ഗരുഡപുരാണമ്

ഭൃങ്ഗാരകരകാദര്ശം പഞ്ചവര്ണം വിതാനകമ് । ശയ്യാമേവംവിധാം കൃത്വാ ബ്രാഹ്മണായ നിവേദയേത് ॥ ൨,൩൪.

കണ്ണാടി, അലങ്കാരപെട്ടി, അഞ്ചു വർണ്ണങ്ങളുള്ള തൂവാല എന്നിവയും ചേർത്ത് ഇങ്ങനെ ഒരുക്കിയ തൂശ് ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം.

സപത്നീകായ സമ്പൂജ്യ സ്വര്ലോകസുഖദായിനീമ് । വസ്ത്രൈഃ സുശോഭനൈഃ പൂജ്യ ചൈലകം പരിധാപയേത് ॥ ൨,൩൪.

ഭാര്യയോടൊപ്പം ആ തൂശിനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സുഖം നൽകുന്നതെന്നു ആദരിച്ച്, മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ച് ഭംഗിയുള്ള ഒരു തുണി അതിന്മേൽ വിരിക്കണം.

കര്ണകണ്ഠാങ്ഗുലീബാഹുഭൂഷണൈശ്ചിത്രഭൂഷണൈഃ । ഗൃഹോപകരണൈര്യുക്തം ഗൃഹം ധേന്വാ സമന്വിതമ് ॥ ൨,൩൪.

കാതിനും കഴുത്തിനും വിരലുകൾക്കും കൈകൾക്കും വേണ്ട അലങ്കാരങ്ങൾ, വിവിധ ഭൂഷണങ്ങൾ, വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, കൂടെ ഒരു പശുവും ചേർത്ത്—

തതോര്ഽഘഃ സമ്പ്രദാതവ്യഃ പഞ്ചരത്നഫലാക്ഷതൈഃ ॥ ൨,൩൪.

അതിനുശേഷം അഞ്ചു വിധ രത്നങ്ങളും അക്ഷതയും ചേർത്ത് അർഘ്യം അർപ്പിക്കണം.

യഥാ ന കൃഷ്ണശയനം ശൂന്യം സാഗരകന്യയാ । ശയ്യാ മമാപ്യശൂന്യാസ്തു തഥാ ജന്മനിജന്മനി ॥ ൨,൩൪.

സമുദ്രകുമാരിയോടൊപ്പം കൃഷ്ണന്റെ തൂശ് ഒരിക്കലും ശൂന്യമല്ലാത്തതുപോലെ, എന്റെ ഓരോ ജന്മത്തിലും എന്റെ തൂശ് ഒരിക്കലും ശൂന്യമാകരുതേ.

ദത്ത്വൈവം തല്പമമലം ക്ഷമാപ്യ ച വിസര്ജയേത് । തഥാ ചൈകാദശാഹേ തു വിധിരേഷ പ്രകീര്തിതഃ ॥ ൨,൩൪.

ഇങ്ങനെ നിർമ്മലമായ തൂശ് നൽകി, ക്ഷമ ചോദിച്ച ശേഷം ബ്രാഹ്മണനെ വിടണം. ഇങ്ങനെയാണ് പതിനൊന്നാം ദിവസത്തെ ക്രമം.

ദദാതി യോ ഹി ധര്മാര്ഥേ ബാന്ധവോ ബാന്ധവേ മൃതേ । വിശേഷമത്ര പക്ഷേ തു കഥ്യമാനം മയാ ശൃണു ॥ ൨,൩൪.

ധർമ്മാർത്ഥം മരിച്ചവന്റെ ബന്ധുവിന് ബന്ധു നൽകുമ്പോൾ, ഇതിൽ പ്രത്യേകത എന്തെന്നു ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ഉപയുക്തഞ്ച തസ്യാസീത്യത്കിഞ്ചിത്സ്വഗൃഹേ പുരാ । തസ്യ യദ്ഗാത്രസം ലഗ്നം വസ്ത്രം ഭാജനവാഹനമ് । യദഭീഷ്ടഞ്ച തസ്യാസീത്തത്സര്വം പരികല്പയേത് ॥ ൨,൩൪.

