കിമര്ഥം പുത്രപുത്രാശ്ച തസ്യ തിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ । കിമര്ഥം ദീപദാനഞ്ച കിമര്ഥം വിഷ്ണുപൂജനമ് ॥ ൨,൨൮.
അവന്റെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും മുന്നിൽ നിന്നു നിൽക്കുന്നതെന്തിനാണ്? വിളക്ക് നൽകുന്നതും വിഷ്ണുവിനെ പൂജിക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?
കിമര്ഥമാതുരോ ദാനം ദദാതി ദ്വിജപുങ്ഗവേ । ബന്ധൂന്മിത്രാണ്യമിത്രാംശ്ച ക്ഷമാപയതി തത്കഥമ് ॥ ൨,൨൮.
രോഗിയായവൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകുന്നതെന്തിനാണ്? ബന്ധുക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ശത്രുക്കളോടും ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നതെന്തിനാണ്, അത് എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു?
തിലാ ലോഹം ഹിരണ്യം ച കാര്പാസം ലവണം തഥാ । സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവോ ദീയതേ കേന ഹേ തുനാ ॥ ൨,൨൮.
എന്തുകൊണ്ട് എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊന്ന്, പഞ്ചു, ഉപ്പ്, ഏഴ് തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ, ഭൂമി, പശു എന്നിവ നൽകുന്നു? ഇവ ആരാണ് നൽകുന്നത്?
കഥം ച മ്രിയതേ ജന്തുര്മൃതസ്യ ച കുതോ ഗതിഃ । അതിവാഹശരീരം ച കഥം വിശ്രമതേ തദാ ॥ ൨,൨൮.
ഒരു ജീവി എങ്ങനെ മരിക്കുന്നു? മരിച്ചവന് പിന്നെ എവിടെയാണ് പോകുന്നത്? അതിവാഹശരീരം അപ്പോൾ എങ്ങനെ വിശ്രമിക്കുന്നു?
ശംവ സ്കന്ധേ വഹേത്പുത്രോ വഹ്നിദാതാ ച പൌത്രകഃ । കിമര്ഥം ദേവ ദേവേശ ആജ്യേനാഭ്യഞ്ജനം കുതഃ ॥ ൨,൨൮.
മകനു ശരീരം തോളിൽ ചുമക്കുന്നതെന്തിനാണ്? മകന്റെ മകൻ അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നതെന്തിനാണ്? ദേവദേവനേ, ശരീരത്തിൽ നെയ്യ് പുരട്ടുന്നതെന്തിനാണ്?
യമസൂക്തം കിമര്ഥം ച ഉദീചീം ദിശമാഹരേത് । പാനീയമേകവസ്ത്രേണ സൂര്യബിമ്ബനിരീക്ഷണമ് ॥ ൨,൨൮.
യമസൂക്തം ചൊല്ലുന്നതെന്തിനാണ്? വടക്കേ ദിശയെ വിളിക്കുന്നതെന്തിനാണ്? ഒരൊറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ച് വെള്ളം നൽകുന്നതും സൂര്യന്റെ പ്രതിച്ഛായയെ നോക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?
യവസര്ഷപദൂര്വാശ്ചപാഷാണേ നിമ്ബചര്വണമ് । വസ്ത്രം നരശ്ച നാരീ ച വിദധ്യാദധരോത്തരമ് ॥ ൨,൨൮.
യവം, കടുക്, ദുർവാ പുല്ല് എന്നിവ കല്ലിന്മേൽ ഇടുന്നതെന്തിനാണ്? ആരാണ് നിംബം ചവയ്ക്കുന്നത്? പുരുഷനും സ്ത്രീയും അടിവസ്ത്രവും മേൽവസ്ത്രവും ധരിക്കേണ്ടതെന്തിനാണ്?
അന്നാദ്യം ഗൃഹമാഗത്യ ഭോക്തവ്യം ഗോത്രിഭിഃ സഹ । നവകാനി ച പിണ്ഡാനി കിമര്ഥം വിതരേത്സുതഃ ॥ ൨,൨൮.
ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വീട്ടിൽ ഇരുന്നു അന്നം കഴിക്കേണ്ടതെന്തിനാണ്? മകൻ ഒമ്പത് പിണ്ടം നൽകുന്നതെന്തിനാണ്?
കിമര്ഥം ചത്വരേ ദുഗ്ധം പാത്രേ പക്വേ ച മൃന്മയേ । കാഷ്ഠത്രയം ഗുണേ ബദ്ധ്വാ കൃത്വാ രാത്രൌ ചതുഷ്പഥേ ॥ ൨,൨൮.
പാതിരാത്രിയിൽ ചത്വരത്തിൽ മണ്ണ് പാത്രത്തിൽ പാലിടുന്നതെന്തിനാണ്? മൂന്നു കഷ്ണം മരച്ചില്ലകൾ കെട്ടി നാലുവഴിച്ചേരിയിൽ വെക്കുന്നതെന്തിനാണ്?
നിശായാം ദീയതേ ദീപോ യാവദബ്ദം ദിനേദിനേ । ദാഹോദകം കിമര്ഥം ച സംവാദഃ സ്വജനൈഃ സഹ ॥ ൨,൨൮.
ഒരു വർഷം മുഴുവൻ രാത്രി ഓരോ ദിവസവും വിളക്ക് തെളിയുന്നതെന്തിനാണ്? വെള്ളം നൽകുന്നതും സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊപ്പം സംസാരിക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?
ഭഗവന്നതിവാഹസ്യ നവപിണ്ഡൈസ്തു കിം ഭവേത് । കഥം ദേവപിതൃഭ്യശ്ച വാഹസ്യാവാഹനം കഥമ് । ഇദം ച ക്രിയതേ ദേവ കസ്മാത്പിണ്ഡം പ്രദാപയേത് ॥ ൨,൨൮.
പ്രഭോ, അതിവാഹശരീരത്തിന് ഒമ്പത് പിണ്ടങ്ങൾ നൽകുമ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും ആഹ്വാനം എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു? ഈ പിണ്ടം നൽകേണ്ടതെന്തിനാണ്?
കിം തത്പ്രദീയതേ തസ്യ പിണ്ഡദാനാദനന്തരമ് । അസ്ഥിസഞ്ചയനം ചൈവ ശയ്യാദാനം കിമര്ഥകമ് ॥ ൨,൨൮.
പിണ്ടം നൽകിയ ശേഷം എന്താണ് നൽകുന്നത്? അസ്ഥികൾ ശേഖരിക്കുന്നതും കിടക്ക ഒരുക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?
ദ്വിതീയേഽഹ്നി കുതഃ സ്നാനം ചതുര്ഥേ സാഗ്നികേ ദ്വിജേ । ദശമേ കിം മലസ്നാനം കാര്യം സര്വജനൈഃ സഹ ॥ ൨,൨൮.
രണ്ടാം ദിവസം സ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? നാലാം ദിവസം അഗ്നിയോടെ ദ്വിജന്മാർക്ക് എന്തിനാണ്? പത്താം ദിവസം എല്ലാവരും അശുദ്ധി നീക്കാൻ സ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്?
കസ്മാത്തൈലോദ്വര്തനം ച സ്കന്ധവാഹാന് ഗൃഹം നയേത് । തൈഃ സമുദ്വര്തനം ചാപി ദദ്യുഃ സ്ഥലജലാശ്രയേ ॥ ൨,൨൮.
എന്തുകൊണ്ട് എണ്ണ പുരട്ടണം? ശരീരം ചുമന്നവരെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതെന്തിനാണ്? അവരാൽ മണ്ണും വെള്ളവും ഉള്ള സ്ഥലത്ത് പുരട്ടേണ്ടതെന്തിനാണ്?
ദേശമേഽഹനി യഃ പിണ്ഡസ്തം ദദ്യാദാമിഷേണ തു । പിണ്ഡം ചൈകാദശേ കസ്മാദ്വൃഷോത്സര്ഗഃ കഥം ഭവേത് ॥ ൨,൨൮.
ഏത് ദിവസമാണ് മാംസത്തോടൊപ്പം പിണ്ടം നൽകേണ്ടത്? പതിനൊന്നാം ദിവസം പിണ്ടം നൽകുന്നതെന്തിനാണ്? കാളയെ വിടുവിക്കുന്നത് എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു?
ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശൈതാനി അബ്ദം യാവത്കുതോ വദ । അന്നാദിചോദകേനൈവ ഷഷ്ട്യധികശതത്രയമ് ॥ ൨,൨൮.
ഈ പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്തിനാണ്? അന്നവും വെള്ളവും ചേർത്ത് നൂറ്ററുപത്തിമൂന്ന് പ്രാവശ്യം നൽകേണ്ടതെന്തിനാണ്?
ദിനേദിനേ ച ദാതവ്യം ഘടാന്നം പ്രേതതൃപ്തയേ । പ്രാപ്തേ കാലേ ച മ്രിയതേ അനിത്യോ മാനവഃ പ്രഭോ ॥ ൨,൨൮.
പ്രേതത്തിന് തൃപ്തിയ്ക്കായി ഓരോ ദിവസവും പാത്രത്തിൽ അന്നം നൽകേണ്ടതെന്തിനാണ്? പ്രഭോ, സമയമെത്തുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ മരിക്കുന്നു; അവൻ നിത്യനല്ലല്ലോ.
ഛിദ്രം തു നൈവ പശ്യാമി കുതോ ജീവഃ സ നിര്ഗതഃ । കുതോ ഗച്ഛന്തി ഭൂതാനി പൃഥിവ്യാപോ മനസ്തഥാ ॥ ൨,൨൮.
എനിക്ക് ഒരു ദ്വാരം പോലും കാണുന്നില്ല; എവിടെ നിന്നാണ് ജീവൻ പുറപ്പെടുന്നത്? ഭൂമി, വെള്ളം, മനസ്സ് എന്നിവ എവിടേക്ക് പോകുന്നു?
തേജോ വദസ്വ മേ നാഥ വായുരാകാശമേവ ച । വായവശ്ചൈവ പഞ്ചൈതേ കഥം ഗച്ഛന്തി ചാപ്തയേ ॥ ൨,൨൮.
പ്രഭയെയും, വായുവിനെയും, ആകാശത്തെയും കുറിച്ച് എന്നോട് പറയൂ, പ്രഭുവേ. വായുവിന്റെ അഞ്ചു വകഭേദങ്ങൾ മരണം സംഭവിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് പുറത്ത് പോകുന്നത്?
ലോഭമോഹാദയഃ പഞ്ച ശരീരേ ചൈവ തസ്കരാഃ । തൃഷ്ണാ കാമോഽപ്യഹങ്കാരഃ കുതോ യാന്തി ജനാര്ദന ॥ ൨,൨൮.
ശരീരത്തിലെ അഞ്ചു കള്ളന്മാർ—ലോഭം, മായ, ദാഹം, ആസക്തി, അഹങ്കാരം—ജനാർദ്ദനാ, ഇവ മരിച്ച ശേഷം എവിടേക്ക് പോകുന്നു?
പുണ്യം വാപ്യഥ വാപുണ്യം യത്കിഞ്ചിത്സുകൃതം തഥാ । നഷ്ടേ ദേഹേ കുതോ യാന്തി ദാനാനി വിവിധാനി ച ॥ ൨,൨൮.
പുണ്യവും പാപവും, ചെയ്ത നല്ല പ്രവൃത്തികളും, വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളും—ശരീരം നശിച്ചാൽ ഇവ എവിടേക്ക് പോകുന്നു?
സപിണ്ഡനം കിമര്ഥം ച പൂര്ണേ സംവത്സരേഽപി വാ । പ്രേതസ്യ മേലനം സാര്ധം കൈഃ സമം തത്ര കോ വിധിഃ ॥ ൨,൨൮.
വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പ് നടത്തുന്ന സപിണ്ഡകർമ്മം എന്തിനാണ്? അവിടെ മരിച്ചവൻ ആരോടാണ് ചേർക്കപ്പെടുന്നത്? അതിന്റെ നിയമം എന്താണ്?
യേ ദഗ്ധാ യേ ത്വദഗ്ധാശ്ച പതിതാ യേ നരാഭുവി । യാനി ചാന്യാനി ഭൂതാനി തേഷാമന്തേ ഭവേച്ച കിമ് ॥ ൨,൨൮.
ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരും ദഹിപ്പിക്കപ്പെടാത്തവരും ഭൂമിയിൽ വീണുപോയവരും മറ്റു ജീവികളും—അവരുടെ അവസാനം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?
പാപിനോ യേ ദുരാചാരാ മുദ്ഗലത്വം ച യേ ഗതാഃ । ആത്മഘാതീ ബ്രഹ്മഹാ ച സ്തേയീ വിശ്വാസഘാതകഃ ॥ ൨,൨൮.
പാപികൾ, ദുഷ്പ്രവർത്തകർ, പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ, ആത്മഹത്യ ചെയ്തവർ, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, കള്ളൻ, വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചവർ—ഇവരുടെ വിധി എന്താണ്?
കപിലാം യഃ പിബേച്ഛൂദ്രോ യഃ പഠേദ്വൈദികാക്ഷരമ് । ധാരയേദ്വാ ബ്രഹ്മസൂത്രം കാ ഗതിസ്തസ്യ മാധവ ॥ ൨,൨൮.
കപില പശുവിന്റെ പാൽ കുടിക്കുന്ന ശൂദ്രൻ, വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മസൂത്രം ധരിക്കുന്നവൻ—മാധവാ, ഇവരുടെ ഗതി എന്താണ്?
വിപ്രസ്യ ബ്രാഹ്മണീ ഭാര്യാ സംഗൃഹീ താ യദാ ഭവേത് । തസ്മാത്പാപാച്ച ഭീതോഽഹം തന്മേ വദ ജഗത്പതേ । സര്വമേതന്മയാ പൃഷ്ടോ വദ ലോകഹിതായ വൈ ॥ ൨,൨൮.
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാൾ സ്വന്തമാക്കിയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം എന്താണ്, ലോകനാഥാ? ആ പാപം ഭയന്നാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്—എനിക്ക് പറയൂ. ഞാൻ എല്ലാം ചോദിച്ചു, എല്ലാവർക്കും ഉപകാരമാകുന്ന വിധത്തിൽ വിശദീകരിക്കൂ.
ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൯ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ ഭദ്ര മാനുഷാണാം ഹിതായ വൈ । ശൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ സര്വമേവൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൨൯.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ചോദിച്ചതെന്ത് നല്ലതാണ്. മരണാനന്തര ക്രിയകൾ എല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
കമ്യഗ്വിഭേദരഹിതം ശ്രുതിസ്മൃതിസമുദ്ധൃതമ് । യന്ന ദൃഷ്ടം സുരൈഃ സേന്ദ്രൈര്യോഗിഭിര്യോഗചിന്തകൈഃ ॥ ൨,൨൯.
സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെ, ശ്രുതി സ്മൃതികളിൽ നിന്നെടുത്തതും, ദേവന്മാർക്കും ഇന്ദ്രനും യോഗികളുമൊക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതും തന്നെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം വത്സ നാഖ്യാതം കസ്യചിത്ക്വചിത് । ഭക്തസ്ത്വം ഹി മഹാഭാഗ സര്വം തേ കഥയാമ്യഹമ് ॥ ൨,൨൯.
ഇത് ഏറ്റവും രഹസ്യമായതിലും രഹസ്യമാണ്, മകനേ, ഇതുവരെ ആരോടും എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നീ ഭക്തനും ഭാഗ്യവാനുമാകയാൽ ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞുതരാം.
അപുത്രസ്യ ഗതിര്നാസ്തി സ്വര്ഗോ നൈവ ച നൈവ ച । യേന കേനാപ്യുപായേന കാര്യം ജന്മ സുതസ്യ ച ॥ ൨,൨൯.
മകനില്ലാത്തവന് വഴിയും സ്വർഗ്ഗവുമില്ല. ഏതു വിധേനയും മകന്റെ ജനനം ഉറപ്പാക്കണം.