ഗരുഡപുരാണമ്

സ്വധര്മേണൈവോര്ധ്വഗതിരധര്മേണാപ്യധോഗതിഃ । ജായതേ സര്വവര്ണാനാം സ്വധര്മചലനാത്ഖഗ ॥ ൨,൪൬.

സ്വന്തം ധർമ്മം അനുസരിച്ചാൽ ഉയർച്ചയും, അധർമ്മം ചെയ്താൽ താഴ്ചയും സംഭവിക്കുന്നു. സ്വധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വഴിതിരിയുമ്പോൾ എല്ലാ വർഗ്ഗക്കാർക്കും ഇങ്ങനെ ഫലങ്ങൾ നേരിടേണ്ടിവരും, ഖഗ.

ദേവത്വേ മാനുഷത്വേ ച ദാനഭോഗാദികാഃ ക്രിയാഃ । യാ ദൃശ്യന്തേ വൈനതേയ തത്സര്വം കര്മജം ഫലമ് ॥ ൨,൪൬.

ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും കാണുന്ന ദാനം, അനുഭവം തുടങ്ങിയ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും, വൈനതേയ, കർമ്മഫലമായാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

അകര്മവിഹിതേ ഘോരേ കാമക്രോധാര്ജിതേഽശുഭേ । പതേദ്വൈ നരകേ ഭൂയോ തസ്യോത്താരോ ന വിദ്യതേ ॥ ൨,൪൬.

ധർമ്മം അനുസരിക്കാത്ത ഭയങ്കരമായ, ആസക്തിയും കോപവും മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പാപപ്രവൃത്തികളാൽ, മനുഷ്യൻ വീണ്ടും നരകത്തിൽ വീഴുന്നു; അവിടെ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪൭ ഗരുഡ ഉവാച । ഭഗവന്ദേവദേവേശ കൃപയാ പരയാ വദ । ദാനം ദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം വൈതരണ്യാഃ പ്രമാണകമ് ॥ ൨,൪൭.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവദേവനേ, പരമ കാരുണ്യത്തോടെ ദാനത്തെ കുറിച്ചും, ദാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെയും, വൈതരണി നദിയുടെ അളവിനെയും ദയവായി വിശദീകരിക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । യാ സാ വൈതരണീ നാമ യമമാര്ഗേ മഹാസരിത് । അഗാധാ ദുസ്തരാ പാപൈര്ദൃഷ്ടമാത്രാ ഭയാവഹാ ॥ ൨,൪൭.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: യമന്റെ വഴിയിൽ വൈതരണി എന്ന പേരിൽ ഒരു മഹാനദിയുണ്ട്. അതു അഗാധവും, പാപങ്ങൾ കൊണ്ടു കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും, കാണുന്നവർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്.

പൂയശോണിതതോയാഢ്യാ മാംസകര്ദമസകുംലാ । പാപിനഞ്ചാഗതാന്ദൃഷ്ട്വാ നാനാഭയസമാവൃതാ ॥ ൨,൪൭.

അത് പുഴയും രക്തവും നിറഞ്ഞതും, മാംസവും ചെളിയും കൂനലും കലർന്നതുമാണ്. അവിടെ എത്തിയ പാപികളെ കണ്ടാൽ പലവിധ ഭയങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്.

ക്വാഥ്യതേ സത്വരം തോയം പാത്രമധ്യേ ഘൃതം യഥാ । ക്രിമിഭിഃ സങ്കുലം പൂയം വജ്രതുണ്ഡൈഃ സമാവൃതമ് ॥ ൨,൪൭.

അവിടെ വെള്ളം വേഗത്തിൽ തിളയ്ക്കുന്നു, ഒരു പാത്രത്തിൽ നെയ്യ് തിളയ്ക്കുന്നതുപോലെ. പുഴ കീറ്റുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും, വജ്രംപോലെയുള്ള തൂണ്ടുകളുള്ളവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്.

ശിശുമാരൈശ്ച മകരൈര്വജ്രകര്തരികായുതൈഃ । അന്യൈശ്ച ജലജീവൈശ്ച ഹിംസകൈര്മാംസഭേദിഭിഃ ॥ ൨,൪൭.

