ഗരുഡപുരാണമ്

ഏതദ്ഗുണസമായുക്തം ശരീരം സര്വദേഹിനാമ് । തിഷ്ഠന്തി ദേവതാഃ സര്വാ ഭുവനാനി ചതുര്ദശ ॥ ൨,൩൧.

ഇത്തരം ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള ഈ ശരീരം എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉള്ളതാണ്. അതിനകത്ത് എല്ലാ ദേവതകളും പതിനാലു ലോകങ്ങളും വസിക്കുന്നു.

ആത്മാനം യേ ന ജാനന്തി തേ നരാഃ പശവഃ സ്മൃതാഃ । ഏവമേതന്മയാഖ്യാതം ശരീരം തേ ചതുര്വിധമ് ॥ ൨,൩൧.

തങ്ങളുടേതായ ആത്മാവിനെ അറിയാത്ത പുരുഷന്മാർ മൃഗങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ നിന്നോട് നാലു വിധത്തിലുള്ള ശരീരം വിശദീകരിച്ചു.

ചതുരശീതിലക്ഷാണി നിര്മിതാ യോനയഃ പുരാ । ഉദ്ഭിജ്ജാഃ സ്വേദജാശ്ചൈവ അണ്ഡജാശ്ച ജരായുജാഃ ॥ ൨,൩൧.

പഴയകാലത്ത് എൺപത്തിനാലു ലക്ഷം യോനികൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു: മുട്ടിൽ നിന്ന്, ചോർച്ചയിൽ നിന്ന്, വിത്തിൽ നിന്ന്, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നവ.

ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടോഹം ത്വയാനഘ ॥ ൨,൩൧.

നീ ചോദിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, പാപരഹിതനേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൩൨ താര്ക്ഷ്യ ഉവാച । കഥമുത്പദ്യതേ ജന്തുര്ഭൂതഗ്രാമേ ചതുര്വിധേ । ത്വചാ രക്തം തഥാ മാംസം മേദോ മജ്ജാസ്ഥി ജീവിതമ് ॥ ൨,൩൨.

താർക്ഷ്യൻ ചോദിച്ചു: നാലു വിധത്തിലുള്ള ജീവികളിൽ ജീവൻ എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു? ചർമ്മം, രക്തം, മാംസം, മെദസ്, മജ്ജ, അസ്ഥി, ജീവൻ — ഇവയെക്കുറിച്ച് പറയുക.

പാദൌ പാണീ തഥാ ഗുഹ്യം ജിഹ്വാകേശനഖാഃ ശിരഃ । സന്ധിമാര്ഗാശ്ച ബഹുശോ രേഖാ നൈകവിധാസ്തഥാ ॥ ൨,൩൨.

കാൽ, കൈ, രഹസ്യാംഗം, നാവ്, മുടി, നഖങ്ങൾ, തല, അനേകം സന്ധികൾ, വഴികൾ, പലവിധ രേഖകൾ — ഇവയും.

കാമഃ ക്രോധോ ഭയം ലജ്ജാ മനോ ഹര്ഷഃ സുഖാസുഖമ് । ചിത്രിതം ഛിദ്രിതഞ്ചാപി നാനാജാലേന വേഷ്ടിതമ് ॥ ൨,൩൨.

കാമം, കോപം, ഭയം, ലജ്ജ, മനസ്സ്, സന്തോഷം, സുഖം, ദുഃഖം — ഇവയെല്ലാം പലവിധ വലയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, അടയാളപ്പെടുത്തിയതും, തുളച്ചതുമാണ്.

ഇന്ദ്രജാലമിദം മന്യേ സംസാരേഽസാരസാഗരേ । കര്താ കോഽത്ര ഹൃഷീകേശ സംസാരേ ദുഃ ഖസംകുലേ ॥ ൨,൩൨.

ഈ ലോകം അർത്ഥമില്ലാത്ത സമുദ്രത്തിൽ ഒരു മായാജാലം തന്നെയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഈ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ സംസാരത്തിൽ, ഹൃഷീകേശാ, ആരാണ് ചെയ്യുന്നത്?

ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । കഥയാമി പരം ഗോപ്യം കോശസ്യാസ്യ വിനിര്ണയമ് । യസ്യ വിജ്ഞാനമാത്രേണ സര്വജ്ഞത്വം പ്രജ്യതേ ॥ ൨,൩൨.

ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഈ പാളിയുടെ അന്തിമതത്വം, അത്യന്തം രഹസ്യമായത്, നിന്നോട് പറയും. അതു മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ എല്ലാം അറിയുന്നവനാകാം.

സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ലോകേ സദയം ജീവകാരണമ് । വൈനതേയ ശൃണുഷ്വ ത്വമേകാഗ്രകൃതമാനസഃ ॥ ൨,൩൨.

ലോകത്തിലെ ജീവികളുടെ ഭാവിക്കായി നീ നല്ലതുപോലെ ചോദിച്ചു, വൈനതേയാ. ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ നീ കേൾക്കുക.

ഋതുകാലേ ച നാരീണാം വര്ജ്യം ദിനചതുഷ്ടയമ് । യതസ്തസ്മിന് ബ്രഹ്മഹത്യാം പുരാ വൃത്രസമുത്ഥിതാമ് ॥ ൨,൩൨.

സ്ത്രീകളിൽ, ഋതുകാലത്ത് നാലു ദിവസം ഒഴിവാക്കണം. അന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പുരാതനകാലത്ത് വൃത്രനിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഉണ്ടാകുന്നു.

ബ്രഹ്മാ ശക്രാത്സമുത്താര്യ ചതുര്ഥാംശേന ദത്തവാന് । താവന്നാലോക്യതേ വക്ത്രം പാപം യാവദ്വപുഃ സ്ഥിതമ് ॥ ൨,൩൨.

ബ്രഹ്മാവ് ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ആത്മാവിനെ രക്ഷിച്ച് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം നൽകി. പാപം ശരീരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം മുഖം കാണാൻ കഴിയില്ല.

പ്രഥമേഽഹനി ചാണ്ഡാലീ ദ്വിതീയേ ബ്രഹ്മഘാതിനീ । തൃതീയേ രജകീ ജ്ഞേയാ ചതുര്ഥേഽഹനി ശുധ്യതി ॥ ൨,൩൨.

ആദ്യ ദിവസം അവൾ ചാണ്ഡാളിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; രണ്ടാം ദിവസം ബ്രാഹ്മണഹത്യകാരി; മൂന്നാം ദിവസം വസ്ത്രം കഴുകുന്നവളായി അറിയപ്പെടുന്നു; നാലാം ദിവസം അവൾ ശുദ്ധയാകുന്നു.

സപ്താഹാത്പിതൃദേവാനാം ഭവേദ്യോഗ്യാ കൃതാര്ചനേ । സപ്താഹമധ്യേ യോ ഗര്ഭസ്തത്സംമ്ഭൂതിര്മലിമ്ലുചാ ॥ ൨,൩൨.

ഏഴ് രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രീ പിതൃദേവന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കാൻ യോഗ്യയാകുന്നു; ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ഗർഭം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ജനിക്കുന്നത് അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയിൽ നിന്നാണ്.

നിഷേകസമയേ പിത്രോര്യാദൃക്ചിത്തവികല്പനാ । താദൃഗ്ഗര്ഭസമുത്പത്തിര്ജായതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൨,൩൨.

ഗർഭധാരണ സമയത്ത് മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഗർഭം രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യുഗ്മാസു പുത്ത്രാ ജായന്തേ സ്ത്രിയോഽയുഗ്മാസു രാത്രിഷു । പൂര്വസപ്തമമുത്സൃജ്യ തസ്മാദ്യുഗ്മാസു സംവിശേത് ॥ ൨,൩൨.

സമനിലവരുന്ന രാത്രികളിൽ ആണ്‍മക്കളും, അസമരാത്രികളിൽ പെൺമക്കളും ജനിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ആദ്യ ഏഴു രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞ് സമരാത്രികളിലാണ് സമീപിക്കേണ്ടത്.

ഷോഡശര്തുര്നിശാഃ സ്ത്രീണാം സാമാന്യാത്സമുദാഹൃതഃ । യാ ചതുര്ദശമീ രാത്രിര്ഗര്ഭസ്തിഷ്ഠതി തത്ര ചേത് ॥ ൨,൩൨.

സ്ത്രീകൾക്ക് പൊതുവെ പതിനാറ് രാത്രികളാണുള്ളത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; പതിനാലാം രാത്രിയിൽ ഗർഭം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ—

ഗുണഭാഗ്യനിധിഃ പുത്രസ്തത്ര ജായേത ധാര്മികഃ । സാ നിശാ തത്ര സാമാന്യൈര്ന ലഭ്യേത ഖഗാധിപ ॥ ൨,൩൨.

—അപ്പോൾ ധർമ്മവും ഗുണവും ഭാഗ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും. പക്ഷേ, ആ രാത്രി സാധാരണ മാർഗ്ഗത്തിൽ ലഭ്യമല്ല, പക്ഷേ ഖഗാധിപാ.

പ്രായശഃ സമ്ഭവത്യത്ര ഗര്ഭസ്ത്വഷ്ടാഹമധ്യതഃ । പഞ്ചമേഽഹനി നാരീണാം കാര്യം മാധുര്യഭോജനമ് ॥ ൨,൩൨.

പൊതുവെ എട്ടാം രാത്രിയുടെ മധ്യഭാഗത്താണ് ഗർഭം ഉണ്ടാകുന്നത്. അഞ്ചാം ദിവസം സ്ത്രീകൾ മധുരം ഉള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

കടുക്ഷാരഞ്ച തീക്ഷ്ണഞ്ച ത്യാജ്യമുഷ്ണഞ്ച ദൂരതഃ । തത്ക്ഷേത്രമോഷധീപാത്രം ബീജഞ്ചാപ്യമൃതായിതമ് ॥ ൨,൩൨.

കയ്പും ഉപ്പും കഠിനവും ചൂടുള്ളതും ദൂരെയാക്കി ഒഴിവാക്കണം. ശരീരവും ഔഷധപാത്രവും വിത്തും എല്ലാം അമൃതംപോലെ ആക്കണം.

തസ്മിന്നുപ്ത്വാ നരഃ സ്വാമീ സമ്യക്ഫലമവാപ്നുയാത് । തസ്യാശ്ചൈവാതപോ വര്ജ്യ ശീതലം കേവലം ചരേത് ॥ ൨,൩൨.

ഇങ്ങനെ വിത്ത് വിതച്ചാൽ പുരുഷന് ശരിയായ ഫലം ലഭിക്കും. സ്ത്രീക്ക് ചൂട് ഒഴിവാക്കണം; തണുത്തതിൽ മാത്രം ഇരിക്കണം.

താമ്ബൂലപുഷ്പശ്രീഖണ്ഡൈഃ സംയുക്തഃ ശുചിവസ്ത്രഭൃത് । ധര്മമാദായ മനസി സുതല്പം സംവിശേത്പുമാന് ॥ ൨,൩൨.

താമ്പൂലവും പുഷ്പവും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞ്, ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, മനസ്സിൽ ധർമ്മം വച്ചുകൊണ്ട്, നല്ല കിടക്കയിൽ പുരുഷൻ പ്രവേശിക്കണം.

നിഷേകസമയേ യാദൃങ്നരചിത്തവികല്പനാ । താദൃക്സ്വഭാവസമ്ഭൂതിര്ജന്തുര്വിശതി കുക്ഷിഗഃ ॥ ൨,൩൨.

ഗർഭധാരണ സമയത്ത് പുരുഷന്റെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടോ, അങ്ങനെയാണ് ഗർഭത്തിൽ ജീവി പ്രവേശിക്കുന്നത്.

ശുക്രശോണിതസംയോഗേ പിണ്ഡോത്പത്തിഃ പ്രജായതേ । വര്ധതേ ജഠരേ ജന്തുസ്താരാപതിരിവാമ്ബരേ ॥ ൨,൩൨.

ശുക്ലവും രക്തവും ഒന്നിച്ചാൽ ഗർഭം രൂപപ്പെടുന്നു; ആ ജീവി ഗർഭത്തിൽ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രാധിപനെപ്പോലെ വളരുന്നു.

ചൈതന്യം ബീജരൂപം ഹി ശുക്രേ നിത്യം വ്യവസ്ഥിതമ് । കാമശ്ചിത്തഞ്ച ശുക്രഞ്ച യദാ ഹ്യേകത്വമാപ്നുയുഃ ॥ ൨,൩൨.

ചൈതന്യം വിത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ശുക്ലത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു; ആഗ്രഹവും മനസ്സും ശുക്ലവും ഒന്നാകുമ്പോൾ—

തദാ ദ്രാവമവാപ്നോതി യോഷാഗര്ഭാശയേ നരഃ । രക്താധിക്യേ ഭവേന്നാരീ ശുക്രാധിക്യേ ഭവേത്പുമാന് ॥ ൨,൩൨.

—അപ്പോൾ സ്ത്രീയുടെ ഗർഭാശയത്തിൽ പുരുഷൻ ദ്രവാവസ്ഥയിലാകും; രക്തം അധികം ആണെങ്കിൽ പെൺകുട്ടി, ശുക്ലം അധികം ആണെങ്കിൽ ആൺകുട്ടി ജനിക്കും.

ശുക്രശോണിതയോ സാമ്യേ ഗര്ഭാഃ ഷണ്ഡത്വമാപ്നുയുഃ । അഹോരാത്രേണ കലിലം ബുദ്വദം പഞ്ചഭിര്ദിനൈഃ ॥ ൨,൩൨.

ശുക്ലവും രക്തവും സമം ആണെങ്കിൽ ഗർഭം ഉഭയലിംഗമാകും; ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ കട്ടയായും, അഞ്ചു ദിവസത്തിനകം മുളപോലെയും മാറുന്നു.

ചതുര്ദശേ ഭവേന്മാംസം മിശ്രധാതുസമന്വിതമ് । ഘനം മാംസഞ്ച വിംശാഹേ ഗര്ഭസ്ഥോ വര്ധതേ ക്രമാത് ॥ ൨,൩൨.

പതിനാലാം ദിവസം മാംസം മറ്റു ഘടകങ്ങളുമായി ചേർന്ന് രൂപപ്പെടുന്നു; ഇരുപതാം ദിവസം ഗർഭത്തിലെ കട്ടിയുള്ള മാംസം ക്രമമായി വളരുന്നു.

പഞ്ചവിംശതിമേ ചാഹ്നി ബലം പുഷ്ടിശ്ച ജായതേ । തഥാ മാസേ തു സമ്പൂര്ണേ പഞ്ചതത്ത്വം നിധാരയേത് ॥ ൨,൩൨.

ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ദിവസം ബലം പോഷണം എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നു; ഒരു മാസം പൂർത്തിയായാൽ അഞ്ചു ഘടകങ്ങളും സ്ഥാപിതമാകും.