ഗരുഡപുരാണമ്

ഏവന്തു ശ്രോതുമിച്ഛാമി ജായന്തേ പാപിനോ യഥാ । യേന കര്മവിപാകേന യഥാ നിയമഭാഗ്ഭവേത് ॥ ൨,൪൬.

ഇങ്ങനെ, പാപികൾ എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു, ഏത് കർമ്മഫലത്താൽ അവർക്ക് പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വരുന്നു എന്നത് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

യാംയാം യോനിമവാപ്നോതി യഥാരൂപശ്ച ജായതേ । തന്മേ വദ സുരശ്രേഷ്ഠ സമാസേനാപി കാങ്ക്ഷിതമ് ॥ ൨,൪൬.

ഏത് ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, എങ്ങനെയുള്ള രൂപത്തിൽ ജനിക്കുന്നു — ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതെന്തെന്ന് എനിക്ക് അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്, ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞുതരൂ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ശുഭാശുഭഫലൈസ്താര്ക്ഷ്യ ഭുക്തഭോഗാ നരാസ്ത്വിഹ । ജായന്തേ ലക്ഷണൈര്യൈസ്തുതാനി മേ ശൃണു കാശ്യപ ॥ ൨,൪൬.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: താർക്ഷ്യ, നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, ചില ലക്ഷണങ്ങളോടെ മനുഷ്യർ ജനിക്കുന്നു; ആ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കാശ്യപ.

ഗുരുരാത്മവതാം ശാസ്താ രാജാ ശാസ്താ ദുരാത്മനാമ് । ഇഹ പ്രച്ഛന്നപാപാനാം ശാസ്താ വൈവസ്വതോ യമഃ ॥ ൨,൪൬.

ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവർക്കു ഗുരു അധ്യാപകനാണ്; ദുഷ്ടർക്കു രാജാവാണ് അധ്യാപകൻ; ഇവിടെ, മറഞ്ഞ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കു വൈവസ്വതനായ യമൻ അധ്യാപകനാണ്.

പ്രായശ്ചിത്തേഷ്വചീര്ണേഷു യമലോകാ ഹ്യനേകധാ । യാതനാഭിര്വിമുക്താ യേ യാന്തി തേ ജീവസന്തതീമ് ॥ ൨,൪൬.

പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവർക്കു യമലോകത്തിൽ പലവിധം വാസം ഉണ്ടാകും; എല്ലാ ശിക്ഷകളും അനുഭവിച്ചവരാണ് വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കുന്നത്.

ഗത്വാ മാനുഷഭാവേ തു പാപചിഹ്നാ ഭവന്തി തേ । താന്യഹം തവ ചിഹ്നാനി കഥയിഷ്യേ ഖഗോത്തമ ॥ ൨,൪൬.

മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ചശേഷം അവർക്ക് പാപത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടാകും; ആ അടയാളങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറയും, പക്ഷിരാജാവേ.

സോഢ്വാ വൈ യാതനാഃ സര്വാ ഗത്വാ വൈവസ്വതക്ഷയമ് । നിസ്തീര്ണയാതനാസ്തേ തു ലോകമായാന്തി ചിഹ്നിതാഃ ॥ ൨,൪൬.

എല്ലാ ശിക്ഷകളും സഹിച്ച്, യമന്റെ ലോകം കവിഞ്ഞു, ശിക്ഷകൾ അവസാനിച്ചവരാണ് ഈ ലോകത്ത് തിരിച്ചുവരുന്നത്, അവർക്കു ആ അടയാളങ്ങൾ കാണാം.

ഗദ്ഗദോഽനതവാദീ സ്യാന്മൂകശ്ചൈവ ഗവാനൃതേ । ബ്രഹ്മഹാ ജായതേ കുഷ്ഠീ ശ്യാവദന്തശ്ച മദ്യപഃ ॥ ൨,൪൬.

