ഗരുഡപുരാണമ്

യോജനാനാം സഹസ്രം വൈ പ്രമാണേന തദുച്യതേ । സര്വരത്നമയം ദിവ്യം വിദ്യുജ്ജ്വാലാര്കതൈജസമ് ॥ ൨,൩൩.

ആ നഗരം ആയിരം യോജന ദൈർഘ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു; അതു എല്ലാവിധ രത്നങ്ങളാലും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതും ദൈവികവും മിന്നുന്ന മിന്നലിനെയും സൂര്യനെയുംപ്പോലെയും പ്രകാശിക്കുന്നതുമാണ്.

തദ്ഗുഹം ധര്മരാജസ്യ വിസ്തീര്ണം കാഞ്ചനപ്രഭമ് । യോജനാനാം പഞ്ചശതപ്രമാണേന സമുച്ഛ്രിതമ് ॥ ൨,൩൩.

ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആ മഹാലയം വിശാലവും പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നതും അഞ്ചു നൂറ് യോജന ഉയരമുള്ളതുമാണ്.

വൃതം സ്തമ്ഭസഹസ്രൈസ്തു വൈദൂര്യമണിമണ്ഡിതമ് । മുക്താജാലഗവാക്ഷം ച പതാകാശതഭൂഷിതമ് ॥ ൨,൩൩.

ആ മഹാലയം ആയിരം തൂണുകൾകൊണ്ടും വൈദൂര്യവും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; മുത്ത് വേലികളുള്ള ജനാലകളും നൂറുകണക്കിന് പതാകകളും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഘണ്ടാശതനിനാദാഢ്യം തോരണാനാം ശതൈര്വൃതമ് । ഏവമാദിഭിരന്യൈശ്ച ഭൂഷണൈര്ഭൂഷിതം സദാ ॥ ൨,൩൩.

നൂറുകണക്കിന് മണികളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന, നൂറുകണക്കിന് ഗോപുരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, ഇങ്ങനെ മറ്റു പല അലങ്കാരങ്ങളാലും എല്ലായ്പ്പോഴും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

തത്രസ്ഥോ ഭഗവാന് ധര്മ ആസനേ തു സമേ ശുഭേ । ദശയോ ജനവിസ്തീര്ണേ നീലജീമൂതസന്നിഭേ ॥ ൨,൩൩.

അവിടെ ഭഗവാൻ ധർമ്മൻ സമതലമായ, ശുഭമായ, പത്തു യോജന വീതിയുള്ള, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.

ധര്മജ്ഞോ ധര്മശീലശ്ച ധര്മയുക്തോ ഹിതോ യമഃ । ഭയദഃ പാപയുക്താനാം ധാര്മികാണാം സുഖപ്രദഃ ॥ ൨,൩൩.

ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനും, ധാർമ്മികസ്വഭാവമുള്ളവനും, എല്ലായിടത്തും ധർമ്മത്തിൽ ചേർന്നവനും, എല്ലാവർക്കും ഉപകാരപ്രദനുമായ യമൻ, പാപം ചെയ്യുന്നവർക്കു ഭയം നൽകുന്നവനും, സത്പുരുഷന്മാർക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നവനും ആണു.

മന്ദമാരു തസംയോഗൈരുത്സവൈര്വിവിധൈസ്തഥാ । വ്യാഖ്യാനൈര്വിവിധൈര്യുക്തഃ ശങ്ഖവാദിത്രനിഃ സ്വനൈഃ ॥ ൨,൩൩.

അവനെ ചുറ്റി സുഖകരമായ കാറ്റും, പലവിധ ഉത്സവങ്ങളും, വിവിധമായ വിവരണങ്ങളും, ശംഖവും വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെയും ശബ്ദവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പുരമധ്യപ്രവേശേ തു ചിത്രഗുപ്തസ്യ വൈ ഗൃഹമ് । പഞ്ചവിംശതിസംഖ്യാനാം യോജനാനാം സുവിസ്തരമ് ॥ ൨,൩൩.

നഗരത്തിന്റെ നടുവിൽ, ഇരുപത്തഞ്ച് യോജന വീതിയുള്ള, വിശാലമായ ചിത്രഗുപ്തന്റെ ഭവനം നിലകൊള്ളുന്നു.

