ഗരുഡപുരാണമ്

പ്രത്യബ്ദം പിതൃമാതൃഭ്യാം ശ്രാദ്ധം ദത്ത്വാ ന ലിപ്യതേ । ഏകോദ്ദിഷ്ടം പരിത്യജ്യ പാര്വണം കുരുതേ യദി ॥ ൨,൨൫.

പ്രതിവർഷം പിതാവിനും മാതാവിനും ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പാപം പിടിക്കില്ല. നിർദ്ദിഷ്ടം ഉപേക്ഷിച്ച് പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ,

ആത്മാനം ച പിതൄംശ്ചൈവ സ നയേദ്യമമന്ദിരമ് । സംഗൃഹീതസ്തു യഃ കേചിദ്ദാസീപുത്ത്രാദയശ്ച യേ ॥ ൨,൨൫.

അവൻ സ്വയംയും പിതാക്കന്മാരെയും യമലോകത്തേക്കു് നയിക്കുന്നു. ദത്തമകനും ദാസിയുടെ മകനും മറ്റുള്ളവരും,

തീര്ഥേ കുര്യുഃ പിതൃശ്രാദ്ധം ദാനം (മാസം) ദദ്യുര്ദ്വിജന്മനേ । സംഗൃഹീതസുതോ ഭൂത്വാ പാകം വാ യഃ പ്രയച്ഛതി ॥ ൨,൨൫.

അവർ തീർത്ഥത്തിൽ പിതൃശ്രാദ്ധം നടത്താം, മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ദ്വിജനു് ദാനം നൽകാം. ദത്തമകൻ ആയി മാറി പാചകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം അർപ്പിച്ചാൽ,

വൃഥാ ശ്രാദ്ധം വിജാനീയാച്ഛൂദ്രാന്നേന യഥാ ദ്വിജഃ । ന പ്രീണയതി തച്ഛ്രാദ്ധം പിതാമഹമുഖാന്പിതൄന് । ഏവം ജ്ഞാത്വാ സ്വഗശ്രേഷ്ഠ ഹീനജാതീന്സുതാംസ്ത്യജേത് ॥ ൨,൨൫.

ശ്രാദ്ധം ഫലമില്ലാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം ദ്വിജനു് നൽകുന്നതുപോലെ. അത്തരം ശ്രാദ്ധം പിതാമഹനെ മുന്നിലാക്കി പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കില്ല. ഇതറിയുമ്പോൾ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരായ മക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കണം.

(ബ്രാഹ്മണ്യാം ബ്രാഹ്മണാജ്ജാതശ്ചാണ്ഡാലാദധമഃ സ്മൃതഃ ) । യസ്തു പ്രവ്രജിതാജ്ജാതോ ബ്രാഹ്മണ്യാം ശൂദ്രതശ്ച യഃ ॥ ൨,൨൫.

(ബ്രാഹ്മണിയിൽ ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ ചാണ്ഡാലനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനേക്കാൾ താഴ്ന്നവൻ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.) ബ്രാഹ്മണിയിൽ ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും, സന്യാസിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും.

ദ്വാവേതൌ വിദ്ധി ചാണ്ഡാലൌ സഗോത്രാദ്യസ്തു ജായതേ । സ്വര്യാതിവിഹിതാന്പുത്രഃ സമുത്പാദ്യ ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൨൫.

രണ്ടുപേരും ഒരേ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാൽ അവരെ ചാണ്ഡാളന്മാർ എന്നു അറിയണം. നിർദ്ദേശിച്ച രീതികൾക്ക് വിരുദ്ധമായി ജനിച്ച മകനെയും അങ്ങനെ തന്നെ കണക്കാക്കണം, പക്ഷീശ്വര.

തൈഃ സുവൃത്തൈഃ സുഖം പ്രാപ്യം കുവൃത്തൈര്നരകം വ്രജേത് । ഹീനജാതിസമുദ്ഭൂതൈഃ സുവൃത്തൈഃ സുഖമേധതേ ॥ ൨,൨൫.

നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവർ സന്തോഷം നേടുന്നു; ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവർ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. താഴ്ന്ന ജന്മത്തിൽ ജനിച്ചവരും നല്ല പെരുമാറ്റം പുലർത്തുമ്പോൾ സന്തോഷം നേടുന്നു.

കലികലുഷവിമുക്തഃ പൂജിതഃ സിദ്ധസങ്ഘൈരമരചമരമാലാവീജ്യമാനോഽപ്സരോഭിഃ । പിതൃശതമപി ബന്ധൂന്പുത്ത്രപൌത്ത്രപ്രപൌത്ത്രാനപി നരകനിമഗ്നാനുദ്ധരേദേക ഏവ ॥ ൨,൨൫.

കലിയുഗത്തിലെ മലിനതികളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, സിദ്ധന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും, അപ്സരസുകൾ ദിവ്യമായ ചാമരം വീശുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ, നൂറുകണക്കിന് പിതാക്കന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും ചുമ്മക്കളെയും നരകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്താൻ കഴിയും.

ശ്രീഗരുഡമാഹപുരാണമ് ൨൬ ഗരുഡ ഉവാച । സത്യം ബ്രൂഹി സുരശ്രേഷ്ഠ കൃപാം കൃത്വാ മയി പ്രഭോ । മൃതാനാം ചൈവ ജന്തൂനാം കദാ കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് ॥ ൨,൨൬.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭോ, ദയവായി സത്യം പറഞ്ഞ് എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണം. മരിച്ചവർക്കായി സപിണ്ഡം എപ്പോൾ നടത്തണം?

സപിണ്ഡത്വേ കുതോ യാന്തി അസപിണ്ഡേ കുതോ ഗതിഃ । കേനൈവ സഹപിണ്ഡത്വം സ്ത്രീപുസോര്വക്തുമര്ഹസി ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു? സപിണ്ഡം അല്ലാത്തവർക്ക് എന്ത് ഗതി ലഭിക്കും? സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിൽ സപിണ്ഡബന്ധം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ദയവായി വിശദീകരിക്കണം.

സ്ത്രീപുമാംശൌ സഹൈകത്വം പാപ്നുതഃ കഥമുത്തമമ് । ജീവേദ്ഭര്തരി നാരീണാം സപിണ്ഡീകരണം കുതഃ ॥ ൨,൨൬.

സ്ത്രീയും പുരുഷനും ചേർന്ന് പരമോന്നത ഐക്യം എങ്ങനെ നേടുന്നു? ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾക്ക് സപിണ്ഡം എപ്പോൾ നടത്തണം?

ഭര്തൃലോകം കഥം യാന്തി സ്വര്ഗലോകം സുരേശ്വര । അഗ്ന്യാരോഹേ കഥം ശ്രാദ്ധം വൃഷോത്സര്ഗഃ കഥം ഭവേത് ॥ ൨,൨൬.

ഭർത്താവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് സ്ത്രീകൾ എങ്ങനെ എത്തുന്നു, ദേവേന്ദ്രാ? സ്വർഗ്ഗലോകം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു? അഗ്നിയിൽ ചാടുമ്പോൾ ശ്രാദ്ധം എങ്ങനെ നടത്തണം? കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നത് എങ്ങനെ ചെയ്യണം?

ഘടദാനം കഥം കാര്യം സപിണ്ഡീകരണേ കൃതേ । കഥയസ്വ പ്രസാദേന ഹീതായ ജഗതാം പ്രഭോ ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡം ചെയ്തപ്പോൾ ഘടം ദാനം എങ്ങനെ നടത്തണം? ലോകത്തിന് ഉപകാരമാകാൻ ദയവായി ഇത് വിശദമായി പറഞ്ഞുതരൂ, പ്രഭോ.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । യഥാവത്കഥയിഷ്യാമി സപിണ്ഡീകരണം ഖഗ । വര്ഷം യാവത്ഖഗശ്രേഷ്ഠ യദാചരതി മാനവഃ ॥ ൨,൨൬.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പക്ഷീ, സപിണ്ഡം എങ്ങനെ നടത്തണം എന്ന് ഞാൻ വിശദമായി പറയും. മനുഷ്യൻ എത്രകാലം ഇത് ആചരിക്കുമോ, അത്രകാലം—

സപിണ്ഡനേ തതോ വൃത്തേ പിതൃലോകം സ ഗച്ഛതി । തസ്മാത്പുത്ത്രേണ കര്തവ്യം സപിണ്ഡീകരണം പിതുഃ ॥ ൨,൨൬.

സപിണ്ഡം ചെയ്താൽ അവൻ പിതൃലോകം പ്രാപിക്കും. അതുകൊണ്ട് മകൻ പിതാവിനുവേണ്ടി സപിണ്ഡം നിർബന്ധമായും നടത്തണം.

സംവത്സരേ തു സമ്പൂര്ണേ കുര്യാത്പിണ്ഡ പ്രവേശനമ് । പിണ്ഡപ്രവേശവിധിനാ തസ്യ നിത്യം മൃതാഹ്നികമ് ॥ ൨,൨൬.

ഒരു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ പിണ്ഡം അർപ്പണം നടത്തണം. പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്ന വിധിയനുസരിച്ച്, മരിച്ചവർക്കുള്ള നിത്യകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാകും.

നിശ്ചിതം പക്ഷിശാര്ദൂല വര്ഷാന്തേ പിണ്ഡമേലനമ് । സഹപിണ്ഡേ കൃതേ പ്രേതസ്തതോ യാതി പരാം ഗതിമ് । തന്നാമ സമ്പരിത്യജ്യ തതഃ പിതൃഗണോ ഭവേത് ॥ ൨,൨൬.

പക്ഷീരാജാവേ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ പിണ്ഡങ്ങൾ ഒന്നുചേർക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ചേർത്താൽ, പ്രേതൻ ഉന്നതഗതിയിൽ എത്തുന്നു. അതിനുശേഷം അവന്റെ പേര് ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേരുന്നു.

ത്രിപക്ഷേ വാപി ഷണ്മാസേ മേലയേത്പ്രപിതാമഹൈഃ । ജ്ഞാത്വാ വൃദ്ധിവിവാഹാദി സ്വഗോത്രവിഹിതാനി ച ॥ ൨,൨൬.

മൂന്ന് പക്ഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞോ, ആറുമാസം കഴിഞ്ഞോ, അല്ലെങ്കിൽ പിതാമഹന്മാരോടൊപ്പം ചേർത്തോ, വളർച്ചയും വിവാഹം തുടങ്ങിയ സ്വഗോത്രാചാരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് പിണ്ഡം ചേർക്കാം.

വിവാഹം നൈവ കുര്വീത മൃതേ ച ഗൃഹമേധിനി । ഭിക്ഷുര്ഭിക്ഷാം ന ഗൃഹ്ണാതി യാവത്കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് ॥ ൨,൨൬.

ഗൃഹസ്ഥൻ മരിച്ചാൽ വിവാഹം നടത്തരുത്. സപിണ്ഡം ചെയ്യുന്നതുവരെ ഭിക്ഷുകൻ ഭിക്ഷ സ്വീകരിക്കരുത്.

സ്വഗോത്രേഽപ്യശുചിസ്താവദ്യാവത്പിണ്ഡം ന മേലയേത് । മേലനാത്പ്രേതശബ്ദസ്തു നിവര്തേത ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൨൬.

സ്വന്തം ഗോത്രത്തിലും, പിണ്ഡം ചേർക്കുന്നതുവരെ അശുദ്ധി നിലനിൽക്കും. പിണ്ഡം ചേർത്താൽ 'പ്രേതൻ' എന്ന പേര് അവസാനിക്കും, പക്ഷീശ്വര.

ആനന്ത്യാത്കുലധര്മാണാം പുംസാഞ്ചൈവായുഷഃ ക്ഷയാത് । അസ്ഥിരത്വാച്ഛരീരസ്യ ദ്വാദശാഹഃ പ്രശസ്യതേ ॥ ൨,൨൬.

കുടുംബധർമ്മങ്ങൾ അനന്തമായതിനാലും, മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് കുറയുന്നതിനാലും, ശരീരം സ്ഥിരമല്ലാത്തതിനാലും, പന്ത്രണ്ടു ദിവസം ആചരിക്കുക ഉത്തമമാണ്.

നിരഗ്നികഃ സാഗ്നികോ വാ ദ്വാദശാഹേ സപിണ്ഡയേത് ॥ ൨,൨൬.

അഗ്നിയില്ലാതെയോ അഗ്നിയോടെയോ ആയാലും, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം സപിണ്ഡം നടത്തണം.

ദ്വാദശാഹേ ത്രിപക്ഷേ വാ ഷണ്മാസേ വത്സരേഽപി വാ । സപിണ്ഡീകരണം പ്രോക്തമൃഷിഭിസ്തത്ത്വദര്ശിഭിഃ ॥ ൨,൨൬.

പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് പക്ഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞോ, ആറുമാസം കഴിഞ്ഞോ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞോ, സപിണ്ഡം ചെയ്യണമെന്ന് സത്യദർശികളായ ഋഷിമാർ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

സപുത്ത്രസ്യ ന കര്തവ്യമേകോദ്ദിഷ്ടം കദാചന । സപിണ്ഡീകരണാദൂര്ധ്വം യത്രയത്ര പ്രദീയതേ ॥ ൨,൨൬.

ഒരു മകനുള്ളവർക്കായി ഒരിക്കലും ഏകോദ്ദിഷ്ടം എന്ന ചടങ്ങ് നടത്തരുത്. സപിണ്ഡീകരണം കഴിഞ്ഞിടത്തൊക്കെയും ഇതു പ്രയോഗിക്കരുത്.

തത്രതത്ര ത്രയം കാര്യമന്യഥാ പിതൃഘാതകഃ । ത്രിഭിഃ കുര്യാദശക്തശ്ച പാര്വണം മുനിനോദിതമ് ॥ ൨,൨൬.

അവിടവിടെയൊക്കെയും മൂന്നു ചടങ്ങുകൾ നിർബന്ധമായും നടത്തണം; അല്ലാത്തപക്ഷം പിതൃഹത്യക്കാരനാകുന്നു. അതിനാവശ്യമില്ലെങ്കിൽ, മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നപോലെ പക്ഷശ്രാദ്ധം നടത്താം.

തദ്ദിനേ തദ്ദിനേ കുര്യാത്പിതാമഹമുഖാന്യതഃ । അജ്ഞാനാദ്ദിനമാസാനാം തസ്മാത്പാര്വണമിഷ്യതേ ॥ ൨,൨൬.

ആ ദിവസങ്ങളിൽ പിതാമഹന്മാരുടെ പേരിൽ ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം; എന്നാൽ ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ മാസം അറിയാത്തപക്ഷം, പക്ഷശ്രാദ്ധം മതിയാകും.

അനുത്പന്നശരീരസ്യ ന ദാനം പിതൃഭിഃ സഹ । ഏതൈഃ ഷോഡശഭിഃ ശ്രാദ്ധൈഃ പ്രേതോ മുക്തസ്തു ജായതേ ॥ ൨,൨൬.

ജനനം സംഭവിക്കാത്തവർക്കായി പിതാക്കളോടൊപ്പം ദാനം ചെയ്യേണ്ടതില്ല; എന്നാൽ ഈ പതിനാറു ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താൽ പ്രേതൻ മോചിതനാകും.

അപുത്ത്രസ്യ സപിണ്ഡത്വം നൈവ കുര്യാത്സ്ത്രിയോഽപി വാ । യാവജ്ജീവ ച സദ്ഭത്ര്യാ ന കുര്യാത്സഹപിണ്ഡതാമ് ॥ ൨,൨൬.

മകനില്ലാത്തവർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും സപിണ്ഡബന്ധം സ്ഥാപിക്കരുത്; നല്ല ഭാര്യ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളെയും സപിണ്ഡയാക്കരുത്.

ബ്രാഹ്മാദിഷു വിവാഹേഷു യാ വധൂരിഹ സംസ്കൃതാ । ഭര്തൃഗോത്രേണ കര്തവ്യാസ്തസ്യാഃ പിണ്ഡോദകക്രിയാഃ ॥ ൨,൨൬.

ബ്രാഹ്മാദി വിവാഹങ്ങളിൽ, ഇവിടെ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട വധുവിന് ഭർത്താവിന്റെ കുടുംബത്തിൽപെട്ടവളെന്ന നിലയിൽ പിണ്ഡം, ജലം തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം.