ഗരുഡപുരാണമ്

ദാനം പ്രേതഘടം നാമ സര്വാശുഭവിനാശനമ് । ദുര്ലഭം സര്വലോകാനാം ദുര്ഗതിക്ഷയകാരകമ് ॥ ൨,൨൭.

പ്രേതഘടം എന്ന ഈ ദാനം എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും അതി ദുർലഭം, ദുർഗതികൾക്ക് അവസാനം വരുത്തുന്നതുമാണ്.

സന്തപ്തഹാടകമയം തു ഘടം വിധായ ബ്രഹ്മോശകേശവയുതം സഹ ലോകപാലൈഃ । ക്ഷീരാജ്യപൂര്ണവിവരം പ്രണിപത്യ ഭക്ത്യാ വിപ്രായ ദേഹി തവ ദാനശതൈഃ കിമന്യൈഃ ॥ ൨,൨൭.

ശുദ്ധമായ പൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു കലശം ഉണ്ടാക്കി, അതിൽ ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, വിഷ്ണു എന്നിവരുടെ ചിഹ്നങ്ങളും ലോകപാലന്മാരുടെ ചിഹ്നങ്ങളും ചേർത്ത് അലങ്കരിക്കുക. ആ കലശത്തിന്റെ വായിൽ പാൽയും നെയ്യും നിറച്ച്, ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച്, ഒരു ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നൂറുകണക്കിനു മറ്റേതു ദാനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമില്ല.

ബ്രഹ്മാ മധ്യേ തഥാ വിഷ്ണുഃ ശങ്കരഃ ശങ്കരോഽവ്യയഃ । പ്രാച്യാദിഷു ച തത്കണ്ഠേ ലോകപാലാന്ക്രമേണ തു ॥ ൨,൨൭.

ആ കലശത്തിൽ നടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ, പിന്നെ വിഷ്ണുവിനെയും ശിവനെയും ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുക. അവരുടെയൊക്കെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും, കിഴക്കു തുടങ്ങി എല്ലാ ദിശകളിലും ലോകപാലന്മാരെ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

സമ്പൂജ്യ വിധിവദ്രാജന്ധൂപൈഃ കുസുമചന്ദനൈഃ । തതോ ദുഗ്ധാജ്യസഹിതം ഘടം ദേയം ഹിരണ്മയമ് ॥ ൨,൨൭.

അവരെ യഥാവിധി ധൂപം, പൂവ്, ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, പാൽയും നെയ്യും നിറച്ച പൊൻകലശം സമർപ്പിക്കണം.

സര്വദാനാധികഞ്ചൈതന്മഹാപാതകനാശനമ് । കര്തവ്യം ശ്രദ്ധയാ രാജന്പ്രേതത്വവിനിവൃത്തയേ ॥ ൨,൨൭.

ഇത് എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽക്കും മേലാണ്; മഹാപാപങ്ങൾ പോലും ഇതിലൂടെ നശിക്കും. പ്രേതാവസ്ഥ മാറാൻ വിശ്വാസത്തോടെ ഇത് നിർവഹിക്കേണ്ടതാണ്.

ശ്രീഭാഗവാനുവാച । ഏവം സംജല്ഷതസ്തസ്യ പ്രേതേന നിയതാത്മനഃ । സേനാജഗാമാനുപദം ഹസ്ത്യശ്വരഥസംകുലാ ॥ ൨,൨൭.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന ആ പ്രേതനെ ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു സൈന്യം പടിപടിയായി പിന്തുടർന്നു.

തതോ ബലേ സമായാതേ ദത്ത്വാ രാജ്ഞേ മഹാമണിമ് । നമസ്കൃത്യ പുനഃ പ്രാര്ഥ്യ പ്രേതോഽദര്ശനമീയിവാന് ॥ ൨,൨൭.

