ഗരുഡപുരാണമ്

സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേച്ച വസുന്ധരാമ് । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിഷ്ഠായാം ജായതേ കൃമിഃ ॥ ൨,൪൨.

സ്വയം തന്നതോ മറ്റൊരാൾ തന്നതോ ആയ ഭൂമി ആരെങ്കിലും കവർന്നാൽ, അത്തരം വ്യക്തി അറുപതിനായിരം വർഷം മലയിൽ കീടമായി ജനിക്കും.

ബ്രഹ്മസ്വം പ്രണയാദ്ഭുക്തം ദഹത്യാസപ്തമം കുലമ് । തദേവ ചൌര്യരൂപേണ ദഹത്യാചന്ദ്രതാരകമ് ॥ ൨,൪൨.

സ്നേഹത്തോടുകൂടി ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ചാൽ ഏഴാം തലമുറവരെ കുടുംബം നശിക്കും; മോഷ്ടിച്ചാൽ ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നവരെ ആ നാശം തുടരും.

ലോഹചൂര്ണാശ്മചൂര്ണാനി കദാചിജ്ജരയേത്പുമാന് । ബ്രഹ്മസ്വന്ത്രിഷു ലോകേഷു കഃ പുമാഞ്ജരയിഷ്യതി ॥ ൨,൪൨.

ഇരുമ്പ് പൊടി അല്ലെങ്കിൽ കല്ല് പൊടി ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കലെങ്കിലും ചുരണ്ടി തീർക്കാൻ കഴിയാം; പക്ഷേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് ആരും ചുരണ്ടി തീർക്കാൻ കഴിയില്ല.

ദേവദ്രവ്യവിനാശേന ബ്രഹ്മസ്വഹരണേന ച । കുലാന്യകുലതാം യാന്തി ബ്രാഹ്മണാതിക്രമേണ ച ॥ ൨,൪൨.

ദൈവസമ്പത്ത് നശിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് കവർന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിച്ചാൽ, കുടുംബങ്ങൾ അവരുടെ മഹത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ബ്രാഹ്മണാതി ക്രമോ നാസ്തി വിപ്രേ വിദ്യാവിവര്ജിതേ । ജ്വലന്തമഗ്നിമുത്സൃജ്യ ന ഹി ഭസ്മനി ഹൂയതേ ॥ ൨,൪൨.

വിദ്യയില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനെ അപമാനിക്കുന്നതിൽ പാപമില്ല; കത്തുന്ന അഗ്നി ഉപേക്ഷിച്ച് ചാരത്തിൽ ഹോമം നടത്തുന്നതുപോലെയാണ് അത്.

സംക്രാന്തൌ യാനി ദാനാനി ഹവ്യകവ്യാനി യാനി ച । സപ്തകല്പക്ഷയം യാവദ്ദദാത്യര്കഃ പുനഃ പുനഃ ॥ ൨,൪൨.

ഭൂമി കൈമാറുമ്പോൾ നൽകിയ ദാനങ്ങളും ഹോമങ്ങളും, ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും നൽകിയതും, ഏഴു സൃഷ്ടികാലം കഴിയുന്നതുവരെ സൂര്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചുനൽകുന്നു.

പ്രതിഗ്രഹാധ്യാപനയാജനേഷു പ്രതിഗ്രഹം സ്വേഷ്ടതമം വദന്തി । പ്രതിഗ്രഹാച്ഛ്രുധ്യതി ജാപ്യഹോമം ന യാജനം കര്മ പുനന്തി വേദാഃ ॥ ൨,൪൨.

ദാനം സ്വീകരിക്കൽ, പഠിപ്പിക്കൽ, യാഗത്തിൽ മുഖ്യഭാഗം വഹിക്കൽ എന്നിവയിൽ ദാനം സ്വീകരിക്കലാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്ന് പറയുന്നു; ദാനം സ്വീകരിച്ചാൽ ജപവും ഹോമവും ശുദ്ധിയില്ലാതാകും; യാഗം നടത്തുന്നതു മാത്രം കര്‍മത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കില്ലെന്ന് വേദങ്ങൾ പറയുന്നു.

