ഗരുഡപുരാണമ്

ത്രീണ്യാഹുരതിദാനാനി ഗാവഃ പൃഥ്വീ സരസ്വതീ । നരകാദുദ്ധരന്ത്യേതേ ജപപൂജനഹോമതഃ ॥ ൨,൪൨.

പശു, ഭൂമി, സരസ്വതി — ഇവയെ മൂന്നു ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ദാനങ്ങളായി പറയുന്നു. ജപം, പൂജ, ഹോമം എന്നിവയിലൂടെ ഇവ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.

കൃത്വാ ബഹൂനി പാപാനി രൌദ്രാണി വിപുലാനി ച । അപി ഗോചര്മമാത്രേണ ഭൂമിദാനേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൪൨.

വളരെ വലിയ ഭയങ്കരമായ പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും, ഒരു പശുവിന്റെ തൊലി അളവിലൊന്നും ഭൂമിദാനം ചെയ്താൽ പോലും ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ഹരന്തമപി ലോഭേന നിരുധ്യൈനം നിവാരയേത് । സ യാതി നരകേ ഘോരേ യസ്തം ന പരിരക്ഷതി ॥ ൨,൪൨.

ലോഭം കൊണ്ട് ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനെ തടയണം. അതിനെ സംരക്ഷിക്കാത്തവൻ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ പോകും.

അകര്തവ്യം ന കര്തവ്യം പ്രാണൈഃ കണ്ഠഗതൈരപി । കര്തവ്യമേവ കര്തവ്യമിതി ധര്മവിദോ വിദുഃ ॥ ൨,൪൨.

ചെയ്യരുതാത്തത്, ജീവൻ കണ്പത്തെത്തിയാലും ചെയ്യരുത്. ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യേണ്ടതുതന്നെ ആകണം — ഇങ്ങനെ ധർമ്മം അറിയുന്നവർ പറയുന്നു.

ആകാരപ്രവര്തനേ പാപം ഗോസഹസ്രവധൈഃസമമ് । വൃത്തിച്ഛേദേ തഥാ വൃത്തേഃ കരണം ലക്ഷധേനുകമ് ॥ ൨,൪൨.

തെറ്റായ പ്രവൃത്തി ആരംഭിക്കുന്നത് ആയിരം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമായ പാപമാണ്. മറ്റൊരാളുടെ ഉപജീവനം നശിപ്പിക്കുന്നത് ലക്ഷം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമായ പാപമാണ്.

വരമേകാപ്യപഹൃതാ ന തു ദത്തം ഗവാം ശതമ് । ഏകാം ഹൃത്വാ ശതം ദത്ത്വാ ന തേന സമതാ ഭവേത് ॥ ൨,൪൨.

ഒരു പശു മോഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത് പോലും, നൂറ് പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്ത് പിന്നെ തിരിച്ചു വാങ്ങുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതാണ്. ഒരൊറ്റ പശു മോഷ്ടിച്ചാലും, നൂറ് പശു ദാനം ചെയ്ത ശേഷം തിരിച്ചു വാങ്ങിയാൽ അതിന് സമത്വമില്ല.

സ്വയമേവ തു യോ ദത്ത്വാ സ്വയമേവ പ്രബാധതേ । സ പാപീ നരകം യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൪൨.

സ്വയം ദാനം ചെയ്ത ശേഷം, പിന്നെ സ്വയം അതിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ പാപിയാണ്; അവൻ സൃഷ്ടി സംഹാരമുണ്ടാകുന്നതുവരെ നരകത്തിൽ പോകും.

ന ചാശ്വമേധേന തഥാ വിധിവദ്ദക്ഷിണാവതാ । അവൃത്തികര്ശിതേ ദീനേ ബ്രാഹ്മണേ രക്ഷിതേ യഥാ ॥ ൨,൪൨.

വിധിപ്രകാരം ദാനങ്ങളോടുകൂടി അശ്വമേധയാഗം ചെയ്താലും, ഉപജീവനം നഷ്ടപ്പെട്ട ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ അതിന് മഹത്വമില്ല.

ന തദ്ഭവതി വേദേഷു യജ്ഞേ സുബഹുദക്ഷിണേ । യത്പുണ്യം ദുര്ബലേ ത്രസ്തേ ബ്രാഹ്മണേ പരിരക്ഷിതേ ॥ ൨,൪൨.

ദുർബലനും ഭയപ്പെട്ടും ആയ ബ്രാഹ്മണനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, വേദങ്ങളിലും, വലിയ ദാനങ്ങളോടുകൂടിയ യാഗങ്ങളിലും പോലും ലഭ്യമല്ല.

ബ്രഹ്മസ്വൈശ്ച സുപുഷ്ടാനി വാഹനാനി ബലാനി ച । യുദ്ധകാലേ വിശീര്യന്തേ സൈകതാഃ സേതവോ യഥാ ॥ ൨,൪൨.

ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സമ്പത്തുകളും, വാഹനങ്ങളും, സൈന്യങ്ങളും എത്രയും പോഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, യുദ്ധസമയത്ത് അവ മണൽതിട്ടകൾപോലെ തകർന്നുപോകുന്നു.

സ്വദത്താം പരദത്താം വാ യോ ഹരേച്ച വസുന്ധരാമ് । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിഷ്ഠായാം ജായതേ കൃമിഃ ॥ ൨,൪൨.

സ്വയം തന്നതോ മറ്റൊരാൾ തന്നതോ ആയ ഭൂമി ആരെങ്കിലും കവർന്നാൽ, അത്തരം വ്യക്തി അറുപതിനായിരം വർഷം മലയിൽ കീടമായി ജനിക്കും.

ബ്രഹ്മസ്വം പ്രണയാദ്ഭുക്തം ദഹത്യാസപ്തമം കുലമ് । തദേവ ചൌര്യരൂപേണ ദഹത്യാചന്ദ്രതാരകമ് ॥ ൨,൪൨.

സ്നേഹത്തോടുകൂടി ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ചാൽ ഏഴാം തലമുറവരെ കുടുംബം നശിക്കും; മോഷ്ടിച്ചാൽ ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നവരെ ആ നാശം തുടരും.

ലോഹചൂര്ണാശ്മചൂര്ണാനി കദാചിജ്ജരയേത്പുമാന് । ബ്രഹ്മസ്വന്ത്രിഷു ലോകേഷു കഃ പുമാഞ്ജരയിഷ്യതി ॥ ൨,൪൨.

ഇരുമ്പ് പൊടി അല്ലെങ്കിൽ കല്ല് പൊടി ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കലെങ്കിലും ചുരണ്ടി തീർക്കാൻ കഴിയാം; പക്ഷേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് ആരും ചുരണ്ടി തീർക്കാൻ കഴിയില്ല.

ദേവദ്രവ്യവിനാശേന ബ്രഹ്മസ്വഹരണേന ച । കുലാന്യകുലതാം യാന്തി ബ്രാഹ്മണാതിക്രമേണ ച ॥ ൨,൪൨.

ദൈവസമ്പത്ത് നശിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് കവർന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിച്ചാൽ, കുടുംബങ്ങൾ അവരുടെ മഹത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ബ്രാഹ്മണാതി ക്രമോ നാസ്തി വിപ്രേ വിദ്യാവിവര്ജിതേ । ജ്വലന്തമഗ്നിമുത്സൃജ്യ ന ഹി ഭസ്മനി ഹൂയതേ ॥ ൨,൪൨.

വിദ്യയില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനെ അപമാനിക്കുന്നതിൽ പാപമില്ല; കത്തുന്ന അഗ്നി ഉപേക്ഷിച്ച് ചാരത്തിൽ ഹോമം നടത്തുന്നതുപോലെയാണ് അത്.

സംക്രാന്തൌ യാനി ദാനാനി ഹവ്യകവ്യാനി യാനി ച । സപ്തകല്പക്ഷയം യാവദ്ദദാത്യര്കഃ പുനഃ പുനഃ ॥ ൨,൪൨.

ഭൂമി കൈമാറുമ്പോൾ നൽകിയ ദാനങ്ങളും ഹോമങ്ങളും, ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും നൽകിയതും, ഏഴു സൃഷ്ടികാലം കഴിയുന്നതുവരെ സൂര്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചുനൽകുന്നു.

പ്രതിഗ്രഹാധ്യാപനയാജനേഷു പ്രതിഗ്രഹം സ്വേഷ്ടതമം വദന്തി । പ്രതിഗ്രഹാച്ഛ്രുധ്യതി ജാപ്യഹോമം ന യാജനം കര്മ പുനന്തി വേദാഃ ॥ ൨,൪൨.

ദാനം സ്വീകരിക്കൽ, പഠിപ്പിക്കൽ, യാഗത്തിൽ മുഖ്യഭാഗം വഹിക്കൽ എന്നിവയിൽ ദാനം സ്വീകരിക്കലാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്ന് പറയുന്നു; ദാനം സ്വീകരിച്ചാൽ ജപവും ഹോമവും ശുദ്ധിയില്ലാതാകും; യാഗം നടത്തുന്നതു മാത്രം കര്‍മത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കില്ലെന്ന് വേദങ്ങൾ പറയുന്നു.

സദാ ജാപീ സദാ ഹോമീ പരപാകവിവര്ജിതഃ । രത്നപൂര്ണാമപി മഹീം പ്രതിഗൃഹ്ണന്ന ലിപ്യതേ ॥ ൨,൪൨.

എപ്പോഴും ജപവും ഹോമവും ചെയ്യുന്നവനും, മറ്റുള്ളവരുടെ പാചകഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കുന്നവനും, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭൂമി പോലും സ്വീകരിച്ചാലും പാപം ബാധിക്കില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪൩ ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । ജലാഗ്നിബന്ധനഭ്രഷ്ടാ പ്രവ്രജ്യാനാശകച്യുതാഃ । ഐന്ദവാഭ്യാം വിശുധ്യന്തി ദത്ത്വാ ധേനും തഥാ വൃഷമ് ॥ ൨,൪൩.

താർക്ഷ്യ, വെള്ളത്തിൽ, അഗ്നിയിൽ, ബന്ധനത്തിൽ, മേഘത്തിൽ നിന്ന് വീണവർ, സന്യാസം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, ഒരു പശുവും കാളയും ദാനം നൽകി ചന്ദ്രയാഗം ചെയ്താൽ ശുദ്ധിയാകും.

ഊനദ്വാദശവര്ഷസ്യ ചതുര്വര്ഷാധികസ്യ ച । പ്രായശ്ചിത്തം ചരേന്മാതാ പിതാ വാന്യോഽപി ബാന്ധവഃ ॥ ൨,൪൩.

പന്ത്രണ്ടു വയസ്സിൽ താഴെയുള്ളവർക്കോ, നാലു വയസ്സുകൂടിയവർക്കോ, മാതാവോ പിതാവോ മറ്റേതെങ്കിലും ബന്ധുവോ പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തണം.

അതോ ബാലനരസ്യാപി നാപരാധോ ന പാതകമ് । രാജദണ്ഡോ ന തസ്യാസ്തി പ്രായശ്ചിത്തം ന വിദ്യതേ ॥ ൨,൪൩.

അതിനാൽ ബാലനു പാപമോ കുറ്റമോ ഇല്ല; അവനു രാജശിക്ഷയോ പ്രായശ്ചിത്തമോ വേണ്ടതില്ല.

രക്തസ്യ ദര്ശനേ ദഷ്ടേ ആതുരാ സ്ത്രീ ഭവേദ്യദി । ചതുര്ഥേഽഹ്നി പദാദീംശ്ച ത്യക്ത്വാ സ്നാത്വാ വിശുധ്യതി ॥ ൨,൪൩.

രക്തം കണ്ടോ കടിയേറ്റോ സ്ത്രീ രോഗിയാകുകയാണെങ്കിൽ, നാലാം ദിവസം കാലിൽ മുതലായവയെ ഒഴിവാക്കി കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധിയാകും.

ആതുരേ സ്നാന ഉത്പന്നേ ദശകൃത്വോ ഹ്യനാതുരഃ । സ്നാത്വാസ്നാത്വാസ്പൃശേദേനം തതഃ ശുധ്യേത്സ ആതുരഃ ॥ ൨,൪൩.

രോഗിക്ക് കുളിച്ചുയരുമ്പോൾ, ആരോഗ്യവാനായവൻ പത്ത് പ്രാവശ്യം കുളിച്ച് അവനെ സ്പർശിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ കുളിക്കാതിരുന്നാലും, രോഗിക്ക് ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൪൪ ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । സ്വേച്ഛയാ താര്ക്ഷ്യ മരണം ശൃങ്ഗിദംഷ്ട്രിസരീസൃപഃ । ചാണ്ഡാലാദ്യാത്മഘാതൈശ്ച വിഷാദ്യൈസ്താഡനൈസ്തഥാ ॥ ൨,൪൪.

താർക്ഷ്യ, സ്വമേധയാ മരണം, കൊമ്പുള്ളവയോ പല്ലുള്ള പാമ്പുകളോ കടി, ചാണ്ഡാളന്മാർ, ആത്മഹത്യ, വിഷം, അടിയേറ്റു മരിക്കൽ—

ജലാഗ്നിപാതവാതൈശ്ച നിരാഹാരാദിഭിസ്തഥാ । യേഷാമേവ ഭവേന്മൃത്യുഃ പ്രോക്താസ്തേ പാപകര്മിണഃ ॥ ൨,൪൪.

വെള്ളം, അഗ്നി, വീഴ്ച, കാറ്റ്, ഉപവാസം മുതലായവയാൽ മരണം— ഇവ എല്ലാം പാപം ചെയ്തവർക്കാണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് പറയുന്നു.

പാഷഡ്യനാശ്രമാശ്ചൈവ മഹാപാതകിനസ്തഥാ । സ്ത്രിയശ്ച വ്യഭിചാരിണ്യ ആരൂഢപതിതാസ്തഥാ ॥ ൨,൪൪.

ആശ്രമങ്ങളിൽ പെടാത്തവർ, മഹാപാതകികൾ, വ്യഭിചാരിണികൾ, പദവിയിൽ നിന്ന് വീണ സ്ത്രീകൾ—

ന തേഷാം സ്യാന്നവ ശ്രാദ്ധം ന സംസ്കാരഃ സപിണ്ഡനമ് । ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശോക്താനി ന ഭവന്തി ച താന്യപി ॥ ൨,൪൪.

അവർക്കു നവശ്രാദ്ധമോ, സംസ്‌കാരമോ, പിണ്ഡദാനമോ ഇല്ല; പതിനാറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ പോലും അവർക്കു ബാധകമല്ല.

വേതനം യത്ക്ഷിപേദപ്സു ഗൃഹ്യാഗ്നിശ്ച ചതുഷ്പഥേ । പാത്രാണിനിര്ദഹേദഗ്നൌ സാഗ്നികേ പാപകര്മണി ॥ ൨,൪൪.

പാപം ചെയ്തവൻ മരിച്ചാൽ അവന്റെ വേതനം വെള്ളത്തിലോ വീട്ടിലെ അഗ്നിയിലോ വഴിത്തിരിവിൽ വച്ചോ, പാത്രങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം അഗ്നിയിൽ വെച്ച് ചുട്ടുകളയണം.

പൂര്ണേ സംവത്സരേ തേഷാമിത്ഥം കാര്യം ദയാലുഭിഃ । ഏകാദശീം സമാസാദ്യ ശുക്ലപക്ഷേ ച കാശ്യപ ॥ ൨,൪൪.

ഒരു വർഷം മുഴുവനായി കഴിഞ്ഞാൽ, കരുണയുള്ളവർ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശി ദിവസം ഈ ചടങ്ങ് നടത്തണം, കാശ്യപ.