ഗരുഡപുരാണമ്

പിതുഃ പുത്ത്രേണ കര്തവ്യം സപിണ്ഡീകരണം സദാ । പുത്ത്രാഭാവേ തു പത്നീ സ്യാത്പത്ന്യഭാവേ സഹോദരഃ ॥ ൨,൨൬.

പിതാവിനുവേണ്ടി സപിണ്ഡീകരണം മകൻ എപ്പോഴും നടത്തണം; മകൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ, ഭാര്യയും ഇല്ലെങ്കിൽ സഹോദരൻ ചെയ്യണം.

ഭ്രാതാ വാ ഭ്രാതൃപുത്ത്രോ വാ സപിണ്ഡഃ ശിഷ്യ ഏവ വാ । സപിണ്ഡനക്രിയാം കൃത്വാ കുര്യാന്നാന്ദീമുഖം തതഃ ॥ ൨,൨൬.

സഹോദരൻ, സഹോദരന്റെ മകൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശിഷ്യൻ സപിണ്ഡനായാൽ അവൻ സപിണ്ഡ ചടങ്ങ് നടത്തി, പിന്നെ നന്ദീമുഖം നടത്തണം.

ജ്യേഷ്ഠസ്യൈവ കനിഷ്ഠേന ഭ്രാതൃപുത്ത്രേണ ഭാര്യയാ । സപിണ്ഡീകരണം കാര്യം പുത്രഹീനേ നരേ ഖഗ ॥ ൨,൨൬.

മകനില്ലാത്ത പുരുഷനു, കിളിയെ, ഇളയ സഹോദരൻ, സഹോദരന്റെ മകൻ, അല്ലെങ്കിൽ മൂത്തവന്റെ ഭാര്യ സപിണ്ഡീകരണം നടത്തണം.

ഭ്രാതൄണാമേകജാതാനാമേകശ്ചേത്പുത്രവാന് ഭവേത് । സര്വേതേ തേന പുത്രേണ പുത്രിണോ മനുരബ്രവീത് ॥ ൨,൨൬.

ഒരേ മാതാപിതാക്കളിൽ ജനിച്ച സഹോദരന്മാരിൽ ഒരാള്ക്ക് മാത്രം മകൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ മകന്റെ വഴി എല്ലാവർക്കും മകനുണ്ടെന്നു മനു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

സര്വേഷാം പുത്രഹീനാനാം പത്നീ കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് । ഋത്വിജാ കാരയേദ്വാപി പുരോഹിതമഥാപി വാ ॥ ൨,൨൬.

മകനില്ലാത്ത എല്ലാവർക്കും ഭാര്യ സപിണ്ഡം ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ യാജമാനന്മാർക്കോ കുടുംബപൂജാരിക്കോ ചെയ്യാം.

കൃതചൂഡോപനീതശ്ച പിതുഃ ശ്രാദ്ധം സമാചരേത് । ഉച്ചാരയേത്സ്വധാകാരം ന തു വേദാക്ഷരാണ്യസൌ ॥ ൨,൨൬.

ചൂഡാകർമ്മവും ഉപനയനം ചെയ്തവൻ പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; സ്വധാ എന്ന മന്ത്രം മാത്രം ഉച്ചരിക്കണം, വേദമന്ത്രങ്ങൾ ആവശ്യമില്ല.

ഭര്ത്രാദിഭിസ്ത്രിഭിഃ കാര്യം സപിണ്ഡീകരണം സ്ത്രിയാഃ । പിതൃവ്യഭ്രാതൃപുത്രേണ സോദരേണ കനീയസാ ॥ ൨,൨൬.

സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവും മറ്റ് ബന്ധുക്കളും, പിതാവിന്റെ സഹോദരൻ, സഹോദരന്റെ മകൻ, അല്ലെങ്കിൽ ഇളയ സഹോദരൻ സപിണ്ഡീകരണം നടത്തണം.

അര്വാക്സംവത്സരാത്സന്ധൌ പൂര്ണേ സംവത്സരേഽപി വാ । യേ സപിണ്ഡീകൃതാഃ പ്രേതാസ്തേഷാം ന സ്യാത്പൃഥക്ക്രിയാ ॥ ൨,൨൬.

ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ, സംവത്സരസന്ധിക്കാലത്തോ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാലോ, സപിണ്ഡീകരണം ചെയ്ത പ്രേതർക്കായി വേറിട്ട ചടങ്ങുകൾ വേണ്ട.

സപിണ്ഡനേ കൃതേ വത്സ പൃഥക്ത്വം തു വിഗര്ഹിതമ് । യസ്തു കുര്യാത്പൃഥക്പിണ്ഡം പിതൃഹാ സോഽഭിജായതേ ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡം ചെയ്തശേഷം, കുട്ടിയേ, വേർതിരിവ് ദോഷകരമാണ്; ആരെങ്കിലും വേറിട്ട പിണ്ഡം ചെയ്താൽ പിതൃഹത്യക്കാരനാകും.

സപിണ്ഡീകരണേ വൃത്തേ പൃഥക്ത്വം നോപപദ്യതേ । പൃഥക്പിണ്ഡേ കൃതേ പശ്ചാത്പുനഃ കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡീകരണം ചെയ്താൽ വേർതിരിവ് ശരിയല്ല; പക്ഷേ വേറിട്ട പിണ്ഡം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വീണ്ടും സപിണ്ഡം ചെയ്യണം.

സപിണ്ഡീകരണം കൃത്വാ ഏകോദ്ദിഷ്ടം കരോതി യഃ । ആത്മാനം ച തഥാ പ്രേതം സ നയേദ്ദമശാസനമ് ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡീകരണം കഴിഞ്ഞ് ഒരാൾ ഏകോദ്ദിഷ്ടം ചെയ്താൽ, താനും പ്രേതനും ശിക്ഷയുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും.

വര്ഷം യാവക്ത്രിയാ കാര്യാ നാമഗോത്രേണ ധീമതാ । ഘടാദി ഭോജനം നിത്യം പദദാനാനി യാനി ച । സപിണ്ഡീകരണേ വൃത്തേ ഏകസ്യൈവ തു ദാപയേത് ॥ ൨,൨൬.

ഒരു വർഷം മുഴുവൻ, ജ്ഞാനമുള്ളവർ മരിച്ചവരുടെ പേര്, കുടുംബം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിർദ്ദിഷ്ട ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം. ദിവസേന ഭക്ഷണവും വെള്ളവും അർപ്പിക്കണം; പാത്രങ്ങൾ പോലുള്ള വസ്തുക്കളും ദാനം ചെയ്യണം. സപിണ്ഡീകരണം കഴിഞ്ഞാൽ, ഈ അർപ്പണങ്ങൾ ഒരാൾക്കായി മാത്രം നടത്തണം.

അന്നം പാനീയസഹിതം സംഖ്യാം കൃത്വാബ്ദികസ്യ ച । ദാതവ്യം ബ്രാഹ്മണേ പക്ഷിഞ്ജലപൂര്ണഘടാദികമ് ॥ ൨,൨൬.

വർഷാന്ത്യ ചടങ്ങിനനുസരിച്ച് എണ്ണമിട്ട്, അന്നവും വെള്ളവും ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം; പക്ഷികൾ നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ പോലുള്ള വസ്തുക്കളും അർപ്പിക്കണം.

പിണ്ഡാന്തേ തസ്യ സകലാ വര്ഷവൃത്തിഃ സ്വശക്തിതഃ । ദിവ്യദേഹോ വിമാനസ്ഥഃ സുഖം യാതി യമാലയമ് ॥ ൨,൨൬.

പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ അവസാനം, ഒരുവർഷം മുഴുവൻ, തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ചെയ്താൽ, departed ആത്മാവ് ദിവ്യമായ ശരീരം പ്രാപിച്ച്, ദിവ്യവാഹനത്തിൽ കയറി, സന്തോഷത്തോടെ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ജീവമാനേ ച പിതരി ന ഹി പുത്ത്രേ സപിണ്ഡതാ । സ്ത്രീണാം സപിണ്ഡനം നാസ്തി തഥാ ഭര്തരി ജീവതി ॥ ൨,൨൬.

അച്ഛൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മകനു സപിണ്ഡബന്ധം ഉണ്ടാകില്ല. സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സപിണ്ഡബന്ധം ഇല്ല.

ഹുതാശം യാ സമാരൂഢാ ചതുര്ഥേഽഹ്നി പതിവ്രതാ । തസ്യാ ഭര്തൃദിനേ കാര്യം വൃഷോത്സര്ഗാദികം ച യത് ॥ ൨,൨൬.

നാലാം ദിവസം ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിൽ ചാടിയ പതിവ്രതയായ ഭാര്യയ്ക്ക്, ഭർത്താവിന്റെ ചരമദിനത്തിൽ വൃഷാഭം വിട്ടുവിടൽ തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം.

പുത്ത്രികാ പതിഗോത്രാ സ്യാദധസ്താത്പുത്രജന്മനഃ । പുത്രോത്പത്തേഃ പരസ്താത്സാ പിതൃഗോത്രം വ്രജേത്പുനഃ ॥ ൨,൨൬.

മകൾക്ക് മകൻ ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഭർത്താവിന്റെ കുടുംബത്തിലാണ് അവൾ. മകൻ ജനിച്ചശേഷം അവൾ വീണ്ടും പിതാവിന്റെ കുടുംബത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.

പതിപത്ന്യോഃ സദൈകത്വം ഹുതാശം യാധിരോഹതി । പുത്രേണൈവ പൃഥക്ശ്രാദ്ധം ക്ഷയാഖ്യേ തസ്യ വാസരേ ॥ ൨,൨൬.

ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിൽ ചാടുമ്പോൾ, ഇരുവരും ഒരുമയാകും. ക്ഷയ എന്ന ദിവസത്തിൽ മകൻ അമ്മയ്ക്കായി വേറെയായി ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.

അപുത്ത്രൌ ചേന്മൃതൌ സ്യാതാമേകചിത്യാം സമേഽഹനി । പൃഥക്ശ്രാദ്ധാനി കുര്വീത സാപിഡ്യം പതിനാ സഹ ॥ ൨,൨൬.

രണ്ടുപേരും മക്കളില്ലാതെ ഒരേ ദിവസം മരിച്ച് ഒരേ ചിതയിൽ വെച്ചാൽ, ശ്രാദ്ധങ്ങൾ വേറെയായി ചെയ്യണം; പക്ഷേ പിണ്ഡം ഭർത്താവിനൊപ്പം ചേർത്ത് അർപ്പിക്കണം.

പൃഥക്പൃഥക്ച പിണ്ഡേന ദമ്പതീ പതിനാ സഹ । ന ലിപ്യതേ മഹാദോഷൈരേതത്സത്യം വചോ മമ ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കുമായി വേറെയായി പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, വലിയ പാപങ്ങൾ ഒന്നും ബാധിക്കില്ല; ഇതാണ് എന്റെ സത്യവാക്യം.

ഏകചിത്യാം സമാരൂഢൌ ദമ്പതീ നിധനം ഗതൌ । ഏകപാകം പ്രകുര്വീത പിണ്ഡാന്ദദ്യാത്പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവും ഭാര്യയും ഒരേ ചിതയിൽ വെച്ച് മരിച്ചാൽ, ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്യാം; പക്ഷേ പിണ്ഡങ്ങൾ വേറെയായി അർപ്പിക്കണം.

ഏകാദശേ വൃഷോത്സര്ഗം പ്രേതശ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ । ഘടാദിപദദാനാനി മഹാദാനാനി യാനി ച । വര്ഷം യാവത്പൃഥക്കുര്യാത്പ്രേതസ്തൃപ്തിം വ്രജേച്ചിരമ് ॥ ൨,൨൬.

പതിനൊന്നാം ദിവസം വൃഷാഭം വിട്ടുവിടൽ, പതിനാറ് പ്രേതശ്രാദ്ധങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, ഭക്ഷണം, വലിയ ദാനങ്ങൾ എന്നിവ വർഷം മുഴുവൻ വേറെയായി നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ departed ആത്മാവ് ദീർഘകാലം തൃപ്തി പ്രാപിക്കും.

ഏകഗോത്രേ മൃതാനാം തു സ്ത്രിയാ വാ പുരുഷസ്യ വാ । സ്ഥണ്ഡിലം ചൈകതഃ കുര്യാദ്ധോമം കുര്യാത്പൃഥക്പൃഥക് ॥ ൨,൨൬.

ഒരേ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ച സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയാൽ, ചിത സ്ഥലം ഒരുമിച്ച് ഒരുക്കാം; പക്ഷേ ഹോമങ്ങൾ വേറെയായി നടത്തണം.

ഏകാദശേഽഹ്നി യച്ഛ്രാദ്ധം പൃഥക്പിണ്ഡാശ്ച ഭോജനമ് । പാകൈരേന പതിസ്ത്രീണാമന്യേഷാം ച വിഗര്ഹിതമ് ॥ ൨,൨൬.

പതിനൊന്നാം ദിവസം, ശ്രാദ്ധം, വേറെയായി പിണ്ഡം, ഭക്ഷണം എന്നിവ ഭാര്യമാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഒരുമിച്ച് പാചകം ചെയ്താൽ അത് അനുചിതമാണ്.

ഏകേനൈവ തു പാകേന ശ്രാദ്ധാനി കുരുതേ സുതഃ । ഏകം തു വികിരം കുര്യാത്പിണ്ഡാന്ദദ്യദ്ബഹൂനപി । തീര്ഥേ ചാപരപക്ഷേ വാ ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹേഽപി വാ ॥ ൨,൨൬.

പക്ഷേ, മകൻ ഒരേ പാചകത്തിൽ ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നടത്താം; ഒരൊറ്റ വികിരം ചെയ്താൽ മതിയാകും, എത്രയോ പിണ്ഡങ്ങൾ വേണമെങ്കിൽ അർപ്പിക്കാം; തീർത്ഥത്തിൽ, അപരപക്ഷത്തിൽ, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണത്തിലും അങ്ങനെ ചെയ്യാം.

നാരീ ഭര്താരമാസാദ്യ കുണപം ദഹതേ യദാ । അഗ്നിര്ദഹതി ഗാത്രാണി ആത്മാനം നൈവ പീഡയേത് ॥ ൨,൨൬.

സ്ത്രീ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിലേക്ക് എത്തി മൃതദേഹം ദഹിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അഗ്‌നി ശരീരം ദഹിപ്പിക്കും; ആത്മാവിന് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാകില്ല.

ദഹ്യതേ ധ്മായമാനാനാം ധാതൂനാം ഹി യഥാ മലമ് । തഥാ നാരീ ദഹേദ്ദേഹം ഹുതാശേ ഹ്യമൃതോപമേ ॥ ൨,൨൬.

ലോഹം ഉരുക്കുമ്പോൾ അഗ്‌നി അതിലെ മലിനതകൾ നീക്കുന്നതുപോലെ, സ്ത്രീ അമൃതസമമായ അഗ്‌നിയിൽ തന്റെ ശരീരം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദിവ്യാദൌ ദിവ്യദേഹസ്തു ശുദ്ധോ ഭവതി പൂരുഷഃ । തപ്തതൈലേന ലോഹേന വഹ്നിനാ നൈവ ദഹ്യതേ ॥ ൨,൨൬.

ദിവ്യാവസ്ഥയുടെ ആരംഭത്തിൽ, മനുഷ്യൻ ദിവ്യമായ ശുദ്ധമായ ശരീരം പ്രാപിക്കും; ചൂടാക്കിയ എണ്ണ, ഇരുമ്പ്, അഗ്‌നി എന്നിവയാൽ അവൻ ദഹിക്കപ്പെടില്ല.

തഥാ സാ പതിസംയുക്താ ദഹ്യതേ ന കദാചന । അന്തരാത്മാ മൃതേ തസ്മിന്മൃതോഽപ്യേകത്വമാഗതഃ ॥ ൨,൨൬.

അത് പോലെ തന്നെ, ഭർത്താവിനൊപ്പം ഒരുമയെത്തിയ സ്ത്രീയെ അഗ്‌നി ഒരിക്കലും ദഹിപ്പിക്കില്ല; ഭർത്താവ് മരിച്ചാലും, ഒരുമയെത്തിയ ആന്തരാത്മാവ് നിലനിൽക്കും.