അവൻ മുമ്പ് വീട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ച വസ്ത്രം, പാത്രം, വാഹനങ്ങൾ, അവന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചവ, ഇഷ്ടപ്പെട്ട മറ്റെല്ലാം—ഇവയെല്ലാം ഒരുക്കണം.

സ്ഥാപയേത്പുരുഷം ഹൈമം ശയ്യോപരി ശുഭം ബുധഃ । പൂജയിത്വാ പ്രദാതവ്യാ മൃതശയ്യാ യഥോദിതാ ॥ ൨,൩൪.

ഒരു സ്വർണ്ണപുരുഷപ്രതിമ തൂശിന്മേൽ വച്ച്, അതിനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, മരിച്ചവർക്കുള്ള തൂശ് പറഞ്ഞതുപോലെ നൽകണം.

പുരന്ദരഗൃഹേ സര്വം സൂര്യപുത്രാലയേ തഥാ । ഉപതിഷ്ഠേത്സുഖം ജന്തോഃ ശയ്യാദാനപ്രഭാവതഃ ॥ ൨,൩൪.

ഇന്ദ്രന്റെ വീട്ടിലും സൂര്യപുത്രന്റെ ആലയത്തിലും, തൂശ് നൽകുന്ന പുണ്യഫലത്താൽ ജീവി സുഖം അനുഭവിക്കും.

പീഡയന്തി ന തം യാമ്യാഃ പുരുഷാ ഭീഷണാനനാഃ । ന ഘര്മേണ ന ശീതേന ബാധ്യതേ സ നരഃ ക്വചിത് ॥ ൨,൩൪.

ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ള യമദൂതന്മാർ അവനെ പീഡിപ്പിക്കില്ല; ആ മനുഷ്യന് എവിടെയും ചൂടോ തണുപ്പോ ബാധിക്കില്ല.

ശയ്യാദാനപ്രഭാവേണ പ്രേതോ മുച്യതേ ബന്ധനാത് । അപിഃ പാപസമായുക്തഃ സ്വര്ഗലോകം സ ഗച്ഛതി ॥ ൨,൩൪.

തൂശ് ദാനം ചെയ്ത പുണ്യഫലത്താൽ പ്രേതൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നു മോചിതനാകും; പാപം ഉണ്ടായിരുന്നാലും സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കും.

വിമാനവരമാരൂഢഃ സേവ്യമാനോഽപ്സരോഗണൈഃ । ആഭൂതസംപ്ലവം യാവത്തിഷ്ഠേത്പാതകവര്ജിതഃ ॥ ൨,൩൪.

ഉത്തമമായ വിമാനത്തിൽ കയറി, അപ്സരസുകളുടെ സേവനം ലഭിച്ച്, സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനംവരെ പാപരഹിതനായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

നവകം ഷോഡശശ്രാദ്ധം ശയ്യാ സാംവത്സരം തഥാ । ഭര്തുര്യാ കുരുതേ നാരീ തസ്യാഃ ശ്രേയോ ഹ്യനന്തകമ് ॥ ൨,൩൪.

ഭര്‍ത്താവിന് വേണ്ടി ഒമ്പതോ പതിനാറോ ശ്രാദ്ധങ്ങള്‍ നടത്തി, ഒരു വര്‍ഷം കിടക്ക ഒരുക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് അനന്തമായ പുണ്യം ലഭിക്കും.

ഉപകാരായ സാ ഭര്തുര്ജീവന്തീ ന മൃതാ തഥാ । ഉദ്ധരേജ്ജീവമാനാ സാ സതീ സത്യവതീ പ്രിയമ് ॥ ൨,൩൪.

