ആത്മാ തഥൈവ സര്വേഷു പുത്ത്രേഷു വിചരേത്സദാ । യാ യസ്യ പ്രകൃതിഃ പൂര്വം ശുക്രശോണിതസങ്ഗമേ ॥ ൨,൨൫.
അതുപോലെ ആത്മാവ് എല്ലാമക്കളിലും സദാ സഞ്ചരിക്കുന്നു. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന സ്വഭാവം, ശുക്ലവും രക്തവും ഒന്നിക്കുന്ന സമയത്ത്,
സാ (സ) തേന ഭാവയോഗേന പുത്ത്രാസ്തത്കര്മകാരിണഃ । പിതൃരൂപം സമാദായ കസ്യചിജ്ജായതേ സുതഃ ॥ ൨,൨൫.
ആ സ്വഭാവം ആ കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തിയാൽ മക്കളെ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. പിതാവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് മകൻ ഒരാളിൽ ജനിക്കുന്നു.
പിതൃതഃ കോഽപി രൂപാഢ്യോ ഗുണജ്ഞോ ദാനതത്പരഃ । സദൃശഃ കോഽപി ലോകേഽസ്മിന്ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൨൫.
പിതാവിൽ നിന്ന് ചിലർ സൗന്ദര്യവും ഗുണജ്ഞാനവും ദാനത്തിൽ താല്പര്യവും നേടുന്നു. ഒരുപോലെയുള്ളവർ ഉണ്ടാവാം, പക്ഷേ ഈ ലോകത്ത് ആരും അതുപോലെ ആയിരുന്നില്ല, ആയിരിക്കുകയുമില്ല.
അന്ധാദന്ധോ ന ഭവതി മൂകാന്മൂകോ ന ജായതേ । ബധിരാദ്ബധിരോ നൈവ വിദ്യാവാന്വിദുഷോ ന ഹി । അനുരൂപാ ന ദൃശ്യന്തേ മദീയം വചനം ശൃണു ॥ ൨,൨൫.
കണ്ണില്ലാത്തവനിൽ നിന്ന് കണ്ണില്ലാത്തവൻ ജനിക്കില്ല, മൗനനായവനിൽ നിന്ന് മൗനനായവൻ ജനിക്കില്ല, ചെവിയില്ലാത്തവനിൽ നിന്ന് ചെവിയില്ലാത്തവൻ ജനിക്കില്ല, പണ്ഡിതനിൽ നിന്ന് പണ്ഡിതൻ ജനിക്കില്ല. ഒരുപോലെയുള്ള രൂപങ്ങൾ കാണാറില്ല. എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു.
ഗരുഡ ഉവാച । ഔരസക്ഷേത്രജാദ്യാശ്ച പുത്ത്രാ ദശവിധാഃ സ്മൃതാഃ । സംഗൃഹീതഃ സുതോ യസ്തു ദാസീപുത്ത്രശ്ച തേന കിമ് ॥ ൨,൨൫.
ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ളവരും മറ്റു വിധങ്ങളിലുള്ളവരും പത്ത് തരത്തിലുള്ള മക്കളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ദത്തമകനും ദാസിയുടെ മകനും എന്താണ് സ്ഥാനം?
കാങ്കാം ഗതിമവാപ്നോതി ജായോ മൃത്യുവശം ഗതഃ । ഭവേന്ന ദുഹിതാ യസ്യ ന ദൌഹിത്രോ ന വാ സുതഃ ॥ ൨,൨൫.
ഭാര്യ മരിച്ചാൽ ആൾക്കു് ആഗ്രഹിച്ച ഗതി ലഭിക്കും. ആര്ക്കും മകൾ ഇല്ല, മകൾക്കുമകൻ ഇല്ല, മകനുമില്ലെങ്കിൽ,
ശ്രാദ്ധം തസ്യ കഥം കാര്യം വിധിനാ കേന തദ്ഭവേത് । ശ്രീഭഗവാനുവാച । മുഖം ദൃഷ്ട്വാ തു പുത്രസ്യ മുച്യതേ പൈതൃകാദൃണാത് ॥ ൨,൨൫.
അവർക്കു് ശ്രാദ്ധം എങ്ങനെ ചെയ്യണം, ഏത് വിധിയാൽ ആകണം? ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: മകന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ പിതാവിന്റെ കടം നിന്നെ വിട്ടു പോകുന്നു.
പൌത്ത്രസ്യ ദര്ശനാജ്ജന്തുര്മുച്യതേ ചഃ ഋണത്രയാത് । ലോകാനന്ത്യം ദിവഃ പ്രാപ്തിഃ പുത്ത്രപൌത്ത്ര പ്രപൌത്ത്രകൈഃ ॥ ൨,൨൫.
മകന്റെ മകനെ കണ്ടാൽ മനുഷ്യൻ മൂന്നു കടങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം നേടുന്നു. മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളുമാണ് അനന്തമായ ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗലാഭവും നൽകുന്നത്.
അന്യക്ഷേത്രോദ്ഭവാദ്യാ യേ ഭുക്തിമാത്രപ്രദാഃ സുതാഃ । കുര്വീത പാര്വണം ശ്രാദ്ധമാരൈസോ വിധിവത്സുതഃ ॥ ൨,൨൫.
മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മക്കൾ ഭോഗം മാത്രം നൽകുന്നു. ശരിയായ മകൻ ശ്രാദ്ധം ശരിയായ വിധിയിൽ നടത്തണം.
കുര്വന്ത്യന്യേ സുതാഃ ശ്രാദ്ധമേ കോദ്ദിഷ്ടം ന പാര്വണമ് । ബ്രാഹ്മോഢാജസ്തൂന്നയതി സംഗൃഹീതസ്ത്വധോ നയേത് । ശ്രാദ്ധം സാംവത്സരം കുര്വഞ്ജായതേ നരകായ വൈ ॥ ൨,൨൫.
മറ്റു മക്കൾ നിർദ്ദിഷ്ട ശ്രാദ്ധം മാത്രം ചെയ്യുന്നു, പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യാറില്ല. ബ്രാഹ്മണിയുടെ മകൻ ഉന്നതത്തിലേക്കും, ദത്തമകൻ താഴേയ്ക്കും നയിക്കുന്നു. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
സര്വദാനാനി ദേയാനി ഹ്യന്ന ദാനാദൃതേ ഖഗ । സംഗൃഹീതഃ സുതഃ കുര്യാദേകോദ്ദിഷ്ടം ന പാര്വണമ് ॥ ൨,൨൫.
ഭക്ഷ്യദാനം ഒഴികെ എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകണം, പക്ഷി. ദത്തമകൻ നിർദ്ദിഷ്ട ശ്രാദ്ധം മാത്രം ചെയ്യണം, പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതില്ല.
പ്രത്യബ്ദം പിതൃമാതൃഭ്യാം ശ്രാദ്ധം ദത്ത്വാ ന ലിപ്യതേ । ഏകോദ്ദിഷ്ടം പരിത്യജ്യ പാര്വണം കുരുതേ യദി ॥ ൨,൨൫.
പ്രതിവർഷം പിതാവിനും മാതാവിനും ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പാപം പിടിക്കില്ല. നിർദ്ദിഷ്ടം ഉപേക്ഷിച്ച് പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ,
ആത്മാനം ച പിതൄംശ്ചൈവ സ നയേദ്യമമന്ദിരമ് । സംഗൃഹീതസ്തു യഃ കേചിദ്ദാസീപുത്ത്രാദയശ്ച യേ ॥ ൨,൨൫.
അവൻ സ്വയംയും പിതാക്കന്മാരെയും യമലോകത്തേക്കു് നയിക്കുന്നു. ദത്തമകനും ദാസിയുടെ മകനും മറ്റുള്ളവരും,
തീര്ഥേ കുര്യുഃ പിതൃശ്രാദ്ധം ദാനം (മാസം) ദദ്യുര്ദ്വിജന്മനേ । സംഗൃഹീതസുതോ ഭൂത്വാ പാകം വാ യഃ പ്രയച്ഛതി ॥ ൨,൨൫.
അവർ തീർത്ഥത്തിൽ പിതൃശ്രാദ്ധം നടത്താം, മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ദ്വിജനു് ദാനം നൽകാം. ദത്തമകൻ ആയി മാറി പാചകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം അർപ്പിച്ചാൽ,
വൃഥാ ശ്രാദ്ധം വിജാനീയാച്ഛൂദ്രാന്നേന യഥാ ദ്വിജഃ । ന പ്രീണയതി തച്ഛ്രാദ്ധം പിതാമഹമുഖാന്പിതൄന് । ഏവം ജ്ഞാത്വാ സ്വഗശ്രേഷ്ഠ ഹീനജാതീന്സുതാംസ്ത്യജേത് ॥ ൨,൨൫.
