ഗരുഡപുരാണമ്

അപരീക്ഷിതഭോക്താരോ വ്യാഘ്രാഃ സ്യുര്നിര്ജനേ വനേ । ബഹുതര്ജകോ മാര്ജരഃ ഖദ്യോതഃ കക്ഷദാഹകഃ ॥ ൨,൪൬.

ഭക്ഷണം പരിശോധിക്കാതെ കഴിക്കുന്നവർ കാട്ടിൽ കടുവകളായി ജനിക്കുന്നു; അധികം ഭീഷണി പറയുന്നവൻ പൂച്ചയാവുന്നു; കാടുകത്തിക്കുന്നവൻ ജ്വലിക്കുന്ന പുഴുവായാവുന്നു.

പാത്രേ വിദ്യാപ്രദാതാ യോ ബലീവര്ദോ ഭവേത്തസഃ । അന്നം പര്യുഷിതം വിപ്രേ പ്രദദത്കുക്കരോ ഭവേത് ॥ ൨,൪൬.

യോഗ്യനല്ലാത്തവർക്കു വിജ്ഞാനം നൽകുന്നവൻ കാളയാവുന്നു; ബ്രാഹ്മണൻ പഴയ ഭക്ഷണം നൽകുകയാണെങ്കിൽ നായയാവുന്നു.

മാത്സര്യാദപി ജാത്യന്ധോ ജന്മാന്ധഃ പുസ്തകം ഹരന് । ഫലാന്യാഹരതോഽപത്യം മ്രിയതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൨,൪൬.

അസൂയ കൊണ്ടു പുസ്തകം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ജന്മാന്തരത്തിൽ കുരുടനാവുന്നു; പഴം മോഷ്ടിക്കുന്നവന്റെ മക്കൾ മരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

മൃതോ വാനരതാം യാതി തന്മുഖോ ഗണ്ഡവാന് ഭവേത് । അദത്ത്വാ ഭക്ഷ്യമശ്രാതി അനപത്യോ ഭവേത്തു സഃ ॥ ൨,൪൬.

മരിച്ചശേഷം ആൾ കുരങ്ങായാവുന്നു; അവന്റെ മുഖം വീർപ്പുണ്ടാകും; മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ സന്താനരഹിതനാകും.

ഹരന്വസ്ത്രം ഭവേദ്ഗോധാ ഗരദഃ പവനാശനഃ । പ്രവജ്യാഗമനാദ്രാജന് ഭവേന്മരുപിശാചകഃ ॥ ൨,൪൬.

വസ്ത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ഓണായാവുന്നു; വിഷം നൽകുന്നവൻ വായുവിൽ ജീവിക്കുന്നവനാകും; രാജാവേ, സന്യാസം വിട്ട് തിരിച്ചുവരുന്നവൻ വായുവിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭൂതമായാവുന്നു.

ചാതകോ ജലഹര്താ സ്യാദ്ധാന്യഹര്താ ച മൂഷികഃ । അപ്രാപ്തയൌവനാം സേവന് ഭവേത്സര്പ ഇതി ശ്രുതിഃ ॥ ൨,൪൬.

വെള്ളം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ചാതകപ്പക്ഷിയായാവുന്നു; ധാന്യം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ എലി ആകുന്നു; യൗവനം ലഭിക്കാത്ത പെൺകുട്ടിയെ സമീപിക്കുന്നവൻ പാമ്പായാവുന്നു എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.

ഗുരുദാരാഭിലാഷീ ച കൃകലാസോ ഭവേദ്ധ്രുവമ് । ജലപ്രസ്ത്രവണം യസ്തു ഭിന്ദ്യാന്മത്സ്യോ ഭവേന്നരഃ ॥ ൨,൪൬.

ആചാര്യന്റെ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും കൃകലാസപക്ഷിയായാവുന്നു; വെള്ളച്ചാലുകൾ തകർക്കുന്നവൻ മീനാവുന്നു.

അവിക്രേയക്രയാച്ചൈവ ബകോ ഗൃധ്രോ ഭവേന്നരഃ । അയോനിഗോ വൃകോ ഹി സ്യാദുലൂകഃ ക്രയവഞ്ചനാത് ॥ ൨,൪൬.

വിൽക്കരുതാത്തത് വിൽക്കുന്നവൻ ചരടയോ കഴുകനോ ആകുന്നു; അന്യായമായി ജനിച്ചവൻ പുലിയാവുന്നു; വഞ്ചനയോടെ വിൽക്കുന്നവൻ ആണ്ടിക്കാക്കയായാവുന്നു.

മൃതസ്യൈകാദശാഹേ തു ഭുഞ്ജാനശ്ചാഭിജായതേ । പ്രതിശ്രുത്യ ദ്വിജേഭ്യോര്ഽഥമദദജ്ജമ്ബുകോ ഭവേത് ॥ ൨,൪൬.

മരണാനന്തര പതിനൊന്നാം ദിവസങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ അതനുസരിച്ച് ജനിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് സമ്പത്ത് നൽകാത്തവൻ നായക്കളായാവുന്നു.

രാജ്ഞരിം ഗത്വാ ഭവേദ്ദംഷ്ട്രീ തസ്കരോ വിങ്വരാഹകഃ । ശാരിവാ ഫലവിക്രേതാ വൃഷശ്ച വൃഷലീപതിഃ ॥ ൨,൪൬.

രാജാവിന്റെ ശത്രുവിനോടൊപ്പം പോകുന്നവൻ പല്ലുള്ള മൃഗമായാവുന്നു; കള്ളൻ വിങ്വരാഹകമായാവുന്നു; ശാരിവാ പഴം വിൽക്കുന്നവൻ കാളയാവുന്നു; താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരിയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവൻ കാളയാവുന്നു.

മാര്ജരോഽഗ്നിം പദാ സ്പൃഷ്ട്വാ രോഗവാന്പരമാംസഭുക് । ഉദക്യാഗമനാത്ഷണ്ഡോ ദുര്ഗന്ധശ്ച സുഗന്ധഹൃത് ॥ ൨,൪൬.

പൂച്ച കാൽകൊണ്ട് തീ സ്പർശിച്ചാൽ രോഗബാധിതനായി മാംസം ഭക്ഷിക്കും; അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയോട് പോകുന്നവൻ ശണ്ഡനാവുന്നു; സുഗന്ധം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ദുർഗന്ധിയായാവുന്നു.

യദ്വാ തദ്വാപി പാരക്യം സ്വല്പം വാ ഹരതേ ബഹു । ഹൃത്വാ വൈ യോനിമാപ്നോതി തിരശ്ചാം നാത്ര സംശയഃ ॥ ൨,൪൬.

അത് ചെറിയതോ വലിയതോ ആയാലും, മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തു എടുക്കുന്നവൻ മൃഗങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഏവമാദീനി ചിഹ്നാനി അന്യാന്യപി ഖഗേശ്വര । സ്വകര്മവിതതാന്യേവ? ദൃശ്യന്തേ യൈസ്തു മാനവൈഃ ॥ ൨,൪൬.

പക്ഷിരാജാവേ, ഇതുപോലെയുള്ള ലക്ഷണങ്ങളും മറ്റും മനുഷ്യരിൽ കാണപ്പെടുന്നത് അവരുടെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ്.

ഏവം ദുഷ്കൃതകര്മാ ഹി ഭുക്ത്വാ ച നരകാന്ക്രമാത് । ജായതേ കര്മശേഷേണ ഉക്താസ്വേതാസു യോനിഷു ॥ ൨,൪൬.

ഇങ്ങനെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവൻ നരകങ്ങളിൽ അനുഭവം കഴിഞ്ഞ് ശേഷമുള്ള കര്‍മഫലത്താൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞ ഗർഭങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു.