തടിച്ചു സംസാരിക്കുന്നവൻ, ശരിയായി സംസാരിക്കാനാവാത്തവൻ — ഇവർ പശു സംബന്ധമായ അസത്യങ്ങൾ പറഞ്ഞതിനാൽ അങ്ങനെ ആകുന്നു; ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്തവൻ കുഷ്ഠരോഗിയായും, മദ്യം കുടിച്ചവൻ കറുത്ത പല്ലുകളോടെയും ജനിക്കും.

കുനഖീ സ്വര്ണഹരണാദ്ദുശ്ചര്മാ ഗുരുതല്പഗഃ । സംയോഗീ ഹീനയോനിഃ സ്യാദ്ദരിദ്രോഽദത്തദാനതഃ ॥ ൨,൪൬.

നഖം വളഞ്ഞവൻ സ്വർണം മോഷ്ടിച്ചതിനാൽ അങ്ങനെ ആകുന്നു; ചർമ്മരോഗമുള്ളവൻ ഗുരുവിന്റെ പാതിരയിൽ കയറിയതിനാൽ; താഴ്ന്ന ജന്മം പ്രാപിച്ചവൻ അശുദ്ധമായ ബന്ധം കൊണ്ടും, ദരിദ്രൻ ലഭിക്കാത്തത് കൈവശമാക്കിയതിനാലുമാണ്.

അയാജ്യയാജകോ യാതി ഗ്രാഹമസൂകരതാം ദ്വിജഃ । ഖരോ വൈ ബഹുയാജീ സ്യാത്കാകോ നിര്മന്ത്രഭോജനാത് ॥ ൨,൪൬.

അയോഗ്യരായവര്ക്ക് യാഗം ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതൻ ചരട becomes a crane; മന്ത്രം ഉല്ലേഖിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ദ്വിജൻ കാക്കയാവുന്നു; അനവധി യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ കഴുതയാവുന്നു; യോഗ്യമല്ലാത്തവർക്കായി യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ പന്നിയായ് ജനിക്കുന്നു.

അപരീക്ഷിതഭോക്താരോ വ്യാഘ്രാഃ സ്യുര്നിര്ജനേ വനേ । ബഹുതര്ജകോ മാര്ജരഃ ഖദ്യോതഃ കക്ഷദാഹകഃ ॥ ൨,൪൬.

ഭക്ഷണം പരിശോധിക്കാതെ കഴിക്കുന്നവർ കാട്ടിൽ കടുവകളായി ജനിക്കുന്നു; അധികം ഭീഷണി പറയുന്നവൻ പൂച്ചയാവുന്നു; കാടുകത്തിക്കുന്നവൻ ജ്വലിക്കുന്ന പുഴുവായാവുന്നു.

പാത്രേ വിദ്യാപ്രദാതാ യോ ബലീവര്ദോ ഭവേത്തസഃ । അന്നം പര്യുഷിതം വിപ്രേ പ്രദദത്കുക്കരോ ഭവേത് ॥ ൨,൪൬.

യോഗ്യനല്ലാത്തവർക്കു വിജ്ഞാനം നൽകുന്നവൻ കാളയാവുന്നു; ബ്രാഹ്മണൻ പഴയ ഭക്ഷണം നൽകുകയാണെങ്കിൽ നായയാവുന്നു.

മാത്സര്യാദപി ജാത്യന്ധോ ജന്മാന്ധഃ പുസ്തകം ഹരന് । ഫലാന്യാഹരതോഽപത്യം മ്രിയതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൨,൪൬.

അസൂയ കൊണ്ടു പുസ്തകം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ജന്മാന്തരത്തിൽ കുരുടനാവുന്നു; പഴം മോഷ്ടിക്കുന്നവന്റെ മക്കൾ മരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

മൃതോ വാനരതാം യാതി തന്മുഖോ ഗണ്ഡവാന് ഭവേത് । അദത്ത്വാ ഭക്ഷ്യമശ്രാതി അനപത്യോ ഭവേത്തു സഃ ॥ ൨,൪൬.

മരിച്ചശേഷം ആൾ കുരങ്ങായാവുന്നു; അവന്റെ മുഖം വീർപ്പുണ്ടാകും; മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ സന്താനരഹിതനാകും.