ദശോച്ഛ്രിതം മഹാദിവ്യം ലോഹപ്രാകാരവോഷ്ടിതമ് । പ്രതോലീശതസംചാരം പതതാകാശതശോഭിതമ് ॥ ൨,൩൩.

പത്ത് അളവോളം ഉയരമുള്ള, അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യമായ ആ ഭവനം ഇരുമ്പ് മതിലാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, നൂറുകണക്കിന് കവാടങ്ങളോടും പതാകകളോടും അലങ്കരിച്ചതുമാണ്.

ദീപികാശതസങ്കീര്ണം ഗീതധ്വനിസമാകുലമ് । വിചിത്രചിത്രകുശലൈശ്ചിത്രഗുപ്തസ്യ വൈ ഗൃഹമ് ॥ ൨,൩൩.

നൂറുകണക്കിന് വിളക്കുകളും, ഗീതശബ്ദവും നിറഞ്ഞു, വിവിധ കലകളിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവർ അലങ്കരിക്കുന്നതുമാണ് ചിത്രഗുപ്തന്റെ ഭവനം.

മണിമുക്താമയേ ദിവ്യേ ആസനേ പരമാദ്ഭുതേ । തത്രസ്ഥോ ഗണയത്യായുര്മാനുഷേഷ്വിതരേഷു ച ॥ ൨,൩൩.

മണികളും മുത്തുകളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യാസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, മനുഷ്യരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ആയുര്‍ എണ്ണുന്നു.

ന മുഹ്യതി കദാചിത്സ സുകൃതേ ദുഷ്കൃതേഽപി വാ । യദ്യേനോപാര്ജിതം യാവത്താവദ്വൈ വേത്തി തസ്യ തത് ॥ ൨,൩൩.

സത്കർമ്മങ്ങളിലോ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളിലോ, ഒരിക്കലും അവൻ മനസ്സിലാക്ഷേപം കാണിക്കാറില്ല; ആരൊക്കെയോ എന്ത് സമ്പാദിച്ചുവോ അതെല്ലാം അവൻ കൃത്യമായി അറിയുന്നു.

ദശാഷ്ടദോഷരഹിതം കൃത കര്മ ലിഖത്യസൌ । ചിത്രഗുപ്താലയാതാച്യാം ജ്വരസ്യാസ്തി മഹാഗൃഹമ് ॥ ൨,൩൩.

പത്ത്, എട്ട് ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത പ്രവൃത്തികൾ അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; ചിത്രഗുപ്തന്റെ ഭവനത്തിൽ ജ്വരത്തിന് വലിയൊരു മന്ദിരം ഉണ്ട്.

ദക്ഷിണേ ചാപി ശൂലസ്യ ലതാവിസ്ഫോടകസ്യ ച । പശ്ചിമേ കാല പാശസ്യ അജീര്ണസ്യാരുചേസ്തഥാ ॥ ൨,൩൩.

തെക്കോട്ട് ശൂലത്തിനും പൊട്ടുന്ന വള്ളിക്കും മന്ദിരങ്ങൾ ഉണ്ട്; പടിഞ്ഞാറോട്ട് കാലപാശത്തിനും അജീർണ്ണത്തിനും രുചികുറവിനും മന്ദിരങ്ങൾ ഉണ്ട്.

മധ്യപീഠോത്തരേ ജ്ഞേയോ തഥാ ചാന്യാ വിഷചികാ । ഐശന്യാം വൈ ശിരോഽര്തിശ്ച ആഗ്നേയ്യാഞ്ചൈവ മൃകതാ ॥ ൨,൩൩.

നടുവിലുള്ള പീഠത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് വിഷജ്വരത്തിന് മന്ദിരം ഉണ്ട്; ഈശാന്യത്തിൽ തലവേദനയ്ക്കും, അഗ്നേയഭാഗത്ത് കുഷ്ഠത്തിനും മന്ദിരങ്ങൾ ഉണ്ട്.

അതിസാരശ്ച നൈരൃത്യാം വായവ്യാം ദാഹസംജ്ഞകഃ । ഏഭിഃ പരിവൃതോ നിത്യം ചിത്രഗുപ്തഃ സ തിഷ്ഠതി ॥ ൨,൩൩.

നൈരൃത്യഭാഗത്ത് അതിസാരത്തിനും, വായുഭാഗത്ത് ദാഹത്തിനും മന്ദിരങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഇവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ചിത്രഗുപ്തൻ എപ്പോഴും അവിടെയുണ്ട്.

യത്കര്മ കുരുതേ കശ്ചിത്തത്സര്വം വിലഖത്യസൌ । ധര്മരാജഗൃഹദ്വാരി ദൂതാസ്താര്ക്ഷ്യ തഥാ നിശി । തിഷ്ഠന്തി പാപകര്മാണഃ പച്യമാനാ നരാധമാഃ ॥ ൨,൩൩.

ആരും ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; ധർമ്മരാജാവിന്റെ ഭവനവാതിലിൽ, രാത്രി ഗരുഡന്റെ ദൂതന്മാർ നില്ക്കുന്നു; പാപം ചെയ്തവരും ദുർജ്ജനന്മാരും അവിടെ പാചകമാവുന്നു.

യമദൂതൈര്മഹാപാശൈര്ഹന്യമാനാശ്ച മുദ്ഗരൈഃ । വധ്യന്തേ വിവിധൈഃ പാപൈഃ പൂര്വകര്മകൃതൈര്നരാഃ ॥ ൨,൩൩.

യമദൂതന്മാർ വലിയ പാശങ്ങളാലും മുദ്ഗരങ്ങളാലും അടിച്ച്, മനുഷ്യരെ അവരുടെ മുൻകാർമിക പാപങ്ങൾക്കായി വിവിധ ശിക്ഷകൾക്ക് വിധേയരാക്കുന്നു.

നാനാപ്രഹാരണാഗ്രൈശ്ച നാനായന്ത്രൈസ്തഥാ പരേ । ഛിദ്യന്തേ പാപകര്മാണഃ ക്രകചൈഃ കാഷ്ഠവദ്ദ്വിധാ ॥ ൨,൩൩.

മറ്റുള്ളവർ വിവിധ ആയുധങ്ങളാലും ഉപകരണങ്ങളാലും, പാപം ചെയ്തവരായവർ, മരംപോലെ കശേരുവകൊണ്ടു മുറിക്കപ്പെടുന്നു.

അന്യേ ജ്വലദ്ഭിരങ്ഗാരൈര്വേഷ്ടിതാഃ പരിതോ ഭൃശമ് । പൂര്വകര്മവിപാകേന ധ്മായന്തേ ലോഹപിണ്ഡവത് ॥ ൨,൩൩.

ചിലരെ ചുറ്റും കത്തുന്ന ചാരകൊണ്ടു വളഞ്ഞ്, ഇരുമ്പ് കഷ്ണം പോലെ ഉരുക്കപ്പെടുന്നു; ഇവർക്ക് മുൻകാർമിക ഫലമാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

ക്ഷിപ്ത്വാന്യേ ച ധരാപൃഷ്ഠേ കുഠാരേണാവകര്തിതാഃ । ക്രന്ദമാനാശ്ച ദൃശ്യന്തേ പൂര്വകര്മവിപാകതഃ ॥ ൨,൩൩.

മറ്റുള്ളവരെ നിലത്തേക്ക് തള്ളി, കൊത്തിയാൽ മുറിച്ചുതള്ളുന്നു; അവർ കരയുകയും, മുൻകാർമിക ഫലത്തിൽ വേദന അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കേചിദ്ഗുഡമയൈഃ പാകൈസ്തൈലപാകൈസ്തഥാ പരേ । പീഡ്യന്തേ യമദൂതൈശ്ച പാപിഷ്ഠാഃ സുഭൃശം നരാഃ ॥ ൨,൩൩.

ചിലരെ ചക്കരകൊണ്ടുള്ള പാകവും, മറ്റുള്ളവരെ എണ്ണപാകവും കൊണ്ട് യമദൂതന്മാർ അതിയായി പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ഏറ്റവും വലിയ പാപികൾ അതീവ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.

ക്ഷണാഹ്നി പ്രാര്ഥയന്ത്യന്യേ ദേഹിദേഹീതി കോടിശഃ । യമലോകേ മയാ ദൃഷ്ടാ മമസ്വം ഭക്ഷിതം ത്വയാ ॥ ൨,൩൩.

ചിലർ നിമിഷങ്ങൾക്കോ ദിവസങ്ങൾക്കോ വീണ്ടും വീണ്ടും 'എനിക്കു ശരീരം തരുമോ' എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; യമലോകത്ത്, ഞാൻ കാണുന്നത്, അനേകം പേർ അവരുടെ സ്വന്തം ഭക്ഷണം നീ കഴിച്ചതായി പറയുന്നു.

ഇത്യേവം ബഹുശസ്താര്ക്ഷ്യ നരകാഃ പാപിനാം സ്മൃതാഃ । കര്മഭിര്ബഹുഭിഃ പ്രോക്തൈഃ സര്വശാസ്ത്രേഷു ഭാഷിതൈഃ । ദാനോപകാരം വക്ഷ്യാമി യഥാ തത്ര സുഖം ഭവേത് ॥ ൨,൩൩.

ഇങ്ങനെ, താർക്ഷ്യ, പാപികൾക്കുള്ള നരകങ്ങൾ അനേകം വിധത്തിൽ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിവിധ കർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇനി അവിടെ എങ്ങനെ സുഖം ലഭിക്കാമെന്നു ദാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെയും ഉപകാരപ്രവൃത്തികളുടെയും ഫലത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൩൪ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ശൃണു താര്ക്ഷ്യ യഥാന്യായം ധര്മാധര്മ്സ്യ ലക്ഷണമ് । സുകൃതം ദുഷ്കൃതം നൄണാമഗ്രേ ധാവതി ധാവതാമ് ॥ ൨,൩൪.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: താർക്ഷ്യ, നീ ധർമ്മത്തിന്റെയും അധർമ്മത്തിന്റെയും യഥാർത്ഥ ലക്ഷണങ്ങൾ കേൾക്കു. നല്ലതും കെട്ടതുമായ പ്രവൃത്തികൾ മനുഷ്യരെ അവശ്യം പിന്തുടരുന്നു.

കൃതേ തപഃ പ്രശംസന്തി ത്രേതായാം ജ്ഞാനസാധനമ് । ദ്വാപരേ യജ്ഞദാനേ ച ദാനമേകം കലൌ യുഗേ ॥ ൨,൩൪.

കൃതയുഗത്തിൽ തപസ്സാണ് പ്രധാനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ ജ്ഞാനാര്ജനമാണ് പ്രധാനമായത്; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യജ്ഞവും ദാനവുമാണ്; എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ ദാനം മാത്രം പ്രധാനമാണ്.

ഗൃഹസ്ഥാനാം സ്മൃതോ ധര്മ ഉത്തമാനാം വിചക്ഷണൈഃ । ഇഷ്ടാപൂര്തേ സ്വശക്ത്യാ ഹി കുര്വതാം നാസ്തി പാതകമ് ॥ ൨,൩൪.

ഗൃഹസ്ഥർക്കായി, ബുദ്ധിമാൻമാർ പറയുന്നത് അവരുടെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ധർമ്മം തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് യജ്ഞവും ദാനവും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർക്കു പാപമൊന്നുമില്ല.

വൃക്ഷസ്തു രോപിതോ യേന ഖനികൂപജലാശയാഃ । യമമാര്ഗേ സുഖം തസ്യ വ്രജതോ നിതരാം ഭവേത് ॥ ൨,൩൪.

ആർ വൃക്ഷം നട്ടാലോ, കിണർ, കുളം, തടാകം തുടങ്ങിയവ കുഴിച്ചോ, അവൻ യമന്റെ വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ അത്യന്തം സുഖം അനുഭവിക്കും.

അഗ്നിതാപപ്രദാതാരേ യൈഃ ശീതപീഡിതേ ദ്വിജേ । തപ്യമാനാഃ സുഖം യാന്തി സര്വ കാമൈഃ പ്രപൂരിതാഃ ॥ ൨,൩൪.

തണുപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും തീയോ ചൂടോ നൽകുന്നവർ, തങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെട്ട് സുഖത്തോടെ പോകുന്നു.