ഭര്‍ത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അവന്റെ ഉപകാരത്തിനായിരിക്കും; മരിച്ചശേഷവും സത്യസന്ധയായ ഭക്തിയായ ഭാര്യ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ ഉന്നതത്തിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തും.

സ്ത്രിയാ ദധ്യന്നശയനേ ഹേമകുങ്കുമമഞ്ജനമ് । വസ്ത്രഭൂഷാ തഥാ ശയ്യാ സര്വമേതദ്ധി ദാപയേത് ॥ ൨,൩൪.

സ്ത്രീ തൈര്‍ചോറും കിടക്കയും പൊന്നും കുങ്കുമവും കാജലും വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും കിടക്കയും ഇവയെല്ലാം സമര്‍പ്പിക്കണം.

ഉപകാരകരം സ്ത്രീണാം യദ്ഭവോദിഹ കിഞ്ചന । ഭൂഷണം ഗാത്രലഗ്നഞ്ച വസ്തു ഭോഗ്യാദികഞ്ച യത് ॥ ൨,൩൪.

ഈ ലോകത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന ആഭരണങ്ങള്‍, ശരീരത്തില്‍ ധരിക്കുന്ന വസ്തുക്കള്‍, ഉപഭോഗത്തിനുള്ള സാധനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ എല്ലാം

തത്സര്വം മേലയിത്വാ തു സ്വേസ്വേ സ്ഥാനേ നിയോജയേത് । പൂജയേല്ലോകപാലാംശ്ച ഗ്രഹാന് ദേവീം വിനായകമ് ॥ ൨,൩൪.

അവയെല്ലാം ഒന്നിച്ച് കൂട്ടി തക്കതായ സ്ഥലങ്ങളില്‍ വയ്ക്കണം; ലോകപാലന്മാരെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും ദേവിയെയും വിനായകനെയും ആരാധിക്കണം.

തതഃ ശുക്ലാമ്ബരധരോ ഗൃഹീതകുസുമാഞ്ജലിഃ । ഇമമുച്ചാരയേന്മന്ത്രം വിപ്രസ്യ പുരതോ ബുധഃ ॥ ൨,൩൪.

ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച് പൂക്കള്‍ കൈയില്‍ എടുത്ത്, ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ മുമ്പില്‍ ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

പ്രേതസ്യ പ്രതിമാ ഹ്യേഷാ സര്വോപകരണൈര്യുതാ । സര്വരത്നസമായുക്താ തവ വിപ്രനിവേദിതാ ॥ ൨,൩൪.

ഇത് departed-ന്റെ പ്രതിമയാണു്, എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും വിവിധ രത്നങ്ങളോടും അലങ്കരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനായി ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.

ആത്മാ ശമ്ഭുഃ ശിവാ ഗൌരീ ശക്രഃ സുരഗണൈഃ സഹ । തസ്മാച്ഛയ്യാപ്രദാനേന സൈഷ ആത്മാ പ്രസീദതു ॥ ൨,൩൪.

ആത്മാവ് ശംഭുവാണ്, ശിവയാണ് ഗൗരിയാണ്, ഇന്ദ്രന്‍ ദേവതകളോടൊപ്പം; അതുകൊണ്ട് ഈ കിടക്ക സമര്‍പ്പണത്തിലൂടെ ആത്മാവ് സന്തോഷം പ്രാപിക്കട്ടെ.

ആചാര്യായ പ്രദാതവ്യാ ബ്രാഹ്മണായ കുടുമ്ബിനേ । ഗൃഹീതേ ബ്രാഹ്മണസ്തത്ര കോഽദാദിതി ച കീര്തയേത് ॥ ൨,൩൪.

ഇത് ആചാര്യനോ കുടുംബസ്ഥനായ ബ്രാഹ്മണനോക്ക് നല്‍കണം; ബ്രാഹ്മണന്‍ സ്വീകരിച്ചശേഷം 'ആര്‍ നല്‍കും?' എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണം.

