ഗരുഡപുരാണമ്

സപിണ്ഡനം കിമര്ഥം ച പൂര്ണേ സംവത്സരേഽപി വാ । പ്രേതസ്യ മേലനം സാര്ധം കൈഃ സമം തത്ര കോ വിധിഃ ॥ ൨,൨൮.

വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പ് നടത്തുന്ന സപിണ്ഡകർമ്മം എന്തിനാണ്? അവിടെ മരിച്ചവൻ ആരോടാണ് ചേർക്കപ്പെടുന്നത്? അതിന്റെ നിയമം എന്താണ്?

യേ ദഗ്ധാ യേ ത്വദഗ്ധാശ്ച പതിതാ യേ നരാഭുവി । യാനി ചാന്യാനി ഭൂതാനി തേഷാമന്തേ ഭവേച്ച കിമ് ॥ ൨,൨൮.

ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരും ദഹിപ്പിക്കപ്പെടാത്തവരും ഭൂമിയിൽ വീണുപോയവരും മറ്റു ജീവികളും—അവരുടെ അവസാനം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?

പാപിനോ യേ ദുരാചാരാ മുദ്ഗലത്വം ച യേ ഗതാഃ । ആത്മഘാതീ ബ്രഹ്മഹാ ച സ്തേയീ വിശ്വാസഘാതകഃ ॥ ൨,൨൮.

പാപികൾ, ദുഷ്പ്രവർത്തകർ, പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ, ആത്മഹത്യ ചെയ്തവർ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, കള്ളൻ, വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചവർ—ഇവരുടെ വിധി എന്താണ്?

കപിലാം യഃ പിബേച്ഛൂദ്രോ യഃ പഠേദ്വൈദികാക്ഷരമ് । ധാരയേദ്വാ ബ്രഹ്മസൂത്രം കാ ഗതിസ്തസ്യ മാധവ ॥ ൨,൨൮.

കപില പശുവിന്റെ പാൽ കുടിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ, വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മസൂത്രം ധരിക്കുന്നവൻ—മാധവാ, ഇവരുടെ ഗതി എന്താണ്?

വിപ്രസ്യ ബ്രാഹ്മണീ ഭാര്യാ സംഗൃഹീ താ യദാ ഭവേത് । തസ്മാത്പാപാച്ച ഭീതോഽഹം തന്മേ വദ ജഗത്പതേ । സര്വമേതന്മയാ പൃഷ്ടോ വദ ലോകഹിതായ വൈ ॥ ൨,൨൮.

ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാൾ സ്വന്തമാക്കിയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം എന്താണ്, ലോകനാഥാ? ആ പാപം ഭയന്നാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്—എനിക്ക് പറയൂ. ഞാൻ എല്ലാം ചോദിച്ചു, എല്ലാവർക്കും ഉപകാരമാകുന്ന വിധത്തിൽ വിശദീകരിക്കൂ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൯ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭദ്ര മാനുഷാണാം ഹിതായ വൈ । ശൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ സര്വമേവൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൨൯.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ചോദിച്ചതെന്ത് നല്ലതാണ്. മരണാനന്തര ക്രിയകൾ എല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

കമ്യഗ്വിഭേദരഹിതം ശ്രുതിസ്മൃതിസമുദ്ധൃതമ് । യന്ന ദൃഷ്ടം സുരൈഃ സേന്ദ്രൈര്യോഗിഭിര്യോഗചിന്തകൈഃ ॥ ൨,൨൯.

സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെ, ശ്രുതി സ്മൃതികളിൽ നിന്നെടുത്തതും, ദേവന്മാർക്കും ഇന്ദ്രനും യോഗികളുമൊക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതും തന്നെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.

ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം വത്സ നാഖ്യാതം കസ്യചിത്ക്വചിത് । ഭക്തസ്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ സര്വം തേ കഥയാമ്യഹമ് ॥ ൨,൨൯.

ഇത് ഏറ്റവും രഹസ്യമായതിലും രഹസ്യമാണ്, മകനേ, ഇതുവരെ ആരോടും എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നീ ഭക്തനും ഭാഗ്യവാനുമാകയാൽ ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞുതരാം.

അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । യേന കേനാപ്യുപായേന കാര്യം ജന്മ സുതസ്യ ച ॥ ൨,൨൯.

മകനില്ലാത്തവന് വഴിയും സ്വർഗ്ഗവുമില്ല. ഏതു വിധേനയും മകന്റെ ജനനം ഉറപ്പാക്കണം.

താരയേന്നരകാത്പുത്രോ യദി മോക്ഷോ ന വിദ്യതേ । ദാഹഃ പുത്രേണ കര്തവ്യോ ദേയഃ പൌത്രേണ പാവകഃ ॥ ൨,൨൯.

മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തപക്ഷം മകൻ പിതാവിനെ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം. ദഹനം മകൻ തന്നെ നടത്തണം; അഗ്നി കൊടുക്കേണ്ടത് മകനോ മകന്റെ മകനോ ആകണം.

തിലൈര്ദര്ഭൈശ്ച ഭൂമ്യാം വൈ കുടീ ധാതുമതീ ഭവേത് । പഞ്ചരത്നാനി വക്ത്രേ തു യേന ജീവഃ പ്രരോഹതി ॥ ൨,൨൯.

എള്ളും ദർഭയും ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമി ശുദ്ധമാക്കണം, ലോഹങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു കുടിൽ പണിയണം. അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ വായിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ ആത്മാവ് ഉയരുന്നു.

ലിപ്യാത്തു ഗോമയൈര്ഭൂമിം തിലാന്ദര്ഭാംശ്ച നിഃ ക്ഷിപേത് । തസ്യാമേവാതുരോ മുക്തഃ സര്വം ദഹതി പാതകമ് ॥ ൨,൨൯.

ഭൂമിയിൽ പശുവിന്റെ ചാണകവും എള്ളും ദർഭയും പുരട്ടി വിതറണം. അവിടെയാണ് മരണശയ്യയിൽ കഴിയുന്നവൻ വിടുതൽ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.

ദര്ഭമൂലീനയേത്സ്വര്ഗം സംസ്ഥിതം നാത്ര സംശയഃ । ദര്ഭാംസ്തത്ര ഹി യേ ഭൂമ്യാം തിലയുക്താന സംശയഃ ॥ ൨,൨൯.

ദർഭയുടെ അടിയിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദർഭയും എള്ളും ചേർത്ത് ഭൂമിയിൽ വയ്ക്കുമ്പോഴും സംശയമില്ല.

സര്വത്ര വസുധാ പൂതാ യത്ര ലേപോ ന വിദ്യതേ । യത്ര ലേപഃ സ്ഥിതസ്തത്ര പുനര്ലേപേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൨൯.

പൊതി പുരട്ടി ഇല്ലാത്തിടത്ത് ഭൂമി എവിടെയും ശുദ്ധമാണ്. പുരട്ടിയിടത്ത് വീണ്ടും പുരട്ടിയാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

യാതുധാനാഃ പിശാചാശ്ച രാക്ഷസാഃ ക്രൂരകര്മിണഃ । അലിപ്തേ ആതുരം മുക്തം വിശന്ത്യേതേ ന സംശയഃ ॥ ൨,൨൯.

മാംസംഭോജികൾ, ഭൂതങ്ങൾ, ക്രൂരരായ ദാനവങ്ങൾ—ഇവരൊക്കെ പുരട്ടി സംരക്ഷിക്കാത്ത മരണശയ്യയിൽ കഴിയുന്നവനിൽ പ്രവേശിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

നിത്യഹോമം തഥാ ശ്രാദ്ധം വിപ്രാണാം പാദശോധനമ് । മണ്ഡലേന വിനാ ഭൂമ്യാം കുര്വന്ത്യേതച്ച നിഷ്ഫലമ് ॥ ൨,൨൯.

ദൈനംദിന ഹോമവും പിതൃകർമ്മവും ബ്രാഹ്മണരുടെ കാലുകൾ കഴുകുന്നതും, ഭൂമിയിൽ മണ്ഡലം ഇല്ലാതെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഫലമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.

ആതുരോ മുച്യതേ നൈവ മണ്ഡലേന വിനാ ഭുവി । ബ്രഹ്മാ രുദ്രശ്ച വിഷ്ണുശ്ച ശ്രീര്ഹുതാശന ഏവ ച । മണ്ഡലേ ചോപതിഷ്ഠന്തസ്തസ്മാത്കുര്വീത മണ്ഡലമ് ॥ ൨,൨൯.

ഭൂമിയിൽ മണ്ഡലം ഇല്ലാതെ രോഗിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും വിഷ്ണുവും മഹാലക്ഷ്മിയും അഗ്നിയും—all ഇവർ മണ്ഡലത്തിൽ സന്നിഹിതരാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് മണ്ഡലം നിർമിക്കേണ്ടത്.

അന്യഥാ മ്രിയതേ യസ്തു ബാലോ വൃദ്ധോ യുവാപി വാ । യോന്യന്തരം സ വൈ ഗച്ഛേത്ക്രീഡതേ വായുനാ സഹ ॥ ൨,൨൯.

ഇല്ലെങ്കിൽ, കുട്ടിയോ വൃദ്ധനോ യുവാവോ ആരായാലും മരിച്ചാൽ, അവൻ മറ്റൊരു ഗർഭത്തിലേക്ക് പോകുകയോ കാറ്റിനൊപ്പം അലയുകയോ ചെയ്യും.

മിശ്രിതം ലോഹതാമ്രം തു തഥൈവ ജന്മ ജായതേ । തസ്മൈവം വായുഭൂതസ്യ ന ശ്രാദ്ധം നോദക ക്രിയാ ॥ ൨,൨൯.

ഇരുമ്പും താമ്രവും കലർന്നാൽ പുതിയ രൂപം ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, കാറ്റുപോലെയായവർക്കു പിതൃകർമ്മമോ ജലതർപ്പണമോ യോജ്യമല്ല.

മമ സ്വേദസമുദ്ഭൂതാസ്തിലാസ്താര്ക്ഷ്യ പവിത്രകാഃ । അസുരാ ദാനവാ ദൈത്യാസ്തൃപ്യന്തി തിലദാനതഃ ॥ ൨,൨൯.

താർക്ഷ്യ, എന്റെ വിയർപ്പിൽ നിന്നു ജനിച്ച എള്ള് വളരെ ശുദ്ധമാണ്; ഈ എള്ള് ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ അസുരന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ദൈത്യന്മാർ എന്നിവർക്കും തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു.

തിലാഃ ശ്വേതാസ്തിലാഃ കൃഷ്ണാസ്തിലാ ഗോമൂത്രസന്നിഭാഃ । തേ മേ ദഹന്തു പാപാനി ശരീരേണ കൃതാനി ച ॥ ൨,൨൯.

വെള്ളയുള്ള എള്ള്, കറുത്ത എള്ള്, പശുവിന്റെ മൂത്രംപോലെയുള്ള എള്ള്—ഇവയെല്ലാം എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കട്ടെ.

ഏക ഏവ തിലദ്രോണോ ഹേമദ്രോണതിലൈഃ സമഃ । തര്പണേ ദാനഹോമേ ച ദത്തോ ഭവതി ചാക്ഷയഃ ॥ ൨,൨൯.

ഒരു ഡ്രോണം എള്ള്, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഡ്രോണംപോലെയാണ്; ഈ എള്ള് തർപ്പണത്തിനോ ദാനത്തിനോ ഹോമത്തിനോ ഉപയോഗിച്ചാൽ അതിന് ഒരിക്കലും ക്ഷയം വരില്ല.

ദര്ഭാ മല്ലോമസമ്ഭൂതാസ്തിലാഃ സ്വേദസമുദ്ഭവാഃ । തൃപ്താഃ സ്യുര്ദേവതാ ദാനൈഃ ശ്രാദ്ധേന പിതരസ്തഥാ । പ്രയോഗവിധിനാ ബ്രഹ്മാ വിശ്വഞ്ചാപ്യുപജീവനാത് ॥ ൨,൨൯.

മല്ലിന്റെ മുടിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദർഭയും, വിയർപ്പിൽ നിന്നു പിറന്ന എള്ളും—ഇവ ദാനം ചെയ്താൽ ദേവതകളും പിതാക്കന്മാരും തൃപ്തരാവും; ശരിയായ രീതിയിൽ ചെയ്താൽ ബ്രഹ്മാവിനും, ലോകം പോഷിപ്പിക്കുന്നവർക്കും തൃപ്തി ലഭിക്കും.

സവ്യയജ്ഞോപവീതേന ബ്രഹ്മാദ്യാസ്തൃപ്തിമാന്പുയുഃ । അപസവ്യേന തൃപ്യന്തി പിതരോ ദിവിദേവതാഃ ॥ ൨,൨൯.

വലതുവശത്ത് യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചാൽ ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും തൃപ്തരാകും; ഇടതുവശത്ത് ധരിച്ചാൽ പിതാക്കന്മാരും അധലോകത്തിലെ ദേവതകളും സന്തുഷ്ടരാകും.

അപസവ്യാദിതോ ബ്രഹ്മാ ദര്ഭമധ്യേ തു കേശവഃ । ദര്ഭാഗ്രേ ശങ്കരം വിദ്യാത്ത്രയോ ദേവാഃ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php കുശേ] സ്ഥിതാഃ ॥ ൨,൨൯.

ദർഭയുടെ ഇടതുവശത്ത് ബ്രഹ്മാവും, നടുവിൽ കേശവനും, അഗ്രത്തിൽ ശങ്കരനും ഇരിക്കുന്നു; ഈ മൂന്നു ദേവന്മാരും കുശയിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

വിപ്രാ മന്ത്രാഃ കുശാ വഹ്നിസ്തുലസീ ച ഖഗേശ്വര । നൈതേ നിര്മാല്യതാം യാന്തി ക്രിയമാണാഃ പുനഃ പുനഃ ॥ ൨,൨൯.

പക്ഷിരാജാ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, മന്ത്രങ്ങൾ, കുശ, അഗ്നി, തുളസി—ഇവയെ വീണ്ടും വീണ്ടും ശരിയായി ഉപയോഗിച്ചാൽ അവ ശുദ്ധത നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.

കുശാഃ പിണ്ഡേഷു നിര്മാല്യാഃ ബ്രാഹ്മണാഃ പ്രേതഭോജനേ । മന്ത്രാഃ ശൂദ്രേഷു പതിതാശ്ചിതായാശ്ച ഹുതാശനഃ ॥ ൨,൨൯.

കുശ പിണ്ഡത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ശുദ്ധത നഷ്ടപ്പെടും; ബ്രാഹ്മണർ പ്രേതഭോജനമെടുക്കുമ്പോൾ, മന്ത്രങ്ങൾ ശൂദ്രന്മാർ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നി ചിതയിൽ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഇവ ശുദ്ധമല്ല.

തുലസീ ബ്രാഹ്മണാ ഗാവോ വിഷ്ണുരേകാദശീ ഖഗ । പഞ്ച പ്രവഹണാന്യേവ ഭവാബ്ധൌ മജ്ജതാം സതാമ് ॥ ൨,൨൯.

തുളസി, ബ്രാഹ്മണർ, പശുക്കൾ, വിഷ്ണു, ഏകാദശി—ഈ അഞ്ചും ഭവസാഗരത്തിൽ മുങ്ങുന്ന സത്പുരുഷന്മാർക്ക് രക്ഷാനൗകകളാണ്.

വിഷ്ണുരേകാദശീ ഗീതാ തുലസീവിപ്രധേനവഃ । അപാരേ ദുര്ഗസംകാരേ ഷട്പദീ മുക്തിദായിനീ ॥ ൨,൨൯.

വിഷ്ണു, ഏകാദശി, ഗീത, തുളസി, ബ്രാഹ്മണർ, പശുക്കൾ—ഈ ആറും കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ദുരിതസമുദ്രത്തിൽ മോക്ഷം നൽകുന്നവയാണ്.