ഗരുഡപുരാണമ്

ക്രിയതേ മാനുഷാണാന്തു സദ്യ ആഹുതികാരണാത് । സദ്യാഹുതികരം പുണ്യം തീര്ഥേ തദ്ദാഹ ഉത്തമഃ ॥ ൨,൩൫.

മനുഷ്യർക്കായി ഉടൻ ഹോമം നടത്തുന്നത് ആചാരപ്രകാരം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ഉടൻ ഹോമം നടത്തി തിരുത്തൽ സ്ഥലത്ത് ചിതയിടുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

വിപ്രൈര്നിയമതഃ കാര്യഃ സമന്ത്രോ വിധിപൂര്വകഃ । ശവസ്യ ച സമീപേ തു ക്ഷിപ്യന്തേ പുത്തലാസ്തതഃ ॥ ൨,൩൫.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, വിധിപ്രകാരം കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം; ശവത്തിനടുത്ത് പാവകൾ സ്ഥാപിക്കണം.

ദര്ഭമയാശ്ച ചത്വാരോ വിപ്രാ മന്ത്രാഭിമന്ത്രിതാഃ । തതോ ദാഹഃ പ്രകര്തവ്യഃ തൈശ്ച പുത്തലകൈഃ സഹ ॥ ൨,൩൫.

ദർഭയാൽ നിർമ്മിച്ച നാലു പാവകൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി ശുദ്ധീകരിക്കണം; പിന്നെ ആ പാവകളോടൊപ്പം ചിതയിടൽ നടത്തണം.

സൂതകാന്തേ തതഃ പുത്രഃ കുര്യാച്ഛാന്തികമുത്തമമ് ॥ ൨,൩൫.

സൂതകകാലം കഴിഞ്ഞാൽ, മകൻ ഉത്തമമായ ശാന്തികം നടത്തണം.

പഞ്ചകേഷു മൃതോ യോഽസൌ ന ഗതിം ലഭതേ നരഃ । തിലാന് ഗാശ്ച സുവര്ണം ച തമുദ്ദിശ്യ ഘൃതം ദദേത് ॥ ൨,൩൫.

അഞ്ചു നക്ഷത്രങ്ങളിൽ മരിച്ചവൻ ശരിയായ ഗതിയിലേക്കു പോകുന്നില്ല; അവനുവേണ്ടി എള്ളും പശുക്കളും പൊന്നും നെയ്യും ദാനം ചെയ്യണം.

വിപ്രാണാം ദീയതേ ദാനം സര്വോപദ്രവനാശനമ് । സൂതകാന്തേ ച സത്പുത്രൈഃ സ പ്രേതോ ലഭതേ ഗതിമ് ॥ ൨,൩൫.

ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീങ്ങും; സൂതകകാലം കഴിഞ്ഞ് നല്ല മക്കളുടെ വഴി പ്രേതാത്മാവിന് ഗതി ലഭിക്കും.

ഭാജനോപാനഹൌ ച്ഛത്രം ഹേമമുദ്രാച വാസസീ । ദക്ഷിണാ ദീയതേ വിപ്ര സര്വപാതകമോചനീ ॥ ൨,൩൫.

പാത്രം, ചെരിപ്പ്, കുട, പൊൻമുദ്ര, വസ്ത്രം എന്നിവ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദക്ഷിണയായി നൽകിയാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.

ബാലവൃദ്ധാതുരാണാഞ്ച മൃതാനാം പഞ്ചകേഷു ഹി । വിധാനം യോ ന കുര്വീത വിഘ്നസ്തസ്യ പ്രജായതേ ॥ ൨,൩൫.

അഞ്ചു നക്ഷത്രങ്ങളിൽ മരിച്ച ബാലൻമാർക്കും വൃദ്ധന്മാർക്കും രോഗികൾക്കും നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതെ വിട്ടാൽ, അവനു തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

അഷ്ടാദശൈവ വസ്തൂനി പ്രേതശ്രാദ്ധേ വിവര്ജയേത് । ആശിഷോ ദ്വിഗുണാന് ദര്ഭാന് പ്രണവാന്നൈകപിണ്ഡതാമ് ॥ ൨,൩൫.