തതഃ പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ പ്രണിപത്യ വിസര്ജയേത് । വിധിനാനേന വൈ പക്ഷിന് ദാനമേകസ്യ ദാപയേത് ॥ ൨,൩൪.

ശേഷം, അവനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു നമസ്കരിച്ച് വിടവാങ്ങിക്കണം; പക്ഷീ, ഈ വിധത്തില്‍ ഒരു വ്യക്തിക്ക് മാത്രം ഈ ദാനം നല്‍കണം.

ബഹുഭ്യോ ന പ്രദേയാനി ഗൌര്ഗൃഹം ശയനം സ്ത്രിയഃ । വിഭക്തദക്ഷിണാ ഹ്യേതേ ദാതാരം പാതയന്തി ഹി ॥ ൨,൩൪.

പശു, വീട്, കിടക്ക, സ്ത്രീ എന്നിവ ഒരുപോലും പലര്ക്കും നല്‍കരുത്; ഇവ വിഭജിച്ച് നല്‍കിയാല്‍ ദാതാവിന് ദുരിതം വരും.

ഏവം യോ വിതരേത്താര്ക്ഷ്യ ശൃണു തസ്യ ച യത്ഫലമ് । സാഗ്രം വര്ഷശതം ദിവ്യം സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ ॥ ൨,൩൪.

ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവന് എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് കേള്‍ക്കു, താര്‍ക്ഷ്യാ; അവന് സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നൂറു ദിവ്യവര്‍ഷത്തോളം ആദരിക്കപ്പെടും.

യത്പുണ്യന്തു വ്യതീപാതേ കാര്തിക്യാമയനദ്വയേ । ദ്വാരകായാന്തു യത്പുണ്യം ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹേ തഥാ ॥ ൨,൩൪.

വ്യതീപാത സമയത്തോ, കാര്‍ത്തിക മാസത്തോ, ഇരുവര്‍ഷാന്ത്യങ്ങളിലും, ദ്വാരകയില്‍ ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണ സമയത്തോ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം

പ്രയാഗേ നൈമിഷേ യച്ച കുരുക്ഷേത്രേ തര്ഥാബുദേ । ഗങ്ഗായാം യമുനായാഞ്ച സിന്ധുസാഗരസംഗമേ ॥ ൨,൩൪.

പ്രയാഗ, നൈമിഷം, കുരുക്ഷേത്രം, പുഷ്കരം, ഗംഗയും യമുനയും സംയുക്തമായിടം, സിന്ധു സമുദ്രസംഗമം എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം

തേഷു യദ്ദീയതേ ദാനം തസ്മാദപ്യധികന്ത്വിദമ് । ഏതച്ഛയ്യാപ്രദാനസ്യ നാപ്നോതി ഷോഡശീം കലാമ് ॥ ൨,൩൪.

അവിടങ്ങളില്‍ നല്‍കുന്ന ദാനങ്ങളെക്കാള്‍ ഈ കിടക്കദാനം കൂടുതല്‍ ഉത്തമമാണ്; അതിന്റെ പുണ്യത്തിന് പത്തിനാറില്‍ ഒരു ഭാഗം പോലും മറ്റു ദാനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിക്കില്ല.

യത്രാസൌ ജായതേ പ്രാണീ ഭുങ്ക്തേ തത്രൈവ തത്ഫലമ് । കര്മക്ഷയേ ക്ഷിതൌ യാതി മാനുഷഃ ശുഭദര്ശനഃ ॥ ൨,൩൪.

ആ ജീവി എവിടെ ജനിച്ചാലും അവിടെ തന്നെയാണ് ഫലം അനുഭവിക്കുന്നത്; കര്‍മം തീര്‍ന്നാല്‍ ഭൂമിയില്‍ മനോഹരരൂപനായി ജനിക്കും.