पौष महिन्यात, सूर्याच्या तेजस्वी मंडलात सात दिव्य आत्म्यांचा वास असतो—पुषण, सुरूची, धाता, गौतम, धनंजय, विश्वावसु, आणि भारद्वाज. यांच्यासोबत पर्जन्य, ऐरावत, अंशु, कश्यप, तक्षक, महापद्म आणि उर्वशी यांचाही समावेश आहे. या काळात क्रतु, भर्ग, उर्णायू, स्फुर्ज, आणि कर्कोटक हे देखील सूर्याच्या तेजात निवास करतात. माघ महिन्यात, त्वष्टा, जमदग्नी, कंबळ, आणि तिलोत्तमा हे सातही दिव्य आत्मे सूर्याच्या तेजात वास करतात. त्याचप्रमाणे, विष्णु, अश्वतार, रंभा, सूर्यवर्च, आणि सत्यजित हे देखील सवितृच्या तेजमंडलात, विष्णुच्या शक्तीने युक्त होऊन, वास करतात. हे ब्रह्मन्, रात्रीच्या वेळी अप्सरा सूर्याच्या मागे नृत्य करतात आणि संचार करतात. बाळखिल्यगणही सूर्याच्या आसपास राहून त्याला वेढून असतात. सूर्याच्या रथाला डावीकडे व उजवीकडे प्रत्येकी दहा दिव्य आत्मे जुळलेले आहेत. सूर्याच्या रथाला पिशंग नावाच्या आठ वाऱ्यासारख्या वेगवान घोड्यांनी जुळले आहे. शुक्राचा महान रथ सेवक आणि ध्वजांनी युक्त आहे. भौमाचा (मंगळाचा) सुवर्णमय, भव्य रथ आठ घोड्यांनी ओढला जातो. हे घोडे कमळमण्यासारख्या लाल आणि अग्नीमधून उत्पन्न झालेले आहेत. बृहस्पती एक वर्ष प्रत्येक राशीत स्थिर राहतो. शनैश्चर अत्यंत मंद गतीने, हळूहळू मार्गक्रमण करतो. हे शिवा, ज्यांनी एकदाही यज्ञ केले आहे, त्यांना पुन्हा कधीही प्रजापतींच्या अधीन राहावे लागत नाही. त्यांचे तेज गवताच्या धुरासारखे आणि लाकडाच्या रंगासारखे लाल असते. अशा प्रकारे 'भुवनकोशाचे वर्णन' या अध्यायाचा श्री गरुड महापुराणाच्या आचारकांडातील पहिल्या भागातील अठ्ठावन्नावा अध्याय येथे संपतो. यानंतर, भूमंडळाच्या मापनाचे विवेचन केल्यानंतर, केशवाने ज्योतिषशास्त्राचे रहस्य सांगितले. कृतिका या नक्षत्राचे अधिपति अग्नि आहेत, रोहिणीचे ब्रह्मा, पुनर्वसूचे अदिती, तिष्याचे गुरुदेव, पूर्वा फाल्गुनीचे भग, उत्तराचे अर्यमान, आणि स्वातीचे वायू. अनुराधा नक्षत्राचे अधिपति मित्र, ज्येष्ठाचे शक्र, पूर्वाषाढा व उत्तराषाढा हे विश्वेदेवांचे, धनिष्ठा वासवाचे, पूर्वाभाद्रपदा अजा एकपादाचे, उत्तराभाद्रपदा अहिर्बुध्न्याचे, आणि भरणीचे यम आहेत—अशा प्रकारे नक्षत्रांचे अधिदेवता सांगितल्या आहेत. दशमीच्या उत्तरार्धात, उत्तर दिशेला माहेश्वरी असते. षष्ठी आणि चतुर्दशीला पश्चिमेला इंद्राणी असते. अष्टमी व अमावस्येला महालक्ष्मीची उपस्थिती असते. द्वादशी व चतुर्थीला कौमारी दक्षिणपश्चिम दिशेला असते. अश्विनी, मैत्र, रेवती, मृग, मूल, पुनर्वसू—ही नक्षत्रे, तसेच हस्तापासून सुरू होणारी पाच नक्षत्रे आणि उत्तरेकडील तीन नक्षत्रे—ही वस्त्र परिधान व आच्छादनासाठी योग्य मानली जातात. पूर्वेकडील तीन नक्षत्रे व खाली पाहणारी नक्षत्रे देखील वर्णन केली आहेत. देवालयाची किंवा धनाच्या खजिन्याच्या उत्खननासाठी, केवळ खाली पाहणाऱ्या नक्षत्रांमध्येच कार्य करावे, असे बैलध्वजधारी (शिवा) सांगितले आहे. अनुराधा, मृगशिरा, आणि ज्येष्ठा या नक्षत्रांना बाजूला पाहणारी नक्षत्रे असे म्हटले आहे. या प्रकारे, श्री गरुड महापुराणात भुवनकोशाचे आणि ज्योतिषशास्त्राचे दिव्य रहस्य उलगडले गेले.