ഗരുഡപുരാണമ്

കിം തത്പ്രദീയതേ തസ്യ പിണ്ഡദാനാദനന്തരമ് । അസ്ഥിസഞ്ചയനം ചൈവ ശയ്യാദാനം കിമര്ഥകമ് ॥ ൨,൨൮.

പിണ്ടം നൽകിയ ശേഷം എന്താണ് നൽകുന്നത്? അസ്ഥികൾ ശേഖരിക്കുന്നതും കിടക്ക ഒരുക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?

ദ്വിതീയേഽഹ്നി കുതഃ സ്നാനം ചതുര്ഥേ സാഗ്നികേ ദ്വിജേ । ദശമേ കിം മലസ്നാനം കാര്യം സര്വജനൈഃ സഹ ॥ ൨,൨൮.

രണ്ടാം ദിവസം സ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? നാലാം ദിവസം അഗ്‌നിയോടെ ദ്വിജന്മാർക്ക് എന്തിനാണ്? പത്താം ദിവസം എല്ലാവരും അശുദ്ധി നീക്കാൻ സ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്?

കസ്മാത്തൈലോദ്വര്തനം ച സ്കന്ധവാഹാന് ഗൃഹം നയേത് । തൈഃ സമുദ്വര്തനം ചാപി ദദ്യുഃ സ്ഥലജലാശ്രയേ ॥ ൨,൨൮.

എന്തുകൊണ്ട് എണ്ണ പുരട്ടണം? ശരീരം ചുമന്നവരെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതെന്തിനാണ്? അവരാൽ മണ്ണും വെള്ളവും ഉള്ള സ്ഥലത്ത് പുരട്ടേണ്ടതെന്തിനാണ്?

ദേശമേഽഹനി യഃ പിണ്ഡസ്തം ദദ്യാദാമിഷേണ തു । പിണ്ഡം ചൈകാദശേ കസ്മാദ്വൃഷോത്സര്ഗഃ കഥം ഭവേത് ॥ ൨,൨൮.

ഏത് ദിവസമാണ് മാംസത്തോടൊപ്പം പിണ്ടം നൽകേണ്ടത്? പതിനൊന്നാം ദിവസം പിണ്ടം നൽകുന്നതെന്തിനാണ്? കാളയെ വിടുവിക്കുന്നത് എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു?

ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശൈതാനി അബ്ദം യാവത്കുതോ വദ । അന്നാദിചോദകേനൈവ ഷഷ്ട്യധികശതത്രയമ് ॥ ൨,൨൮.

ഈ പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? അന്നവും വെള്ളവും ചേർത്ത് നൂറ്ററുപത്തിമൂന്ന് പ്രാവശ്യം നൽകേണ്ടതെന്തിനാണ്?

ദിനേദിനേ ച ദാതവ്യം ഘടാന്നം പ്രേതതൃപ്തയേ । പ്രാപ്തേ കാലേ ച മ്രിയതേ അനിത്യോ മാനവഃ പ്രഭോ ॥ ൨,൨൮.

പ്രേതത്തിന് തൃപ്തിയ്ക്കായി ഓരോ ദിവസവും പാത്രത്തിൽ അന്നം നൽകേണ്ടതെന്തിനാണ്? പ്രഭോ, സമയമെത്തുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ മരിക്കുന്നു; അവൻ നിത്യനല്ലല്ലോ.

ഛിദ്രം തു നൈവ പശ്യാമി കുതോ ജീവഃ സ നിര്ഗതഃ । കുതോ ഗച്ഛന്തി ഭൂതാനി പൃഥിവ്യാപോ മനസ്തഥാ ॥ ൨,൨൮.

എനിക്ക് ഒരു ദ്വാരം പോലും കാണുന്നില്ല; എവിടെ നിന്നാണ് ജീവൻ പുറപ്പെടുന്നത്? ഭൂമി, വെള്ളം, മനസ്സ് എന്നിവ എവിടേക്ക് പോകുന്നു?

