्ध आणि गुळगुळीत टाळू असावे; उलट असेल तर दुःख मिळते. धनवानांसाठी गोल आणि वाकडे टाळू असते; ज्यांच्याकडे काहीच नाही, त्यांचा टाळू लांब असतो. ज्यांना अपत्य नाही, त्यांचा टाळू खचलेला आणि वाकडा असतो; दुर्दैवी व्यक्तीचा टाळू लहान असतो. ज्याचे टोक एकत्र आणि विभक्त नाही, आणि दाढी लाल आहे, तो चोर मानला जातो. अशा प्रकारे, या शास्त्रात शरीरातील विविध चिन्हांवरून व्यक्तीचे जीवन, संपत्ती, आयुष्य, आणि स्वभाव यांचे विवेचन केले आहे, आणि त्यातून मानवाच्या भाग्याचा वेध घेतला आहे.