ഗരുഡപുരാണമ്

ചതുര്വിധൈഃ പ്രാണിഗണൈര്ദൃഷ്ടാ വ്യാപ്താ മഹാനദീ । തരന്തി ഗോപ്രദാനേന ത്വന്യഥാ ച പതന്തി തേ ॥ ൨,൪൭.

നാലു തരത്തിലുള്ള ജീവികൾ നിറഞ്ഞ മഹാനദിയാണ് അത്. പശു ദാനം ചെയ്താൽ മാത്രമേ അവർ കടക്കാൻ കഴിയൂ; ഇല്ലെങ്കിൽ അവർ അവിടെ വീഴും.

മാം നരാ യേഽവമന്യന്തേ ചാചാര്യം ഗുരുമേവ ച । വൃദ്ധാനന്യാംശ്ചാപി മൂഢാസ്തേഷാം വാസസ്തു തത്ര വൈ ॥ ൨,൪൭.

ആചാര്യനെയും ഗുരുവിനെയും മുതിർന്നവരെയും അവഗണിക്കുന്ന മണ്ടന്മാർക്ക് അവിടെയാണ് താമസം.

പതിവ്രതാം സാധുശീലാമൂഢാം ധര്മേഷു നിശ്ചലാമ് । പരിത്യജന്തി യേ മൂഢാസ്തേഷാം വാസസ്തു സന്തതമ് ॥ ൨,൪൭.

പതിവ്രതയായ, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന മണ്ടന്മാർക്ക് എന്നും അവിടെയാണ് താമസം.

വിശ്വാസപ്രതിപന്നാനാം സ്വാമിമിത്രതപസ്വിനാമ് । സ്ത്രീബാലവികലാദീനാം വധം കൃത്വാ പതന്തി ഹി । പച്യന്തേ തത്ര മധ്യേ തു ക്രന്ദമാനാസ്തു പാപിനഃ ॥ ൨,൪൭.

വിശ്വാസം വച്ചവരെയും, യജമാനൻ, സുഹൃത്ത്, തപസ്വി, സ്ത്രീ, ബാലൻ, അശക്തൻ, രോഗി എന്നിവരെ കൊല്ലുന്നവർ അവിടെ വീഴും. ആ പാപികൾ ആ നദിയുടെ നടുവിൽ കരയിക്കൊണ്ട് വേവപ്പെടുന്നു.

ശാന്തം ബുഭുക്ഷിതം വിപ്രംയോ വിഘ്നായോപസര്പതി । ക്രിമിഭിര്ഭക്ഷ്യതേ തത്ര യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൪൭.

ശാന്തനും വിശപ്പുള്ള ബ്രാഹ്മണനെയും തടയാൻ സമീപിക്കുന്നവൻ അവിടെ കീറ്റുകൾക്ക് ഇരയാകുന്നു; സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ അവൻ അങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.

ബ്രാഹ്മണായ പ്രതീശ്രുത്യ യമാര്ഥം ന ദദാതി തമ് । ആഹൂയ നാസ്തി യോ ബ്രൂയാത്തസ്യ വാസസ്തു തത്ര വൈ ॥ ൨,൪൭.

ഒരു ബ്രാഹ്മണനോട് എന്തെങ്കിലും വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് പിന്നീട് അതു നൽകാതെ, വിളിച്ചപ്പോൾ 'എന്നോട് അതില്ല' എന്നു പറയുന്നവൻ അവിടെ തന്നെ താമസിക്കേണ്ടി വരും.

അഗ്നിദോ ഗരദശ്ചൈവ കൂടസാക്ഷീ ച മദ്യപഃ । യജ്ഞവിധ്വംസകശ്ചൈവ രാജ്ഞീഗാമീ ച പൈശുനഃ ॥ ൨,൪൭.