അങ്ങനെ സൈന്യം എത്തിയപ്പോൾ, ആ പ്രേതൻ രാജാവിന് വലിയൊരു രത്നം നൽകി, നമസ്കരിച്ചു, വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ച്, അവൻ അവിടെ നിന്ന് അദൃശ്യനായി.

തസ്മാദ്വനാദ്വിനിഷ്ക്രമ്യ രാജാപി സ്വപുരം യയൌ । സ്വപുരം സ സമാസാദ്യ സര്വം തത്പ്രേതഭാഷിതമ് ॥ ൨,൨൭.

അതിനുശേഷം ആ വനത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന രാജാവ് തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. നഗരത്തിലെത്തിയ ശേഷം, പ്രേതൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം അദ്ദേഹം നിർവഹിച്ചു.

ചകാര വിധിവത്പക്ഷിന്നൌര്ധ്വദേഹാദികം വിധിമ് । തസ്യ പുണ്യപ്രദാനേന പ്രേതോ മുക്തോ ദിവം യയൌ ॥ ൨,൨൭.

അവൻ യഥാവിധി പക്ഷികൾക്കും മറ്റും ഉർദ്ധ്വദേഹക്രിയകളും ചെയ്തു. ആ പുണ്യദാനത്തിന്റെ ഫലമായി പ്രേതൻ മോചിതനായി സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.

ശ്രാദ്ധേന പരദത്തേന ഗതഃ പ്രേതോഽപി സദ്ഗതിമ് । കിം പുനഃ പുത്രദത്തേന പിതാ യാതീതി ചാത്ഭുതമ് ॥ ൨,൨൭.

മറ്റൊരാളുടെ ദാനത്താൽ പോലും പ്രേതൻ ശ്രാദ്ധംകൊണ്ട് നല്ല ഗതിയിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, മകനു നൽകിയാൽ പിതാവിന് എത്രയോ ഗുണം ഉണ്ടാകുമല്ലോ — ഇതൊരവിസ്മയമാണ്.

ഇതിഹാസമിമം പുണ്യം ശൃണോതി ശ്രാവയേച്ച യഃ । ന തൌ പ്രേതത്വമായാതഃ പാപാചാരയുതാവപി ॥ ൨,൨൭.

ഈ പുണ്യമുള്ള കഥ ആരെങ്കിലും കേട്ടാലോ, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിച്ചാലോ, അവർ എത്ര പാപം ചെയ്താലും പ്രേതാവസ്ഥയിലാകില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൮ ഗരുഡ ഉവാച । സര്വേപാമനുകമ്പാര്ഥം ബ്രൂഹി മേ മധുസൂദന । പ്രേതത്വാന്മുച്യതേ യേന ദാനേന സുകൃതേന വാ ॥ ൨,൨൮.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: എല്ലാവർക്കും ദയയോടെ, പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കാൻ ഏത് ദാനമോ നല്ല പ്രവൃത്തിയോ ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി പറയൂ, മധുസൂദന.

ഗരുഡ ഉവാച । കിമേത്കഥിതം ദേവ വിസ്തരേണ വദസ്വ മേ । ആമുഷ്മികീം ക്രീയാം ദേവ ഉത്ക്രാന്തിസമയാദനു ॥ ൨,൨൮.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവാ, ഇതെന്താണെന്നു വിശദമായി പറയൂ. മരണസമയത്ത് ചെയ്യേണ്ട ആ കർമം എന്താണെന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സംസാരേ സാധു മേ നാഥ ബ്രൂഹി കൃത്യം ജനാര്ദന । യഥാ കാര്യാ നരൈഃ സമ്യക്ക്രിയാ ചൈവൌര്ധ്വദൈഹികീ ॥ ൨,൨൮.

ഈ ലോകത്തിൽ, നാഥാ, departed ആത്മാക്കൾക്കായി മനുഷ്യർ ശരിയായി ചെയ്യേണ്ട കർമങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.

കഥം പ്രേതാ മഹാകായാ രൌദ്രരൂപാ ഭയാനകാഃ । കമ്ഭവന്തി സുരശ്രേഷ്ഠ കര്മഭിഃ കൈഃ ശുഭാശുഭൈഃ ॥ ൨,൨൮.

ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, വലിയ രൂപവും ഭയാനകതയും ഉള്ള പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? നല്ലതോ മോശമോ ആയ ഏത് പ്രവൃത്തികളാൽ അവർ ഉണ്ടാകുന്നു?

പിശാചാഃ സമ്ഭവന്തീഹ കസ്യേദം കര്മണഃ ഫലമ് । തന്മേ കഥയ ദേവേശ അഹമിച്ഛാമി വേദിതുമ് ॥ ൨,൨൮.

ഇവിടെ ഭൂതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു? ആരുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമാണ് അത്? ദേവേശാ, ദയവായി എനിക്ക് അതു വിശദമായി പറയൂ.

ഭൂമ്യാം പ്രക്ഷിപ്യതേ കസ്മാത്പഞ്ചരത്നം കുതോ മുഖേ । അധസ്താച്ച തിലാ ദര്ഭാഃ പാദൌ യാമ്യാം വ്യവസ്ഥിതാഃ ॥ ൨,൨൮.

പഞ്ചരത്നം ഭൂമിയിൽ ഇടുന്നത് എന്തിനാണ്? വായിൽ ഇടുന്നത് എന്തിനാണ്? തെക്കുവശത്ത് കാലടിയിൽ തിലും ദർഭയും ഇടുന്നത് എന്തിനാണ്?

കിമര്ഥം മണ്ഡലം ഭൂമൌ ഗോമയേനോപലിപ്യതേ । കിമര്ഥം സ്മര്യതേ വിഷ്ണുഃ വിഷ്ണുസൂക്തഞ്ച പഠ്യതേ ॥ ൨,൨൮.

ഗോമയത്തിൽ മണ്ണിൽ വൃത്തം പുരട്ടുന്നത് എന്തിനാണ്? വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കുന്നതും വിഷ്ണുസൂക്തം ചൊല്ലുന്നതും എന്തിനാണ്?

കിമര്ഥം പുത്രപുത്രാശ്ച തസ്യ തിഷ്ഠന്തി ചാഗ്രതഃ । കിമര്ഥം ദീപദാനഞ്ച കിമര്ഥം വിഷ്ണുപൂജനമ് ॥ ൨,൨൮.

അവന്റെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും മുന്നിൽ നിന്നു നിൽക്കുന്നതെന്തിനാണ്? വിളക്ക് നൽകുന്നതും വിഷ്ണുവിനെ പൂജിക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?

കിമര്ഥമാതുരോ ദാനം ദദാതി ദ്വിജപുങ്ഗവേ । ബന്ധൂന്മിത്രാണ്യമിത്രാംശ്ച ക്ഷമാപയതി തത്കഥമ് ॥ ൨,൨൮.

രോഗിയായവൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകുന്നതെന്തിനാണ്? ബന്ധുക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ശത്രുക്കളോടും ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നതെന്തിനാണ്, അത് എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു?

തിലാ ലോഹം ഹിരണ്യം ച കാര്പാസം ലവണം തഥാ । സപ്തധാന്യം ക്ഷിതിര്ഗാവോ ദീയതേ കേന ഹേ തുനാ ॥ ൨,൨൮.

എന്തുകൊണ്ട് എള്ള്, ഇരുമ്പ്, പൊന്ന്, പഞ്ചു, ഉപ്പ്, ഏഴ് തരത്തിലുള്ള ധാന്യങ്ങൾ, ഭൂമി, പശു എന്നിവ നൽകുന്നു? ഇവ ആരാണ് നൽകുന്നത്?

കഥം ച മ്രിയതേ ജന്തുര്മൃതസ്യ ച കുതോ ഗതിഃ । അതിവാഹശരീരം ച കഥം വിശ്രമതേ തദാ ॥ ൨,൨൮.

ഒരു ജീവി എങ്ങനെ മരിക്കുന്നു? മരിച്ചവന് പിന്നെ എവിടെയാണ് പോകുന്നത്? അതിവാഹശരീരം അപ്പോൾ എങ്ങനെ വിശ്രമിക്കുന്നു?

ശംവ സ്കന്ധേ വഹേത്പുത്രോ വഹ്നിദാതാ ച പൌത്രകഃ । കിമര്ഥം ദേവ ദേവേശ ആജ്യേനാഭ്യഞ്ജനം കുതഃ ॥ ൨,൨൮.

മകനു ശരീരം തോളിൽ ചുമക്കുന്നതെന്തിനാണ്? മകന്റെ മകൻ അഗ്‌നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നതെന്തിനാണ്? ദേവദേവനേ, ശരീരത്തിൽ നെയ്യ് പുരട്ടുന്നതെന്തിനാണ്?

യമസൂക്തം കിമര്ഥം ച ഉദീചീം ദിശമാഹരേത് । പാനീയമേകവസ്ത്രേണ സൂര്യബിമ്ബനിരീക്ഷണമ് ॥ ൨,൨൮.

യമസൂക്തം ചൊല്ലുന്നതെന്തിനാണ്? വടക്കേ ദിശയെ വിളിക്കുന്നതെന്തിനാണ്? ഒരൊറ്റ വസ്ത്രം ധരിച്ച് വെള്ളം നൽകുന്നതും സൂര്യന്റെ പ്രതിച്ഛായയെ നോക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?

യവസര്ഷപദൂര്വാശ്ചപാഷാണേ നിമ്ബചര്വണമ് । വസ്ത്രം നരശ്ച നാരീ ച വിദധ്യാദധരോത്തരമ് ॥ ൨,൨൮.

യവം, കടുക്, ദുർവാ പുല്ല് എന്നിവ കല്ലിന്മേൽ ഇടുന്നതെന്തിനാണ്? ആരാണ് നിംബം ചവയ്ക്കുന്നത്? പുരുഷനും സ്ത്രീയും അടിവസ്ത്രവും മേൽവസ്ത്രവും ധരിക്കേണ്ടതെന്തിനാണ്?

അന്നാദ്യം ഗൃഹമാഗത്യ ഭോക്തവ്യം ഗോത്രിഭിഃ സഹ । നവകാനി ച പിണ്ഡാനി കിമര്ഥം വിതരേത്സുതഃ ॥ ൨,൨൮.

ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വീട്ടിൽ ഇരുന്നു അന്നം കഴിക്കേണ്ടതെന്തിനാണ്? മകൻ ഒമ്പത് പിണ്ടം നൽകുന്നതെന്തിനാണ്?

കിമര്ഥം ചത്വരേ ദുഗ്ധം പാത്രേ പക്വേ ച മൃന്മയേ । കാഷ്ഠത്രയം ഗുണേ ബദ്ധ്വാ കൃത്വാ രാത്രൌ ചതുഷ്പഥേ ॥ ൨,൨൮.

പാതിരാത്രിയിൽ ചത്വരത്തിൽ മണ്ണ് പാത്രത്തിൽ പാലിടുന്നതെന്തിനാണ്? മൂന്നു കഷ്ണം മരച്ചില്ലകൾ കെട്ടി നാലുവഴിച്ചേരിയിൽ വെക്കുന്നതെന്തിനാണ്?

നിശായാം ദീയതേ ദീപോ യാവദബ്ദം ദിനേദിനേ । ദാഹോദകം കിമര്ഥം ച സംവാദഃ സ്വജനൈഃ സഹ ॥ ൨,൨൮.

ഒരു വർഷം മുഴുവൻ രാത്രി ഓരോ ദിവസവും വിളക്ക് തെളിയുന്നതെന്തിനാണ്? വെള്ളം നൽകുന്നതും സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊപ്പം സംസാരിക്കുന്നതും എന്തിനാണ്?