या शास्त्रातील वचनांमध्ये, मानवी शरीरातील विविध अंगांचे स्वरूप, त्यांचे गुणधर्म आणि त्यावरून मिळणाऱ्या फलितांचे वर्णन केले आहे. या वचनांनुसार, पुरुषाचे लिंग लहान असेल तर त्याला पुत्रप्राप्ती होत नाही; पण लिंग छोटं असून त्यावर शिरा ठळक असेल, तर तो पुरुष सुखी असतो. लिंग अंडकोषात लपलेलं, लांब किंवा वाकडं असेल, तर तो धनहीन राहतो. एका अंडकोषाचा पुरुष दुर्बल असतो, आणि लिंग असमान असेल तर स्त्रियांना त्याच्याशी आनंद मिळत नाही. अंडकोष वर उचललेले आणि खड्यासारखे कठीण असतील, तर तो पुरुष धनाचा स्वामी आणि दीर्घायुषी ठरतो. ज्यांचा मूत्र प्रवाह आवाज करतो किंवा अगदी शांत असतो, त्यांना गरीब मानले जाते; पण ज्यांचा मूत्र उजव्या बाजूने किंवा वळण घेऊन जातो, ते राजे मानले जातात. स्त्रियांमध्ये, मूत्र एकसारखा, गुळगुळीत आणि वर जाऊन प्रवाहित होतो, त्या भाग्यशाली मानल्या जातात. मूत्र कोरडा, सळसळणारा किंवा जळका असेल, तर अशा स्त्रियांना दुर्भाग्य प्राप्त होते. पुत्र जन्माला येतो, जेव्हा वीर्याला मासाचा वास येतो; आणि कन्या जन्मते, जेव्हा वीर्य पातळ असते. वीर्याला क्षाराचा वास असेल, तर जन्मलेलं मूल गरीब असतं; आणि दीर्घायुषी वीर्य असल्यास, स्त्री शिघ्र संभोग करते. पुरुषाचे नितंब मांसल असतील, तर तो सुखी असतो; सिंहासारखे नितंब असतील, तर तो राजा मानला जातो. सापासारखे पोट असणारे, तसेच सपाट किंवा घड्याळासारखे पोट असणारे, हे सर्व गरीब मानले जातात. ज्यांचे कंबर समतल आहे, ते भोगांनी संपन्न असतात; पण ज्यांची कंबर आत गेलेली आहे, त्यांना धन मिळत नाही. मासे-आकृतिसारखे पोट असणाऱ्यांना भरपूर धन मिळतं; ठळक नाभी असणारे सुखी मानले जातात. नाभी पोटाच्या मध्यभागी असेल, तर ती भाल्यासारखी वेदना देते. ज्यांची बसण्याची स्थिती बाजूने पसरलेली असते, ते दीर्घायुषी आणि धनाचे स्वामी होतात. एकच होम दिला, तर शंभर वर्षांचे आयुष्य मिळते; दोन होम दिले, तर समृद्धी मिळते. राजे जे निषिद्ध गोष्टींना जवळ करतात, वाकड्या मार्गाने वागतात आणि बाजू मांसल असतात, ते नियमभंग करणारे मानले जातात. उलट बाजू असणारे, इतरांच्या सेवेत राहतात आणि धन-सुखापासून वंचित राहतात. राजे, ज्यांचे हात असमान, बारीक आणि कृश असतात, ते दरिद्री असतात. कमी दर्जाच्या राजांमध्ये, केस खडबडीत आणि विरळ असतात. असमान छाती असणाऱ्यांना स्वर्ग मिळत नाही; तसेच शस्त्राने मारले गेलेल्यांनाही. उंच छाती असणारे भोगसंपन्न असतात; आत गेलेली छाती असणाऱ्यांना धन मिळत नाही; पूर्ण छाती असणाऱ्यांकडे संपत्ती असते. ज्याचा गळा म्हशीसारखा असतो, तो वीर मानला जातो; शस्त्राने मारले गेलेल्यांचा गळा हरणासारखा असतो. केस नसलेले आणि वाकड्या पाठ असणारे शुभ मानले जातात; अन्यथा अशुभ मानले जातात. हेतू नसणाऱ्यांसाठी हे दरिद्रीपणाचे कारण ठरते. राजाचे हात गुडघ्यापर्यंत पोहोचतात, गोल आणि पूर्ण असतात. हाताच्या बोटांवर शस्त्रांचे चिन्ह असतील, तर ते शुभ मानले जातात. जाड बोट असणाऱ्यांना धन मिळत नाही; बारीक आणि वाकड्या बोट असणारे कृश असतात. ज्यांचे हाताचे तळवे आत गेलेले आहेत, त्यांना पूर्वजांचा धन नष्ट होतो. राजाचे हात कापलेले आणि आवाज करतात, तर ते धनहीन राहतात. ज्यांचे दात ठळक आणि असमान आहेत, ते स्वतःही असमान स्वभावाचे असतात. इतर स्त्रियांमध्ये आसक्त असणारे, पिवळे आणि खडबडीत दात असणारे, हे दरिद्री मानले जातात. नख नसलेले, विकृत किंवा रंग बदललेले नख असणारे, हे इतरांच्या वर्गात गणले जातात. स्त्रीचे चिन्ह अंगठ्याच्या मुळाशी असलेल्या रेषांमध्ये आणि लांब बोटांच्या सांध्यांमध्ये दिसते. ज्यांचे बोट जाड आहे आणि धन आहे, त्यांच्या तळव्यावर तीन रेषा असतात. दोन मासे चिन्ह असणारा पुरुष, लाजेनं दान देतो. राजाच्या तळव्यावर शंख, छत्र, पालखी, हत्ती किंवा कमळाचे चिन्ह दिसतात. गायींनी संपन्न असणाऱ्यांच्या तळव्यावर दोरीसारखे चिन्ह असतात; आणि पुरुषराजाच्या तळव्यावर स्वस्तिकाचे चिन्ह असते. या प्रकारे, शास्त्रात शरीरातील विविध अंगांचे स्वरूप आणि त्यावरून प्राप्त होणाऱ्या फलितांचे विवेचन केले आहे, ज्यातून प्रत्येक व्यक्तीच्या जीवनातील सुख, संपत्ती, आयुष्य आणि भाग्य यांचा अंदाज बांधता येतो.