തേജോ വദസ്വ മേ നാഥ വായുരാകാശമേവ ച । വായവശ്ചൈവ പഞ്ചൈതേ കഥം ഗച്ഛന്തി ചാപ്തയേ ॥ ൨,൨൮.

പ്രഭയെയും, വായുവിനെയും, ആകാശത്തെയും കുറിച്ച് എന്നോട് പറയൂ, പ്രഭുവേ. വായുവിന്റെ അഞ്ചു വകഭേദങ്ങൾ മരണം സംഭവിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് പുറത്ത് പോകുന്നത്?

ലോഭമോഹാദയഃ പഞ്ച ശരീരേ ചൈവ തസ്കരാഃ । തൃഷ്ണാ കാമോഽപ്യഹങ്കാരഃ കുതോ യാന്തി ജനാര്ദന ॥ ൨,൨൮.

ശരീരത്തിലെ അഞ്ചു കള്ളന്മാർ—ലോഭം, മായ, ദാഹം, ആസക്തി, അഹങ്കാരം—ജനാർദ്ദനാ, ഇവ മരിച്ച ശേഷം എവിടേക്ക് പോകുന്നു?

പുണ്യം വാപ്യഥ വാപുണ്യം യത്കിഞ്ചിത്സുകൃതം തഥാ । നഷ്ടേ ദേഹേ കുതോ യാന്തി ദാനാനി വിവിധാനി ച ॥ ൨,൨൮.

പുണ്യവും പാപവും, ചെയ്ത നല്ല പ്രവൃത്തികളും, വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളും—ശരീരം നശിച്ചാൽ ഇവ എവിടേക്ക് പോകുന്നു?

സപിണ്ഡനം കിമര്ഥം ച പൂര്ണേ സംവത്സരേഽപി വാ । പ്രേതസ്യ മേലനം സാര്ധം കൈഃ സമം തത്ര കോ വിധിഃ ॥ ൨,൨൮.

വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പ് നടത്തുന്ന സപിണ്ഡകർമ്മം എന്തിനാണ്? അവിടെ മരിച്ചവൻ ആരോടാണ് ചേർക്കപ്പെടുന്നത്? അതിന്റെ നിയമം എന്താണ്?

യേ ദഗ്ധാ യേ ത്വദഗ്ധാശ്ച പതിതാ യേ നരാഭുവി । യാനി ചാന്യാനി ഭൂതാനി തേഷാമന്തേ ഭവേച്ച കിമ് ॥ ൨,൨൮.

ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരും ദഹിപ്പിക്കപ്പെടാത്തവരും ഭൂമിയിൽ വീണുപോയവരും മറ്റു ജീവികളും—അവരുടെ അവസാനം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?

പാപിനോ യേ ദുരാചാരാ മുദ്ഗലത്വം ച യേ ഗതാഃ । ആത്മഘാതീ ബ്രഹ്മഹാ ച സ്തേയീ വിശ്വാസഘാതകഃ ॥ ൨,൨൮.

പാപികൾ, ദുഷ്പ്രവർത്തകർ, പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ, ആത്മഹത്യ ചെയ്തവർ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, കള്ളൻ, വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചവർ—ഇവരുടെ വിധി എന്താണ്?

കപിലാം യഃ പിബേച്ഛൂദ്രോ യഃ പഠേദ്വൈദികാക്ഷരമ് । ധാരയേദ്വാ ബ്രഹ്മസൂത്രം കാ ഗതിസ്തസ്യ മാധവ ॥ ൨,൨൮.

കപില പശുവിന്റെ പാൽ കുടിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ, വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മസൂത്രം ധരിക്കുന്നവൻ—മാധവാ, ഇവരുടെ ഗതി എന്താണ്?

വിപ്രസ്യ ബ്രാഹ്മണീ ഭാര്യാ സംഗൃഹീ താ യദാ ഭവേത് । തസ്മാത്പാപാച്ച ഭീതോഽഹം തന്മേ വദ ജഗത്പതേ । സര്വമേതന്മയാ പൃഷ്ടോ വദ ലോകഹിതായ വൈ ॥ ൨,൨൮.

ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാൾ സ്വന്തമാക്കിയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം എന്താണ്, ലോകനാഥാ? ആ പാപം ഭയന്നാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്—എനിക്ക് പറയൂ. ഞാൻ എല്ലാം ചോദിച്ചു, എല്ലാവർക്കും ഉപകാരമാകുന്ന വിധത്തിൽ വിശദീകരിക്കൂ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൯ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭദ്ര മാനുഷാണാം ഹിതായ വൈ । ശൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ സര്വമേവൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൨൯.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ചോദിച്ചതെന്ത് നല്ലതാണ്. മരണാനന്തര ക്രിയകൾ എല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

കമ്യഗ്വിഭേദരഹിതം ശ്രുതിസ്മൃതിസമുദ്ധൃതമ് । യന്ന ദൃഷ്ടം സുരൈഃ സേന്ദ്രൈര്യോഗിഭിര്യോഗചിന്തകൈഃ ॥ ൨,൨൯.

സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെ, ശ്രുതി സ്മൃതികളിൽ നിന്നെടുത്തതും, ദേവന്മാർക്കും ഇന്ദ്രനും യോഗികളുമൊക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതും തന്നെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.

ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം വത്സ നാഖ്യാതം കസ്യചിത്ക്വചിത് । ഭക്തസ്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ സര്വം തേ കഥയാമ്യഹമ് ॥ ൨,൨൯.

ഇത് ഏറ്റവും രഹസ്യമായതിലും രഹസ്യമാണ്, മകനേ, ഇതുവരെ ആരോടും എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നീ ഭക്തനും ഭാഗ്യവാനുമാകയാൽ ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞുതരാം.

അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । യേന കേനാപ്യുപായേന കാര്യം ജന്മ സുതസ്യ ച ॥ ൨,൨൯.

മകനില്ലാത്തവന് വഴിയും സ്വർഗ്ഗവുമില്ല. ഏതു വിധേനയും മകന്റെ ജനനം ഉറപ്പാക്കണം.

താരയേന്നരകാത്പുത്രോ യദി മോക്ഷോ ന വിദ്യതേ । ദാഹഃ പുത്രേണ കര്തവ്യോ ദേയഃ പൌത്രേണ പാവകഃ ॥ ൨,൨൯.

മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തപക്ഷം മകൻ പിതാവിനെ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം. ദഹനം മകൻ തന്നെ നടത്തണം; അഗ്നി കൊടുക്കേണ്ടത് മകനോ മകന്റെ മകനോ ആകണം.

തിലൈര്ദര്ഭൈശ്ച ഭൂമ്യാം വൈ കുടീ ധാതുമതീ ഭവേത് । പഞ്ചരത്നാനി വക്ത്രേ തു യേന ജീവഃ പ്രരോഹതി ॥ ൨,൨൯.

എള്ളും ദർഭയും ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമി ശുദ്ധമാക്കണം, ലോഹങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു കുടിൽ പണിയണം. അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ വായിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ ആത്മാവ് ഉയരുന്നു.

ലിപ്യാത്തു ഗോമയൈര്ഭൂമിം തിലാന്ദര്ഭാംശ്ച നിഃ ക്ഷിപേത് । തസ്യാമേവാതുരോ മുക്തഃ സര്വം ദഹതി പാതകമ് ॥ ൨,൨൯.

ഭൂമിയിൽ പശുവിന്റെ ചാണകവും എള്ളും ദർഭയും പുരട്ടി വിതറണം. അവിടെയാണ് മരണശയ്യയിൽ കഴിയുന്നവൻ വിടുതൽ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.

ദര്ഭമൂലീനയേത്സ്വര്ഗം സംസ്ഥിതം നാത്ര സംശയഃ । ദര്ഭാംസ്തത്ര ഹി യേ ഭൂമ്യാം തിലയുക്താന സംശയഃ ॥ ൨,൨൯.

ദർഭയുടെ അടിയിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദർഭയും എള്ളും ചേർത്ത് ഭൂമിയിൽ വയ്ക്കുമ്പോഴും സംശയമില്ല.

സര്വത്ര വസുധാ പൂതാ യത്ര ലേപോ ന വിദ്യതേ । യത്ര ലേപഃ സ്ഥിതസ്തത്ര പുനര്ലേപേന ശുധ്യതി ॥ ൨,൨൯.

പൊതി പുരട്ടി ഇല്ലാത്തിടത്ത് ഭൂമി എവിടെയും ശുദ്ധമാണ്. പുരട്ടിയിടത്ത് വീണ്ടും പുരട്ടിയാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

യാതുധാനാഃ പിശാചാശ്ച രാക്ഷസാഃ ക്രൂരകര്മിണഃ । അലിപ്തേ ആതുരം മുക്തം വിശന്ത്യേതേ ന സംശയഃ ॥ ൨,൨൯.

മാംസംഭോജികൾ, ഭൂതങ്ങൾ, ക്രൂരരായ ദാനവങ്ങൾ—ഇവരൊക്കെ പുരട്ടി സംരക്ഷിക്കാത്ത മരണശയ്യയിൽ കഴിയുന്നവനിൽ പ്രവേശിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

നിത്യഹോമം തഥാ ശ്രാദ്ധം വിപ്രാണാം പാദശോധനമ് । മണ്ഡലേന വിനാ ഭൂമ്യാം കുര്വന്ത്യേതച്ച നിഷ്ഫലമ് ॥ ൨,൨൯.

ദൈനംദിന ഹോമവും പിതൃകർമ്മവും ബ്രാഹ്മണരുടെ കാലുകൾ കഴുകുന്നതും, ഭൂമിയിൽ മണ്ഡലം ഇല്ലാതെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഫലമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.

ആതുരോ മുച്യതേ നൈവ മണ്ഡലേന വിനാ ഭുവി । ബ്രഹ്മാ രുദ്രശ്ച വിഷ്ണുശ്ച ശ്രീര്ഹുതാശന ഏവ ച । മണ്ഡലേ ചോപതിഷ്ഠന്തസ്തസ്മാത്കുര്വീത മണ്ഡലമ് ॥ ൨,൨൯.

ഭൂമിയിൽ മണ്ഡലം ഇല്ലാതെ രോഗിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും വിഷ്ണുവും മഹാലക്ഷ്മിയും അഗ്നിയും—all ഇവർ മണ്ഡലത്തിൽ സന്നിഹിതരാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് മണ്ഡലം നിർമിക്കേണ്ടത്.

അന്യഥാ മ്രിയതേ യസ്തു ബാലോ വൃദ്ധോ യുവാപി വാ । യോന്യന്തരം സ വൈ ഗച്ഛേത്ക്രീഡതേ വായുനാ സഹ ॥ ൨,൨൯.

ഇല്ലെങ്കിൽ, കുട്ടിയോ വൃദ്ധനോ യുവാവോ ആരായാലും മരിച്ചാൽ, അവൻ മറ്റൊരു ഗർഭത്തിലേക്ക് പോകുകയോ കാറ്റിനൊപ്പം അലയുകയോ ചെയ്യും.

മിശ്രിതം ലോഹതാമ്രം തു തഥൈവ ജന്മ ജായതേ । തസ്മൈവം വായുഭൂതസ്യ ന ശ്രാദ്ധം നോദക ക്രിയാ ॥ ൨,൨൯.

ഇരുമ്പും താമ്രവും കലർന്നാൽ പുതിയ രൂപം ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, കാറ്റുപോലെയായവർക്കു പിതൃകർമ്മമോ ജലതർപ്പണമോ യോജ്യമല്ല.