പ്രേതശ്രാദ്ധത്തിൽ പതിനെട്ടു വസ്തുക്കൾ ഒഴിവാക്കണം: ആശീർവാദം, ഇരട്ട ദർഭ, പ്രണവം, ഒറ്റ പിണ്ഡം എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ.

അഗ്നൌകരണമുച്ഛിഷ്ടം ശ്രാദ്ധം വൈ വൈശ്വദൈവികമ് । വികിരം ച സ്വധാകാരം പിതൃശബ്ദം ന ചോച്ചരേത് ॥ ൨,൩൫.

അശുദ്ധമായ കൈകൊണ്ട് അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യരുത്, വൈശ്വദേവികം എന്ന ശ്രാദ്ധവും നടത്തരുത്; വിതരണവും സ്വധാക്രമവും 'പിതൃ' എന്ന പദം ഉച്ചരിക്കലും ഒഴിവാക്കണം.

അനുശബ്ദം ന കുര്വീത നാവാഹനമഥോല്മുകമ് । ആസീമാന്തം ന കുര്വീത പ്രദക്ഷിണവിസര്ജനമ് ॥ ൨,൩൫.

'അനു' എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കരുത്, ആവാഹനവും ഹോല്മുകവും ചെയ്യരുത്; അതുപോലെ അതിരും പ്രദക്ഷിണവും വിസർജ്ജനവും നടത്തരുത്.

ന കുര്യാത്തിലഹോമഞ്ച ദ്വിജഃ പൂര്ണാഹുതിം തഥാ । ന കുര്യാദ്വൈശ്വദേവം ചേത്കര്താ ഗച്ഛത്യധോഗതിമ് ॥ ൨,൩൫.

ദ്വിജന്മാർ എള്ള് ഹോമവും പൂർണാഹുതിയും ചെയ്യരുത്; വൈശ്വദേവം ചെയ്താൽ, ചെയ്യുന്നവൻ താഴ്ന്ന ഗതിയിലേക്കു പോകും.

മലിനശ്രാദ്ധസംജ്ഞാനം പൂര്വഷോഡശകം തഥാ । സ്ഥാനേ ദ്വാരേ ചാര്ധമാര്ഗേ ചിതായാം ശവഹസ്തകേ ॥ ൨,൩൫.

മലിനശ്രാദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്ന കർമ്മങ്ങൾ, ആദ്യ പതിനാറ് കര്‍മ്മങ്ങൾ, സ്ഥലത്തോ വാതിലിനരികിലോ വഴിയിലോ ചിതയിലോ ശവത്തിന്റെ കൈയിൽവെച്ചോ ചെയ്യരുത്.

ശ്മശാനവാസിഭൂതേഭ്യഃ പഞ്ചമം പ്രതിവേശ്യകമ് । ഷഷ്ഠം സഞ്ചയനേ പ്രോക്തം ദശ പിണ്ഡാ ദശാഹികാഃ । ശ്രാദ്ധഷോഡഷകഞ്ചൈതത്പ്രഥമം പരികീര്തിതമ് ॥ ൨,൩൫.

ശ്മശാനത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ആത്മാക്കൾക്കു ശേഷം, അഞ്ചാമത്തേത് അയൽവാസികൾക്കാണ്. ആറാമത്തേത് സമാഹരണത്തിനായാണ്. പത്തു പിണ്ടങ്ങൾ പത്തുദിവസം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ഇതാണ് പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.

അന്യച്ച ഷോഡശം മധ്യേ ദ്വിതീയം താര്ക്ഷ്യ മേ ശൃണു । കര്തവ്യാനീഹ വിധിനാ ശ്രാദ്ധാന്യേകാദശൈവ തു ॥ ൨,൩൫.

താർക്ഷ്യ, പതിനാറിൽ രണ്ടാമത്തേത് നടുവിലാണ്. ഇവിടെ പതിനൊന്നു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം നിർവഹിക്കേണ്ടതാണ്.

ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദ്യഞ്ച തഥാന്യച്ഛ്രാദ്ധപഞ്ചകമ് । ഏവം ഷോഡശകം പ്രാഹുരേതത്തത്ത്വവിദോ ജനാഃ ॥ ൨,൩൫.

ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവർക്കും മറ്റ് അഞ്ചു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ കൂടി ചേർത്ത്, ഇതാണ് പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ എന്ന് സത്യത്തെ അറിയുന്നവർ പറയുന്നു.

ദ്വാദശ പ്രതിമാസ്യാനി ശ്രാദ്ധമേകാദശേ തഥാ । ത്രിപക്ഷസമ്ഭവഞ്ചൈവ ദ്വേ രിക്തേ ഖഗ ഷോഡശ ॥ ൨,൩൫.

പന്ത്രണ്ടു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ മാസത്തിൽ ഓരോന്നായി, ഒന്ന് പതിനൊന്നാം ദിവസവും, മൂന്ന് പക്ഷങ്ങളിൽ രണ്ട്, ചന്ദ്രൻ ക്ഷയിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ രണ്ട് — ഇതിങ്ങനെ ചേർത്ത് പതിനാറാണ്.

ആദ്യം ശവവിശുദ്ധ്യര്ഥം കൃത്വാന്യച്ച ത്രിഷോഡശമ് । പിതൃപാങ്ക്തിവിശുദ്ധ്യര്ഥം ശതാദ്ധൈംന തു യോജയേത് ॥ ൨,൩൫.

ആദ്യത്തേത് ശവം ശുദ്ധിയ്ക്കാണ് ചെയ്യുന്നത്. ശേഷിക്കുന്ന പതിമൂന്ന് പിതൃവംശത്തിന്റെ ശുദ്ധിക്കായാണ്. നൂറരത്തോളം മാത്രമേ ചേർക്കാവൂ, അതിൽ അധികം വേണ്ട.

ശതാര്ധേന വിഹീനോ യോ മിലിതഃ പങ്ക്തിഭാങ്ന ഹി । ചത്വാരിംശത്തഥൈവാഷ്ടശ്രാദ്ധം പ്രേതത്വനാശനമ് ॥ ൨,൩൫.

നൂറരത്തിൽ കുറവായാൽ പിതൃവംശത്തിൽ പങ്കില്ല. നാല്പത്തിയെട്ടു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താൽ പ്രേതാവസ്ഥയും നശിക്കും.

സകൃദൂനശതാര്ധേന സമ്ഭവേത്പങ്ക്തിസന്നിധഃ । മേലനീയഃ ശതാര്ധേന സന്ധിഃ ശ്രാദ്ധേന തത്ത്വതഃ ॥ ൨,൩൫.

ഒരിക്കൽ നൂറരത്തിൽ കുറവായാലും പിതൃവംശത്തിൽ ഇടം കിട്ടും. നൂറരത്തോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ യഥാർത്ഥ ബന്ധം ശ്രാദ്ധംകൊണ്ട് ഉറപ്പാക്കപ്പെടും.

(അഥ ശവാവിധിഃ) । ശവസ്യ ശിബികായാം കരചരണബന്ധനം തത്ര കര്തവ്യമ് । ഏവം ചേന്ന വിധാനം വിധീയതേ തത്പിശാചപരിഭവനമ് ॥ ൨,൩൫.

ശവം ശിബികയിൽ വെക്കുമ്പോൾ കൈയും കാലും കെട്ടണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യാതെ വിട്ടാൽ, പ്രേതങ്ങൾ ശവത്തെ ഉപദ്രവിക്കും.

സംജായതേ രജന്യാഞ്ച ശവനിര്ഗമനേ രാഷ്ട്രം ഭയശൂന്യമ് । ശവം ന മുഞ്ചേത മുച്യതേ ചേത്ദുഃ സ്പര്ശാദ്ദുര്ഗതിര്ഭവേത് ॥ ൨,൩൫.