അവിടെ ശിശുമാരികളും മകരങ്ങളും വജ്രക്കത്തികളുമായി, മറ്റു ജലജീവികളും ക്രൂരരും മാംസം കീറുന്നവരുമുണ്ട്.

ഉദ്യാന്തി ദ്വാദശാദിത്യാഃ പ്രലയാന്തേ തഥാ ഹി തേ । തപന്തി തത്ര വൈ മര്ത്യാഃ ക്രന്ദ മാനാസ്തു പാപിനഃ ॥ ൨,൪൭.

അവിടെ പ്രളയകാലത്ത് പോലെ പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാർ ഉദിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ അവിടെ കത്തിപ്പൊള്ളുന്നു; പാപികൾ വേദനയിൽ കരയുന്നു.

ഹാ ഭ്രാതഃ പുത്ര താതേതി പ്രലപന്തി മുഹുര്മുഹുഃ । വിചരന്തി നിമജ്ജന്തി ഗ്ലാനിം ഗച്ഛന്തി ജന്തവഃ ॥ ൨,൪൭.

അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും 'അയ്യോ സഹോദരാ! മകനേ! അച്ഛനേ!' എന്ന് വിലപിക്കുന്നു. ജീവികൾ അലയുന്നു, മുങ്ങുന്നു, ക്ഷീണിച്ചു വീഴുന്നു.

ചതുര്വിധൈഃ പ്രാണിഗണൈര്ദൃഷ്ടാ വ്യാപ്താ മഹാനദീ । തരന്തി ഗോപ്രദാനേന ത്വന്യഥാ ച പതന്തി തേ ॥ ൨,൪൭.

നാലു തരത്തിലുള്ള ജീവികൾ നിറഞ്ഞ മഹാനദിയാണ് അത്. പശു ദാനം ചെയ്താൽ മാത്രമേ അവർ കടക്കാൻ കഴിയൂ; ഇല്ലെങ്കിൽ അവർ അവിടെ വീഴും.

മാം നരാ യേഽവമന്യന്തേ ചാചാര്യം ഗുരുമേവ ച । വൃദ്ധാനന്യാംശ്ചാപി മൂഢാസ്തേഷാം വാസസ്തു തത്ര വൈ ॥ ൨,൪൭.

ആചാര്യനെയും ഗുരുവിനെയും മുതിർന്നവരെയും അവഗണിക്കുന്ന മണ്ടന്മാർക്ക് അവിടെയാണ് താമസം.

പതിവ്രതാം സാധുശീലാമൂഢാം ധര്മേഷു നിശ്ചലാമ് । പരിത്യജന്തി യേ മൂഢാസ്തേഷാം വാസസ്തു സന്തതമ് ॥ ൨,൪൭.

പതിവ്രതയായ, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന മണ്ടന്മാർക്ക് എന്നും അവിടെയാണ് താമസം.

വിശ്വാസപ്രതിപന്നാനാം സ്വാമിമിത്രതപസ്വിനാമ് । സ്ത്രീബാലവികലാദീനാം വധം കൃത്വാ പതന്തി ഹി । പച്യന്തേ തത്ര മധ്യേ തു ക്രന്ദമാനാസ്തു പാപിനഃ ॥ ൨,൪൭.

വിശ്വാസം വച്ചവരെയും, യജമാനൻ, സുഹൃത്ത്, തപസ്വി, സ്ത്രീ, ബാലൻ, അശക്തൻ, രോഗി എന്നിവരെ കൊല്ലുന്നവർ അവിടെ വീഴും. ആ പാപികൾ ആ നദിയുടെ നടുവിൽ കരയിക്കൊണ്ട് വേവപ്പെടുന്നു.

ശാന്തം ബുഭുക്ഷിതം വിപ്രംയോ വിഘ്നായോപസര്പതി । ക്രിമിഭിര്ഭക്ഷ്യതേ തത്ര യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൪൭.

