गरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांड विभागात, ‘भुवनकोशवर्णन’ अध्यायात, विविध पर्वत, नद्या, प्रदेश, आणि लोकांची सुंदर वर्णने दिली आहेत. या वर्णनानुसार, सात मुख्य पर्वतांचा उल्लेख केला आहे—विंध्य, परियत, आणि इतर. नद्यांमध्ये तापती, पयोष्णी, सरयू, कावेरी, आणि गोमती यांचा समावेश आहे; तसेच केतुमाला, ताम्रपर्णी, चंद्रभागा, आणि सरस्वती या देखील महत्त्वाच्या नद्या आहेत. विदर्भा, शतद्रू आणि इतर पुण्यदायी नद्या पापांचा नाश करतात. भारतीय भूभागातील विविध जनसमूह आणि प्रदेशांचीही यादी या अध्यायात येते. पंचाल, कुरू, मत्स्य, यौधेय, पटच्चर, पद्म, सूत, मगध, चेदि, कलिंग, वंग, पुंड्र, अंग, वैदर्भ, मूलक, पुलिंद, अश्मक, जीमूत, नय, राष्ट्र, अंबष्ठ, द्रविड, लाट, कंबोज, स्त्रीमुख, शक, स्त्रीराज्य, सिंधू, म्लेच्छ, नास्तिक, यवन, मंदव्य, तुषार, मुलिक, अश्वमुख, खश, लांब, स्तननाग, मद्रक, गांधार, बाह्लिक, त्रिगर्त, नील, कोल, ब्रह्मपुत्र, आणि सतंकन—हे सर्व विविध जाती, प्रदेश आणि लोक येथे वसलेले आहेत. यानंतर, प्लक्षद्वीपाचा अधिपती मेधातिथी याच्या सात पुत्रांची नावे सांगितली आहेत—सुखोदया, नंद, शिव, क्षेमक, गोमेढ, चंद्र, नारद, आणि दुंदुभी. अनु तप्त, शिखी, आणि विपाशा हेही स्वर्गास गेले. शाल्मलाद्वीपाचा राजा वपुष्मान याचे पुत्र त्यांच्या प्रदेशानुसार ओळखले जातात—वैद्युत, मानस, सप्रभास इत्यादी सात. क्रौंच आणि ककुद्मान हे पर्वत, आणि त्यांच्या आजूबाजूच्या नद्या, तसेच विधृति, उdbhिद, वेणुमान, द्वैरथ, लांबन, धृति, विद्रुम, हेमशैल, द्युतिमत, पुष्पवान, धूतपापा, शिवा, पवित्रा, आणि सन्मती—या सर्व पुण्यदायक नद्या आहेत. क्रौंचद्वीपावर द्युतिमत या महात्म्याचे सात पुत्र आहेत—मुनि, दुंदुभी, इ. दिवावृत, दुंदुभी (पुंडरीकवान), ख्याती, पुंडरीका—या त्या प्रदेशातील नद्या आहेत. जलद, कुमार, सुकुमार, ओरुणी, बक, सुकुमारी, कुमारी, नलिनी, धेनुका—या नद्यांचेही वर्णन आहे. शबला आणि पुष्करेश या पर्वतांतून महावीर आणि धातकी हे पर्वतराज प्रकट झाले. हे पर्वत पन्नास हजार योजन उंच आहेत. पुष्करद्वीप भोवती गोड पाण्याचा महासागर आहे. सुवर्णभूमी द्विगुण रुंद असून, तेथे कुठलेही सजीव नाहीत; पर्वत अंधकाराने वेढलेले आहेत, आणि हा अंधकार ब्रह्मांडाच्या कवचाने वेढलेला आहे. पुढे, पृथ्वीची उंची सत्तर हजार योजन आहे, असे सांगितले आहे. अतल, वितल, नितल, आणि गभस्तिमत—हे अधोलोकांचे भाग आहेत. काळा, पांढरा, लाल, पिवळा, खडी, पर्वत आणि सुवर्ण—अशा प्रकारची भूमी आहे. या भीषण पुष्करद्वीपावर नरकांचेही वर्णन पुढे येते. अशा प्रकारे, गरुड महापुराणाच्या आचारकांडातील ‘भुवनकोशवर्णन’ आणि ‘लोकवर्णन’ हे अध्याय संपतात. या अध्यायांतून विविध पर्वत, नद्या, प्रदेश, लोक, आणि ब्रह्मांडातील अद्भुत रचना यांचे विस्ताराने आणि भक्तिभावाने वर्णन केले आहे.