ഹരന്വസ്ത്രം ഭവേദ്ഗോധാ ഗരദഃ പവനാശനഃ । പ്രവജ്യാഗമനാദ്രാജന് ഭവേന്മരുപിശാചകഃ ॥ ൨,൪൬.

വസ്ത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ഓണായാവുന്നു; വിഷം നൽകുന്നവൻ വായുവിൽ ജീവിക്കുന്നവനാകും; രാജാവേ, സന്യാസം വിട്ട് തിരിച്ചുവരുന്നവൻ വായുവിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭൂതമായാവുന്നു.

ചാതകോ ജലഹര്താ സ്യാദ്ധാന്യഹര്താ ച മൂഷികഃ । അപ്രാപ്തയൌവനാം സേവന് ഭവേത്സര്പ ഇതി ശ്രുതിഃ ॥ ൨,൪൬.

വെള്ളം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ചാതകപ്പക്ഷിയായാവുന്നു; ധാന്യം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ എലി ആകുന്നു; യൗവനം ലഭിക്കാത്ത പെൺകുട്ടിയെ സമീപിക്കുന്നവൻ പാമ്പായാവുന്നു എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.

ഗുരുദാരാഭിലാഷീ ച കൃകലാസോ ഭവേദ്ധ്രുവമ് । ജലപ്രസ്ത്രവണം യസ്തു ഭിന്ദ്യാന്മത്സ്യോ ഭവേന്നരഃ ॥ ൨,൪൬.

ആചാര്യന്റെ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും കൃകലാസപക്ഷിയായാവുന്നു; വെള്ളച്ചാലുകൾ തകർക്കുന്നവൻ മീനാവുന്നു.

അവിക്രേയക്രയാച്ചൈവ ബകോ ഗൃധ്രോ ഭവേന്നരഃ । അയോനിഗോ വൃകോ ഹി സ്യാദുലൂകഃ ക്രയവഞ്ചനാത് ॥ ൨,൪൬.

വിൽക്കരുതാത്തത് വിൽക്കുന്നവൻ ചരടയോ കഴുകനോ ആകുന്നു; അന്യായമായി ജനിച്ചവൻ പുലിയാവുന്നു; വഞ്ചനയോടെ വിൽക്കുന്നവൻ ആണ്ടിക്കാക്കയായാവുന്നു.

മൃതസ്യൈകാദശാഹേ തു ഭുഞ്ജാനശ്ചാഭിജായതേ । പ്രതിശ്രുത്യ ദ്വിജേഭ്യോര്ഽഥമദദജ്ജമ്ബുകോ ഭവേത് ॥ ൨,൪൬.

മരണാനന്തര പതിനൊന്നാം ദിവസങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ അതനുസരിച്ച് ജനിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് സമ്പത്ത് നൽകാത്തവൻ നായക്കളായാവുന്നു.

രാജ്ഞരിം ഗത്വാ ഭവേദ്ദംഷ്ട്രീ തസ്കരോ വിങ്വരാഹകഃ । ശാരിവാ ഫലവിക്രേതാ വൃഷശ്ച വൃഷലീപതിഃ ॥ ൨,൪൬.

രാജാവിന്റെ ശത്രുവിനോടൊപ്പം പോകുന്നവൻ പല്ലുള്ള മൃഗമായാവുന്നു; കള്ളൻ വിങ്വരാഹകമായാവുന്നു; ശാരിവാ പഴം വിൽക്കുന്നവൻ കാളയാവുന്നു; താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരിയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവൻ കാളയാവുന്നു.

മാര്ജരോഽഗ്നിം പദാ സ്പൃഷ്ട്വാ രോഗവാന്പരമാംസഭുക് । ഉദക്യാഗമനാത്ഷണ്ഡോ ദുര്ഗന്ധശ്ച സുഗന്ധഹൃത് ॥ ൨,൪൬.

പൂച്ച കാൽകൊണ്ട് തീ സ്പർശിച്ചാൽ രോഗബാധിതനായി മാംസം ഭക്ഷിക്കും; അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയോട് പോകുന്നവൻ ശണ്ഡനാവുന്നു; സുഗന്ധം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ദുർഗന്ധിയായാവുന്നു.

