ഗരുഡപുരാണമ്

തസ്മിന്നുപ്ത്വാ നരഃ സ്വാമീ സമ്യക്ഫലമവാപ്നുയാത് । തസ്യാശ്ചൈവാതപോ വര്ജ്യ ശീതലം കേവലം ചരേത് ॥ ൨,൩൨.

ഇങ്ങനെ വിത്ത് വിതച്ചാൽ പുരുഷന് ശരിയായ ഫലം ലഭിക്കും. സ്ത്രീക്ക് ചൂട് ഒഴിവാക്കണം; തണുത്തതിൽ മാത്രം ഇരിക്കണം.

താമ്ബൂലപുഷ്പശ്രീഖണ്ഡൈഃ സംയുക്തഃ ശുചിവസ്ത്രഭൃത് । ധര്മമാദായ മനസി സുതല്പം സംവിശേത്പുമാന് ॥ ൨,൩൨.

താമ്പൂലവും പുഷ്പവും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞ്, ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, മനസ്സിൽ ധർമ്മം വച്ചുകൊണ്ട്, നല്ല കിടക്കയിൽ പുരുഷൻ പ്രവേശിക്കണം.

നിഷേകസമയേ യാദൃങ്നരചിത്തവികല്പനാ । താദൃക്സ്വഭാവസമ്ഭൂതിര്ജന്തുര്വിശതി കുക്ഷിഗഃ ॥ ൨,൩൨.

ഗർഭധാരണ സമയത്ത് പുരുഷന്റെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടോ, അങ്ങനെയാണ് ഗർഭത്തിൽ ജീവി പ്രവേശിക്കുന്നത്.

ശുക്രശോണിതസംയോഗേ പിണ്ഡോത്പത്തിഃ പ്രജായതേ । വര്ധതേ ജഠരേ ജന്തുസ്താരാപതിരിവാമ്ബരേ ॥ ൨,൩൨.

ശുക്ലവും രക്തവും ഒന്നിച്ചാൽ ഗർഭം രൂപപ്പെടുന്നു; ആ ജീവി ഗർഭത്തിൽ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രാധിപനെപ്പോലെ വളരുന്നു.

ചൈതന്യം ബീജരൂപം ഹി ശുക്രേ നിത്യം വ്യവസ്ഥിതമ് । കാമശ്ചിത്തഞ്ച ശുക്രഞ്ച യദാ ഹ്യേകത്വമാപ്നുയുഃ ॥ ൨,൩൨.

ചൈതന്യം വിത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ശുക്ലത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു; ആഗ്രഹവും മനസ്സും ശുക്ലവും ഒന്നാകുമ്പോൾ—

തദാ ദ്രാവമവാപ്നോതി യോഷാഗര്ഭാശയേ നരഃ । രക്താധിക്യേ ഭവേന്നാരീ ശുക്രാധിക്യേ ഭവേത്പുമാന് ॥ ൨,൩൨.

—അപ്പോൾ സ്ത്രീയുടെ ഗർഭാശയത്തിൽ പുരുഷൻ ദ്രവാവസ്ഥയിലാകും; രക്തം അധികം ആണെങ്കിൽ പെൺകുട്ടി, ശുക്ലം അധികം ആണെങ്കിൽ ആൺകുട്ടി ജനിക്കും.

ശുക്രശോണിതയോ സാമ്യേ ഗര്ഭാഃ ഷണ്ഡത്വമാപ്നുയുഃ । അഹോരാത്രേണ കലിലം ബുദ്വദം പഞ്ചഭിര്ദിനൈഃ ॥ ൨,൩൨.

ശുക്ലവും രക്തവും സമം ആണെങ്കിൽ ഗർഭം ഉഭയലിംഗമാകും; ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ കട്ടയായും, അഞ്ചു ദിവസത്തിനകം മുളപോലെയും മാറുന്നു.

ചതുര്ദശേ ഭവേന്മാംസം മിശ്രധാതുസമന്വിതമ് । ഘനം മാംസഞ്ച വിംശാഹേ ഗര്ഭസ്ഥോ വര്ധതേ ക്രമാത് ॥ ൨,൩൨.

പതിനാലാം ദിവസം മാംസം മറ്റു ഘടകങ്ങളുമായി ചേർന്ന് രൂപപ്പെടുന്നു; ഇരുപതാം ദിവസം ഗർഭത്തിലെ കട്ടിയുള്ള മാംസം ക്രമമായി വളരുന്നു.

പഞ്ചവിംശതിമേ ചാഹ്നി ബലം പുഷ്ടിശ്ച ജായതേ । തഥാ മാസേ തു സമ്പൂര്ണേ പഞ്ചതത്ത്വം നിധാരയേത് ॥ ൨,൩൨.

ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ദിവസം ബലം പോഷണം എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നു; ഒരു മാസം പൂർത്തിയായാൽ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളും സ്ഥാപിതമാകും.

മാസദ്വയേ തു സഞ്ജാതേ ത്വചാ മേദശ്ച ജായതേ । മജ്ജാസ്ഥീനി ത്രിഭിര്മാസൈഃ കേശാങ്ഗുല്യശ്ചതുര്ഥകേ ॥ ൨,൩൨.

രണ്ടു മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചർമ്മവും കൊഴുപ്പും രൂപപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം മാസത്തിൽ മജ്ജയും അസ്ഥികളും ഉണ്ടാകുന്നു. നാലാം മാസത്തിൽ മുടിയും നഖങ്ങളും വളരുന്നു.

കര്ണൌ ച നാസികേ വക്ഷോ ജായേരന്മാസി പഞ്ചമേ । കണ്ഠരന്ധ്രോദരം ഷഷ്ഠേ ഗുഹ്യാദിര്മാസി സപ്തമേ ॥ ൨,൩൨.

അഞ്ചാം മാസത്തിൽ ചെവി, മൂക്കു, നെഞ്ച് എന്നിവ രൂപം കൊള്ളുന്നു. ആറാം മാസത്തിൽ കഴുത്ത്, അകത്തളങ്ങൾ, വയറ് എന്നിവയും, ഏഴാം മാസത്തിൽ ഗുപ്തേന്ദ്രിയം തുടങ്ങിയ അവയവങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.

അങ്ഗപ്രത്യങ്ഗസമ്പൂര്ണോ ഗര്ഭോ മാസൈരഥാഷ്ടഭിഃ । അഷ്ടമേ ചലതേ ജീവോ ധാത്രീഗര്ഭേ പുനഃ പുനഃ । നവമേമാസി സമ്പ്രാപ്തേ ഗര്ഭസ്ഥൌജൌ ദൃഢം ഭവേത് ॥ ൨,൩൨.

എട്ടു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗർഭസ്ഥശിശുവിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും പൂർണ്ണമാകും. എട്ടാം മാസത്തിൽ ജീവൻ ഗർഭത്തിനകത്ത് പലതവണ ചലിക്കുന്നു. ഒൻപതാം മാസം എത്തിയാൽ ഗർഭസ്ഥശിശുവിന് ശക്തി ഉറപ്പുവരുന്നു.

ചികിത്സാ ജായതേ തസ്യ ഗര്ഭവാസപരിക്ഷയേ । നാരീ വാഥ നരോ വാഥ നപുംസ്ത്വം വാഭിജായതേ ॥ ൨,൩൨.

ഗർഭകാലം തീർന്നപ്പോൾ പ്രസവം നടക്കുന്നു. അപ്പോൾ സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ഉഭയലിംഗിയോ ജനിക്കുന്നു.

ശക്തിത്രയം വിശാലാക്ഷം ഷാട്കൌശികസമായുതമ് । പഞ്ചേന്ദ്രിയസമോപേതം ദശനാഡീവിഭൂഷിതമ് ॥ ൨,൩൨.

മൂന്നു ശക്തികൾ ഉള്ളതും, വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ളതും, ആറു കവചങ്ങൾ ഉള്ളതും, അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഉള്ളതും, പത്ത് നാഡികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായവയാണ്.

ദശപ്രാണഗുണോപേതം യോ ജാനാതി സ യോഗവിത് । മജ്ജാസ്ഥിശുക്രമാംസാനി രോമ രക്തം ബലം തഥാ ॥ ൨,൩൨.

പത്ത് പ്രാണവായുക്കൾ ഉള്ളതും, ഇതറിയുന്നവൻ യോഗജ്ഞാനിയാകുന്നു. മജ്ജ, അസ്ഥി, വീര്യം, മാംസം, മുടി, രക്തം, ബലം എന്നിവയും അതോടൊപ്പം.

ഷാട്കൌശികമിദം പിണ്ഡം സ്യാജ്ജന്തോഃ പാഞ്ചഭൌതികമ് । നവമേ ദശമേ മാസി ജായതേ പാഞ്ചഭൌതികഃ ॥ ൨,൩൨.

ആറ് കവചങ്ങൾ ഉള്ള ഈ ശരീരം അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിതം. ഒൻപതോ പത്തോ മാസത്തിൽ ഈ പഞ്ചഭൗതിക ശരീരമുള്ള ജീവി ജനിക്കുന്നു.

സൂതിവാതൈഃ സമാകൃഷ്ടഃ പീഡയാ വിഹ്വലീകൃതഃ । പുഷ്ടോ നാഡ്യാഃ സുഷുമ്ണായാ യോഷിദ്ഗര്ഭസ്ഥിതസ്ത്വരന് ॥ ൨,൩൨.

ജനനവായുക്കൾ ആകർഷിച്ച്, വേദന കൊണ്ട് പീഡിതനായി, സുഷുമ്നാനാഡിയിൽ പോഷണം ലഭിച്ച്, സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ പാർക്കുന്നവൻ പുറത്തേക്കു വേഗത്തിൽ വരുന്നു.

thumb|പഞ്ചമഹാഭൂതാനി ക്ഷിതിര്വാരി ഹവിര്ഭോക്താ പവനാകാശമേവ ച । ഏഭിര്ഭൂതൈഃ പീഡിതസ്തു നിബദ്ധഃ സ്നായുബന്ധനൈഃ ॥ ൨,൩൨.

ഭൂമി, വെള്ളം, അഗ്‌നി, വായു, ആകാശം എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങൾ അവനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. സ്നായുബന്ധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മൂലഭൂതാ ഇമേ പ്രോക്താഃ സപ്ത നാഡ്യന്തരേ സ്ഥിതാഃ । ത്വചാസ്ഥിനാഡ്യോ രോമാണി മാംസഞ്ചൈവാത്ര പഞ്ചമമ് ॥ ൨,൩൨.

ഇവയാണ് മൂലഭൂതങ്ങൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. ഏഴു നാഡികളിൽ ഇവ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു: ചർമ്മം, അസ്ഥി, മുടി, മാംസം, അഞ്ചാമത് ഇവിടെയുള്ളത്.

ഏതേ പഞ്ച ഗുണാഃ പ്രോക്താ മയാ ഭൂമേഃ ഖഗേശ്വര । യഥാ പഞ്ച ഗുണാശ്ചാപസ്തഥാ തച്ഛൃണു കാശ്യപ ॥ ൨,൩൨.

ഭൂമിയുടെ ഈ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു, പക്ഷിരാജാവേ. വെള്ളത്തിന്റെ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കശ്യപാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

ലാലാ മൂത്രം തഥാ ശുക്രം മജ്ജാര രക്തഞ്ച പഞ്ചമമ് । ആപഃ പഞ്ചഗുണാഃ പ്രോക്താ ജ്ഞാതവ്യാസ്തേ പ്രയത്നതഃ ॥ ൨,൩൨.

ലാലം, മൂത്രം, വീര്യം, മജ്ജ, രക്തം എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചാണ് വെള്ളത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്ന് അറിയണം. ഇവ ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കണം.

ക്ഷുധാ തൃഷാ തഥാ നിദ്രാ ആലസ്യം കാന്തിരേവ ച । തേജഃ പഞ്ചഗുണം പ്രോക്തം താര്ക്ഷ്യ സര്വത്രയോഗിഭിഃ ॥ ൨,൩൨.

വിഷമം, ദാഹം, ഉറക്കം, ആൾസ്യം, പ്രകാശം — ഇവയാണ് അഗ്‌നിയുടെ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ എന്നും യോഗികൾ പറയുന്നു, താരക്ഷ്യ.

രാഗദ്വേഷൌ തഥാ ലജ്ജാ ഭയം മോഹസ്തഥൈവ ച । ഇത്യേതത്കഥിതം താര്ക്ഷ്യ വായുജം ഗുണപഞ്ചകമ് ॥ ൨,൩൨.

ആസക്തിയും ദ്വേഷവും, ലജ്ജയും ഭയവും മോഹവും — ഇതാണ് വായുവിന്റെ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്, താരക്ഷ്യ.

ആകുഞ്ചനം ധാവനഞ്ച ലങ്ഘനഞ്ച പ്രസാരണമ് । നിരോധഃ പഞ്ചമഃ പ്രോക്തോ വായോഃ പഞ്ച ഗുണാഃ സ്മൃതാഃ ॥ ൨,൩൨.

കൂഞ്ചനം, ഓടൽ, ചാടൽ, നീട്ടൽ, അഞ്ചാമത് നിയന്ത്രണം — ഇവയാണ് വായുവിന്റെ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ഘോഷശ്ചിന്താ ച ഗാമ്ഭീര്യം ശ്രവണം സത്യസംക്രമഃ । ആകാശസ്യ ഗുണാഃ പഞ്ച ജ്ഞാതവ്യാസ്താര്ക്ഷ്യ യത്നതഃ ॥ ൨,൩൨.

ശബ്ദം, ചിന്ത, ആഴം, കേൾവ്, സത്യസംക്രമം — ഇവയാണ് ആകാശത്തിന്റെ അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ. ഇവ ശ്രദ്ധയോടെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, താരക്ഷ്യ.

ശ്രോത്രം ത്വക്ചക്ഷുഷീ ജിഹ്വാ നാസാ ബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ച । പാണീ പാദൌ ഗുദം പ്രാക്ച ഗുഹ്യം കര്മേന്ദ്രിയാണി ച ॥ ൨,൩൨.

ചെവി, ത്വക്ക്, കണ്ണ്, നാവ്, മൂക്ക് — ഇവ ബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങൾ. കൈ, കാൽ, ഗുദം, ഗുപ്തേന്ദ്രിയം — ഇവ കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ.

ഇഡാച പിങ്ഗലാ ചൈവ സുഷുമ്ണാ ച തൃതീയകാ । ഗാന്ധാരീ ഗജജിഹ്വാ ച പൂഷാ ചൈവ യശാ തഥാ ॥ ൨,൩൨.

ഇട, പിംഗല, സുഷുമ്ന എന്നിങ്ങനെ മൂന്നാമത്തേത്; ഗന്ധാരി, ഗജജിഹ്വ, പൂഷ, യശാ എന്നിവയും.

അലമ്ബുഷാ കുഹൂശ്ചൈവ ശങ്ഖിനീ ദശമീ സ്മൃതാ । പിണ്ഡ മധ്യേ സ്ഥിതാ ഹ്യേതാഃ പ്രധാനാ ദശ നാഡയഃ ॥ ൨,൩൨.

അലമ്പുഷ, കുഹൂ, ശംഖിനി, ദശമി എന്നിങ്ങനെ പിണ്ഡത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രധാന പത്ത് നാഡികൾ ആണു.

പ്രാണാപാനൌ സമാനശ്ച ഉദാനോ വ്യാന ഏവ ച । നാഗഃ കൂര്മശ്ച കൃകരോ ദേവദത്തോ ധനഞ്ജയഃ ॥ ൨,൩൨.

പ്രാണൻ, അപാനൻ, സമാനൻ, ഉദാനൻ, വ്യാനൻ, കൂടാതെ നാഗൻ, കൂർമൻ, കൃകരൻ, ദേവദത്തൻ, ധനഞ്ജയൻ — ഇവയാണ്.