രാത്രിയിൽ ശവം പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ ദേശം ഭയമില്ലാത്തതാകും. ശവം വിട്ടുവിടരുത്; വിട്ടാൽ തൊട്ടവർക്കു ദുർഭാഗ്യം വരും.

ഗ്രാമമധ്യേ സ്ഥിതേ പ്രേതേ ശ്രുതേ ഭുങ്ക്തേ യദൃച്ഛയാ । തദന്നം മാംസവജ്ജ്ഞേയം തത്തോയം രുധിരോപമമ് ॥ ൨,൩൫.

ഗ്രാമത്തിൽ ശവം നില്ക്കുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും അതറിയാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, ആ അന്നം മാംസത്തോടു തുല്യവും ആ വെള്ളം രക്തംപോലെയും ആകും.

(൩൫.൪൫) ജ്ഞാതിസമ്ബന്ധിനാമേവം വ്യവഹാരഃ ഖഗേശ്വര । വിലുപ്യ ജ്ഞാതിധര്മഞ്ച പ്രേതപാപേന ലിപ്യതേ ॥ ൨,൩൫.

പക്ഷിരാജാവേ, ബന്ധുക്കളുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും കർമ്മങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ബന്ധുക്കളുടെ ധർമ്മം പാലിക്കാതെ പോയാൽ, പ്രേതപാപം ബാധിക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൩൬ താര്ക്ഷ്യൌവാച । കസ്മാദനശനം പുണ്യമക്ഷയ്യഗതിദായകമ് । സ്വഗൃഹന്തു പരിത്യജ്യ തീര്ഥേ വൈ മ്രിയതേ യദി ॥ ൨,൩൬.

താർക്ഷ്യൻ ചോദിച്ചു: ഉപവാസം എന്തുകൊണ്ട് പുണ്യവും ശാശ്വതമോക്ഷവും നൽകുന്നു? സ്വന്തം വീട് ഉപേക്ഷിച്ച് തീർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചാൽ എന്താണ് ഫലം?

അപ്രാപ്യ തീര്ഥം മ്രിയതേ ഗൃഹേ വാ മൃത്യു മാഗതഃ । ബൂത്വാ കുടീചരോ യസ്തു സ കാം ഗതിമവാപ്നുയാത് ॥ ൨,൩൬.

തീർത്ഥം എത്താൻ കഴിയാതെ, വീട്ടിൽ തന്നെ മരണം വന്നാൽ, കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവനായി മാറിയാൽ, അവൻക്ക് എങ്ങനെയുള്ള ഗതി ലഭിക്കും?

സംന്യാസം കുരുതേ യസ്തു തീര്ഥേ വാപി ഗൃഹേഽപി വാ । കഥം തസ്യ പ്രകര്തവ്യമപ്രാപ്തനിധനേഽപി വാ ॥ ൨,൩൬.

തീർത്ഥത്തിലും വീട്ടിലും സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചാൽ, മരണം വരുന്നതിന് മുമ്പ് ആചാരങ്ങൾ എങ്ങനെ നടത്തണം?

നിയമേ ചേത്കൃതേ ദേവ ചിത്തഭങ്ഗോ ഹി ജായതേ । കേന തസ്യ ഭവേത്സിദ്ധിഃ കൃതേനാപ്യകൃതേന വാ ॥ ൨,൩൬.

ദേവനേ, വ്രതം സ്വീകരിച്ചിട്ടും മനസ്സിൽ ചഞ്ചലത വരുമെങ്കിൽ, വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയാലോ അല്ലയോ, എങ്ങനെ സിദ്ധി ലഭിക്കും?

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । കൃത്വാ നിരശനം യോ വൈ മൃത്യുമാപ്നോതി കോഽപി ചേത് । മാനുപീം തനുമുത്സൃജ്യ മമ തുല്യോ വിരാജതേ ॥ ൨,൩൬.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഉപവാസം സ്വീകരിച്ച് മരണമെത്തുന്നവൻ, മനുഷ്യശരീരം വിട്ട്, എനിക്കു തുല്യനായി പ്രകാശിക്കും.