യദ്വാ തദ്വാപി പാരക്യം സ്വല്പം വാ ഹരതേ ബഹു । ഹൃത്വാ വൈ യോനിമാപ്നോതി തിരശ്ചാം നാത്ര സംശയഃ ॥ ൨,൪൬.

അത് ചെറിയതോ വലിയതോ ആയാലും, മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തു എടുക്കുന്നവൻ മൃഗങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഏവമാദീനി ചിഹ്നാനി അന്യാന്യപി ഖഗേശ്വര । സ്വകര്മവിതതാന്യേവ? ദൃശ്യന്തേ യൈസ്തു മാനവൈഃ ॥ ൨,൪൬.

പക്ഷിരാജാവേ, ഇതുപോലെയുള്ള ലക്ഷണങ്ങളും മറ്റും മനുഷ്യരിൽ കാണപ്പെടുന്നത് അവരുടെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ്.

ഏവം ദുഷ്കൃതകര്മാ ഹി ഭുക്ത്വാ ച നരകാന്ക്രമാത് । ജായതേ കര്മശേഷേണ ഉക്താസ്വേതാസു യോനിഷു ॥ ൨,൪൬.

ഇങ്ങനെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവൻ നരകങ്ങളിൽ അനുഭവം കഴിഞ്ഞ് ശേഷമുള്ള കര്‍മഫലത്താൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞ ഗർഭങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു.

തതോ ജന്മശതം മര്ത്യേ സര്വജന്തുഷു കാശ്യപ । ജായതേ നാത്ര സന്ദേഹഃ സമീഭൂതേ ശുഭാശുഭേ ॥ ൨,൪൬.

ശേഷം, കാശ്യപാ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളിലും നൂറു ജന്മങ്ങൾക്കായി ജനിക്കുന്നു; പുണ്യവും പാപവും തുല്യമായിരിക്കുമ്പോൾ ഇതിൽ സംശയമില്ല.

സ്ത്രീപുംസയോ പ്രസങ്ഗേന നിരുദ്ധേ ശുക്രസോണിതേ । സമുപേതഃ പഞ്ചഭൂതൈര്ജായതേ പാഞ്ചഭൌതികഃ ॥ ൨,൪൬.

പുരുഷനും സ്ത്രീയും ചേർന്ന് ശുക്ലവും രക്തവും ഒന്നാകുമ്പോൾ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ ചേർന്ന്, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ജീവി ജനിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രിയാണി മനഃ പ്രാണാ ജ്ഞാനമായുഃ സുഖം ധൃതിഃ । ധാരണാ പ്രേരണം ദുഃ ഖം മിഥ്യാഹങ്കാര ഏവ ച ॥ ൨,൪൬.

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, പ്രാണൻ, ജ്ഞാനം, ആയുസ്സ്, സന്തോഷം, ധൈര്യം, ഓർമ്മ, പ്രേരണ, ദു:ഖം, തെറ്റായ അഹങ്കാരം ഇവയൊക്കെയും ഉണ്ടാകുന്നു.

പ്രയതാകൃതിവര്ണസ്തു രാഗദ്വേഷൌ ഭവാഭവൌ । തസ്യേദമാത്മനഃ സര്വമനാദേരാദിമിച്ഛതഃ ॥ ൨,൪൬.

തന്റെ തന്നെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടുണ്ടായ ശരീരത്തിൽ ജന്മവും മരണമുമാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ആ ആത്മാവ് ആദിയില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, ആദി ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും ആ ആത്മാവിനാണ്.

സ്വകര്മ ബദ്ധസ്യ തദാ ഗര്ഭവൃദ്ധിര്ഭവേദിതി । പുരാ യഥാ മയാ പ്രോക്തം തവ ജന്തോര്ഹി ലക്ഷണമ് ॥ ൨,൪൬.

സ്വന്തം കർമത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർക്കു, ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഗർഭത്തിൽ വളർച്ചയും, ജീവിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.