ശാന്തനും വിശപ്പുള്ള ബ്രാഹ്മണനെയും തടയാൻ സമീപിക്കുന്നവൻ അവിടെ കീറ്റുകൾക്ക് ഇരയാകുന്നു; സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ അവൻ അങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.

ബ്രാഹ്മണായ പ്രതീശ്രുത്യ യമാര്ഥം ന ദദാതി തമ് । ആഹൂയ നാസ്തി യോ ബ്രൂയാത്തസ്യ വാസസ്തു തത്ര വൈ ॥ ൨,൪൭.

ഒരു ബ്രാഹ്മണനോട് എന്തെങ്കിലും വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് പിന്നീട് അതു നൽകാതെ, വിളിച്ചപ്പോൾ 'എന്നോട് അതില്ല' എന്നു പറയുന്നവൻ അവിടെ തന്നെ താമസിക്കേണ്ടി വരും.

അഗ്നിദോ ഗരദശ്ചൈവ കൂടസാക്ഷീ ച മദ്യപഃ । യജ്ഞവിധ്വംസകശ്ചൈവ രാജ്ഞീഗാമീ ച പൈശുനഃ ॥ ൨,൪൭.

അഗ്നി വെച്ചവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, കള്ളസാക്ഷി, മദ്യപാനി, യജ്ഞം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, രാജാവിന്റെ സ്ത്രീകളെ സമീപിക്കുന്നവൻ, അപവാദം പറയുന്നവൻ—

കഥാഭങ്ഗകരശ്ചൈവ സ്വയന്ദത്താ പഹാരകഃ । ക്ഷേത്രസേതുവിഭേദീ ച പരദാരപ്രധര്ഷകഃ ॥ ൨,൪൭.

സംഭാഷണം തകർക്കുന്നവൻ, താനേ നൽകിയ ദാനം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, വയലിന്റെ അതിരോ തടയോ പൊളിക്കുന്നവൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവൻ—

ബ്രാഹ്മണോ രസവിക്രേതാ തഥാ യോ വൃഷലീപതിഃ । ഗോധനസ്യ തൃഷാര്തസ്യ വാപ്യാ ഭേദം കരോതി യഃ ॥ ൨,൪൭.

രസങ്ങൾ വിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ്, കാളകൾക്ക് ദാഹംകൂടുമ്പോൾ കുളം തകർക്കുന്നവൻ—

കന്യാവിദൂഷകശ്ചൈവ ദാനം ദത്ത്വാനുതാപകഃ । ശൂബദ്രസ്തു കപിലാപായീ ബ്രാഹ്മണോ മാംസഭോജനഃ ॥ ൨,൪൭.

കന്യയെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദാനം നൽകി പിന്നെ പശ്ചാത്താപിക്കുന്നവൻ, കപാലത്തിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നവൻ, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ—

ഏതേ വസന്തി സതതം മാ വിചാരം കൃഥാഃ ക്വചിത് । കൃപണോ നാസ്തികഃ ക്ഷുദ്രഃ സ തസ്യാം നിവസേത്ഖഗ ॥ ൨,൪൭.

ഇവരൊക്കെയും എല്ലായ്പ്പോഴും അവിടെ താമസിക്കുന്നു; ഇതിൽ ഒരിക്കലും സംശയിക്കേണ്ട. കഞ്ചാവ്, ദൈവം നിഷേധിക്കുന്നവൻ, ചുരുങ്ങിയ മനസ്സുള്ളവൻ—അവനും അവിടെ തന്നെ താമസിക്കും, പക്ഷീ.

സദാമര്ഷോ സദാ ക്രോധീ നിജവാക്യപ്രമാണകൃത് । പരോക്ത്യുച്ഛേദകോ നിത്യം വൈതരണ്യാ വസേച്ചിരമ് ॥ ൨,൪൭.

എപ്പോഴും അസൂയയും കോപവും ഉള്ളവൻ, സ്വന്തം വാക്കുകൾ മാത്രം ശരിയെന്ന് കരുതുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ സംസാരങ്ങൾ ഇടയ്ക്കൊടിക്കുന്നവൻ—അവൻ വൈതരണിയിൽ ദീർഘകാലം കഴിയേണ്ടി വരും.