സദാ ജാപീ സദാ ഹോമീ പരപാകവിവര്ജിതഃ । രത്നപൂര്ണാമപി മഹീം പ്രതിഗൃഹ്ണന്ന ലിപ്യതേ ॥ ൨,൪൨.

എപ്പോഴും ജപവും ഹോമവും ചെയ്യുന്നവനും, മറ്റുള്ളവരുടെ പാചകഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കുന്നവനും, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭൂമി പോലും സ്വീകരിച്ചാലും പാപം ബാധിക്കില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪൩ ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । ജലാഗ്നിബന്ധനഭ്രഷ്ടാ പ്രവ്രജ്യാനാശകച്യുതാഃ । ഐന്ദവാഭ്യാം വിശുധ്യന്തി ദത്ത്വാ ധേനും തഥാ വൃഷമ് ॥ ൨,൪൩.

താർക്ഷ്യ, വെള്ളത്തിൽ, അഗ്നിയിൽ, ബന്ധനത്തിൽ, മേഘത്തിൽ നിന്ന് വീണവർ, സന്യാസം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, ഒരു പശുവും കാളയും ദാനം നൽകി ചന്ദ്രയാഗം ചെയ്താൽ ശുദ്ധിയാകും.

ഊനദ്വാദശവര്ഷസ്യ ചതുര്വര്ഷാധികസ്യ ച । പ്രായശ്ചിത്തം ചരേന്മാതാ പിതാ വാന്യോഽപി ബാന്ധവഃ ॥ ൨,൪൩.

പന്ത്രണ്ടു വയസ്സിൽ താഴെയുള്ളവർക്കോ, നാലു വയസ്സുകൂടിയവർക്കോ, മാതാവോ പിതാവോ മറ്റേതെങ്കിലും ബന്ധുവോ പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തണം.

അതോ ബാലനരസ്യാപി നാപരാധോ ന പാതകമ് । രാജദണ്ഡോ ന തസ്യാസ്തി പ്രായശ്ചിത്തം ന വിദ്യതേ ॥ ൨,൪൩.

അതിനാൽ ബാലനു പാപമോ കുറ്റമോ ഇല്ല; അവനു രാജശിക്ഷയോ പ്രായശ്ചിത്തമോ വേണ്ടതില്ല.

രക്തസ്യ ദര്ശനേ ദഷ്ടേ ആതുരാ സ്ത്രീ ഭവേദ്യദി । ചതുര്ഥേഽഹ്നി പദാദീംശ്ച ത്യക്ത്വാ സ്നാത്വാ വിശുധ്യതി ॥ ൨,൪൩.

രക്തം കണ്ടോ കടിയേറ്റോ സ്ത്രീ രോഗിയാകുകയാണെങ്കിൽ, നാലാം ദിവസം കാലിൽ മുതലായവയെ ഒഴിവാക്കി കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധിയാകും.

ആതുരേ സ്നാന ഉത്പന്നേ ദശകൃത്വോ ഹ്യനാതുരഃ । സ്നാത്വാസ്നാത്വാസ്പൃശേദേനം തതഃ ശുധ്യേത്സ ആതുരഃ ॥ ൨,൪൩.

രോഗിക്ക് കുളിച്ചുയരുമ്പോൾ, ആരോഗ്യവാനായവൻ പത്ത് പ്രാവശ്യം കുളിച്ച് അവനെ സ്പർശിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ കുളിക്കാതിരുന്നാലും, രോഗിക്ക് ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪൪ ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । സ്വേച്ഛയാ താര്ക്ഷ്യ മരണം ശൃങ്ഗിദംഷ്ട്രിസരീസൃപഃ । ചാണ്ഡാലാദ്യാത്മഘാതൈശ്ച വിഷാദ്യൈസ്താഡനൈസ്തഥാ ॥ ൨,൪൪.

താർക്ഷ്യ, സ്വമേധയാ മരണം, കൊമ്പുള്ളവയോ പല്ലുള്ള പാമ്പുകളോ കടി, ചാണ്ഡാളന്മാർ, ആത്മഹത്യ, വിഷം, അടിയേറ്റു മരിക്കൽ—

ജലാഗ്നിപാതവാതൈശ്ച നിരാഹാരാദിഭിസ്തഥാ । യേഷാമേവ ഭവേന്മൃത്യുഃ പ്രോക്താസ്തേ പാപകര്മിണഃ ॥ ൨,൪൪.

വെള്ളം, അഗ്നി, വീഴ്ച, കാറ്റ്, ഉപവാസം മുതലായവയാൽ മരണം— ഇവ എല്ലാം പാപം ചെയ്തവർക്കാണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് പറയുന്നു.

പാഷഡ്യനാശ്രമാശ്ചൈവ മഹാപാതകിനസ്തഥാ । സ്ത്രിയശ്ച വ്യഭിചാരിണ്യ ആരൂഢപതിതാസ്തഥാ ॥ ൨,൪൪.

ആശ്രമങ്ങളിൽ പെടാത്തവർ, മഹാപാതകികൾ, വ്യഭിചാരിണികൾ, പദവിയിൽ നിന്ന് വീണ സ്ത്രീകൾ—

ന തേഷാം സ്യാന്നവ ശ്രാദ്ധം ന സംസ്കാരഃ സപിണ്ഡനമ് । ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശോക്താനി ന ഭവന്തി ച താന്യപി ॥ ൨,൪൪.

അവർക്കു നവശ്രാദ്ധമോ, സംസ്‌കാരമോ, പിണ്ഡദാനമോ ഇല്ല; പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ പോലും അവർക്കു ബാധകമല്ല.

വേതനം യത്ക്ഷിപേദപ്സു ഗൃഹ്യാഗ്നിശ്ച ചതുഷ്പഥേ । പാത്രാണിനിര്ദഹേദഗ്നൌ സാഗ്നികേ പാപകര്മണി ॥ ൨,൪൪.

പാപം ചെയ്തവൻ മരിച്ചാൽ അവന്റെ വേതനം വെള്ളത്തിലോ വീട്ടിലെ അഗ്നിയിലോ വഴിത്തിരിവിൽ വച്ചോ, പാത്രങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അഗ്നിയിൽ വെച്ച് ചുട്ടുകളയണം.

പൂര്ണേ സംവത്സരേ തേഷാമിത്ഥം കാര്യം ദയാലുഭിഃ । ഏകാദശീം സമാസാദ്യ ശുക്ലപക്ഷേ ച കാശ്യപ ॥ ൨,൪൪.

ഒരു വർഷം മുഴുവനായി കഴിഞ്ഞാൽ, കരുണയുള്ളവർ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശി ദിവസം ഈ ചടങ്ങ് നടത്തണം, കാശ്യപ.

വിഷ്ണും യമം ച സമ്പൂജ്യ ഗന്ധപുഷ്പാക്ഷതാദിഭിഃ । ദശ പിണ്ഡാന് ഘൃതാക്താംശ്ച ദര്ഭേഷു മധുസംയുതാന് ॥ ൨,൪൪.

ഗന്ധം, പുഷ്പം, അക്ഷത എന്നിവകൊണ്ട് വിഷ്ണുവിനെയും യമനെയും പൂജിച്ച്, നെയ്യും തേനും ചേർത്ത അരി പിണ്ടികൾ പത്ത് എണ്ണം ദർഭയിൽ വെക്കണം.

യജ്ഞോപവീതി സതിലാന് ധ്യായന് വിഷ്ണും യമം തഥാ । ദക്ഷിണാഭിമുഖസ്തൂഷ്ണീമേകൈകം നിര്വപേത്തുതാന് ॥ ൨,൪൪.

യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച്, വിഷ്ണുവിനെയും യമനെയും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച്, തെക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് മൗനത്തിൽ ഓരോ പിണ്ടിയും അർപ്പിക്കണം.

ഉദ്ധൃത്യ മിശ്രിതാന് പശ്ചാത്തീര്ഥേഽഭ്മഃ സു വിനിഃ ക്ഷിപേത് । ക്ഷിപന് സംകീര്തയേന്നാമ ഗോത്രം ച മൃതകസ്യ ച ॥ ൨,൪൪.

പിണ്ടികൾ എല്ലാം ചേർത്തെടുത്ത്, ശുദ്ധമായ നദിയിലോ വെള്ളത്തിലോ ഇടുമ്പോൾ, മരിച്ചവന്റെ പേര്, ഗോത്രം എന്നിവ ഉച്ചരിക്കണം.

പുനരപ്യര്ചയേദ്വിഷ്ണും യമം കുസുമചന്ദനൈഃ । ധൂപദീപൈഃ സനൈവേദ്യൈര്ഭക്ഷ്യഭോജ്യസമന്വിതൈഃ ॥ ൨,൪൪.

പിന്നെയും വിഷ്ണുവിനെയും യമനെയും പുഷ്പം, ചന്ദനം, ധൂപം, ദീപം, ഭക്ഷ്യപാനീയങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

തസ്മിന്നുപവസേദഹ്നി വിപ്രാംശ്ചേവ നിമന്ത്രയേത് । കുലവിദ്യാതപോയുക്താന് സാധുശീലസമന്വിതാന് ॥ ൨,൪൪.

അന്നേദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച്, കുടുംബപരമ്പരയും ജ്ഞാനവും തപസ്സും ഉള്ള നല്ല സ്വഭാവമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ക്ഷണിക്കണം.

നവ സപ്താഥവാ പഞ്ച സ്വസാമര്ഥ്യാനുസാരതഃ । അപരേഽഹനി മധ്യാഹ്നേ യമം വിഷ്ണും തഥാര്ചയേത് ॥ ൨,൪൪.

സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് ഒൻപത്, ഏഴ്, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ക്ഷണിക്കണം; അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് യമനെയും വിഷ്ണുവിനെയും വീണ്ടും പൂജിക്കണം.

ഉദങ്മുഖാംസ്തഥാ വിപ്രാംസ്താന് സമ്യഗുപവേശയേത് । ആവാഹനാര്ഘദാനാദൌ വിഷ്ണും യമസമന്വിതമ് ॥ ൨,൪൪.

ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ഇരുത്തി, ആവാഹനം, അർഘ്യം തുടങ്ങിയവ ആരംഭിച്ച്, വിഷ്ണുവിനെയും യമനെയും ഒരുമിച്ച് പൂജിക്കണം.

യജ്ഞോപവീതീ കുര്വീത പ്രേതനാമ പ്രകീര്തയേത് । പ്രേതം യമം ച വിഷ്ണും ച സ്മരന് ശ്രാദ്ധം സമാപയേത് ॥ ൨,൪൪.

യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച്, മരിച്ചവന്റെ പേരും ഓർത്ത്, പ്രേതനെയും യമനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സ്മരിച്ച് ശ്രാദ്ധം പൂർത്തിയാക്കണം.

അന്യേഭ്യശ്ചാപി സര്വേഭ്യഃ പിണ്ഡദാനാര്ഥമുദ്ധരേത് । പൃഥഗ്വാ ദശ പിണ്ഡാംശ്ച പഞ്ച ദദ്യാത്ക്രമേണ തു ॥ ൨,൪൪.

മറ്റുള്ളവർക്കും പിണ്ടം അർപ്പിക്കാൻ, പത്ത് പിണ്ടികൾ വേർതിരിച്ച് എടുത്ത്, അതിൽ അഞ്ചെണ്ണം ക്രമത്തിൽ നൽകണം.

പ്രഥമം വിഷ്ണവേ ദദ്യാദ്ബ്രഹ്മണേ ച ശിവായ ച । സഭൃത്യായ ശിവായാഥ പ്രേതായാപി ച പഞ്ചമമ് ॥ ൨,൪൪.

ആദ്യത്തെ പിണ്ടം വിഷ്ണുവിനും, രണ്ടാമത്തെ ബ്രഹ്മാവിനും, മൂന്നാമത്തെ ശിവനും, നാലാമത്തെ ശിവനും ഭൃത്യന്മാർക്കും, അഞ്ചാമത്തെ പ്രേതനുമാണ് നൽകേണ്ടത്.