പൃഥിവ്യാം ലീയതേ പൃഥ്വീ ആപശ്ചൈവ തഥാപ്സു ച । തേജസ്തേജസി ലീയതേ സമീരണഃ സമീരണേ । ആകാശേ ച തഥാ കാശഃ സര്വവ്യാപീ ച ശങ്കരേ ॥ ൨,൩൧.
ഭൂമി ഭൂമിയിലേക്കും, വെള്ളം വെള്ളത്തിലേക്കും, അഗ്നി അഗ്നിയിലേക്കും, വായു വായുവിലേക്കും, ആകാശം ആകാശത്തിലേക്കും ലയിക്കുന്നു; എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശങ്കരൻ മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
തത്ര കാമസ്തഥാ ക്രോധഃ കായേ പഞ്ചേന്ദ്രിയാണി ച । ഏതേ താര്ക്ഷ്യ സമാഖ്യാതാ ദേഹേ തിഷ്ഠന്തി തസ്കരാഃ ॥ ൨,൩൧.
താർക്ഷ്യാ, ആ ശരീരത്തിൽ, ആഗ്രഹം, കോപം, അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്നിവ കള്ളന്മാരായി താമസിക്കുന്നു എന്നാണ് പറയുന്നത്.
കാമഃ ക്രോധോ ഹ്യഹങ്കാരോ മനസ്തത്രൈവ നായകഃ । സംഹാരകശ്ച കാലോഽയം പുണ്യപാപസമന്വിതഃ ॥ ൨,൩൧.
ആഗ്രഹം, കോപം, അഹങ്കാരം, മനസ്സ് എന്നിവയാണ് അവിടെയുള്ള നേതാക്കൾ; പുണ്യവും പാപവും ഉള്ള കാലം എല്ലാം സംഹരിക്കുന്നവനാണ്.
ജഗതശ്ച സ്വരൂപന്തു നിര്മിതം സ്വേന കര്മണാ । പുനര്ദേഹാന്തരം യാതി സുകൃതൈര്ദുഷ്കൃതൈര്നരഃ ॥ ൨,൩൧.
ലോകത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മം കൊണ്ടാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്; നല്ലതോ ചീത്തയോ കർമ്മം അനുസരിച്ച് മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു ശരീരം നേടുന്നു.
പഞ്ചേന്ദ്രിയസമായുക്തം സകലൈര്വിഷ്യൈഃ സഹ । പ്രവിശേത്സ നവം ദേഹം ഗൃഹേ ദഗ്ധേ യഥാ ഗൃഹീ ॥ ൨,൩൧.
അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അവയുടെ എല്ലാ വിഷയങ്ങളും കൂടെക്കൊണ്ടു, അതു പുതിയ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും. പഴയ വീട് കത്തിയാൽ വീട്ടുകാരൻ പുതിയ വീട്ടിൽ കടക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇത്.
ശരീരേ യേ സമാസീനാ സമ്ഭവേത്സര്വധാതവഃ । ഷാട്കൌശികോ ഹ്യയം കായോ മാതാ പിത്രോശ്ച ധാതവഃ ॥ ൨,൩൧.
ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ഘടകങ്ങളും ആറ് പാളികളായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. ഇവ അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
സമ്ഭവേയുസ്തഥാ താര്ക്ഷ്യ സര്വേ വാതാശ്ച ദേഹിനാമ് । മൂത്രം പുരീഷം തദ്യോഗാ യേ ചാന്യേ വ്യാധയസ്തഥാ ॥ ൨,൩൧.
അതു പോലെ തന്നെ, താർക്ഷ്യാ, ജീവികൾക്കുള്ള എല്ലാ വായുവുകളും, മൂത്രം, മല, കൂടാതെ അവയുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള മറ്റു രോഗങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.
അസ്ഥി ശുക്രം തഥാ സ്നായുഃ ദേഹേന സഹ ദഹ്യതേ । ഏഷ തേ കഥിതസ്താര്ക്ഷ്യ വിനാശഃ സര്വദേഹിനാമ് ॥ ൨,൩൧.
എല്ലാ അസ്ഥികളും, വീര്യവും, സ്നായുവും ശരീരത്തോടൊപ്പം കത്തിപ്പോകുന്നു. ഇതാണ്, താർക്ഷ്യാ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും സംഭവിക്കുന്ന നാശം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.
കഥയാമി പുനസ്തേഷാം ശരീരഞ്ച യഥാ ഭവേത് । ഏകസ്തമ്ഭം സ്നായുബദ്ധം സ്ഥൂണാദ്വയസമുദ്ധൃതമ് ॥ ൨,൩൧.
ഇനി ഞാൻ വീണ്ടും അവരുടെ ശരീരം എങ്ങനെയാണെന്ന് പറയാം: സ്നായുവാൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു തൂണുപോലെയാണ് അത്, രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയർത്തിയതുപോലെയും.
ഇന്ദ്രിയൈശ്ച സമായുക്തം നവദ്വാരം ശരീരകമ് । വിഷയൈശ്ച സമാക്രാന്തം കാമക്രോധസമാകുലമ് ॥ ൨,൩൧.
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഉള്ളതും, ഒമ്പത് വാതിലുകളുള്ളതുമായ ഈ ശരീരം, വിഷയങ്ങളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടതും, ആസക്തിയും കോപവും കൊണ്ട് അലമുറയിടുന്നതുമാണ്.
രാഗദ്വേഷസമാകീര്ണം തൃഷ്ണാദുര്ഗസുദുസ്തരമ് । ലോഭജാലസമായുക്തം പുരം പുരുഷസംജ്ഞിതമ് ॥ ൨,൩൧.
ആസക്തിയും ദ്വേഷവും നിറഞ്ഞതും, തൃശ്യെന്ന കോട്ടപോലെ കടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമായ, ലോഭത്തിന്റെ വലയിൽ കുടുങ്ങിയതുമായ ഈ ശരീരമാണ് പുരുഷന്റെ നഗരം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഏതദ്ഗുണസമായുക്തം ശരീരം സര്വദേഹിനാമ് । തിഷ്ഠന്തി ദേവതാഃ സര്വാ ഭുവനാനി ചതുര്ദശ ॥ ൨,൩൧.
ഇത്തരം ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള ഈ ശരീരം എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉള്ളതാണ്. അതിനകത്ത് എല്ലാ ദേവതകളും പതിനാലു ലോകങ്ങളും വസിക്കുന്നു.
ആത്മാനം യേ ന ജാനന്തി തേ നരാഃ പശവഃ സ്മൃതാഃ । ഏവമേതന്മയാഖ്യാതം ശരീരം തേ ചതുര്വിധമ് ॥ ൨,൩൧.
തങ്ങളുടേതായ ആത്മാവിനെ അറിയാത്ത പുരുഷന്മാർ മൃഗങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ നിന്നോട് നാലു വിധത്തിലുള്ള ശരീരം വിശദീകരിച്ചു.
ചതുരശീതിലക്ഷാണി നിര്മിതാ യോനയഃ പുരാ । ഉദ്ഭിജ്ജാഃ സ്വേദജാശ്ചൈവ അണ്ഡജാശ്ച ജരായുജാഃ ॥ ൨,൩൧.
പഴയകാലത്ത് എൺപത്തിനാലു ലക്ഷം യോനികൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു: മുട്ടിൽ നിന്ന്, ചോർച്ചയിൽ നിന്ന്, വിത്തിൽ നിന്ന്, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നവ.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടോഹം ത്വയാനഘ ॥ ൨,൩൧.
നീ ചോദിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, പാപരഹിതനേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൩൨ താര്ക്ഷ്യ ഉവാച । കഥമുത്പദ്യതേ ജന്തുര്ഭൂതഗ്രാമേ ചതുര്വിധേ । ത്വചാ രക്തം തഥാ മാംസം മേദോ മജ്ജാസ്ഥി ജീവിതമ് ॥ ൨,൩൨.
താർക്ഷ്യൻ ചോദിച്ചു: നാലു വിധത്തിലുള്ള ജീവികളിൽ ജീവൻ എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു? ചർമ്മം, രക്തം, മാംസം, മെദസ്, മജ്ജ, അസ്ഥി, ജീവൻ — ഇവയെക്കുറിച്ച് പറയുക.
പാദൌ പാണീ തഥാ ഗുഹ്യം ജിഹ്വാകേശനഖാഃ ശിരഃ । സന്ധിമാര്ഗാശ്ച ബഹുശോ രേഖാ നൈകവിധാസ്തഥാ ॥ ൨,൩൨.
കാൽ, കൈ, രഹസ്യാംഗം, നാവ്, മുടി, നഖങ്ങൾ, തല, അനേകം സന്ധികൾ, വഴികൾ, പലവിധ രേഖകൾ — ഇവയും.
കാമഃ ക്രോധോ ഭയം ലജ്ജാ മനോ ഹര്ഷഃ സുഖാസുഖമ് । ചിത്രിതം ഛിദ്രിതഞ്ചാപി നാനാജാലേന വേഷ്ടിതമ് ॥ ൨,൩൨.
കാമം, കോപം, ഭയം, ലജ്ജ, മനസ്സ്, സന്തോഷം, സുഖം, ദുഃഖം — ഇവയെല്ലാം പലവിധ വലയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, അടയാളപ്പെടുത്തിയതും, തുളച്ചതുമാണ്.
ഇന്ദ്രജാലമിദം മന്യേ സംസാരേഽസാരസാഗരേ । കര്താ കോഽത്ര ഹൃഷീകേശ സംസാരേ ദുഃ ഖസംകുലേ ॥ ൨,൩൨.
ഈ ലോകം അർത്ഥമില്ലാത്ത സമുദ്രത്തിൽ ഒരു മായാജാലം തന്നെയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഈ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ സംസാരത്തിൽ, ഹൃഷീകേശാ, ആരാണ് ചെയ്യുന്നത്?
ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । കഥയാമി പരം ഗോപ്യം കോശസ്യാസ്യ വിനിര്ണയമ് । യസ്യ വിജ്ഞാനമാത്രേണ സര്വജ്ഞത്വം പ്രജ്യതേ ॥ ൨,൩൨.
ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഈ പാളിയുടെ അന്തിമതത്വം, അത്യന്തം രഹസ്യമായത്, നിന്നോട് പറയും. അതു മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ എല്ലാം അറിയുന്നവനാകാം.
സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ലോകേ സദയം ജീവകാരണമ് । വൈനതേയ ശൃണുഷ്വ ത്വമേകാഗ്രകൃതമാനസഃ ॥ ൨,൩൨.
ലോകത്തിലെ ജീവികളുടെ ഭാവിക്കായി നീ നല്ലതുപോലെ ചോദിച്ചു, വൈനതേയാ. ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ നീ കേൾക്കുക.
ഋതുകാലേ ച നാരീണാം വര്ജ്യം ദിനചതുഷ്ടയമ് । യതസ്തസ്മിന് ബ്രഹ്മഹത്യാം പുരാ വൃത്രസമുത്ഥിതാമ് ॥ ൨,൩൨.
സ്ത്രീകളിൽ, ഋതുകാലത്ത് നാലു ദിവസം ഒഴിവാക്കണം. അന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പുരാതനകാലത്ത് വൃത്രനിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഉണ്ടാകുന്നു.
ബ്രഹ്മാ ശക്രാത്സമുത്താര്യ ചതുര്ഥാംശേന ദത്തവാന് । താവന്നാലോക്യതേ വക്ത്രം പാപം യാവദ്വപുഃ സ്ഥിതമ് ॥ ൨,൩൨.
ബ്രഹ്മാവ് ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ആത്മാവിനെ രക്ഷിച്ച് നാലിൽ ഒരു ഭാഗം നൽകി. പാപം ശരീരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം മുഖം കാണാൻ കഴിയില്ല.
പ്രഥമേഽഹനി ചാണ്ഡാലീ ദ്വിതീയേ ബ്രഹ്മഘാതിനീ । തൃതീയേ രജകീ ജ്ഞേയാ ചതുര്ഥേഽഹനി ശുധ്യതി ॥ ൨,൩൨.
ആദ്യ ദിവസം അവൾ ചാണ്ഡാളിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; രണ്ടാം ദിവസം ബ്രാഹ്മണഹത്യകാരി; മൂന്നാം ദിവസം വസ്ത്രം കഴുകുന്നവളായി അറിയപ്പെടുന്നു; നാലാം ദിവസം അവൾ ശുദ്ധയാകുന്നു.
സപ്താഹാത്പിതൃദേവാനാം ഭവേദ്യോഗ്യാ കൃതാര്ചനേ । സപ്താഹമധ്യേ യോ ഗര്ഭസ്തത്സംമ്ഭൂതിര്മലിമ്ലുചാ ॥ ൨,൩൨.
ഏഴ് രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രീ പിതൃദേവന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ആരാധിക്കാൻ യോഗ്യയാകുന്നു; ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ഗർഭം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ജനിക്കുന്നത് അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയിൽ നിന്നാണ്.
നിഷേകസമയേ പിത്രോര്യാദൃക്ചിത്തവികല്പനാ । താദൃഗ്ഗര്ഭസമുത്പത്തിര്ജായതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൨,൩൨.
ഗർഭധാരണ സമയത്ത് മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഗർഭം രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യുഗ്മാസു പുത്ത്രാ ജായന്തേ സ്ത്രിയോഽയുഗ്മാസു രാത്രിഷു । പൂര്വസപ്തമമുത്സൃജ്യ തസ്മാദ്യുഗ്മാസു സംവിശേത് ॥ ൨,൩൨.
സമനിലവരുന്ന രാത്രികളിൽ ആണ്മക്കളും, അസമരാത്രികളിൽ പെൺമക്കളും ജനിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ആദ്യ ഏഴു രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞ് സമരാത്രികളിലാണ് സമീപിക്കേണ്ടത്.
ഷോഡശര്തുര്നിശാഃ സ്ത്രീണാം സാമാന്യാത്സമുദാഹൃതഃ । യാ ചതുര്ദശമീ രാത്രിര്ഗര്ഭസ്തിഷ്ഠതി തത്ര ചേത് ॥ ൨,൩൨.
സ്ത്രീകൾക്ക് പൊതുവെ പതിനാറ് രാത്രികളാണുള്ളത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; പതിനാലാം രാത്രിയിൽ ഗർഭം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ—
ഗുണഭാഗ്യനിധിഃ പുത്രസ്തത്ര ജായേത ധാര്മികഃ । സാ നിശാ തത്ര സാമാന്യൈര്ന ലഭ്യേത ഖഗാധിപ ॥ ൨,൩൨.
—അപ്പോൾ ധർമ്മവും ഗുണവും ഭാഗ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും. പക്ഷേ, ആ രാത്രി സാധാരണ മാർഗ്ഗത്തിൽ ലഭ്യമല്ല, പക്ഷേ ഖഗാധിപാ.
പ്രായശഃ സമ്ഭവത്യത്ര ഗര്ഭസ്ത്വഷ്ടാഹമധ്യതഃ । പഞ്ചമേഽഹനി നാരീണാം കാര്യം മാധുര്യഭോജനമ് ॥ ൨,൩൨.
പൊതുവെ എട്ടാം രാത്രിയുടെ മധ്യഭാഗത്താണ് ഗർഭം ഉണ്ടാകുന്നത്. അഞ്ചാം ദിവസം സ്ത്രീകൾ മധുരം ഉള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.