യസ്ത്വഹങ്കാരവാന്പാപീ സ്വവികത്ഥനകാരകഃ । കൃതഘ്നോ ഗര്ഭസന്താപീ വൈതരണ്യാം സ മജ്ജതി ॥ ൨,൪൭.

അഹങ്കാരിയും പാപിയും, സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നവൻ, കൃതഘ്നൻ, ഗർഭസ്ഥശിശുവിന് ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ—അവൻ വൈതരണിയിൽ മുങ്ങും.

കദാപി ഭാഗ്യയോഗേന തരണേച്ഛാ ഭവേദ്യദി । സാനുകൂലാ ഭവേദ്യേന തദാകര്ണയ കാശ്യപ ॥ ൨,൪൭.

എപ്പോഴെങ്കിലും ഭാഗ്യയോഗത്തിൽ കടക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അനുയോജ്യമായ അവസരം വരുമ്പോഴും, അപ്പോൾ കേൾക്കുക, കശ്യപ.

അയനേ വിഷുവേ പുണ്യേ വ്യതീപാതേ ദിനോദയേ । ചന്ദ്രസൂര്യോപരാഗേ വാ സംക്രാന്തൌ ദര്ശവാസരേ ॥ ൨,൪൭.

അയനങ്ങളിൽ, വിഷുവിൽ, വ്യതീപാതത്തിൽ, ഉഷസ്സിൽ, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണങ്ങളിൽ, സംക്രാന്തിയിൽ, വിശേഷദിനങ്ങളിൽ—

അന്യേഷു പുണ്യകാലേഷു ദീയതേ ദാനമുത്തമമ് । യദാ തദാ ഭവേദ്വാപി ശ്രാദ്ധാ ദാനം പ്രതി ധ്രുവമ് ॥ ൨,൪൭.

മറ്റു പുണ്യകാലങ്ങളിലും, ഉത്തമമായ ദാനം നൽകുമ്പോഴും, അഥവാ ശ്രാദ്ധദിനത്തിൽ പിതൃക്കൾക്കായി ദാനം ചെയ്യുമ്പോഴും, അതു നിർബന്ധമായും ഫലപ്രദമാണ്.

തദൈബ ദാനകാലഃ സ്യാദ്യതഃ സമ്പത്തിരസ്ഥിരാ । അനിത്യാനി ശരീരാണി വിഭവോ നൈവ ശാശ്വതഃ ॥ ൨,൪൭.

അപ്പോഴാണ് ദാനം ചെയ്യേണ്ട സമയം, കാരണം സമ്പത്ത് സ്ഥിരമല്ല; ശരീരം നശ്വരമാണ്, ഐശ്വര്യം ഒരിക്കലും ശാശ്വതമല്ല.

നിത്യം സന്നിഹിതോ മൃത്യുഃ കര്തവ്യോ ധര്മസംഗഹഃ । കൃഷ്ണാം വാ പാടലാം വാപി കുര്യാദ്വൈതരണീം ശുഭാമ് ॥ ൨,൪൭.

മരണം എല്ലായ്പ്പോഴും സമീപത്താണ്; അതിനാൽ ധർമ്മം സമ്പാദിക്കണം. കറുത്തതോ ചുവപ്പതോ ആയ ഒരു വൈതരണി നിർമ്മിക്കണം.

സ്വര്ണശൃങ്ഗീം രൌപ്യഖുരാം കാംസ്യപാത്രോപദോഹനീമ് । കൃഷ്ണവസ്ത്രയുഗാച്ഛന്നാം സപ്തധാന്യസമന്വിതാമ് ॥ ൨,൪൭.

പൊൻകൊമ്പുള്ള, വെള്ളിക്കുരുള്ള, കഞ്ചു പാത്രത്തിൽ പാൽകുടിക്കാൻ കഴിയുന്ന, ഇരട്ട കറുത്ത വസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ, ഏഴു വിധം ധാന്യങ്ങൾ ചേർത്ത—