समुद्रदेवांनी सांगितलेल्या शुभ अशुभ शारीरिक चिन्हांची मी आता कथा सांगतो. पुरुष आणि स्त्रियांच्या अंगावर काही विशिष्ट चिन्हे असतात, जी त्यांच्या भाग्याचे आणि जीवनातील स्थितीचे सूचक मानली गेली आहेत. ज्यांच्या पायांना घाम येत नाही, ज्यांचे पायांचे तळवे मऊ आणि कमळाच्या आतल्या भागासारखे आहेत, असे पुरुष आणि स्त्रिया शुभ मानले जातात. त्यांच्या घोट्यांची रचना कासवासारखी उंच असते, टाच लपलेल्या आणि सुंदर असतात, जशा राजाच्या टाच असाव्यात तशा. त्यांच्या पायांना घाम येत नाही, नख फिक्कट असतात, बोटे विरळ आणि एकमेकांना चिकटलेली नसतात. ज्यांच्या पिंडऱ्या असमान असतात, हाडे बांबूसारखी दिसतात, आणि पायाच्या पोटऱ्या शंख किंवा फाळासारख्या आकाराच्या असतात, त्यांचीही वेगळी ओळख आहे. त्यांच्या मांड्या मऊ केसांनी आच्छादलेल्या, सम आणि हत्तीच्या मांड्यांसारख्या तजेलदार असतात. ज्यांच्या मांड्यांवर केसच नाहीत, फक्त मूळाजवळ एक-दोन केस असतात, त्यांना अशुभ मानले जाते. जे पुरुष जन्मापासूनच या शुभ चिन्हांपासून वंचित असतात, त्यांना दुर्दैवी आणि निंदनीय मानले जाते. ज्याच्या गुडघ्यांवर मांस नसते, त्याचे भाग्य फारसे नसते, आणि अशा पुरुषांसोबत स्त्रियांना सुख मिळत नाही. ज्यांची मांड्या मोठ्या असतात, त्यांचे आयुष्य दीर्घ असते; आणि ज्याचे गुप्तांग लहान असते, तो धनवान असतो. पण गुप्तांग फारच लहान असल्यास, त्याला पुत्रसंतती होत नाही. जर गुप्तांग लहान असले तरी त्यावर उठून दिसणारी शीर असेल, तर तो पुरुष सुखी असतो. गुप्तांग जर अंडकोषात लपलेले, फार लांब किंवा वाकडे असेल, तर तो धनहीन राहतो. एकाच अंडकोष असलेला पुरुष दुर्बल असतो, आणि गुप्तांग असमान असल्यास, स्त्रियांना त्याच्यापासून फारसा आनंद मिळत नाही. ज्याचे अंडकोष वर उंच आणि खड्यासारखे खडबडीत असतात, तो पुरुष राजासारखा आणि दीर्घायुषी असतो. ज्याच्या लघवीला आवाज येतो किंवा अगदीच शांतपणे होते, तो दरिद्री मानला जातो. ज्याची लघवी उजवीकडे वळते किंवा वळण घेते, तो राजा होतो. स्त्रियांच्या बाबतीत, ज्यांची लघवी एकसंध, गुळगुळीत आणि वर उडणारी असते, त्या भाग्यवती असतात. पण ज्यांची लघवी कोरडी, शिटशिट करणारी किंवा कोरड्या स्वरूपाची असते, त्या दुर्दैवी असतात. पुत्र जन्माला येतो, जेव्हा वीर्याला मासेसारखा वास येतो; आणि कन्या होते, जेव्हा वीर्य पातळ असते. जर वीर्याला क्षारीय वास येत असेल, तर मूल गरीब होते; आणि दीर्घायुषी वीर्य स्त्रीच्या जलद संभोग क्षमतेचे द्योतक असते. ज्याचे नितंब मांसल असतात, तो पुरुष सुखी असतो; आणि ज्याचे नितंब सिंहासारखे असतात, तो राजा मानला जातो. ज्यांचे पोट सापासारखे किंवा सपाट अथवा कुपीसारखे असते, ते दरिद्री असतात. ज्यांची कंबर सम असते, ते सुखोपभोगी असतात; आणि ज्यांची कंबर आत गेलेली असते, ते धनापासून वंचित राहतात. ज्यांचे पोट मासेसारखे आकाराचे असते, त्यांच्याकडे पुष्कळ धन असते; आणि ज्यांची नाडी उठून दिसते, ते सुखी असतात. पोटाच्या मध्यभागी नाडी असल्यास, ती वेदना देणारी असते. जे बाजू पसरून बसतात, त्यांचे आयुष्य दीर्घ असते आणि ते धनाचे अधिपती होतात. जो एकच होम करतो, तो शंभर वर्षे जगतो; दोन होम करणारा सुखी आणि समृद्ध मानला जातो. राजे जर निषिद्ध मार्गाने जातात, वाकडे वागतात, आणि त्यांच्या बाजू मांसल असतात, तर त्यांना पापी मानले जाते. उलट बाजू असलेले लोक इतरांचे सेवक बनतात आणि धन-सुखापासून वंचित राहतात. राजांची हातांची बांधणी असमान, बारीक आणि कृश असल्यास, ते दरिद्री होतात. कनिष्ठ दर्जाच्या राजांमध्ये खडबडीत केस आणि विरळ केस आढळतात. ज्यांचे छाती असमान असते, त्यांना स्वर्गप्राप्ती होत नाही; तसेच, शस्त्रांनी मारले गेलेले लोकही त्याच श्रेणीत येतात. उंच छाती असलेले लोक सुख उपभोगतात; कोसळलेली छाती असलेले धनहीन राहतात; आणि भरलेली छाती असलेले धनाढ्य असतात. ज्याची मान म्हशीसारखी असते, तो वीर मानला जातो; आणि शस्त्रांनी मारलेल्याची मान हरिणासारखी असते. ज्यांच्या पाठीत केस नाहीत आणि पाठ वाकडी असते, ते शुभ मानले जातात; अन्यथा अशुभ. हे सर्व चिन्हे जीवनातील उद्दिष्ट नसलेल्या लोकांसाठी दारिद्र्याचे कारण ठरतात. राजांचे हात गुडघ्यापर्यंत पोहोचणारे, गोल आणि भरदार असतात. हाताच्या बोटांवर शस्त्रचिन्हे असतील, तर ते शुभ मानले जातात. जाड बोटे असलेले लोक धनहीन राहतात; तर बारीक आणि वाकडी बोटे असलेले लोक कृश असतात. समुद्रदेवांनी सांगितलेल्या या शुभ-अशुभ चिन्हांमधून, प्रत्येक पुरुष आणि स्त्रीच्या शरीरात दडलेले भविष्य, भाग्य आणि जीवनातील सुख-दुःख यांचे संकेत आपल्याला मिळतात.