അഗ്നി വെച്ചവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, കള്ളസാക്ഷി, മദ്യപാനി, യജ്ഞം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, രാജാവിന്റെ സ്ത്രീകളെ സമീപിക്കുന്നവൻ, അപവാദം പറയുന്നവൻ—

കഥാഭങ്ഗകരശ്ചൈവ സ്വയന്ദത്താ പഹാരകഃ । ക്ഷേത്രസേതുവിഭേദീ ച പരദാരപ്രധര്ഷകഃ ॥ ൨,൪൭.

സംഭാഷണം തകർക്കുന്നവൻ, താനേ നൽകിയ ദാനം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വയലിന്റെ അതിരോ തടയോ പൊളിക്കുന്നവൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവൻ—

ബ്രാഹ്മണോ രസവിക്രേതാ തഥാ യോ വൃഷലീപതിഃ । ഗോധനസ്യ തൃഷാര്തസ്യ വാപ്യാ ഭേദം കരോതി യഃ ॥ ൨,൪൭.

രസങ്ങൾ വിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ്, കാളകൾക്ക് ദാഹംകൂടുമ്പോൾ കുളം തകർക്കുന്നവൻ—

കന്യാവിദൂഷകശ്ചൈവ ദാനം ദത്ത്വാനുതാപകഃ । ശൂബദ്രസ്തു കപിലാപായീ ബ്രാഹ്മണോ മാംസഭോജനഃ ॥ ൨,൪൭.

കന്യയെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദാനം നൽകി പിന്നെ പശ്ചാത്താപിക്കുന്നവൻ, കപാലത്തിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നവൻ, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ—

ഏതേ വസന്തി സതതം മാ വിചാരം കൃഥാഃ ക്വചിത് । കൃപണോ നാസ്തികഃ ക്ഷുദ്രഃ സ തസ്യാം നിവസേത്ഖഗ ॥ ൨,൪൭.

ഇവരൊക്കെയും എല്ലായ്പ്പോഴും അവിടെ താമസിക്കുന്നു; ഇതിൽ ഒരിക്കലും സംശയിക്കേണ്ട. കഞ്ചാവ്, ദൈവം നിഷേധിക്കുന്നവൻ, ചുരുങ്ങിയ മനസ്സുള്ളവൻ—അവനും അവിടെ തന്നെ താമസിക്കും, പക്ഷീ.

സദാമര്ഷോ സദാ ക്രോധീ നിജവാക്യപ്രമാണകൃത് । പരോക്ത്യുച്ഛേദകോ നിത്യം വൈതരണ്യാ വസേച്ചിരമ് ॥ ൨,൪൭.

എപ്പോഴും അസൂയയും കോപവും ഉള്ളവൻ, സ്വന്തം വാക്കുകൾ മാത്രം ശരിയെന്ന് കരുതുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ സംസാരങ്ങൾ ഇടയ്ക്കൊടിക്കുന്നവൻ—അവൻ വൈതരണിയിൽ ദീർഘകാലം കഴിയേണ്ടി വരും.

യസ്ത്വഹങ്കാരവാന്പാപീ സ്വവികത്ഥനകാരകഃ । കൃതഘ്നോ ഗര്ഭസന്താപീ വൈതരണ്യാം സ മജ്ജതി ॥ ൨,൪൭.

അഹങ്കാരിയും പാപിയും, സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നവൻ, കൃതഘ്നൻ, ഗർഭസ്ഥശിശുവിന് ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ—അവൻ വൈതരണിയിൽ മുങ്ങും.

കദാപി ഭാഗ്യയോഗേന തരണേച്ഛാ ഭവേദ്യദി । സാനുകൂലാ ഭവേദ്യേന തദാകര്ണയ കാശ്യപ ॥ ൨,൪൭.

എപ്പോഴെങ്കിലും ഭാഗ്യയോഗത്തിൽ കടക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അനുയോജ്യമായ അവസരം വരുമ്പോഴും, അപ്പോൾ കേൾക്കുക, കശ്യപ.

അയനേ വിഷുവേ പുണ്യേ വ്യതീപാതേ ദിനോദയേ । ചന്ദ്രസൂര്യോപരാഗേ വാ സംക്രാന്തൌ ദര്ശവാസരേ ॥ ൨,൪൭.

അയനങ്ങളിൽ, വിഷുവിൽ, വ്യതീപാതത്തിൽ, ഉഷസ്സിൽ, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണങ്ങളിൽ, സംക്രാന്തിയിൽ, വിശേഷദിനങ്ങളിൽ—

അന്യേഷു പുണ്യകാലേഷു ദീയതേ ദാനമുത്തമമ് । യദാ തദാ ഭവേദ്വാപി ശ്രാദ്ധാ ദാനം പ്രതി ധ്രുവമ് ॥ ൨,൪൭.

മറ്റു പുണ്യകാലങ്ങളിലും, ഉത്തമമായ ദാനം നൽകുമ്പോഴും, അഥവാ ശ്രാദ്ധദിനത്തിൽ പിതൃക്കൾക്കായി ദാനം ചെയ്യുമ്പോഴും, അതു നിർബന്ധമായും ഫലപ്രദമാണ്.

തദൈബ ദാനകാലഃ സ്യാദ്യതഃ സമ്പത്തിരസ്ഥിരാ । അനിത്യാനി ശരീരാണി വിഭവോ നൈവ ശാശ്വതഃ ॥ ൨,൪൭.

അപ്പോഴാണ് ദാനം ചെയ്യേണ്ട സമയം, കാരണം സമ്പത്ത് സ്ഥിരമല്ല; ശരീരം നശ്വരമാണ്, ഐശ്വര്യം ഒരിക്കലും ശാശ്വതമല്ല.

നിത്യം സന്നിഹിതോ മൃത്യുഃ കര്തവ്യോ ധര്മസംഗഹഃ । കൃഷ്ണാം വാ പാടലാം വാപി കുര്യാദ്വൈതരണീം ശുഭാമ് ॥ ൨,൪൭.

മരണം എല്ലായ്പ്പോഴും സമീപത്താണ്; അതിനാൽ ധർമ്മം സമ്പാദിക്കണം. കറുത്തതോ ചുവപ്പതോ ആയ ഒരു വൈതരണി നിർമ്മിക്കണം.

സ്വര്ണശൃങ്ഗീം രൌപ്യഖുരാം കാംസ്യപാത്രോപദോഹനീമ് । കൃഷ്ണവസ്ത്രയുഗാച്ഛന്നാം സപ്തധാന്യസമന്വിതാമ് ॥ ൨,൪൭.

പൊൻകൊമ്പുള്ള, വെള്ളിക്കുരുള്ള, കഞ്ചു പാത്രത്തിൽ പാൽകുടിക്കാൻ കഴിയുന്ന, ഇരട്ട കറുത്ത വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ, ഏഴു വിധം ധാന്യങ്ങൾ ചേർത്ത—

കാര്പാസദ്രോണശിഖരേ ആസീനം താമ്രഭാജനേ । യമം ഹൈമം പ്രകുര്വീത ലോഹദണ്ഡസമന്വിതമ് । ഇക്ഷുദണ്ഡമയം ബദ്ധ്വാ പ്ലവം സുദൃഢബന്ധനൈഃ ॥ ൨,൪൭.

കറുപ്പിന്റെ മുകളിലിരുന്ന്, താമ്രപാത്രത്തിൽ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം പിടിച്ച, പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച യമന്റെ രൂപം സ്ഥാപിക്കണം; ഇക്ഷു ദണ്ഡത്തിൽ കെട്ടിയ ഒരു തൂണും ഉറപ്പുള്ള കെട്ടുകളും വേണം.

ഉഡുപോപരി താം ധേനും സൂര്യദേഹസമുദ്ഭവാമ് । കൃത്വാ പ്രകല്പയേദ്വിപ്രശ്ഛത്രോപാനഹസംയുതമ് ॥ ൨,൪൭.

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മുകളിൽ സൂര്യന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ആ പശുവിനെ വെച്ച്, ഒരു ബ്രാഹ്മണനെയും കുടയും ചെരിപ്പും ചേർത്ത് ഒരുക്കണം.

