गरुड पुराणाच्या पूर्वखंडातील आचार विभागात, ज्योतिषशास्त्राच्या 'शरीरावरील चिन्हांचे वर्णन' या अध्यायात, शरीरावरील विविध चिन्हांद्वारे माणसाची स्थिती, आयुष्य, आणि भाग्य यांचे विवेचन केले आहे. राजा कोण, हे सांगताना असे म्हटले आहे की ज्यांचे मूत्र गुप्तपणे, आवाज न करता बाहेर पडते, ते राजा असतात; आवाजासह मूत्र करणारे राजा नसतात. ज्यांचा पोट सर्पासारखा दिसतो, ते गरीब असतात. माणसाचे आयुष्य त्याच्या हातावरील रेषांवरून ठरते. जो मनुष्य सुखी आहे आणि ज्याला पुत्रसंपत्ती आहे, तो साठ वर्षे जगतो. एकच रेषा जी कानाच्या टोकापर्यंत पोहोचते, ती शंभर वर्षांचे आयुष्य दर्शवते. दोन रेषा असतील तर सत्तर वर्षे, तीन रेषा असतील तर साठ वर्षे आयुष्य मिळते. कमी रेषा असतील तर चाळीस वर्षे आयुष्य मिळते. जर कपाळावर त्रिशूल किंवा भाला दिसत असेल, तर हाताच्या मधल्या आणि तर्जनी या दोन बोटांच्या मध्ये जीवनरेषा असते. अंगठ्यापासून ज्ञानरेषा सुरू होते. जीवनरेषा लहान बोटावर विश्रांती घेते आणि तिथे प्रवेश करते. हातावरील रेषा व्यक्तीचे आयुष्य सांगते. जीवनरेषा लहान बोटावरून सुरू होऊन मध्य बोटापर्यंत पोहोचली तर त्याचे विशिष्ट अर्थ असतात. या अध्यायाच्या शेवटी, 'शरीरावरील चिन्हांचे वर्णन' असा अध्याय संपतो. पुढील अध्यायात, 'स्त्रियांचे चिन्हांचे वर्णन' दिले आहे. ज्या स्त्रीचे केस कुरळे आहेत आणि चेहरा गोल आहे, ज्याचा रंग सुवर्णासारखा आहे आणि हात कमळासारखा लाल आहेत, ती स्त्री अत्यंत शुभ मानली जाते. तिचे केस लहरदार आणि डोळे गोल असतात. तिचा चेहरा पूर्ण चंद्रासारखा आणि उगवत्या सूर्यासारखा तेजस्वी असतो. हातावरील अनेक रेषा असतील तर ती त्रासदायक ठरते; कमी रेषा असतील तर धनाचा अभाव दर्शवतात. कृत्यात ती सल्लागार असते; सद्गुणात पवित्र, आणि कृतीत कुशल असते. तिच्या हातावर हत्तीचा अंकुश, कुंडल किंवा चक्र असे चिन्ह असेल, तर ती विशेष मानली जाते. तिच्या कमरेवर आणि स्तनांवर केस असतील, तर हेही एक विशेष लक्षण आहे. तिच्या हातावरील रेषा किल्ल्याच्या तट किंवा प्रवेशद्वारासारख्या दिसतात. तिच्या केसांची रेषा उंच, पिवळी आणि अखंड असते. तिच्या अंगठा आणि अनामिका जमिनीला स्पर्श करत नाहीत. तिच्या चालण्याने पृथ्वी थरथरते. डोळ्यांची ओल तिच्या भाग्याचे चिन्ह असते; दातांची ओल खाद्याचा आनंद मिळवते. तिच्या पायांची नखे चमकदार, लालसर, पाय उंच आणि गुळगुळीत असतील तर हे शुभ मानले जाते. तिच्या पायांना घाम येत नाही, तळपाय मऊ आणि कोमल असतात, आणि ते स्त्रीसाठी प्रशंसनीय असतात. तिचे गुप्तांग उत्तम, रुंद आणि पिंपळाच्या पानासारखे असते; पोट आणि स्तन केसविरहित असतात, आणि तिच्या शरीरावर केसविरहित तीन घडी असतात. या अध्यायाचा शेवट 'स्त्रियांचे चिन्हांचे वर्णन' या नावाने केला आहे. यानंतर, समुद्राने सांगितलेल्या पुरुष आणि स्त्रियांच्या शुभ चिन्हांचे वर्णन केले आहे. त्यांच्या पायांना घाम येत नाही, तळपाय मऊ आणि कमळाच्या आतासारखे असतात. त्यांच्या मनगटातील हाडे कासवाच्या पायासारखी उंच असतात, टाच लपलेल्या असतात आणि टाच उत्तम प्रकारे बनलेल्या असतात, हे राजाच्या चिन्हांमध्ये गणले जाते. त्यांचे पाय कोरडे, नखे फिकट, आणि बोटे विरळ असतात, एकत्र नसतात. त्यांच्या पिंड्या असमान असतात, हाडे बांबूच्या काठीसारखी असतात, आणि पोटरी शंख किंवा फणासारखी असते. त्यांच्या मांड्या मऊ केसांनी झाकलेल्या, सम आणि हत्तीच्या मांड्यांसारख्या चमकदार असतात. ज्यांच्या मांड्या कोल्ह्याच्या मांड्यांसारख्या केसविरहित असतात, फक्त एक-दोन केस मुळाशी असतात, ते पुरुष दुर्भाग्यवान मानले जातात आणि निंदा केली जाते. ज्याच्या गुडघ्याला मांस नाही, त्याचे भाग्य कमी असते आणि स्त्रीला त्याच्याबरोबर आनंद मिळत नाही. मोठ्या मांड्या असलेल्या व्यक्तीचे आयुष्य दीर्घ असते, आणि ज्याचा लिंग लहान असतो, तो संपन्न, धनाढ्य असतो. या प्रकारे, शरीरावरील विविध चिन्हांद्वारे व्यक्तीचे भाग्य, आयुष्य, आणि गुणांचे विवेचन गरुड पुराणात केले आहे.