ഗരുഡപുരാണമ്

യജ്വാ ദാനപതിഃ ശ്രീമാന്ബ്രഹ്മണ്യഃ സാധുസംമതഃ । ശീലാചാരഗുണോപേതോ ദയാദാക്ഷിണ്യസംയുതഃ ॥ ൨,൨൭.

അവൻ യാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും, ധാന്യദാനത്തിൽ മുൻപന്തിയിലിരിക്കയും, സമ്പന്നനും ബ്രാഹ്മണഭക്തനും സദാചാരിയും സദുപദേശക്കാർക്കു പ്രിയങ്കരനും ആയിരുന്നു. നല്ല സ്വഭാവവും, കരുണയും, ദയയും അവനിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

പ്രജാഃ പാലയതേ നിത്യം പുത്രാനിവ മഹാബലഃ । ക്ഷത്ത്രധര്മരതോ നിത്യം സ ദണ്ഡ്യാന്ദണ്ഡയന്നൃപഃ ॥ ൨,൨൭.

ആ മഹാബലശാലിയായ രാജാവ് തന്റെ പ്രജകളെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിച്ചു. ക്ഷത്രിയന്റെ കർത്തവ്യത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി, ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹരായവരെ ശിക്ഷിച്ചു.

സ കദാചിന്മഹാബാഹുഃ സസൈന്യോമൃഗയാം ഗതഃ । വനം വിവേശ ഗഹനം നാനാവൃക്ഷസമന്വിതമ് ॥ ൨,൨൭.

ഒരു ദിവസം ആ മഹാബാഹുവും തന്റെ സൈന്യവുമായ് വേട്ടയാടാൻ പോയി. അവൻ പലതരം മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാട്ടിലേക്ക് കടന്നു.

ശാര്ദൂലശതസംജുഷ്ടം നാനാപക്ഷിനിനാദിതമ് । വനമധ്യേ തദാ രാജാ മൃഗം ദൂരാദപശ്യത ॥ ൨,൨൭.

അവിടെ നൂറുകണക്കിന് കടുവകൾ വസിക്കുകയും, പലതരം പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു. ആ കാട്ടിന്റെ നടുവിൽ രാജാവ് ദൂരത്ത് ഒരു മാൻ കണ്ടു.

തേന വിദ്ധോ മൃഗോഽതീവ ബാണേന സുദൃഢേന ച । ബാണമാദായ തം തസ്യ സ വനേഽദര്ശനം യയൌ ॥ ൨,൨൭.

ശക്തമായ ഒരു അമ്പിൽ തലയേറ്റ മാൻ, ആ അമ്പ് കൊണ്ടു കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് ഒളിച്ചുപോയി.

കക്ഷേ തച്ഛോണിതസ്ത്രാവാത്സ രാജാനുജഗാമ തമ് । തതോ മൃഗപ്രസങ്ഗേന വനമന്യദ്വിവേശ സഃ ॥ ൨,൨൭.

മാനിന്റെ രക്തപ്പാടുകൾ പിന്തുടർന്ന് രാജാവ് പോയി. അങ്ങനെ മാൻ പിന്തുടരുന്നതിനിടെ, രാജാവ് മറ്റൊരു കാട്ടിലേക്കു കടന്നു.

ക്ഷുത്ക്ഷാമകണ്ഠോ നൃപതിഃ ശ്രമസന്താപമൂര്ഛിതഃ । ജലസ്ഥാനം സമാസാദ്യ സാശ്വ ഏവാവഗാഹത ॥ ൨,൨൭.

വിഷമവും ദാഹവും കൊണ്ട് കംഠം ഉണങ്ങിയ രാജാവ്, ക്ഷീണവും ചൂടും കൊണ്ട് മയങ്ങി, കുതിരയിൽ ഇരുന്നവണ്ണം ഒരു ജലാശയത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി.

പീത്വാ തദു ദകം ശീതം പദ്മഗന്ധാധിവാസിതമ് । തത ഉത്തീര്യ സലിലാദ്വിമലാദ്ബഭ്രുവാഹനഃ ॥ ൨,൨൭.

കുളിർവുമുള്ള, താമരപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ശുദ്ധജലം കുടിച്ച ശേഷം, ബഭ്രുവാഹനൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

ന്യഗ്രോധവൃക്ഷമാസാദ്യ ശീതച്ഛായം മനോഹരമ് । മഹാവിടപിനം ഹൃദ്യം പക്ഷിസങ്ഘാതനാദിതമ് ॥ ൨,൨൭.

അവൻ ഒരു വലിയ ആൽമരത്തിൻ കീഴിൽ എത്തി. അതിന്റെ തണലും, വിശാലമായ കൊമ്പുകളും, മനോഹരമായ ശബ്ദത്തോടെ കൂട്ടമായ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.

വനസ്യ തസ്യ സര്വസ്യ കേതുഭൂതമിവോച്ഛ്രിതമ് । തം മഹാതരുമാസാദ്യ നിഷസാദ മഹീപതിഃ ॥ ൨,൨൭.

ആ വലിയ വൃക്ഷം ആ കാട്ടിൽ മുഴുവനും ഒരു അടയാളംപോലെ ഉയർന്നുനിന്നു. അതിന്റെ അടിയിൽ രാജാവ് ഇരുന്നു വിശ്രമിച്ചു.

അഥ പ്രേതം ദദര്ശാസൌ ക്ഷുത്തൃഷ്ണാവ്യാകുലേന്ദ്രിയമ് । ഉത്കചം മലിനം കുബ്ജം (രൂക്ഷം) നിര്മാംസം ഭീമദര്ശനമ് ॥ ൨,൨൭.

അവിടെ അവൻ ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ടു. വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് അവന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അലമുറയിട്ടു. അവൻ ചിതറിച്ച മുടിയുമായി, മലിനവേഷത്തിൽ, കുനിഞ്ഞ ശരീരവും ക്ഷീണിച്ച ദേഹവുമുള്ള ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ നിന്നു.

സ്നായുബദ്ധാസ്ഥിചരണം ധാവമാനമിതസ്തതഃ । അന്യൈശ്ച ബഹുഭിഃ പ്രേതൈഃ സമന്താത്പരിവാരിതമ് ॥ ൨,൨൭.

അവന്റെ കാലുകൾ സ്നായുവും അസ്ഥിയും മാത്രം, ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചുറ്റും അനേകം പ്രേതങ്ങൾ കൂടി അവനെ വളഞ്ഞു.

തം ദൃഷ്ട്വാ വികൃതം ഘോരം വിസ്മിതോ ബഭ്രുവാഹനഃ । പ്രേതോഽപി ദൃഷ്ട്വാ താം ഘോരാമടവീമാഗതം നൃപമ് ॥ ൨,൨൭.

ആ ഭയങ്കരമായ വിചിത്രരൂപം കണ്ട ബഭ്രുവാഹനൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ആ പ്രേതവും, ഭയാനകമായ ആ കാട്ടിൽ രാജാവിനെ വന്നതുകണ്ട്, അവനെ നോക്കി.

തദാ ഹൃഷ്ടമനാ ഭൂത്വാ തസ്യാന്തികമുപാഗതഃ । അബ്രവീത്സ തദാ താര്ക്ഷ്യ പ്രേതരാജോ നൃപം വചഃ ॥ ൨,൨൭.

അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ പ്രേതരാജാവ് രാജാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, ടാക്ഷ്യാ, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

പ്രേതഭാവോ മയാ ത്യക്തഃ പ്രാപ്തോഽസ്മി പരമാം ഗതിമ് । ത്വത്സംയോഗാന്മഹാബാഹോ നാസ്തിധന്യതരോ മമ ॥ ൨,൨൭.

ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥ വിട്ടു, ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തി. മഹാബാഹുവേ, നിന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇതിലും വലിയ ഭാഗ്യം മറ്റൊന്നുമില്ല.

നൃപതിരുവാച । കൃഷ്ണവര്ണഃ കരാലാസ്യസ്ത്വം പ്രേത ഇവ ലക്ഷ്യസേ । കഥയസ്വ മമ പ്രീത്യാ യഥൈവം ചാസി തത്ത്വതഃ ॥ ൨,൨൭.

രാജാവു പറഞ്ഞു: നീ കറുത്ത നിറമുള്ളവനും ഭയാനകമായ മുഖമുള്ളവനും ഭൂതത്തെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. ദയവായി, നീ ആരാണെന്നും ഇങ്ങനെ എങ്ങനെ ആയെന്നുമെനിക്ക് സത്യമായി പറയൂ.

തഥാ പൃഷ്ടഃ സ വൈ രാജ്ഞാ പ്രോവാച സകലം സ്വകമ് ॥ ൨,൨൭.

അങ്ങനെ രാജാവ് ചോദിച്ചതിനുശേഷം, അവൻ തന്റെ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ പറഞ്ഞു.

പ്രേത ഉവാച । കഥയാമി നൃപശ്രേഷ്ഠ സര്വമേവാദിതസ്തവ । പ്രേതത്വേ കാരണം ശ്രുത്വാ ദയാം കര്തും മമാര്ഹസി ॥ ൨,൨൭.

ഭൂതം പറഞ്ഞു: രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ ആദ്യം മുതൽ എല്ലാം പറയാം. എനിക്ക് ഈ ഭൂതാവസ്ഥയുണ്ടായ കാരണമറിയുമ്പോൾ, ദയ കാണിക്കണം.

വൈദിശം നാമ നഗരം സര്വസമ്പത്സമന്വിതമ് । നാനാജനപദാകീര്ണം നാനാരത്നസമാകുലമ് । നാനാപുണ്യസമായുക്തം നാനാവൃക്ഷസമാകുലമ് ॥ ൨,൨൭.

വൈദിശം എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു നഗരം ഉണ്ട്. അതിൽ എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പല പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആളുകൾ അവിടെ ഉണ്ടു. പലവിധ രത്നങ്ങളും, നല്ല ഗുണങ്ങളും, വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും അവിടെ സമൃദ്ധമായി കാണാം.

തത്രാഹം ന്യവസം ഭൂയോ ദേവാര്ചനരതഃ സദാ । വൈശ്യോ ജാത്യാ സുദേവോഽഹം നാമ്നാ വിദിതമസ്തു തേ ॥ ൨,൨൭.

അവിടെ ഞാൻ ദീർഘകാലം താമസിച്ചു. എപ്പോഴും ദേവതാരാധനയിൽ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ജനനത്തിൽ വൈശ്യനും, എന്റെ പേര് സുദേവൻ എന്നാണു അറിയേണ്ടത്.

ഹവ്യേന തര്പിതാ ദേവാഃ കവ്യേന പിതരസ്തഥാ । വിവിധൈര്ദാനയോഗൈശ്ച വിപ്രാഃ സന്തര്പിതാ മയാ ॥ ൨,൨൭.

ദേവന്മാർക്ക് ഹോമയാഗങ്ങളിലൂടെ, പിതാക്കൾക്ക് പിണ്ടംവെയ്പ്പ് വഴി, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വിവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകി ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.

ആവാഹാശ്ച വിവാഹാശ്ച മയാ വൈ സുനിവേശിതാഃ । ദീനാനാഥവിശിഷ്ടേഭ്യോ മയാ ദത്തമനേകധാ ॥ ൨,൨൭.

ആവാഹനങ്ങളും വിവാഹങ്ങളും ഞാൻ ശരിയായി നടത്തി. ദരിദ്രർക്കും അനാഥർക്കും വിശിഷ്ടരായവർക്കും ഞാൻ പലതവണ ദാനം നൽകി.

തത്സര്വം വിഫലം താത മമ ദൈവാദുപാഗതമ് । യഥാ മേ നിഷ്ഫലം ജാതം സുകൃതം തദ്വദാമി തേ ॥ ൨,൨൭.

എന്റെ പ്രിയവനേ, ഈ എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ വിധിയാൽ ഫലമില്ലാതെ പോയി. എങ്ങനെ എന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ഫലമില്ലാതായി എന്നത് ഞാൻ പറയാം.

ന മേഽസ്തി സന്തതിസ്താത ന സുഹൃന്ന ച ബാന്ധവഃ । ന ച മിത്രം ഹി മേ താദൃഗ്യഃ കുര്യാദൌര്ധ്വദൈഹികമ് ॥ ൨,൨൭.

എനിക്ക് സന്തതിയും സുഹൃത്തും ബന്ധുക്കളുമൊന്നുമില്ല. എന്റെ മരണാനന്തര കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ആരുമില്ല.

പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തേന മമ ജാതം നൃപോത്തമ । ഏകാദശം ത്രിപക്ഷം ച ഷാണ്മാസികമഥാബ്ദികമ് । പ്രതിമാസ്യാനി ചാന്യാനി ഏവം ശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൨൭.

അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, എന്റെ ഭൂതാവസ്ഥ ഉറപ്പായി തുടരുന്നു. പതിനൊന്നാം ദിവസം, പകുതി മാസം, ആറുമാസം, ഒരു വർഷം, ഓരോ മാസവും—ഇങ്ങനെ പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്.

യസ്യൈതാനി ന ദീയന്തേ പ്രേതശ്രാദ്ധാനി ഭൂപതേ । പ്രേതത്വം സുസ്ഥിരം തസ്യ ദത്തൈഃ ശ്രാദ്ധശതൈരപി ॥ ൨,൨൭.

രാജാവേ, ഈ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ആര്ക്കും ലഭിക്കാതെ പോയാൽ, മറ്റവരാൽ നൂറുകണക്കിന് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താലും, അവന്റെ ഭൂതാവസ്ഥ മാറില്ല.

ഏവം ജ്ഞാത്വാ മഹാരാജ പ്രേതത്വാദുദ്ധരസ്വ മാമ് । വര്ണാനാം ചാപി സര്വേഷാം രാജാ ബന്ധുരിഹോച്യതേ ॥ ൨,൨൭.

ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞ്, മഹാരാജാവേ, എന്നെ ഈ ഭൂതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം. എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളുടെയും ബന്ധുവാണ് രാജാവെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു.

തന്മാം താരയ രാജേന്ദ്ര മണിരത്നം ദദാമി തേ । യഥാ മമ ശുഭാവാപ്തിര്ഭവേന്നൃപവരോത്തമ ॥ ൨,൨൭.

അതുകൊണ്ട്, രാജാധിരാജാവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കൂ; ഞാൻ ഒരു രത്നം നിനക്കു നൽകാം. എനിക്ക് നല്ലതുണ്ടാകാൻ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദയവായി സഹായിക്കണം.

തഥാ കാര്യം മഹാബാഹോ കൃപാ യദി മയീഷ്യതേ । ആത്മനശ്ച കുരു ക്ഷിപ്രം സര്വമേവൌര്ധ്വേദൈഹികമ് ॥ ൨,൨൭.

മഹാബാഹുവേ, എനിക്കു ദയയുണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ചെയ്യണം. നീ തന്നെ എനിക്കു വേണ്ട എല്ലാ മരണാനന്തര കർമ്മങ്ങളും ഉടൻ നടത്തണം.