തതോ ജന്മശതം മര്ത്യേ സര്വജന്തുഷു കാശ്യപ । ജായതേ നാത്ര സന്ദേഹഃ സമീഭൂതേ ശുഭാശുഭേ ॥ ൨,൪൬.

ശേഷം, കാശ്യപാ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളിലും നൂറു ജന്മങ്ങൾക്കായി ജനിക്കുന്നു; പുണ്യവും പാപവും തുല്യമായിരിക്കുമ്പോൾ ഇതിൽ സംശയമില്ല.

സ്ത്രീപുംസയോ പ്രസങ്ഗേന നിരുദ്ധേ ശുക്രസോണിതേ । സമുപേതഃ പഞ്ചഭൂതൈര്ജായതേ പാഞ്ചഭൌതികഃ ॥ ൨,൪൬.

പുരുഷനും സ്ത്രീയും ചേർന്ന് ശുക്ലവും രക്തവും ഒന്നാകുമ്പോൾ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ ചേർന്ന്, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ജീവി ജനിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രിയാണി മനഃ പ്രാണാ ജ്ഞാനമായുഃ സുഖം ധൃതിഃ । ധാരണാ പ്രേരണം ദുഃ ഖം മിഥ്യാഹങ്കാര ഏവ ച ॥ ൨,൪൬.

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, പ്രാണൻ, ജ്ഞാനം, ആയുസ്സ്, സന്തോഷം, ധൈര്യം, ഓർമ്മ, പ്രേരണ, ദു:ഖം, തെറ്റായ അഹങ്കാരം ഇവയൊക്കെയും ഉണ്ടാകുന്നു.

പ്രയതാകൃതിവര്ണസ്തു രാഗദ്വേഷൌ ഭവാഭവൌ । തസ്യേദമാത്മനഃ സര്വമനാദേരാദിമിച്ഛതഃ ॥ ൨,൪൬.

തന്റെ തന്നെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടുണ്ടായ ശരീരത്തിൽ ജന്മവും മരണമുമാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ആ ആത്മാവ് ആദിയില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, ആദി ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും ആ ആത്മാവിനാണ്.

സ്വകര്മ ബദ്ധസ്യ തദാ ഗര്ഭവൃദ്ധിര്ഭവേദിതി । പുരാ യഥാ മയാ പ്രോക്തം തവ ജന്തോര്ഹി ലക്ഷണമ് ॥ ൨,൪൬.

സ്വന്തം കർമത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർക്കു, ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഗർഭത്തിൽ വളർച്ചയും, ജീവിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഏവം പ്രവര്തിതം ചക്രം ഭൂതഗ്രാമേ ചതുര്വിധേ । സമുത്പത്തിര്വിനാശശ്ച ജായതേ താര്ക്ഷ്യ ദേഹിനാമ് ॥ ൨,൪൬.

ഇങ്ങനെ നാലു തരത്തിലുള്ള ജീവികളിൽ ഈ ചക്രം സഞ്ചരിക്കുന്നു. താർക്ഷ്യാ, ശരീരധാരികൾക്ക് ജനനവും നാശവും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു.

സ്വധര്മേണൈവോര്ധ്വഗതിരധര്മേണാപ്യധോഗതിഃ । ജായതേ സര്വവര്ണാനാം സ്വധര്മചലനാത്ഖഗ ॥ ൨,൪൬.

സ്വന്തം ധർമ്മം അനുസരിച്ചാൽ ഉയർച്ചയും, അധർമ്മം ചെയ്താൽ താഴ്ചയും സംഭവിക്കുന്നു. സ്വധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വഴിതിരിയുമ്പോൾ എല്ലാ വർഗ്ഗക്കാർക്കും ഇങ്ങനെ ഫലങ്ങൾ നേരിടേണ്ടിവരും, ഖഗ.

ദേവത്വേ മാനുഷത്വേ ച ദാനഭോഗാദികാഃ ക്രിയാഃ । യാ ദൃശ്യന്തേ വൈനതേയ തത്സര്വം കര്മജം ഫലമ് ॥ ൨,൪൬.

ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും കാണുന്ന ദാനം, അനുഭവം തുടങ്ങിയ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും, വൈനതേയ, കർമ്മഫലമായാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

അകര്മവിഹിതേ ഘോരേ കാമക്രോധാര്ജിതേഽശുഭേ । പതേദ്വൈ നരകേ ഭൂയോ തസ്യോത്താരോ ന വിദ്യതേ ॥ ൨,൪൬.

ധർമ്മം അനുസരിക്കാത്ത ഭയങ്കരമായ, ആസക്തിയും കോപവും മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പാപപ്രവൃത്തികളാൽ, മനുഷ്യൻ വീണ്ടും നരകത്തിൽ വീഴുന്നു; അവിടെ നിന്ന് മോചനം ഇല്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪൭ ഗരുഡ ഉവാച । ഭഗവന്ദേവദേവേശ കൃപയാ പരയാ വദ । ദാനം ദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം വൈതരണ്യാഃ പ്രമാണകമ് ॥ ൨,൪൭.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവദേവനേ, പരമ കാരുണ്യത്തോടെ ദാനത്തെ കുറിച്ചും, ദാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെയും, വൈതരണി നദിയുടെ അളവിനെയും ദയവായി വിശദീകരിക്കണമേ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । യാ സാ വൈതരണീ നാമ യമമാര്ഗേ മഹാസരിത് । അഗാധാ ദുസ്തരാ പാപൈര്ദൃഷ്ടമാത്രാ ഭയാവഹാ ॥ ൨,൪൭.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: യമന്റെ വഴിയിൽ വൈതരണി എന്ന പേരിൽ ഒരു മഹാനദിയുണ്ട്. അതു അഗാധവും, പാപങ്ങൾ കൊണ്ടു കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും, കാണുന്നവർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്.

പൂയശോണിതതോയാഢ്യാ മാംസകര്ദമസകുംലാ । പാപിനഞ്ചാഗതാന്ദൃഷ്ട്വാ നാനാഭയസമാവൃതാ ॥ ൨,൪൭.

അത് പുഴയും രക്തവും നിറഞ്ഞതും, മാംസവും ചെളിയും കൂനലും കലർന്നതുമാണ്. അവിടെ എത്തിയ പാപികളെ കണ്ടാൽ പലവിധ ഭയങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്.

ക്വാഥ്യതേ സത്വരം തോയം പാത്രമധ്യേ ഘൃതം യഥാ । ക്രിമിഭിഃ സങ്കുലം പൂയം വജ്രതുണ്ഡൈഃ സമാവൃതമ് ॥ ൨,൪൭.

അവിടെ വെള്ളം വേഗത്തിൽ തിളയ്ക്കുന്നു, ഒരു പാത്രത്തിൽ നെയ്യ് തിളയ്ക്കുന്നതുപോലെ. പുഴ കീറ്റുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതും, വജ്രംപോലെയുള്ള തൂണ്ടുകളുള്ളവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്.

ശിശുമാരൈശ്ച മകരൈര്വജ്രകര്തരികായുതൈഃ । അന്യൈശ്ച ജലജീവൈശ്ച ഹിംസകൈര്മാംസഭേദിഭിഃ ॥ ൨,൪൭.

അവിടെ ശിശുമാരികളും മകരങ്ങളും വജ്രക്കത്തികളുമായി, മറ്റു ജലജീവികളും ക്രൂരരും മാംസം കീറുന്നവരുമുണ്ട്.

ഉദ്യാന്തി ദ്വാദശാദിത്യാഃ പ്രലയാന്തേ തഥാ ഹി തേ । തപന്തി തത്ര വൈ മര്ത്യാഃ ക്രന്ദ മാനാസ്തു പാപിനഃ ॥ ൨,൪൭.

അവിടെ പ്രളയകാലത്ത് പോലെ പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാർ ഉദിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ അവിടെ കത്തിപ്പൊള്ളുന്നു; പാപികൾ വേദനയിൽ കരയുന്നു.