ഗരുഡപുരാണമ്

ഏകചിത്യാം സമാരൂഢൌ ദമ്പതീ നിധനം ഗതൌ । ഏകപാകം പ്രകുര്വീത പിണ്ഡാന്ദദ്യാത്പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവും ഭാര്യയും ഒരേ ചിതയിൽ വെച്ച് മരിച്ചാൽ, ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്യാം; പക്ഷേ പിണ്ഡങ്ങൾ വേറെയായി അർപ്പിക്കണം.

ഏകാദശേ വൃഷോത്സര്ഗം പ്രേതശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ । ഘടാദിപദദാനാനി മഹാദാനാനി യാനി ച । വര്ഷം യാവത്പൃഥക്കുര്യാത്പ്രേതസ്തൃപ്തിം വ്രജേച്ചിരമ് ॥ ൨,൨൬.

പതിനൊന്നാം ദിവസം വൃഷാഭം വിട്ടുവിടൽ, പതിനാറ് പ്രേതശ്രാദ്ധങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, ഭക്ഷണം, വലിയ ദാനങ്ങൾ എന്നിവ വർഷം മുഴുവൻ വേറെയായി നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ departed ആത്മാവ് ദീർഘകാലം തൃപ്തി പ്രാപിക്കും.

ഏകഗോത്രേ മൃതാനാം തു സ്ത്രിയാ വാ പുരുഷസ്യ വാ । സ്ഥണ്ഡിലം ചൈകതഃ കുര്യാദ്ധോമം കുര്യാത്പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൨,൨൬.

ഒരേ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ച സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാൽ, ചിത സ്ഥലം ഒരുമിച്ച് ഒരുക്കാം; പക്ഷേ ഹോമങ്ങൾ വേറെയായി നടത്തണം.

ഏകാദശേഽഹ്നി യച്ഛ്രാദ്ധം പൃഥക്പിണ്ഡാശ്ച ഭോജനമ് । പാകൈരേന പതിസ്ത്രീണാമന്യേഷാം ച വിഗര്ഹിതമ് ॥ ൨,൨൬.

പതിനൊന്നാം ദിവസം, ശ്രാദ്ധം, വേറെയായി പിണ്ഡം, ഭക്ഷണം എന്നിവ ഭാര്യമാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്താൽ അത് അനുചിതമാണ്.

ഏകേനൈവ തു പാകേന ശ്രാദ്ധാനി കുരുതേ സുതഃ । ഏകം തു വികിരം കുര്യാത്പിണ്ഡാന്ദദ്യദ്ബഹൂനപി । തീര്ഥേ ചാപരപക്ഷേ വാ ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹേഽപി വാ ॥ ൨,൨൬.

പക്ഷേ, മകൻ ഒരേ പാചകത്തിൽ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്താം; ഒരൊറ്റ വികിരം ചെയ്താൽ മതിയാകും, എത്രയോ പിണ്ഡങ്ങൾ വേണമെങ്കിൽ അർപ്പിക്കാം; തീർത്ഥത്തിൽ, അപരപക്ഷത്തിൽ, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണത്തിലും അങ്ങനെ ചെയ്യാം.

നാരീ ഭര്താരമാസാദ്യ കുണപം ദഹതേ യദാ । അഗ്നിര്ദഹതി ഗാത്രാണി ആത്മാനം നൈവ പീഡയേത് ॥ ൨,൨൬.

സ്ത്രീ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിലേക്ക് എത്തി മൃതദേഹം ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അഗ്‌നി ശരീരം ദഹിപ്പിക്കും; ആത്മാവിന് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാകില്ല.

ദഹ്യതേ ധ്മായമാനാനാം ധാതൂനാം ഹി യഥാ മലമ് । തഥാ നാരീ ദഹേദ്ദേഹം ഹുതാശേ ഹ്യമൃതോപമേ ॥ ൨,൨൬.

ലോഹം ഉരുക്കുമ്പോൾ അഗ്‌നി അതിലെ മലിനതകൾ നീക്കുന്നതുപോലെ, സ്ത്രീ അമൃതസമമായ അഗ്‌നിയിൽ തന്റെ ശരീരം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദിവ്യാദൌ ദിവ്യദേഹസ്തു ശുദ്ധോ ഭവതി പൂരുഷഃ । തപ്തതൈലേന ലോഹേന വഹ്നിനാ നൈവ ദഹ്യതേ ॥ ൨,൨൬.

ദിവ്യാവസ്ഥയുടെ ആരംഭത്തിൽ, മനുഷ്യൻ ദിവ്യമായ ശുദ്ധമായ ശരീരം പ്രാപിക്കും; ചൂടാക്കിയ എണ്ണ, ഇരുമ്പ്, അഗ്‌നി എന്നിവയാൽ അവൻ ദഹിക്കപ്പെടില്ല.

തഥാ സാ പതിസംയുക്താ ദഹ്യതേ ന കദാചന । അന്തരാത്മാ മൃതേ തസ്മിന്മൃതോഽപ്യേകത്വമാഗതഃ ॥ ൨,൨൬.

അത് പോലെ തന്നെ, ഭർത്താവിനൊപ്പം ഒരുമയെത്തിയ സ്ത്രീയെ അഗ്‌നി ഒരിക്കലും ദഹിപ്പിക്കില്ല; ഭർത്താവ് മരിച്ചാലും, ഒരുമയെത്തിയ ആന്തരാത്മാവ് നിലനിൽക്കും.

ഭര്തൃസംഗം പരിത്യജ്യ അന്യത്ര മ്രിയതേ യദി । ഭര്തൃലോകം ന സാ യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരിടത്ത് മരിച്ച സ്ത്രീക്ക്, സൃഷ്ടി സംഹാരമാകുന്നതുവരെ ഭർത്താവിന്റെ ലോകം ലഭിക്കില്ല.

ലക്ഷ്മീയുതാന്പരിത്യജ്യ മാതരം പിതരം തഥാ । മൃതം പതിമനുവ്രജ്യ സാ ചിരം സുഖമേധതേ ॥ ൨,൨൬.

സമ്പന്നരായ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, മരിച്ച ഭർത്താവിനെ അനുഗമിച്ച സ്ത്രീക്ക് ദീർഘകാലം സന്തോഷം ലഭിക്കും.

ദിവ്യവര്ഷപ്രമാണേന തിസ്രഃ കോട്യോര്ഽദ്ധകോടയഃ । താവത്കാലം വസേത്സ്വര്ഗേ നക്ഷത്രൈഃ സഹ സര്വദാ ॥ ൨,൨൬.

ദൈവീയ വർഷങ്ങളിൽ മൂന്നു കോടി ഒന്നരകോടി ഗുണിച്ചത്ര കാലം, അവൾ നക്ഷത്രങ്ങളോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

തദന്തേ ചരതേ ലോകേ കുലേ ഭവതി ഭോഗിനാമ് । സാ ഹി ലബ്ധമഹാപ്രീതിര്ഭര്ത്രാ സഹ പതിവ്രതാ ॥ ൨,൨൬.

അതിനുശേഷം അവൾ ലോകത്ത് സഞ്ചരിച്ച്, സമ്പന്നരുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, ഭർത്താവിനൊപ്പം മഹാസന്തോഷം അനുഭവിക്കും.

ഏവം ന കുരുതേ നാരീ ധര്മോഢാ പതിസംഗമമ് । ജന്മജന്മനി ദുഃ ഖാര്താദുഃ ശീലാപ്രിയവാദിനീ ॥ ൨,൨൬.

ഇങ്ങനെ ചെയ്യാതെ, വിവാഹിതയായ സ്ത്രീ പിറവിപ്പിറവി ദു:ഖവും ദുർഭാഗ്യവും അനുഭവിച്ച്, ദുഷ്ടതയിൽ ആസ്വദിക്കുകയും കഠിനമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും.

വല്ഗുലീ ഗൃഹസോധാ വാ ഗോധാ വാ ദ്വിമുഖീ ഭവേത് । സ്വഭര്താരം പരിത്യജ്യ പരപുംസോനുവര്തിനീ ॥ ൨,൨൬.

സ്വഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരാളെ അനുഗമിക്കുന്ന സ്ത്രീ കുരങ്ങായി, വീടുപല്ലിയായി, ഉണ്ണിയാനയോ ഇരുമുഖവാളയോ ആയി ജനിക്കും.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സ്വപതിം സ്ത്രീ നിഷേവതേ । മനസാ കര്മണാ വാചാ മൃതം ജീവന്തമേവ വാ ॥ ൨,൨൬.

അതുകൊണ്ട്, സ്ത്രീ മനസ്സിലും വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും, ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും ഭർത്താവിനെ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും സേവിക്കണം.

ജീവമാനേ മൃതേ വാപി കില്ബിഷം കുരുതേ തു യാ । സ ച വൈധവ്യമാപ്നോതി ജന്മജന്മനി ദുര്ഭഗാ ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവ് ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും പാപം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീക്ക് പിറവിപ്പിറവി വിധവാഭാഗ്യവും ദുർഭാഗ്യവും ലഭിക്കും.

യദ്ദേവേഭ്യോ യത്പിതൃഭ്യഃ ശ്രദ്ധയൈവ പ്രദീയതേ । തത്ഫലം ഭര്തൃപൂജാതഃ കുര്യാദ്ഭര്ത്രര്ചനം തതഃ ॥ ൨,൨൬.

ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും വിശ്വാസത്തോടെ അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം, ഭർത്താവിനെ ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഭർത്താവിനെ ആദരിക്കണം.

ഏവം കൃതേ ഖഗശ്രേഷ്ഠ പിതൃലോകേ ചിരം വസേത് । യാവദാദിത്യചന്ദ്രൌ ച താവദ്ദേവസമാ ദിവി ॥ ൨,൨൬.

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, പക്ഷീരാജാവേ, അവൾ പിതൃലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിച്ച്, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം സ്വർഗത്തിൽ ദേവന്മാരെപ്പോലെ ആയിരിക്കും.

പുനശ്ചിരായുഷോ ഭൂത്ത്വാ ജായന്തേ വിപുലേ കുലേ । പതിവ്രതാ യഥാ നാരീ ഭര്തൃദുഃഖം ന വിന്ദതി ॥ ൨,൨൬.

അതിനുശേഷം ദീർഘായുസോടെ വലിയ കുടുംബത്തിൽ അവൾ ജനിക്കും; ഭർത്തീവ്രതയായ സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവിന്റെ ദു:ഖം അനുഭവിക്കാൻ വരില്ല.

സര്വമേതദ്ധി കഥിതം മയാ തവ ഖഗേശ്വര । വിശേഷം കഥയിഷ്യാമി മൃതസ്യൈവ സുഖപ്രദമ് ॥ ൨,൨൬.

പക്ഷീരാജാവേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി മരിച്ചവർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി പറയും.

ദ്വാദശാഹേ കൃതം സര്വം വര്ഷം യാവത്സപിണ്ഡനമ് । പുനഃ കുര്യാത്സദാ നിത്യം ഘടാന്നം പ്രതിമാസികമ് ॥ ൨,൨൬.

പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം മുതൽ വാർഷികം വരെയുള്ള എല്ലാ ശ്രാദ്ധങ്ങളും, ഓരോ മാസവും അന്നവും വെള്ളവും അർപ്പിച്ച് വീണ്ടും നടത്തണം.

കൃതസ്യ കരണം നാസ്തി പ്രേതകാര്യാദൃതേ ഖഗ । യഃ കരോതി നരഃ കശ്ചിത്കൃത്പൂര്വം വിനശ്യതി ॥ ൨,൨൬.

പക്ഷിയെ, മരിച്ചവർക്കുള്ള കർമ്മങ്ങൾ ഒഴികെ, ഒരിക്കൽ ചെയ്തതു വീണ്ടും ചെയ്യുന്നതിൽ ഫലമില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ നശിക്കും.

മൃതസ്യൈവ പുനഃ കുര്യാത്പ്രേതോഽക്ഷയ്യമവാപ്നുയാത് । പ്രതിമാസം ഘടാ ദേയാ സോദനാ ജലപൂരിതാഃ ॥ ൨,൨൬.

മരിച്ചവർക്കു മാത്രം വീണ്ടും കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ അക്ഷയമായ ഫലം നേടും. ഓരോ മാസവും വെള്ളം നിറച്ച കലശം അർപ്പിക്കണം.

അര്വാക്ച വൃദ്ധേഃ കരണാച്ച താര്ക്ഷ്യ സപിണ്ഡനം യഃ കുരുതേ ഹി പുത്രഃ । തഥാപി മാസം പ്രതിപിണ്ഡമേകമന്നം ച കുമ്ഭം സജലം ച ദദ്യാത് ॥ ൨,൨൬.

തർക്ഷേ, നിർദ്ദേശിച്ച കാലം കഴിഞ്ഞോ വൃദ്ധപ്രായം കഴിഞ്ഞോ പുത്രൻ സപിണ്ഡം ചെയ്താലും, ഓരോ മാസവും ഒരു അന്നവും വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കലശവും അർപ്പിക്കണം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൭ താര്ക്ഷ്യ ഉവാച । കഥം പ്രേതാ വസന്ത്യത്ര കീദൃഗ്രൂപാ ഭവന്തി തേ । മഹാപ്രേതാഃ പിശാചാശ്ച കൈഃകൈഃ കര്മഫലൈര്വിഭോ । സര്വേഷാമനുകമ്പാര്ഥം ബ്രൂഹി മേ മധുസൂദന ॥ ൨,൨൭.

താർക്ഷ്യൻ ചോദിച്ചു: ഇവിടെയുള്ള പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ വസിക്കുന്നു? അവയ്ക്ക് എങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങളാണ്? മഹാപ്രേതരും പിശാചുകളും എങ്ങനെ ആകുന്നു? എല്ലാവർക്കും ദയയോടെ ഇതിന്റെ കാരണം പറയൂ, മധുസൂദനാ.

പ്രേതത്വാന്മുച്യതേ യേന ദാനേന ച ശുഭേ ന ച । തന്മേ കഥയ ദേവേശ മമ ചേദിച്ഛസി പ്രിയമ് ॥ ൨,൨൭.

ഏത് ദാനത്താലാണ് പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നത്? ഏത് നല്ല പ്രവർത്തിയാൽ അതു സാധ്യമാകും? ദേവേശാ, എനിക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി അതു പറയൂ.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । സാധു പൃഷ്ടം ത്വയാ താര്ക്ഷ്യ മാനുഷാണാം ഹിതായ വൈ । ശൃണുചാവഹിതോ ഭൂത്വാ യദ്വച്മി പ്രേതലക്ഷണമ് ॥ ൨,൨൭.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ടാക്ഷ്യാ, മനുഷ്യരുടെ ഭലത്തിനായി നീ ചോദിച്ചതിന് ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രേതലക്ഷണങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.

ഗുഹ്യദ്ഗുഹ്യതരം ഹ്യേതന്നാഖ്യേയം യസ്യ കസ്യചിത് । ഭക്തസ്ത്വം ഹി മഹാബാഹോ തേന തേ കഥയാമ്യഹമ് ॥ ൨,൨൭.

ഇത് ഏറ്റവും രഹസ്യമായതും, ആരോടും വെളിപ്പെടുത്താൻ പാടില്ലാത്തതുമാണ്. എന്നാൽ നീ ഭക്തനാണ്, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു.