ഗരുഡപുരാണമ്

സപിണ്ഡീകരണം കൃത്വാ ഏകോദ്ദിഷ്ടം കരോതി യഃ । ആത്മാനം ച തഥാ പ്രേതം സ നയേദ്ദമശാസനമ് ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡീകരണം കഴിഞ്ഞ് ഒരാൾ ഏകോദ്ദിഷ്ടം ചെയ്താൽ, താനും പ്രേതനും ശിക്ഷയുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും.

വര്ഷം യാവക്ത്രിയാ കാര്യാ നാമഗോത്രേണ ധീമതാ । ഘടാദി ഭോജനം നിത്യം പദദാനാനി യാനി ച । സപിണ്ഡീകരണേ വൃത്തേ ഏകസ്യൈവ തു ദാപയേത് ॥ ൨,൨൬.

ഒരു വർഷം മുഴുവൻ, ജ്ഞാനമുള്ളവർ മരിച്ചവരുടെ പേര്, കുടുംബം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിർദ്ദിഷ്ട ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം. ദിവസേന ഭക്ഷണവും വെള്ളവും അർപ്പിക്കണം; പാത്രങ്ങൾ പോലുള്ള വസ്തുക്കളും ദാനം ചെയ്യണം. സപിണ്ഡീകരണം കഴിഞ്ഞാൽ, ഈ അർപ്പണങ്ങൾ ഒരാൾക്കായി മാത്രം നടത്തണം.

അന്നം പാനീയസഹിതം സംഖ്യാം കൃത്വാബ്ദികസ്യ ച । ദാതവ്യം ബ്രാഹ്മണേ പക്ഷിഞ്ജലപൂര്ണഘടാദികമ് ॥ ൨,൨൬.

വർഷാന്ത്യ ചടങ്ങിനനുസരിച്ച് എണ്ണമിട്ട്, അന്നവും വെള്ളവും ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം; പക്ഷികൾ നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ പോലുള്ള വസ്തുക്കളും അർപ്പിക്കണം.

പിണ്ഡാന്തേ തസ്യ സകലാ വര്ഷവൃത്തിഃ സ്വശക്തിതഃ । ദിവ്യദേഹോ വിമാനസ്ഥഃ സുഖം യാതി യമാലയമ് ॥ ൨,൨൬.

പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ അവസാനം, ഒരുവർഷം മുഴുവൻ, തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ചെയ്താൽ, departed ആത്മാവ് ദിവ്യമായ ശരീരം പ്രാപിച്ച്, ദിവ്യവാഹനത്തിൽ കയറി, സന്തോഷത്തോടെ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ജീവമാനേ ച പിതരി ന ഹി പുത്ത്രേ സപിണ്ഡതാ । സ്ത്രീണാം സപിണ്ഡനം നാസ്തി തഥാ ഭര്തരി ജീവതി ॥ ൨,൨൬.

അച്ഛൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മകനു സപിണ്ഡബന്ധം ഉണ്ടാകില്ല. സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സപിണ്ഡബന്ധം ഇല്ല.

ഹുതാശം യാ സമാരൂഢാ ചതുര്ഥേഽഹ്നി പതിവ്രതാ । തസ്യാ ഭര്തൃദിനേ കാര്യം വൃഷോത്സര്ഗാദികം ച യത് ॥ ൨,൨൬.

നാലാം ദിവസം ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിൽ ചാടിയ പതിവ്രതയായ ഭാര്യയ്ക്ക്, ഭർത്താവിന്റെ ചരമദിനത്തിൽ വൃഷാഭം വിട്ടുവിടൽ തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം.

പുത്ത്രികാ പതിഗോത്രാ സ്യാദധസ്താത്പുത്രജന്മനഃ । പുത്രോത്പത്തേഃ പരസ്താത്സാ പിതൃഗോത്രം വ്രജേത്പുനഃ ॥ ൨,൨൬.

മകൾക്ക് മകൻ ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഭർത്താവിന്റെ കുടുംബത്തിലാണ് അവൾ. മകൻ ജനിച്ചശേഷം അവൾ വീണ്ടും പിതാവിന്റെ കുടുംബത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.

പതിപത്ന്യോഃ സദൈകത്വം ഹുതാശം യാധിരോഹതി । പുത്രേണൈവ പൃഥക്ശ്രാദ്ധം ക്ഷയാഖ്യേ തസ്യ വാസരേ ॥ ൨,൨൬.

ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിൽ ചാടുമ്പോൾ, ഇരുവരും ഒരുമയാകും. ക്ഷയ എന്ന ദിവസത്തിൽ മകൻ അമ്മയ്ക്കായി വേറെയായി ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.

അപുത്ത്രൌ ചേന്മൃതൌ സ്യാതാമേകചിത്യാം സമേഽഹനി । പൃഥക്ശ്രാദ്ധാനി കുര്വീത സാപിഡ്യം പതിനാ സഹ ॥ ൨,൨൬.

രണ്ടുപേരും മക്കളില്ലാതെ ഒരേ ദിവസം മരിച്ച് ഒരേ ചിതയിൽ വെച്ചാൽ, ശ്രാദ്ധങ്ങൾ വേറെയായി ചെയ്യണം; പക്ഷേ പിണ്ഡം ഭർത്താവിനൊപ്പം ചേർത്ത് അർപ്പിക്കണം.

പൃഥക്പൃഥക്ച പിണ്ഡേന ദമ്പതീ പതിനാ സഹ । ന ലിപ്യതേ മഹാദോഷൈരേതത്സത്യം വചോ മമ ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കുമായി വേറെയായി പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, വലിയ പാപങ്ങൾ ഒന്നും ബാധിക്കില്ല; ഇതാണ് എന്റെ സത്യവാക്യം.

ഏകചിത്യാം സമാരൂഢൌ ദമ്പതീ നിധനം ഗതൌ । ഏകപാകം പ്രകുര്വീത പിണ്ഡാന്ദദ്യാത്പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവും ഭാര്യയും ഒരേ ചിതയിൽ വെച്ച് മരിച്ചാൽ, ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്യാം; പക്ഷേ പിണ്ഡങ്ങൾ വേറെയായി അർപ്പിക്കണം.

ഏകാദശേ വൃഷോത്സര്ഗം പ്രേതശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ । ഘടാദിപദദാനാനി മഹാദാനാനി യാനി ച । വര്ഷം യാവത്പൃഥക്കുര്യാത്പ്രേതസ്തൃപ്തിം വ്രജേച്ചിരമ് ॥ ൨,൨൬.

പതിനൊന്നാം ദിവസം വൃഷാഭം വിട്ടുവിടൽ, പതിനാറ് പ്രേതശ്രാദ്ധങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, ഭക്ഷണം, വലിയ ദാനങ്ങൾ എന്നിവ വർഷം മുഴുവൻ വേറെയായി നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ departed ആത്മാവ് ദീർഘകാലം തൃപ്തി പ്രാപിക്കും.

ഏകഗോത്രേ മൃതാനാം തു സ്ത്രിയാ വാ പുരുഷസ്യ വാ । സ്ഥണ്ഡിലം ചൈകതഃ കുര്യാദ്ധോമം കുര്യാത്പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൨,൨൬.

ഒരേ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ച സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാൽ, ചിത സ്ഥലം ഒരുമിച്ച് ഒരുക്കാം; പക്ഷേ ഹോമങ്ങൾ വേറെയായി നടത്തണം.

ഏകാദശേഽഹ്നി യച്ഛ്രാദ്ധം പൃഥക്പിണ്ഡാശ്ച ഭോജനമ് । പാകൈരേന പതിസ്ത്രീണാമന്യേഷാം ച വിഗര്ഹിതമ് ॥ ൨,൨൬.

പതിനൊന്നാം ദിവസം, ശ്രാദ്ധം, വേറെയായി പിണ്ഡം, ഭക്ഷണം എന്നിവ ഭാര്യമാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്താൽ അത് അനുചിതമാണ്.

ഏകേനൈവ തു പാകേന ശ്രാദ്ധാനി കുരുതേ സുതഃ । ഏകം തു വികിരം കുര്യാത്പിണ്ഡാന്ദദ്യദ്ബഹൂനപി । തീര്ഥേ ചാപരപക്ഷേ വാ ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹേഽപി വാ ॥ ൨,൨൬.

പക്ഷേ, മകൻ ഒരേ പാചകത്തിൽ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്താം; ഒരൊറ്റ വികിരം ചെയ്താൽ മതിയാകും, എത്രയോ പിണ്ഡങ്ങൾ വേണമെങ്കിൽ അർപ്പിക്കാം; തീർത്ഥത്തിൽ, അപരപക്ഷത്തിൽ, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണത്തിലും അങ്ങനെ ചെയ്യാം.

നാരീ ഭര്താരമാസാദ്യ കുണപം ദഹതേ യദാ । അഗ്നിര്ദഹതി ഗാത്രാണി ആത്മാനം നൈവ പീഡയേത് ॥ ൨,൨൬.

സ്ത്രീ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിലേക്ക് എത്തി മൃതദേഹം ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അഗ്‌നി ശരീരം ദഹിപ്പിക്കും; ആത്മാവിന് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാകില്ല.

ദഹ്യതേ ധ്മായമാനാനാം ധാതൂനാം ഹി യഥാ മലമ് । തഥാ നാരീ ദഹേദ്ദേഹം ഹുതാശേ ഹ്യമൃതോപമേ ॥ ൨,൨൬.

ലോഹം ഉരുക്കുമ്പോൾ അഗ്‌നി അതിലെ മലിനതകൾ നീക്കുന്നതുപോലെ, സ്ത്രീ അമൃതസമമായ അഗ്‌നിയിൽ തന്റെ ശരീരം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദിവ്യാദൌ ദിവ്യദേഹസ്തു ശുദ്ധോ ഭവതി പൂരുഷഃ । തപ്തതൈലേന ലോഹേന വഹ്നിനാ നൈവ ദഹ്യതേ ॥ ൨,൨൬.

ദിവ്യാവസ്ഥയുടെ ആരംഭത്തിൽ, മനുഷ്യൻ ദിവ്യമായ ശുദ്ധമായ ശരീരം പ്രാപിക്കും; ചൂടാക്കിയ എണ്ണ, ഇരുമ്പ്, അഗ്‌നി എന്നിവയാൽ അവൻ ദഹിക്കപ്പെടില്ല.

തഥാ സാ പതിസംയുക്താ ദഹ്യതേ ന കദാചന । അന്തരാത്മാ മൃതേ തസ്മിന്മൃതോഽപ്യേകത്വമാഗതഃ ॥ ൨,൨൬.

അത് പോലെ തന്നെ, ഭർത്താവിനൊപ്പം ഒരുമയെത്തിയ സ്ത്രീയെ അഗ്‌നി ഒരിക്കലും ദഹിപ്പിക്കില്ല; ഭർത്താവ് മരിച്ചാലും, ഒരുമയെത്തിയ ആന്തരാത്മാവ് നിലനിൽക്കും.

ഭര്തൃസംഗം പരിത്യജ്യ അന്യത്ര മ്രിയതേ യദി । ഭര്തൃലോകം ന സാ യാതി യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരിടത്ത് മരിച്ച സ്ത്രീക്ക്, സൃഷ്ടി സംഹാരമാകുന്നതുവരെ ഭർത്താവിന്റെ ലോകം ലഭിക്കില്ല.

ലക്ഷ്മീയുതാന്പരിത്യജ്യ മാതരം പിതരം തഥാ । മൃതം പതിമനുവ്രജ്യ സാ ചിരം സുഖമേധതേ ॥ ൨,൨൬.

സമ്പന്നരായ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, മരിച്ച ഭർത്താവിനെ അനുഗമിച്ച സ്ത്രീക്ക് ദീർഘകാലം സന്തോഷം ലഭിക്കും.

ദിവ്യവര്ഷപ്രമാണേന തിസ്രഃ കോട്യോര്ഽദ്ധകോടയഃ । താവത്കാലം വസേത്സ്വര്ഗേ നക്ഷത്രൈഃ സഹ സര്വദാ ॥ ൨,൨൬.

ദൈവീയ വർഷങ്ങളിൽ മൂന്നു കോടി ഒന്നരകോടി ഗുണിച്ചത്ര കാലം, അവൾ നക്ഷത്രങ്ങളോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

തദന്തേ ചരതേ ലോകേ കുലേ ഭവതി ഭോഗിനാമ് । സാ ഹി ലബ്ധമഹാപ്രീതിര്ഭര്ത്രാ സഹ പതിവ്രതാ ॥ ൨,൨൬.

അതിനുശേഷം അവൾ ലോകത്ത് സഞ്ചരിച്ച്, സമ്പന്നരുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച്, ഭർത്താവിനൊപ്പം മഹാസന്തോഷം അനുഭവിക്കും.

ഏവം ന കുരുതേ നാരീ ധര്മോഢാ പതിസംഗമമ് । ജന്മജന്മനി ദുഃ ഖാര്താദുഃ ശീലാപ്രിയവാദിനീ ॥ ൨,൨൬.

ഇങ്ങനെ ചെയ്യാതെ, വിവാഹിതയായ സ്ത്രീ പിറവിപ്പിറവി ദു:ഖവും ദുർഭാഗ്യവും അനുഭവിച്ച്, ദുഷ്ടതയിൽ ആസ്വദിക്കുകയും കഠിനമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും.

വല്ഗുലീ ഗൃഹസോധാ വാ ഗോധാ വാ ദ്വിമുഖീ ഭവേത് । സ്വഭര്താരം പരിത്യജ്യ പരപുംസോനുവര്തിനീ ॥ ൨,൨൬.

സ്വഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരാളെ അനുഗമിക്കുന്ന സ്ത്രീ കുരങ്ങായി, വീടുപല്ലിയായി, ഉണ്ണിയാനയോ ഇരുമുഖവാളയോ ആയി ജനിക്കും.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സ്വപതിം സ്ത്രീ നിഷേവതേ । മനസാ കര്മണാ വാചാ മൃതം ജീവന്തമേവ വാ ॥ ൨,൨൬.

അതുകൊണ്ട്, സ്ത്രീ മനസ്സിലും വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും, ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും ഭർത്താവിനെ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും സേവിക്കണം.

ജീവമാനേ മൃതേ വാപി കില്ബിഷം കുരുതേ തു യാ । സ ച വൈധവ്യമാപ്നോതി ജന്മജന്മനി ദുര്ഭഗാ ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവ് ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും പാപം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീക്ക് പിറവിപ്പിറവി വിധവാഭാഗ്യവും ദുർഭാഗ്യവും ലഭിക്കും.

യദ്ദേവേഭ്യോ യത്പിതൃഭ്യഃ ശ്രദ്ധയൈവ പ്രദീയതേ । തത്ഫലം ഭര്തൃപൂജാതഃ കുര്യാദ്ഭര്ത്രര്ചനം തതഃ ॥ ൨,൨൬.

ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും വിശ്വാസത്തോടെ അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം, ഭർത്താവിനെ ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഭർത്താവിനെ ആദരിക്കണം.

ഏവം കൃതേ ഖഗശ്രേഷ്ഠ പിതൃലോകേ ചിരം വസേത് । യാവദാദിത്യചന്ദ്രൌ ച താവദ്ദേവസമാ ദിവി ॥ ൨,൨൬.

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, പക്ഷീരാജാവേ, അവൾ പിതൃലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിച്ച്, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം സ്വർഗത്തിൽ ദേവന്മാരെപ്പോലെ ആയിരിക്കും.