गरुड महापुराणातील ज्योतिषशास्त्राच्या आचारकांडातील या अध्यायांमध्ये ग्रह, नक्षत्र, राशी आणि त्यांच्या प्रभावांविषयी सुसंगत आणि गूढ असे ज्ञान सांगितले आहे. एका ठिकाणी असे सांगितले आहे की, जर नक्षत्र नाभीस्थानी असेल तर मनुष्य थोड्याच गोष्टींमध्ये समाधानी राहतो; ते हृदयावर असेल तर तो महेश्वरासारखा होतो. नक्षत्र खांद्यावर असेल तर संपत्तीचा अधिपती बनतो आणि मुखावर असेल तर स्वादिष्ट अन्नाची प्राप्ती होते. अशा प्रकारे, 'ग्रहकालविभाग व अधिक' या साठाव्या अध्यायाचा समारोप होतो. यानंतर पुढील अध्यायात, चंद्र जेव्हा वाढत्या राशींमध्ये सातव्या स्थानापासून पुढे स्थित असतो, तेव्हा तो नेहमीच शुभ फलदायी ठरतो. लोकांनी सन्मान दिल्यावर चंद्र गुरुच्या स्वरूपात प्रकटतो. आता तीन-तीन नक्षत्रांच्या तीन गटांतील—अश्विनीपासून सुरू होणाऱ्या—नक्षत्रांचे वर्णन केले जाते. हसणे, खेळणे, आनंद, थरथर, सुख अशा बारा अवस्था सांगितल्या आहेत. त्यात दु:ख, उपभोग, ताप, थरथर आणि सुख अशी फळे अनुक्रमे मिळतात. तिसऱ्या अवस्थेत राजसन्मान, चौथ्यात संघर्षाचा आगमन, सहाव्यात धनधान्याची प्राप्ती, सातव्यात आनंद व पूजा, दहाव्यात कार्यसिद्धी, आणि अकराव्यात विजय निश्चित असतो. कृत्तिका नक्षत्रापासून पुढे सात नक्षत्रांपर्यंत मार्गक्रमण केले जाते. धनिष्ठापासून सुरू होणाऱ्या सात नक्षत्रांमध्ये उत्तरेकडे प्रवास करण्याचे कौतुक केले जाते. मृगशिरा, चित्रा, पुष्य, मूल आणि हस्त ही नक्षत्रे नेहमीच शुभ मानली जातात. जर शुक्र आणि चंद्र जन्मवेळी दुसऱ्या स्थानात असतील, तर त्या काळात शुभ फल प्राप्त होते. ग्रहांच्या स्थानीही विशिष्ट शुभता सांगितली आहे: बुध, मंगळ, चंद्र आणि सूर्य यांच्या चौथ्या स्थानात श्रेष्ठ ठरतो; शनि, सूर्य आणि मंगळ सहाव्या स्थानात; गुरु आणि चंद्र सातव्यात; सूर्य, मंगळ आणि चंद्र दहाव्यात; आणि सर्व ग्रह अकराव्या स्थानात शुभ असतात. सिंह राशीसमवेत मकर श्रेष्ठ, कन्येसोबत मेष उत्तम; धनु राशीसोबत वृषभ आणि मिथुनसोबत वृश्चिक उत्कृष्ट ठरतात. या प्रकारे, 'ग्रहांच्या शुभाशुभ स्थानांचा निर्णय' या एकसष्टाव्या अध्यायाचा समारोप होतो. पुढे, हराला उद्देशून सांगितले आहे—लग्नापासून प्रारंभ करून सूर्य राशीत स्थित असतो. मीन व मेषमध्ये पाच, वृषभ व कुंभमध्ये चार, सिंह व वृश्चिकमध्ये सहा, आणि कन्या व तुला या राशींमध्ये सात गणना आहेत. राशींच्या प्रारंभ व शेवटी रससागरांचे अधिपती असतात. मेष लग्न असेल तर स्त्री वंध्यत्वाची, वृषभ असेल तर ती कामुक, सिंहमध्ये कमी संततीची, कन्यामध्ये सौंदर्यसंपन्न, धनूमध्ये भाग्यवती, मकरमध्ये नीच वर्तनाची होते. तुला, कर्क, मेष आणि मकर या राशींचा उल्लेख केला आहे. वृषभ, कुंभ आणि वृश्चिक या स्थिर राशी आहेत. विवेकी व्यक्तीने द्विस्वभाव राशींमध्ये कार्य करावे. देवप्रतिष्ठा व विवाहही द्विस्वभाव राशींमध्ये करावेत. दुसरे, सातवे आणि बारावे स्थान शुभ; चौथे, नववे, रिक्त आणि चौदावे स्थान टाळावे. चल, शुभ, गुरु, शीघ्र, सौम्य, शुक्र, सूर्य आणि स्थिर—ही गुणवैशिष्ट्ये सांगितली आहेत. प्रवासासाठी चल व शीघ्र, प्रवेशासाठी सौम्य व स्थिर राशी निवडाव्यात. सोमवारी राजाभिषेक व अग्निहोत्र यांचे विशेष महत्त्व आहे. सैन्याची आज्ञा, युद्धातील शौर्य, शस्त्राभ्यास हे मंगळाच्या दिवसासाठी सांगितले आहे. अध्ययन, देवपूजा, वस्त्राभूषण धारण करणे हे गुरुच्या दिवशी करावे. अशा प्रकारे, गरुड महापुराणातील या अध्यायांमध्ये नक्षत्र, ग्रह, राशी आणि त्यांच्या योगांनुसार जीवनातील विविध शुभ-अशुभ परिणाम, कार्यांची योग्य वेळ आणि त्यांच्या फलांचा सुसंगत व साक्षात अनुभव सांगितला आहे.