അങ്ഗുലീയകവാസാംസി ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത് । ഇമമുച്ചാരയേന്മന്ത്രം സംഗൃഹ്യ സജലാന്കുശാന് ॥ ൨,൪൭.

വളകളും വസ്ത്രങ്ങളും ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിച്ച്, വെള്ളം നിറച്ച കിണ്ണവും ആങ്കുഷവും കൈയിൽ പിടിച്ച് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

യമദ്വാരേ മഹാഘോരേ ശ്രുത്വാ വൈതരണീം തദീമ് । തര്തുകാമോ ദദാമ്യേനാം തുഭ്യം വൈതരണീം നമഃ ॥ ൨,൪൭.

ഭയങ്കരമായ യമദ്വാരത്തിൽ, വൈതരണിയെക്കുറിച്ച് കേട്ടു, അതു കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഞാൻ ഇതു നിന്നെക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു: വൈതരണിക്ക് നമസ്കാരം.

ഗാവോ മേ അഗ്രതഃ സന്തു ഗാവോ മേ സന്തു പാര്ശ്വതഃ । ഗാവോ മേ ഹൃദയേ സന്തു ഗവാം മധ്യേ വസാമ്യഹമ് ॥ ൨,൪൭.

എന്റെ മുന്നിലും, എന്റെ പക്കലിലും, എന്റെ ഹൃദയത്തിലും പശുക്കൾ ഉണ്ടാകട്ടെ. പശുക്കളുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ പാർക്കുന്നു.

വിഷ്ണുരൂപ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ മാമുദ്ധര മഹീസുര । സദക്ഷിണാ മയാ ദത്താ തുഭ്യം വൈതരണീനമഃ ॥ ൨,൪൭.

വിഷ്ണുരൂപിയായ മഹാനേ, ഭൂമിയിലെ ദൈവമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. ഞാൻ നിനക്കു ദക്ഷിണയോടെ ഒരു പശു സമർപ്പിച്ചു. വൈതരണി നദിയേ, നമസ്കാരം.

ധര്മരാജഞ്ച സര്വേശം വൈതരണ്യാഖ്യധേനുകാമ് । സര്വം പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത് ॥ ൨,൪൭.

ധർമ്മരാജാവിനെയും സർവ്വേശ്വരനെയും, വൈതരണി എന്ന പശുവിനെയും ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം, എല്ലാം ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം.

പുച്ഛം സംഗൃഹ്യ ധേന്വാശ്ച അഗ്രേ കൃത്വാ തു വൈ വ്ദിജമ് । ധേനുകേ ത്വം പ്രതീക്ഷസ്വ യമദ്വാരേ മഹാഭയേ ॥ ൨,൪൭.

പശുവിന്റെ വാൽ പിടിച്ചു, ബ്രാഹ്മണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, പശുവിനൊപ്പം യമന്റെ ഭയങ്കരമായ വാതിലിൽ കാത്തിരിക്കണം.

ഉത്താരണായ ദേവേശി വൈതരണ്യേ നമോഽസ്തു തേ । അനുവ്രജേത്തു ഗച്ഛന്തം സര്വം തസ്യ ഗൃഹം നയേത് ॥ ൨,൪൭.

ദേവതകളുടെ ദേവിയായ വൈതരണി നദിയേ, രക്ഷയ്ക്കായി നമസ്കാരം. പോകുന്നവനെ പിന്തുടർന്ന് അവന്റെ കുടുംബത്തെ മുഴുവനും നയിക്കണം.

ഏവം കൃതേ വൈനതേയ സാ സരിത്സുതരാ ഭവേത് । സര്വാന്കാമാനവാപ്നോതി യോ ദദ്യാദ്ഭുവി മാനവഃ ॥ ൨,൪൭.

വൈനതേയനായവാ, ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആ നദി കടക്കാൻ എളുപ്പമാകും. ഭൂമിയിൽ ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും.