ഗരുഡപുരാണമ്

സീസകം തു ഭവേത്പ്രേതം ത്വഥ വാ ദര്ഭകം തഥാ । ശന്നോദേവീതി മന്ത്രേണ ഗോവിന്ദം പശ്ചിമേ ന്യസേത്

പ്രേതനെ സീസത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ദർഭയിൽ നിർമ്മിക്കാം; 'ശന്നോ ദേവീ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഗോവിന്ദനെ പടിഞ്ഞാറ് വയ്ക്കണം.

അഗ്ന ആയാഹീതി രുദ്രമുത്തരത്രൈവ വിന്യസേത് । അഗ്നിമീളേതി മന്ത്രേണ പൂര്വേണൈവ പ്രജാപതിമ്

'അഗ്നേ ആയാഹി' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് രുദ്രനെ വടക്കോട്ട് വയ്ക്കണം; 'അഗ്നിം ഈളേ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പ്രജാപതിയെ കിഴക്കോട്ട് വയ്ക്കണം.

ഇഷേത്വോര്ജോതി മന്ത്രേണ ദക്ഷിണേ സ്ഥാപയേദ്യമമ് । മധ്യേ മണ്ഡലകം കൃത്വാ സ്ഥാപ്യോ ദര്ഭമയോ നരഃ

'ഇഷേ ത്വോർജേ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് യമനെ തെക്കോട്ട് വയ്ക്കണം; മദ്ധ്യേ ഒരു വൃത്തം വരച്ച്, ദർഭയിൽ നിർമ്മിച്ച മനുഷ്യനെ വയ്ക്കണം.

ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുസ്തഥാ രുദ്രോ യമഃ പ്രേതശ്ച പഞ്ചമഃ । പൃഥക്കുമ്ഭേ തതഃ സ്ഥാപ്യാഃ പഞ്ചരത്നസമന്വിതാഃ

ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, യമൻ, പ്രേതൻ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചുപേരെയും വേർതിരിച്ച്, അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ അണിയിച്ച് കുമ്പങ്ങളിൽ വയ്ക്കണം.

വസ്ത്രയജ്ഞോപവീതാനി പൃഥങ്മുദ്രാപരാണി ച । ജപം കര്യാത്പൃഥക്തത്ര ബ്രഹ്മാദൌ ദേവതാസു ച

വസ്ത്രം, യജ്ഞോപവീതം, വേർതിരിച്ച നാണയങ്ങൾ എന്നിവ നൽകണം; ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ള ദേവന്മാർക്കും വേർതിരിച്ച് ജപം നടത്തണം.

പഞ്ച ശ്രാദ്ധാനി കുര്വീത ദേവതാനാം യഥാവിധി । ജലധാരാം തതോ ദദ്യത്പീഠേപീഠേ പൃഥക്പൃഥക്

ദേവന്മാർക്കായി നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ അഞ്ചു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്തണം. അതിന് ശേഷം ഓരോ ഇരിപ്പിടത്തിലും വേർതിരിച്ച് വെള്ളം അർപ്പിക്കണം.

ശങ്ഖേ വാ താമ്രപാത്രേ വാ അലാഭേ മൃന്മയേഽപി വാ । തിലോദകം സമാദായ സര്വൌഷധിസമന്വിതമ്

ശംഖിലോ铜പാത്രത്തിലോ, അതൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ മണ്ണ് പാത്രത്തിലോ, എള്ളും എല്ലാ ഔഷധികളും ചേർത്ത വെള്ളം എടുക്കണം.

ആസനോപാനഹൌ ച്ഛത്രം മുദ്രികാ ച കമണ്ഡലുഃ । ഭാജനം ഭാജനാധാരം വസ്ത്രാണ്യഷ്ടവിധം പദമ്

ഒരു ഇരിപ്പിടം, ചപ്പൽ, കുട, വലയം, കമണ്ഡലു, പാത്രം, പാത്രം വയ്ക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാനം, എട്ട് തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ — ഇതാണ് ഒരുക്കേണ്ടത്.

താമ്രപാത്രം തിലൈഃ പൂര്ണം സഹിരണ്യം സദക്ഷിണമ് । ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണമുഖ്യായ വിധിയുക്തം ഖഗേശ്വര

എള്ള് നിറച്ച铜പാത്രം, പൊന്നും ദക്ഷിണയും ചേർത്ത്, വിധിപ്രകാരം പ്രധാന ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം, പക്ഷിരാജാവേ.

ഋഗ്വേദപാരഗേ ദദ്യാജ്ജാതസസ്യാം വസുന്ധരാമ് । യജുര്വേദമയേ വിപ്രേ ഗാഞ്ച ദദ്യാത്പയസ്വിനീമ്

ഋഗ്വേദം പഠിച്ചവനു പുതുതായി വിളഞ്ഞ നിലം നൽകണം; യജുർവേദം പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണനു പാൽകറക്കുന്ന പശു നൽകണം.

സാമഗായ ശിവോദ്ദേശാത്പ്രദദ്യാത്കലധൌതകമ് । യമോദ്ദേശാത്തിലാംല്ലോഹം തതോ ദദ്യാച്ച ദക്ഷിണാമ്

സാമവേദം പാടുന്നവനു ശിവനുവേണ്ടി ക്ഷാരത്തിൽ കഴുകിയ പാത്രം നൽകണം; യമനുവേണ്ടി എള്ളും ഇരുമ്പും, പിന്നെ ദക്ഷിണയും നൽകണം.

പശ്ചാത്പുത്തലകം കാര്യം സര്വൌഷധിസമന്വിതമ് । പലാശസ്യ ച വൃന്താനാം വിഭാഗം ശൃണു കാശ്യപ

ശേഷം എല്ലാ ഔഷധികളും ചേർന്ന ഒരു ബോംബ് ഉണ്ടാക്കണം. കാശ്യപാ, ഇനി പാലാശവൃക്ഷത്തിന്റെ കുരുക്കളുടെ വിഭജനം കേൾക്കൂ.

കൃഷ്ണാജിനം സമാസ്തീര്യ കുശൈശ്ച പുരുഷാകൃതിമ് । ശതത്രയേണ ഷഷ്ട്യാ ച വൃന്തൈഃ പ്രോക്തോഽസ്ഥിസഞ്ചയഃ

കൃഷ്ണമൃഗത്വച് വിരിച്ചും ദർഭയാൽ മനുഷ്യരൂപം ഒരുക്കിയും, മൂന്നു നൂറ് അറുപത് കുരുക്കൾ അസ്ഥികൾക്കായി ഉപയോഗിക്കണം.

വിന്യസ്യ താനി വൃന്താനി അങ്ഗേഷ്വേഷു പൃഥക്പൃഥക് । ചത്വാരിംശച്ഛിരോദേശേ ഗ്രീവായാം ദശ വിന്യസേത്

ആ കുരുക്കൾ ഓരോ അവയവത്തിലും വേർതിരിച്ച് വയ്ക്കണം; തലയിൽ നാല്പത്, കഴുത്തിൽ പത്ത് വയ്ക്കണം.

വിംശത്യുരഃ സ്ഥലേ ദദ്യാദ്വിംശതിം ജഠരേഽപി ച । ബാഹുയുഗ്മേ ശതം ദദ്യാത്കടി ദേശേ ച വിംശതിമ്

മാര്ബ്ബിൽ ഇരുപത്, വയറ്റിൽ ഇരുപത്, ഇരുകൈകളിൽ നൂറ്, കമറിൽ ഇരുപത് കുരുക്കൾ വയ്ക്കണം.

ഊരുദ്വയേ ശതഞ്ചാപി ത്രിംശജ്ജങ്ഘാദ്വയേ ന്യസേത് । ദദ്യാച്ചതുഷ്ടയം ശിശ്നേ ഷഡ്ദദ്യാദ്വൃഷണദ്വയേ । ദശ പാദാങ്ഗുലീഭാഗേ ഏവമസ്ഥീനി വിന്യസേത്

രണ്ടു തോളിൽ നൂറ്, ഇരുകാൽപാടങ്ങളിൽ മുപ്പത്, ലിംഗത്തിൽ നാല്, വൃക്കങ്ങളിൽ ആറു, പാദം വിരലുകളിൽ പത്ത് — ഇങ്ങനെ അസ്ഥികൾ ക്രമീകരിക്കണം.

നാരികേലം ശിരഃ സ്ഥാനേ തുമ്ബം ദദ്യാച്ച താലുകേ । പഞ്ചരത്നം മുഖേ ദദ്യാജ്ജിഹ്വായാം കദലീഫലമ്

തലസ്ഥാനത്ത് തേങ്ങ, താലുവിൽ കുമ്പളം, വായിൽ അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ, നാവിൽ വാഴപ്പഴം വയ്ക്കണം.

അന്ത്രേഷു നാലകം ദദ്യാദ്ബാലകം പ്രാണ ഏവ ച । വസായീം മേദകം ദദ്യാദ്ഗോമൂത്രേണ തു മൂത്രകമ്

കുടലിൽ നാളികേരം, ശ്വാസത്തിൽ ചെറുകൊമ്പ്, കൊഴുപ്പിന് മജ്ജ, മൂത്രത്തിന് പശുവിന്റെ മൂത്രം ഉപയോഗിക്കണം.

ഗന്ധകം ധാതവോ ദേയോ ഹരിതാലം മനഃ ശിലാ । രേതഃ സ്ഥാനേ പാരദഞ്ച പുരീഷേ പിത്തലം തഥാ

ഗന്ധകം, ലോഹങ്ങൾ, ഹരിതാളം, മനശ്ശില — ഇതെല്ലാം നൽകണം; വീര്യത്തിന് പാർദം, മലത്തിന് പിത്തളം ഉപയോഗിക്കണം.

മനഃ ശിലാം തഥാ ഗാത്രേ തിലകല്കഞ്ച സന്ധിഷു । യവപിഷ്ടം തഥാ മാംസേ മധു വൈ ക്ഷൌദ്രമേവ ച

മനശ്ശില ശരീരത്തിൽ, സംയുക്തങ്ങളിൽ എള്ള് മാവു, മാംസത്തിൽ യവപ്പൊടി, മധു — യഥാർത്ഥ തേൻ തന്നെ — ഇടണം.

കേശേഷു വൈ വടജടാ ത്വചി ദദ്യാന്മൃഗത്വചമ് । കര്ണയോസ്താലപത്ത്രഞ്ച സ്തനയോശ്ചൈവ ഗുഞ്ജികാഃ

മുടിക്ക് ആൽമരക്കുരു, ചർമ്മത്തിന് മൃഗത്വക്ക്, ചെവിയിൽ ഓല, മുലയിൽ കുഞ്ഞികക്കുരു വയ്ക്കണം.

നാസായാം ശതപത്ത്രം ച കമലം നാഭിമണ്ഡലേ । വൃന്താകം വൃഷണദ്വന്ദ്വേ ലിങ്ഗേ സ്യാദ്ഗൃഞ്ജനം ശുഭമ്

മൂക്കിൽ താമരപ്പൂവിന്റെ ഇല, നാഭിയിൽ താമരപ്പൂ, വൃക്കകളിൽ വഴുതന, ലിംഗത്തിൽ സുഗന്ധി ഗന്ധം ഇടണം.

ഘൃതം നാഭ്യാം പ്രദേയം സ്യാത്കൌപീനേ ച ത്രപു സ്മൃതമ് । മൌക്തികം സ്തനയോര്മൂര്ധ്നി കുങ്കുമേന വിലേപനമ്

നാഭിയിൽ നെയ്യ്, കൗപ്പീനത്തിൽ തകരം, മുലയിലും തലയിൽ മുത്ത്, ശരീരത്തിൽ കുങ്കുമം പുരട്ടണം.

കര്പൂരാഗുരുധൂപൈശ്ച ശുഭൈര്മാല്യൈഃ സുഗന്ധിഭിഃ । പരിധാനം പട്ടസൂത്രം ഹൃദയേ രുക്മകം ന്യസേത്

കർപ്പൂരവും അഗരു ധൂപവും, മനോഹരമായ സുഗന്ധമുള്ള പൂമാലകളും അണിയിച്ച്, ഒരു വസ്ത്രവും പൊന്നിനിറമുള്ള അലങ്കാരവും ഹൃദയത്തിൽ വയ്ക്കണം.

ഋദ്ധിവൃദ്ധീ ഭുജൌ ദ്വൌ ച ചക്ഷുഷോശ്ച കപര്ദകൌ । സിന്ദൂരം നേത്രകോണേ ച താമ്ബൂലാദ്യുപഹാരകൈഃ

ഇരുവശത്തും കൈകളിൽ ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും വളർച്ചയുടെയും ചിഹ്നങ്ങൾ അണിയിക്കുക. കണ്ണുകളിൽ ശംഖാകൃതിയിലുള്ള അലങ്കാരങ്ങൾ, കണ്ണ് മൂലകളിൽ ചുവപ്പു ചാർത്തുക, കൂടാതെ വെറ്റിലാദി ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുക.

സര്വൌഷധിയുതം പ്രേതം കൃത്വാ പൂജാ യഥോദിതാ । സാഗ്നികേ (കൈശ്ചാ) ചാപി വിധിനാ യജ്ഞപാത്രം ന്യസേത്ക്രമാത്

എല്ലാ ഔഷധങ്ങൾ ചേർത്ത് മരിച്ചവനെ ഒരുക്കി, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം പൂജ നടത്തി, നിയമപ്രകാരം അഗ്നിയുള്ള യജ്ഞപാത്രം ക്രമത്തിൽ വയ്ക്കണം.

ശിരോമേ ശ്രീരിതി ഋചാ പുനന്തു വരുണേതി ച । പ്രേതസ്യ പാവനം കൃത്വാ ശാലിശാലശിലോദകൈഃ

തലയിൽ 'ശ്രീ' എന്ന മന്ത്രവും 'പാവന വരുണ' എന്ന മന്ത്രവും ഉച്ചരിച്ച്, അരി, യവം, കല്ല് മുതലായ പാത്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് മരിച്ചവനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം.

വിഷ്ണുമുദ്ദിശ്യ ദാതവ്യാ സുശീലാഗൌഃ പയസ്വിനീ

വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിച്ച് നല്ല സ്വഭാവമുള്ള, പാൽകൊടുക്കുന്ന ഒരു പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം.

(തിലാ ലോഹം ഹിരണ്യം ച കാര്പാസം ലവണം തഥാ । സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവ ഏകൈകം പാനം സമൃതമ്

എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊന്നു, കപ്പാസ്, ഉപ്പ്, ഏഴു വിധം ധാന്യങ്ങൾ, മണ്ണ്, പശുക്കൾ എന്നിവയും ഓരോന്നിനും പാത്രവും നിയമപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം.