ഗരുഡപുരാണമ്

നിഷ്ക്രമ്യമാണോ വാതേന പ്രാജാപത്യേന പീഡ്യതേ । നിഷ്ക്രമതേ ച വിലപംസ്തദാ ദുഃഖനിപീഡിതഃ ॥ ൨,൩൨.

ജനനകാലത്ത്, പ്രജാപതിയുടെ വായുവാല്‍ അവന്‍ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു. വേദനയാല്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവന്‍ പുറത്തേക്ക് വരുന്നു.

നിഷ്ക്രാമംശ്ചോദരാന്മൂര്ഛാമസഹ്യാം പ്രതിപദ്യതേ । പ്രാപ്നോതി ചേതനാം ചാസൌ വായുസ്പര്ശസുഖാന്വിതഃ ॥ ൨,൩൨.

ഗര്‍ഭത്തില്‍ നിന്ന് പുറത്തുവരുമ്പോള്‍ അത്യന്തം സഹിക്കാനാവാത്ത മയക്കം അനുഭവപ്പെടുന്നു. വായുവിന്റെ സ്പര്‍ശം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ അവന് ബോധം തിരികെ ലഭിച്ച്, അല്പം ആശ്വാസം അനുഭവിക്കുന്നു.

തതസ്തം വൈഷ്ണവീ മായാ സമാസ്കന്ദതി മോഹിനീ । തയാ വിമോഹിതാത്മാസൌ ജ്ഞാനഭ്രംശമവാപ്നുതേ ॥ ൨,൩൨.

അതിനുശേഷം, വിഷ്ണുവിന്റെ മായ എന്ന മോഹിനി അവനെ ആവൃതമാക്കുന്നു. അവളുടെ മായയില്‍ പെട്ട്, അവന്‍റെ ജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

ഭ്രഷ്ടജ്ഞാനം ബാലഭാവേ തതോ ജന്തുഃ പ്രപദ്യതേ । തതഃ കൌമാരകാവസ്ഥാം യൌവനം വൃദ്ധതാമപി ॥ ൨,൩൨.

ജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവന്‍ ബാല്യത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു. പിന്നീട് ബാല്യം, കൗമാരം, യൌവനം, വൃദ്ധാവസ്ഥ എന്നിവയിലേക്കും എത്തുന്നു.

പുനശ്ച തദ്വന്മരണം ജന്മ പ്രാപ്നോതി മാനവഃ । തതഃ സംസാരചക്രേഽസ്മിന് ഭ്രാമ്യതേ ഘടയന്ത്രവത് ॥ ൨,൩൨.

പിന്നീട് വീണ്ടും അതുപോലെ മരണമോ ജനനമോ മനുഷ്യന്‍ അനുഭവിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഈ ജന്മമരണചക്രത്തില്‍ അവന്‍ യന്ത്രത്തില്‍ ചുറ്റുന്ന ചക്രംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

കദാചിത്സ്വര്ഗമാപ്നോതി കദാചിന്നിരയം നരഃ । സ്വര്ഗം ച നിരയം ചൈവ സ്വകര്മഫലമശ്നുതേ ॥ ൨,൩൨.

ഒരിക്കല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കും, മറ്റൊരിക്കല്‍ നരകത്തിലേക്കും മനുഷ്യന്‍ പോകുന്നു. സ്വയം ചെയ്ത കര്‍മ്മഫലങ്ങള്‍ അനുസരിച്ച് സ്വര്‍ഗ്ഗവും നരകവും അനുഭവിക്കുന്നു.

കദാചിദ്ഭുക്തകര്മാ ച ഭുവം സ്വല്പേന ഗച്ഛതി । സ്വര്ലോകേ നരകേ ചൈവ ഭുക്തപ്രായേ ദ്വിജോത്തമാഃ ॥ ൨,൩൨.

ചിലപ്പോള്‍ ചെയ്ത കര്‍മ്മങ്ങള്‍ തീര്‍ന്നാല്‍ കുറച്ചു കാലം ഭൂമിയില്‍ ജനിക്കുന്നു. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലും നരകത്തിലും അനുഭവങ്ങള്‍ തീരുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ഭൂമിയില്‍ തിരിച്ചെത്തുന്നു.

നരകേഷു മഹദ്ദുഃഖമേതദ്യത്സ്വര്ഗവാസിനഃ । ദൃശ്യതേ നാത്ര മോദന്തേ പാത്യമാനാസ്തു നാരകൈഃ ॥ ൨,൩൨.

നരകങ്ങളില്‍ വലിയ വേദനയാണുള്ളത്, ഇത് സ്വര്‍ഗ്ഗവാസികള്‍ കാണുന്നു. അവിടെ ആരും സന്തോഷിക്കുന്നില്ല, നരകവാസികളോടൊപ്പം തള്ളപ്പെടുമ്പോള്‍.

സ്വര്ഗേഽപി ദുഃ ഖമതുലം യദാരോഹണകാലതഃ । പ്രഭൃത്യഹം പതിഷ്യാമീത്യേതന്മനസി വര്തതേ ॥ ൨,൩൨.

സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലും, ഉയരുന്ന സമയത്ത് തന്നെ, അതുല്യമായ വേദനയുണ്ട്. "ഇവിടെ നിന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും വീഴും" എന്ന ചിന്ത മനസ്സില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നു.

നാരകാംശ്ചൈവ സമ്പ്രേക്ഷ്യ മഹദ്ദുഃഖമവാപ്യതേ । ഏവം ഗതിമഹം ഗന്തേത്യഹര്നിശമനിര്വൃതഃ ॥ ൨,൩൨.

നരകവാസികളെ കണ്ടാല്‍ വലിയ വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നു. "ഞാനും അവിടെ പോകും" എന്ന ഭയം കൊണ്ട്, അവന്‍ പകലും രാത്രിയും മനസ്സിലൊരു ശാന്തതയില്ലാതെ കഴിയുന്നു.

ഗര്ഭവാസേ മഹദ്ദുഃഖം ജായമാനസ്യ യോനിജമ് । ജാതസ്യ ബാലഭാവേഽപി വൃദ്ധത്വേ ദുഃഖമേവ ച ॥ ൨,൩൨.

ഗര്‍ഭത്തില്‍ ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവന് വലിയ വേദനയുണ്ട്. ജനിച്ചശേഷം ബാല്യത്തിലും വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും വേദന മാത്രമേയുള്ളൂ.

കാമേര്ഷ്യാക്രോധസമ്ബന്ധാദ്യൌവനേഽപി ച ദുഃ സഹമ് । ദുഃസ്വപ്നം യാ വൃദ്ധതാ ച മരണേ ദുഃഖമുത്കടമ് ॥ ൨,൩൨.

കാമം, അസൂയ, കോപം എന്നിവ കാരണം യൌവനത്തിലും വേദനയുണ്ട്. വൃദ്ധാവസ്ഥ ദുർസ്വപ്നംപോലെയാണ്; മരണസമയത്ത് വേദന അത്യന്തം ശക്തമാണ്.

കൃഷ്യമാണശ്ച യാമ്യൈഃ സ നരകേഽപി ച യാത്യധഃ । പുനശ്ച ഗര്ഭാജ്ജന്മ സ്യാന്മരണം ദുഷ്കരം തഥാ ॥ ൨,൩൨.

യമന്റെ ദൂതന്മാര്‍ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുമ്പോള്‍ ജീവന്‍ കൂടുതല്‍ താഴെയുള്ള നരകങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു. പിന്നെയും ഗര്‍ഭത്തില്‍ ജനനം, അതുപോലെ സഹിക്കാനാവാത്ത മരണം വീണ്ടും നേരിടുന്നു.

ഏവം സംസാരചക്രേഽസ്മിജ്ജന്തവോ ഘടയന്ത്രവത് । ഭ്രാമ്യന്തേ പ്രാക്തനൈര്ബധൈര്ബദ്ധാ വിധ്യന്തി ചാസകൃത് ॥ ൨,൩൨.

ഇങ്ങനെ ഈ ജനനമരണചക്രത്തില്‍ ജീവികള്‍ പഴയ ബന്ധനങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങി, യന്ത്രത്തിന്റെ ചക്രം പോലെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കറങ്ങി വലഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും കഷ്ടപ്പെടുന്നു.

നാസ്തി പക്ഷിന്സുഖം കിഞ്ചിത്ക്ഷേത്രേ ദുഃ ഖശതാകുലേ । വിനതാസുത മോക്ഷായ യതിതവ്യം തതോ നരൈഃ ॥ ൨,൩൨.

ദുഃഖവും വിഷമവും നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് പക്ഷികള്‍ക്ക് സന്തോഷം ഒന്നുമില്ല; അതിനാല്‍ വിനതയുടെ മകനേ, മനുഷ്യര്‍ മോക്ഷത്തിനായി പരിശ്രമിക്കണം.

ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാ ഗര്ഭസ്യ സംസ്ഥിതിഃ । കഥയാമി ക്രമപ്രശ്രം പൃഷ്ടം വാ വര്തതേ സ്പൃഹാ ॥ ൨,൩൨.

ഗര്‍ഭത്തിലെ നിലയെക്കുറിച്ച് എല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നു; ഇനി നീ ചോദിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നതോ, അല്ലെങ്കില്‍ ക്രമമായി തുടർന്നുള്ളതോ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം.

ഗരുഡ ഉവാച । മധ്യേ കൃതമഹാപ്രശ്നദ്വയസ്യാപ്തം മയോത്തരമ് । പ്രശ്നസ്യാപി തൃതീയസ്യ ഉത്തരം ച വിധീയതാമ് ॥ ൨,൩൨.

ഗരുഡന്‍ പറഞ്ഞു: നിന്റെ രണ്ട് വലിയ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉത്തരം ഞാൻ ലഭിച്ചു; മൂന്നാമത്തെ ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം പറയണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । മ്രിയമാണസ്യ കിം കൃത്യമിതി ത്വം പൃഷ്ടവാനസി । ശൃണു തത്രോത്തരം തൂക്തം കഥയാമി സമാസതഃ ॥ ൨,൩൨.

ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞു: "മരിക്കാനിരിക്കുന്നവന് എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്നതാണു നീ ചോദിച്ചത്. അതിന്റെ ഉത്തരം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കു.

ആസന്നമരണം ജ്ഞാത്വാ പുരുഷം സ്നാപയേത്തതഃ । ഗോമൂത്രഗോമയസുമൃത്തീര്ഥോദകകുശോദകൈഃ ॥ ൨,൩൨.

മരണം അടുത്തുവന്നെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, ആ മനുഷ്യനെ പശുവിന്റെ മൂത്രം, പശുവിന്റെ ചാണകം, ശുദ്ധമായ മണ്ണ്, തീര്‍ത്ഥജലം, ദര്‍ഭജലം എന്നിവകൊണ്ട് കുളിപ്പിക്കണം.

വാസസീ പരിധാര്യാഥ ധൌതേ തു ശുചിനീ ശുഭേ । ദര്ഭാണ്യാദൌ സമാസ്തീര്യ ദക്ഷിണാഗ്രാന്വികീര്യ ച ॥ ൨,൩൨.

ശുദ്ധവും വിശുദ്ധവുമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശരീരം കഴുകിയശേഷം ആദ്യം ദര്‍ഭ പുള്ളികള്‍ തെക്കോട്ട് മുഖം കാണിച്ച് വിരിച്ചിടണം.

തിലാന് ഗോമയലിപ്തായാം ഭൂമൌ തത്ര നിവേശയേത് ॥ ൨,൩൨.

പശുവിന്റെ ചാണകം പുരട്ടിയ നിലത്ത് അവിടെ എള്ള് വിതറണം.

പ്രാഗുദക്ശിരസം വാപി മുഖേ സ്വര്ണം വിനിഃ ക്ഷേപേത് । ശാലഗ്രാമശിലാ തത്ര തുലസീ ച ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൩൨.

തല കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി കിടക്കുമ്പോഴും, അല്ലെങ്കില്‍ വായില്‍ പൊന്നിടണം; അവിടെയായി ശാലഗ്രാമശിലയും തുളസിയുമുണ്ടാകണം, പക്ഷിരാജാവേ.

വിധേയാ സന്നിധൌ സര്പിര്ദീപം പ്രജ്വാലയേത്പുനഃ । നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായേതി ജപസ്തഥാ ॥ ൨,൩൨.

ഇവയുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ വീണ്ടും നെയ്യ് വിളക്ക് തെളിയിക്കണം; "നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ" എന്ന ജപവും ചെയ്യണം.

ആദൌ തു പ്രണവം കൃത്വാ പൂജാദാനേ തതഃ സ്മൃതേ । സമഭ്യര്ച്യ ഹൃഷീകേശം പുഷ്പധൂപാദിഭിസ്തതഃ ॥ ൨,൩൨.

ആദ്യം "ഓം" ഉച്ചരിച്ച്, പൂജയും സമർപ്പണവും നടത്തി, ഹൃഷീകേശനെ പുഷ്പം, ധൂപം മുതലായവ കൊണ്ട് ഭക്തിപൂര്‍വം ആരാധിക്കണം.

പ്രണിപാതൈഃ സ്തവൈഃ പുണ്യൈര്ധ്യാ നയോഗേന പൂജയേത് । ദത്ത്വാ ദാനം ച വിപ്രേഭ്യോ ദീനാനാഥേഭ്യ ഏവ ച ॥ ൨,൩൨.

വന്ദനം, സ്തുതി, പുണ്യമായ ഗാനം, ധ്യാനം, യോഗം എന്നിവയിലൂടെ ആരാധിക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ദരിദ്രരും അനാഥരും ആയവർക്കും ദാനം നൽകണം.

പുത്ത്രേ മിത്രേ കലത്രേ ച ക്ഷേത്രധാന്യധനാദിഷു । നിവര്തയേന്മമത്വം ച വിഷ്ണോഃ പാദൌ ഹൃദി സ്മരന് ॥ ൨,൩൨.

മകനോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ഭാര്യയോടും നിലവും ധാന്യവും ധനവും മുതലായവയോടും ഉള്ള മമതയെ വിട്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ഓർത്തിരിക്കണം.

ഉച്ചൈഃ പുരുഷസൂക്തം ച യദി ശ്രേഷ്ഠാപദസ്തദാ । പുത്ത്രാദ്യാഃ പ്രപഠേയുസ്തേ മ്രിയമാണേ നിജേ ജനേ ॥ ൨,൩൨.

സാധ്യമായാൽ പുരുഷസൂക്തം ഉച്ചത്തിൽ പാരായണം ചെയ്യണം; അപ്പോൾ മക്കളും മറ്റുള്ളവരും മരിക്കാനിരിക്കുന്ന അടുത്തവർക്കായി അതു വായിക്കണം.

ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം കൃത്യം മൃത്യാവുപസ്ഥിതേ । ഫലമപ്യസ്യ കൃത്സ്നസ്യ സമാസാത്തേ വദാമ്യഹമ് ॥ ൨,൩൨.

മരണം അടുത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു; ഇനിയും ഇതിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും സംക്ഷിപ്തമായി ഞാൻ പറയും.

സ്നാനേന ശുചിതാപ്രാപ്തിരപാവിത്ര്യഹൃതിസ്തതഃ । തതോ വിഷ്ണോഃ സ്മൃതിസ്തസ്യ ജ്ഞാനാത്സര്വഫലപ്രദാ ॥ ൨,൩൨.

കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും, അശുദ്ധി മാറും; അതിനുശേഷം വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്താൽ ജ്ഞാനഫലങ്ങൾ എല്ലാം ലഭിക്കും.