श्री गरुड पुराणातील या अध्यायात, स्त्रिया आणि पुरुष यांच्या शरीरावरील विविध शुभ आणि अशुभ चिन्हांचे वर्णन केले आहे, जे त्यांच्या स्वभाव, भाग्य आणि आयुष्यावर प्रभाव टाकतात, असे सांगितले आहे. स्त्रीच्या शरीरातील काही वैशिष्ट्ये असे सांगितली आहेत: जिच्या कंबरेच्या बाजूंना केसांनी आच्छादित केलेले आहे, तसेच तिच्या स्तनांवरही केस आहेत; तिच्या हस्तरेषा किल्ल्याच्या भिंतीसारख्या आणि प्रवेशद्वारासारख्या दिसतात; तिचे कपाळ उंच, पिंगट रंगाचे आणि अखंड आहे; तिच्या अनामिका आणि अंगठा जमिनीला स्पर्श करत नाहीत; फक्त तिच्या चालण्यानेही पृथ्वी थरथरते. तिच्या डोळ्यांतील ओलावा हे सौभाग्याचे लक्षण आहे तर दातांतील ओलावा अन्नभोगाचा आनंद दर्शवतो. स्त्रीच्या पायांबद्दल असे सांगितले आहे की, तिचे नख चमकदार, लालसर, पाय उंच आणि गुळगुळीत असावेत, तर पाय घाम न येणारे, तलवे मऊ आणि स्पर्शास कोमल असावेत, हे पाय शुभ मानले जातात. तिचे गुप्तांग उत्तम, विस्तीर्ण आणि पिंपळाच्या पानासारखे असावे; तिच्या पोटावर आणि स्तनांवर केस नसावेत, व तिच्या कंबरेवर केस नसलेल्या तीन सुरकुत्या असाव्यात. यानंतर पुरुष आणि स्त्रियांच्या शुभ-अशुभ चिन्हांचे वर्णन समुद्राने सांगितल्याप्रमाणे केले आहे. ज्या पुरुषांच्या पायांना घाम येत नाही, तलवे मऊ आणि कमळाच्या आतल्या भागासारखे असतात, त्यांच्या टाचा कासवासारख्या उंच, टाचा लपलेल्या आणि राजाच्या प्रमाणे नीट आकाराच्या असतात. त्यांच्या पायांना कोरडेपणा असतो, नखे फिकट रंगाची, बोटे विरळ आणि एकमेकांना चिकटलेली नसतात. त्यांच्या पिंडऱ्या असमान, हाडे बांबूच्या काडीसारखी, आणि पोटऱ्या शंख किंवा सुळ्यासारख्या असतात. त्यांच्या मांड्या मऊ केसांनी आच्छादित, सम, आणि हत्तीच्या मांड्यांसारख्या चमकदार असतात. ज्या पुरुषांच्या मांड्यांवर केस नाहीत, केवळ एक-दोन केस मूळाजवळ असतात, त्यांना अशुभ मानले जाते. ज्याच्या गुडघ्यांना मांस नाही, त्यांचे भाग्य कमी असते आणि स्त्रियांनाही त्यांच्याबरोबर आनंद मिळत नाही. मोठ्या मांड्यांचा पुरुष दीर्घायुषी असतो, तर लहान लिंग असलेला पुरुष श्रीमंत असतो. लिंग लहान असेल तर पुत्र होत नाही; लिंग लहान असून शिरा स्पष्ट असेल तर तो सुखी असतो. लिंग अंडकोशात लपलेले, लांब किंवा वाकडे असेल तर तो दरिद्री राहतो. एकच अंडकोश असलेला पुरुष दुर्बल असतो, आणि लिंग असमान असेल तर स्त्रियांना कमी सुख मिळते. अंडकोश उंच आणि खडबडीत दगडासारखे असतील तर तो पुरुष प्रभू आणि दीर्घायुषी असतो. पुरुषाचे मूत्रधारेला आवाज किंवा पूर्ण शांतता असेल तर तो दरिद्री मानला जातो. ज्याचे मूत्र उजवीकडे वळते किंवा वळण घेते, तो राजा होतो. स्त्रीचे मूत्र एकसंध, गुळगुळीत आणि वर उडणारे असेल तर ती भाग्यवती असते. ज्यांचे मूत्र कोरडे, शिशकारणारे किंवा कोरडे आहे, त्यांना अशुभ मानले जाते. वीर्य माशासारखे वास येत असेल तर पुत्र, विरळ किंवा पातळ असेल तर कन्या होते. वीर्य क्षारयुक्त वासाचे असेल तर मुलगा गरीब होतो; दीर्घायुषी वीर्य असेल तर स्त्री लवकर संभोग करते. ज्याच्या नितंबांना मांस आहे तो सुखी असतो, आणि सिंहाच्या नितंबासारखे असतील तर तो राजा होतो. सापासारखे किंवा सपाट, किंवा घड्याळासारखे पोट असेल तर तो दरिद्री राहतो. सम पोट असलेले सुखभोगी असतात, तर आत ओढलेली कंबर असलेले धनहीन राहतात. मासेसारखे पोट असलेल्यांकडे भरपूर धन असते, आणि उंच नाभी असलेला पुरुष सुखी असतो. जेव्हा नाभी पोटाच्या मध्यभागी असेल तेव्हा भाला टोचल्यासारखी वेदना होते. जे पुरुष बसताना कंबरेच्या बाजू पसरून बसतात, ते दीर्घायुषी आणि धनसंपन्न होतात. जो एकच होम करतो, त्याला शंभर वर्षांचे आयुष्य मिळते; दोन होम करणारा पुरुष समृद्धीचा उपभोग घेतो. जे राजे निषिद्ध गोष्टींकडे वळतात, वाईट वागतात आणि कंबरेच्या बाजूंना मांस असते, ते नियमभ्रष्ट मानले जातात. उलट्या बाजू असलेले दुसऱ्यांचे सेवक होतात आणि धन व सुखापासून वंचित राहतात. अशा प्रकारे, स्त्री-पुरुषांच्या शरीरावरील विविध चिन्हांचे, शुभत्व-अशुभत्वाचे आणि त्याच्या आयुष्यावर होणाऱ्या परिणामांचे वर्णन या अध्यायात विस्ताराने सांगितले आहे.