पूर्वेकडील भागातील श्री गरुड महापुराणाच्या आचार विभागात, महेश्वराच्या पूजेच्या विधीचे वर्णन असे सुरू होते: "ॐ, हाम्, तृष्णेला नमस्कार." या मंत्राने तृष्णेच्या शक्तीला वंदन केले जाते. पुढे, "ॐ, हाम्, ईशानाला नमस्कार; ॐ, हाम्, अंगदा; ॐ, हाम्, मरीची." असे विविध शक्तींना नमस्कार करून, ईशानाच्या पाच रूपांची माहिती दिली जाते, "हे वृषधारी, ईशानाच्या पाच रूपे जाण." शिवाच्या गणांना, तेजस्वी अग्नीला, भूतांचा अधिपती निरृतिला, श्वासाचा अधिपती वायूला, ज्ञानाचा अधिपती ईशानाला, आणि सर्व लोकांचा अधिपती ब्रह्माला "ॐ, हाम्" मंत्राने नमस्कार केला जातो. त्यानंतर, "हे शंकरा, आवाहन, स्थापना आणि उपस्थिती," असे पूजेच्या प्रारंभिक विधी सांगितले आहेत. तत्वांची स्थापना, हस्तमुद्रा दाखवणे आणि नमस्कार करणे, हे पुढील पावित्र्याचे चरण आहेत. मग अभिषेक, स्नान, आणि सुगंधी लेप लावले जातात. दीपप्रज्वलन, नैवेद्य अर्पण, आणि हस्तांना सुगंधी लेप लावणे हेही केले जाते. नृत्य, छत्र आणि विविध उपकरणांचा वापर, तसेच हस्तमुद्रा दाखवणे, हे पूजेचा भाग आहेत. मुळमंत्राने जप, पूजा आणि अर्पण केले जाते. या प्रकारे, श्री गरुड महापुराणाच्या पूर्व भागातील आचार विभागातील 'महेश्वर पूजेच्या विधी' या चाळीसाव्या अध्यायाचा समारोप होतो. पुढील अध्यायात, 'मंत्रसिद्धी व मोहिनी शक्तीचे विवेचन' दिले आहे. "ॐ, विश्वावसु नावाचा गंधर्व, कन्यांचा स्वामी—मी तुझी कन्या प्राप्त केली; त्या विश्वावसुला स्वाहा." अशा मंत्राने गंधर्वाला अर्पण केले जाते. पुढे, "ॐ, धन्य ऋक्षकर्णी, चार हातांची, उंच केसांची, त्रिनेत्री, कालरात्रि, जी मानवांचे मांस व रक्त खाते—य whose time has come, मृत्यूदायिनी—हूं फट, प्रहार करा, जळवा, शिजवा; ऋक्षपत्नीला स्वाहा." या मंत्राने मृत्यूदायिनी शक्तीला बोलावले जाते. या विधीसाठी कोणतीही तिथी, नक्षत्र किंवा उपवास आवश्यक नाही. रागाने, रक्ताने हात रंगवून, "ॐ, सर्व यंत्रांना नमस्कार—जसे तुम्ही सर्व शत्रू बांधता, मोहित करता, नष्ट करता, तसे मला, अमुक व्यक्तीला, सर्व संकटांपासून वाचवा, स्वाहा." असा मंत्र म्हणत संरक्षणाची याचना केली जाते. या प्रकारे, 'मंत्रसिद्धी व मोहिनी शक्तीचे विवेचन' या एकचाळीसाव्या अध्यायाचा समारोप होतो. नंतर, शिव-पवित्राची स्थापना कशी करावी याचे वर्णन सुरू होते. "मी शिवाला अशुभ दूर करणारा आणि शुभता आणणारा पवित्र धागा कसा बांधावा हे सांगतो." वर्षभर केलेली पूजा अडथळ्याने थांबली असेल, तर गणेश ती दूर करतो; अन्यथा नाही. सोन्याचा, चांदीचा, तांब्याचा आणि कापसाचा धागा अनुक्रमाने वापरावा. धागा तीन पट्टीने तयार करावा. अघोर मंत्राने शुद्ध करून बांधल्यावर तो तत्त्वपुरुष स्वरूपाचा होतो. "ॐ, चंद्र, अग्नी, ब्रह्मा, सर्प, आणि मोरध्वज" असे मंत्र म्हणावे. एकशे आठ, पन्नास, किंवा पंचवीस धागे तयार करावे. गाठी चार अंगुल अंतरावर बांधाव्यात, आणि त्यांना क्रमाने नाव द्यावे—जय, विजय, रुद्र, अजित, आणि सदाशिव. पवित्र धागा कुंकू वगैरे रंगांनी रंगवावा, सुगंधी द्रव्यांनी सजवावा. लिंगाची स्थापना दूध वगैरे अर्पणांनी करावी, सुगंधी द्रव्यांनी पूजा करावी. सुगंधित फुल लिंगाच्या मूळभागी, ईशानाच्या क्षेत्रात अर्पण करावे. माती पश्चिमेस, भस्म दक्षिणेस, आणि पंचमहाभूतांची स्थापना करावी. मोहरी उत्तर-पश्चिमेस, आणि संरक्षण मंत्राने वृषध्वजाला अर्पण करावी. होम करून, अग्नीला अर्पण द्यावे, आणि भूतांना अर्पण द्यावे. सकाळी, "मी तुला पूजेन; येथे उपस्थित राहा," अशी प्रार्थना करावी. पवित्र धागे देवतेच्या बाजूला ठेवावे. कपाळावर स्थित विश्वरूपाचा ध्यान करून, स्वतःची पूजा करावी. साम्हिता मंत्रांनी अभिषिक्त आणि धूप दिलेले पवित्र धागेच अर्पण करावे. नंतर, देवक नावाच्या तत्त्वाची, जे खरे आत्मस्वरूप आहे, "ॐ हीं, ज्ञानतत्त्वाला नमस्कार," या मंत्राने पूजा करावी. "ॐ हां, आत्मतत्त्वाला नमस्कार; हे देव, माझ्या यज्ञात जे काही तू काळात्मा म्हणून पाहिले आहेस—जे केले, केलेले कठीण, सोडले, अर्पण केले, किंवा गुप्त ठेवले—सर्व पूर्ण कर. त्या व्रताच्या अधिपतीला, जो सर्व तत्त्वांचा सार आहे, सर्व कारणांनी संरक्षित आहे: ॐ हां हीं हूं हैम् हौं, शिवाला नमस्कार." या विधीने, जो चार शुद्धीकरण करणारे धागे प्राचीन पद्धतीने अर्पण करतो, त्याने द्विजांना अर्पण आणि भोजन दिल्यावर, तीव्र शक्तीला पूर्वेकडे निरोप द्यावा. या प्रकारे, 'शिव-पवित्राची स्थापना' या बयालीसाव्या अध्यायाचा समारोप होतो. पुढे, "मी पवित्राची स्थापना कशी करावी, जे भोग व मोक्ष देते, ते हरीने शिकवले आहे, ते सांगतो," असे पुढील अध्यायाचे वर्णन सुरू होते. या प्रकारे, गरुड महापुराणाच्या पूर्वेकडील भागातील आचार विभागातील विविध अध्यायांतील पूजेचे, मंत्रसिद्धीचे, आणि पवित्र स्थापना विधीचे पावित्र्यपूर्ण, क्रमबद्ध वर्णन केले आहे.