ശ്രാദ്ധം ഫലമില്ലാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം ദ്വിജനു് നൽകുന്നതുപോലെ. അത്തരം ശ്രാദ്ധം പിതാമഹനെ മുന്നിലാക്കി പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കില്ല. ഇതറിയുമ്പോൾ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരായ മക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
(ബ്രാഹ്മണ്യാം ബ്രാഹ്മണാജ്ജാതശ്ചാണ്ഡാലാദധമഃ സ്മൃതഃ ) । യസ്തു പ്രവ്രജിതാജ്ജാതോ ബ്രാഹ്മണ്യാം ശൂദ്രതശ്ച യഃ ॥ ൨,൨൫.
(ബ്രാഹ്മണിയിൽ ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ ചാണ്ഡാലനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനേക്കാൾ താഴ്ന്നവൻ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.) ബ്രാഹ്മണിയിൽ ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും, സന്യാസിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും.
ദ്വാവേതൌ വിദ്ധി ചാണ്ഡാലൌ സഗോത്രാദ്യസ്തു ജായതേ । സ്വര്യാതിവിഹിതാന്പുത്രഃ സമുത്പാദ്യ ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൨൫.
രണ്ടുപേരും ഒരേ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാൽ അവരെ ചാണ്ഡാളന്മാർ എന്നു അറിയണം. നിർദ്ദേശിച്ച രീതികൾക്ക് വിരുദ്ധമായി ജനിച്ച മകനെയും അങ്ങനെ തന്നെ കണക്കാക്കണം, പക്ഷീശ്വര.
തൈഃ സുവൃത്തൈഃ സുഖം പ്രാപ്യം കുവൃത്തൈര്നരകം വ്രജേത് । ഹീനജാതിസമുദ്ഭൂതൈഃ സുവൃത്തൈഃ സുഖമേധതേ ॥ ൨,൨൫.
നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവർ സന്തോഷം നേടുന്നു; ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവർ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. താഴ്ന്ന ജന്മത്തിൽ ജനിച്ചവരും നല്ല പെരുമാറ്റം പുലർത്തുമ്പോൾ സന്തോഷം നേടുന്നു.
കലികലുഷവിമുക്തഃ പൂജിതഃ സിദ്ധസങ്ഘൈരമരചമരമാലാവീജ്യമാനോഽപ്സരോഭിഃ । പിതൃശതമപി ബന്ധൂന്പുത്ത്രപൌത്ത്രപ്രപൌത്ത്രാനപി നരകനിമഗ്നാനുദ്ധരേദേക ഏവ ॥ ൨,൨൫.
കലിയുഗത്തിലെ മലിനതികളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, സിദ്ധന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും, അപ്സരസുകൾ ദിവ്യമായ ചാമരം വീശുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ, നൂറുകണക്കിന് പിതാക്കന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും ചുമ്മക്കളെയും നരകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്താൻ കഴിയും.
ശ്രീഗരുഡമാഹപുരാണമ് ൨൬ ഗരുഡ ഉവാച । സത്യം ബ്രൂഹി സുരശ്രേഷ്ഠ കൃപാം കൃത്വാ മയി പ്രഭോ । മൃതാനാം ചൈവ ജന്തൂനാം കദാ കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് ॥ ൨,൨൬.
ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭോ, ദയവായി സത്യം പറഞ്ഞ് എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണം. മരിച്ചവർക്കായി സപിണ്ഡം എപ്പോൾ നടത്തണം?
സപിണ്ഡത്വേ കുതോ യാന്തി അസപിണ്ഡേ കുതോ ഗതിഃ । കേനൈവ സഹപിണ്ഡത്വം സ്ത്രീപുസോര്വക്തുമര്ഹസി ॥ ൨,൨൬.
സപിണ്ഡം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു? സപിണ്ഡം അല്ലാത്തവർക്ക് എന്ത് ഗതി ലഭിക്കും? സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിൽ സപിണ്ഡബന്ധം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് ദയവായി വിശദീകരിക്കണം.
സ്ത്രീപുമാംശൌ സഹൈകത്വം പാപ്നുതഃ കഥമുത്തമമ് । ജീവേദ്ഭര്തരി നാരീണാം സപിണ്ഡീകരണം കുതഃ ॥ ൨,൨൬.
സ്ത്രീയും പുരുഷനും ചേർന്ന് പരമോന്നത ഐക്യം എങ്ങനെ നേടുന്നു? ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾക്ക് സപിണ്ഡം എപ്പോൾ നടത്തണം?
ഭര്തൃലോകം കഥം യാന്തി സ്വര്ഗലോകം സുരേശ്വര । അഗ്ന്യാരോഹേ കഥം ശ്രാദ്ധം വൃഷോത്സര്ഗഃ കഥം ഭവേത് ॥ ൨,൨൬.
ഭർത്താവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് സ്ത്രീകൾ എങ്ങനെ എത്തുന്നു, ദേവേന്ദ്രാ? സ്വർഗ്ഗലോകം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു? അഗ്നിയിൽ ചാടുമ്പോൾ ശ്രാദ്ധം എങ്ങനെ നടത്തണം? കാളയെ വിട്ടയക്കുന്നത് എങ്ങനെ ചെയ്യണം?
ഘടദാനം കഥം കാര്യം സപിണ്ഡീകരണേ കൃതേ । കഥയസ്വ പ്രസാദേന ഹീതായ ജഗതാം പ്രഭോ ॥ ൨,൨൬.
സപിണ്ഡം ചെയ്തപ്പോൾ ഘടം ദാനം എങ്ങനെ നടത്തണം? ലോകത്തിന് ഉപകാരമാകാൻ ദയവായി ഇത് വിശദമായി പറഞ്ഞുതരൂ, പ്രഭോ.
ശ്രീഭഗവാനുവാച । യഥാവത്കഥയിഷ്യാമി സപിണ്ഡീകരണം ഖഗ । വര്ഷം യാവത്ഖഗശ്രേഷ്ഠ യദാചരതി മാനവഃ ॥ ൨,൨൬.
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പക്ഷീ, സപിണ്ഡം എങ്ങനെ നടത്തണം എന്ന് ഞാൻ വിശദമായി പറയും. മനുഷ്യൻ എത്രകാലം ഇത് ആചരിക്കുമോ, അത്രകാലം—
സപിണ്ഡനേ തതോ വൃത്തേ പിതൃലോകം സ ഗച്ഛതി । തസ്മാത്പുത്ത്രേണ കര്തവ്യം സപിണ്ഡീകരണം പിതുഃ ॥ ൨,൨൬.
സപിണ്ഡം ചെയ്താൽ അവൻ പിതൃലോകം പ്രാപിക്കും. അതുകൊണ്ട് മകൻ പിതാവിനുവേണ്ടി സപിണ്ഡം നിർബന്ധമായും നടത്തണം.
സംവത്സരേ തു സമ്പൂര്ണേ കുര്യാത്പിണ്ഡ പ്രവേശനമ് । പിണ്ഡപ്രവേശവിധിനാ തസ്യ നിത്യം മൃതാഹ്നികമ് ॥ ൨,൨൬.
ഒരു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ പിണ്ഡം അർപ്പണം നടത്തണം. പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്ന വിധിയനുസരിച്ച്, മരിച്ചവർക്കുള്ള നിത്യകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാകും.
നിശ്ചിതം പക്ഷിശാര്ദൂല വര്ഷാന്തേ പിണ്ഡമേലനമ് । സഹപിണ്ഡേ കൃതേ പ്രേതസ്തതോ യാതി പരാം ഗതിമ് । തന്നാമ സമ്പരിത്യജ്യ തതഃ പിതൃഗണോ ഭവേത് ॥ ൨,൨൬.
പക്ഷീരാജാവേ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ പിണ്ഡങ്ങൾ ഒന്നുചേർക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ചേർത്താൽ, പ്രേതൻ ഉന്നതഗതിയിൽ എത്തുന്നു. അതിനുശേഷം അവന്റെ പേര് ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേരുന്നു.
ത്രിപക്ഷേ വാപി ഷണ്മാസേ മേലയേത്പ്രപിതാമഹൈഃ । ജ്ഞാത്വാ വൃദ്ധിവിവാഹാദി സ്വഗോത്രവിഹിതാനി ച ॥ ൨,൨൬.
മൂന്ന് പക്ഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞോ, ആറുമാസം കഴിഞ്ഞോ, അല്ലെങ്കിൽ പിതാമഹന്മാരോടൊപ്പം ചേർത്തോ, വളർച്ചയും വിവാഹം തുടങ്ങിയ സ്വഗോത്രാചാരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് പിണ്ഡം ചേർക്കാം.
വിവാഹം നൈവ കുര്വീത മൃതേ ച ഗൃഹമേധിനി । ഭിക്ഷുര്ഭിക്ഷാം ന ഗൃഹ്ണാതി യാവത്കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് ॥ ൨,൨൬.
ഗൃഹസ്ഥൻ മരിച്ചാൽ വിവാഹം നടത്തരുത്. സപിണ്ഡം ചെയ്യുന്നതുവരെ ഭിക്ഷുകൻ ഭിക്ഷ സ്വീകരിക്കരുത്.