ഗരുഡപുരാണമ്

ജന്മതഃ പഞ്ച വര്ഷാണി ഭുങ്ക്തേ ദത്തമസംസ്കൃതമ് । പഞ്ചവര്ഷാധികേ ബാലേ വിപത്തിര്യദി ജായതേ ॥ ൨,൨൫.

ജനനം മുതല്‍ അഞ്ചു വയസ്സുവരെ, ചടങ്ങുകളില്ലാതെ നല്‍കുന്നതെല്ലാം അനുഭവിക്കുന്നു; അഞ്ചു വയസ്സിന് മുകളില്‍ ബാലന്‍ മരിച്ചാല്‍ ദോഷം സംഭവിക്കും.

വൃഷോത്സര്ഗാദികം കര്മ സപിണ്ഡീകരണം വിനാ । ദ്വാദശേ ഹനി സമ്പ്രാപ്തേ കുര്യാച്ഛ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൨൫.

വൃഷോത്സര്‍ഗം പോലുള്ള ചടങ്ങുകള്‍ സപിണ്ഡീകരണം ഒഴികെ നടത്തണം; പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം വന്നാല്‍ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധം ചെയ്യണം.

പായസേന ഗുഡേനാപി പിണ്ഡാന്ദദ്യാദ്യഥാക്രമമ് । ഉദകുമ്ഭപ്രദാനം ച പദ (ഉപ) ദാനാനി യാനി ച ॥ ൨,൨൫.

പാലും ശർക്കരയും ചേര്‍ത്ത് പിണ്ടം നല്‍കണം, ക്രമമായി. വെള്ളം നിറച്ച കുമ്പം നല്‍കുന്നതും മറ്റ് ദാനങ്ങളും ചെയ്യണം.

ഭോജനാനി ദ്വിജേ ദദ്യാന്മഹാദാനാദി ശക്തിതഃ । ദീപദാനാദി യത്കിഞ്ചിത്പഞ്ചവര്ഷാധികേ സദാ ॥ ൨,൨൫.

ദ്വിജന്മാരെ ഭക്ഷണം നല്‍കണം; കഴിവിനനുസരിച്ച് വലിയ ദാനങ്ങളും ചെയ്യണം. അഞ്ചു വയസ്സിന് ശേഷം, ദീപം പോലുള്ള ചെറിയ ദാനങ്ങളും എപ്പോഴും നല്‍കണം.

കര്തവ്യം ച ഖഗശ്രേഷ്ഠ വ്രതാത്പ്രാക്പ്രേതതൃപ്തയേ । യദാ നക്രിയതേ സര്വം മുദ്ഗലത്വം സ ഗച്ഛതി ॥ ൨,൨൫.

പക്ഷിശ്രേഷ്ഠാ, വ്രതം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ്, പ്രേതാത്മാവിന് തൃപ്തിക്കായി ചടങ്ങുകള്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്. ഒന്നും ചെയ്യാതെ വിട്ടാല്‍, അവന്‍ മുദ്‌ഗളന്റെ നിലയിലാകും.

വ്രതാത്പ്രാങ്ഗേവ ദേയം തു തതഃ പിതൃഗണസ്യ ച । സ്വാഹാകാരേണ വൈ കുര്യാദേകോദ്ദിഷ്ടാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൨൫.

വ്രതത്തിന് മുമ്പ് ദാനം നല്‍കണം; പിന്നെ പിതൃഗണങ്ങള്‍ക്കായി. സ്വാഹാ ഉച്ചരിച്ച് പതിനാറ് വിധി നിര്‍ദേശിച്ച ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തണം.

ഋജുദര്ഭൈസ്തിലൈഃ ശുക്ലൈഃ പ്രാചീനാവീതി നിശ്ചിതമ് । അപസവ്യം ച കര്തവ്യം കൃതേ യാന്തി പരാം ഗതിമ് ॥ ൨,൨൫.

നേരായ ദര്‍ഭയും വെള്ളയുള്ള എള്ളും ഉപയോഗിച്ച്, വസ്ത്രം കിഴക്കോട്ട് തിരിച്ച്, ഇടതു ഭുജത്തിന് മുകളില്‍ പൂണൂല്‍ വച്ച് ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ പരമഗതി ലഭിക്കും.

പുനശ്ചിരായുഷോ ഭൂത്വാ ജായന്തേ സ്വകുലേ ധ്രുവമ് । സര്വസൌഖ്യപ്രദഃ പുത്രഃ പിത്രോഃ പ്രീതിവിവര്ധനഃ ॥ ൨,൨൫.

വീണ്ടും ദീർഘായുസ്സോടെ തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ തന്നെ ജനിക്കുന്നു. മകനു് എല്ലാ സുഖങ്ങളും നൽകുന്നു, മാതാപിതാക്കളുടെ സ്‌നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ആകാശമേകം ഹി യഥാ ചന്ദ്രാദിത്യൌ യഥൈകതഃ । ഘടാദിഷു പൃഥക്സര്വം പശ്യ രൂപം ച തത്സമമ് ॥ ൨,൨൫.

ഒരേ ആകാശം പോലെ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അതിൽ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. പാത്രങ്ങൾ പലതായാലും അതിലെ രൂപങ്ങൾ വേറെയായാലും, അതിന്റെ സാരാംശം ഒരുപോലെയാണ് എന്ന് കാണുക.

ആത്മാ തഥൈവ സര്വേഷു പുത്ത്രേഷു വിചരേത്സദാ । യാ യസ്യ പ്രകൃതിഃ പൂര്വം ശുക്രശോണിതസങ്ഗമേ ॥ ൨,൨൫.

അതുപോലെ ആത്മാവ് എല്ലാമക്കളിലും സദാ സഞ്ചരിക്കുന്നു. മുൻപുണ്ടായിരുന്ന സ്വഭാവം, ശുക്ലവും രക്തവും ഒന്നിക്കുന്ന സമയത്ത്,

സാ (സ) തേന ഭാവയോഗേന പുത്ത്രാസ്തത്കര്മകാരിണഃ । പിതൃരൂപം സമാദായ കസ്യചിജ്ജായതേ സുതഃ ॥ ൨,൨൫.

ആ സ്വഭാവം ആ കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തിയാൽ മക്കളെ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. പിതാവിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് മകൻ ഒരാളിൽ ജനിക്കുന്നു.

പിതൃതഃ കോഽപി രൂപാഢ്യോ ഗുണജ്ഞോ ദാനതത്പരഃ । സദൃശഃ കോഽപി ലോകേഽസ്മിന്ന ഭൂതോ ന ഭവിഷ്യതി ॥ ൨,൨൫.

പിതാവിൽ നിന്ന് ചിലർ സൗന്ദര്യവും ഗുണജ്ഞാനവും ദാനത്തിൽ താല്പര്യവും നേടുന്നു. ഒരുപോലെയുള്ളവർ ഉണ്ടാവാം, പക്ഷേ ഈ ലോകത്ത് ആരും അതുപോലെ ആയിരുന്നില്ല, ആയിരിക്കുകയുമില്ല.

അന്ധാദന്ധോ ന ഭവതി മൂകാന്മൂകോ ന ജായതേ । ബധിരാദ്ബധിരോ നൈവ വിദ്യാവാന്വിദുഷോ ന ഹി । അനുരൂപാ ന ദൃശ്യന്തേ മദീയം വചനം ശൃണു ॥ ൨,൨൫.

കണ്ണില്ലാത്തവനിൽ നിന്ന് കണ്ണില്ലാത്തവൻ ജനിക്കില്ല, മൗനനായവനിൽ നിന്ന് മൗനനായവൻ ജനിക്കില്ല, ചെവിയില്ലാത്തവനിൽ നിന്ന് ചെവിയില്ലാത്തവൻ ജനിക്കില്ല, പണ്ഡിതനിൽ നിന്ന് പണ്ഡിതൻ ജനിക്കില്ല. ഒരുപോലെയുള്ള രൂപങ്ങൾ കാണാറില്ല. എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു.

ഗരുഡ ഉവാച । ഔരസക്ഷേത്രജാദ്യാശ്ച പുത്ത്രാ ദശവിധാഃ സ്മൃതാഃ । സംഗൃഹീതഃ സുതോ യസ്തു ദാസീപുത്ത്രശ്ച തേന കിമ് ॥ ൨,൨൫.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ളവരും മറ്റു വിധങ്ങളിലുള്ളവരും പത്ത് തരത്തിലുള്ള മക്കളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ദത്തമകനും ദാസിയുടെ മകനും എന്താണ് സ്ഥാനം?

കാങ്കാം ഗതിമവാപ്നോതി ജായോ മൃത്യുവശം ഗതഃ । ഭവേന്ന ദുഹിതാ യസ്യ ന ദൌഹിത്രോ ന വാ സുതഃ ॥ ൨,൨൫.

ഭാര്യ മരിച്ചാൽ ആൾക്കു് ആഗ്രഹിച്ച ഗതി ലഭിക്കും. ആര്ക്കും മകൾ ഇല്ല, മകൾക്കുമകൻ ഇല്ല, മകനുമില്ലെങ്കിൽ,

ശ്രാദ്ധം തസ്യ കഥം കാര്യം വിധിനാ കേന തദ്ഭവേത് । ശ്രീഭഗവാനുവാച । മുഖം ദൃഷ്ട്വാ തു പുത്രസ്യ മുച്യതേ പൈതൃകാദൃണാത് ॥ ൨,൨൫.

അവർക്കു് ശ്രാദ്ധം എങ്ങനെ ചെയ്യണം, ഏത് വിധിയാൽ ആകണം? ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: മകന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ പിതാവിന്റെ കടം നിന്നെ വിട്ടു പോകുന്നു.

പൌത്ത്രസ്യ ദര്ശനാജ്ജന്തുര്മുച്യതേ ചഃ ഋണത്രയാത് । ലോകാനന്ത്യം ദിവഃ പ്രാപ്തിഃ പുത്ത്രപൌത്ത്ര പ്രപൌത്ത്രകൈഃ ॥ ൨,൨൫.

മകന്റെ മകനെ കണ്ടാൽ മനുഷ്യൻ മൂന്നു കടങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം നേടുന്നു. മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളുമാണ് അനന്തമായ ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗലാഭവും നൽകുന്നത്.

അന്യക്ഷേത്രോദ്ഭവാദ്യാ യേ ഭുക്തിമാത്രപ്രദാഃ സുതാഃ । കുര്വീത പാര്വണം ശ്രാദ്ധമാരൈസോ വിധിവത്സുതഃ ॥ ൨,൨൫.

മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മക്കൾ ഭോഗം മാത്രം നൽകുന്നു. ശരിയായ മകൻ ശ്രാദ്ധം ശരിയായ വിധിയിൽ നടത്തണം.

കുര്വന്ത്യന്യേ സുതാഃ ശ്രാദ്ധമേ കോദ്ദിഷ്ടം ന പാര്വണമ് । ബ്രാഹ്മോഢാജസ്തൂന്നയതി സംഗൃഹീതസ്ത്വധോ നയേത് । ശ്രാദ്ധം സാംവത്സരം കുര്വഞ്ജായതേ നരകായ വൈ ॥ ൨,൨൫.

മറ്റു മക്കൾ നിർദ്ദിഷ്ട ശ്രാദ്ധം മാത്രം ചെയ്യുന്നു, പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യാറില്ല. ബ്രാഹ്മണിയുടെ മകൻ ഉന്നതത്തിലേക്കും, ദത്തമകൻ താഴേയ്ക്കും നയിക്കുന്നു. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.

സര്വദാനാനി ദേയാനി ഹ്യന്ന ദാനാദൃതേ ഖഗ । സംഗൃഹീതഃ സുതഃ കുര്യാദേകോദ്ദിഷ്ടം ന പാര്വണമ് ॥ ൨,൨൫.

ഭക്ഷ്യദാനം ഒഴികെ എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകണം, പക്ഷി. ദത്തമകൻ നിർദ്ദിഷ്ട ശ്രാദ്ധം മാത്രം ചെയ്യണം, പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതില്ല.

പ്രത്യബ്ദം പിതൃമാതൃഭ്യാം ശ്രാദ്ധം ദത്ത്വാ ന ലിപ്യതേ । ഏകോദ്ദിഷ്ടം പരിത്യജ്യ പാര്വണം കുരുതേ യദി ॥ ൨,൨൫.

പ്രതിവർഷം പിതാവിനും മാതാവിനും ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ പാപം പിടിക്കില്ല. നിർദ്ദിഷ്ടം ഉപേക്ഷിച്ച് പൂർണ്ണ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ,

ആത്മാനം ച പിതൄംശ്ചൈവ സ നയേദ്യമമന്ദിരമ് । സംഗൃഹീതസ്തു യഃ കേചിദ്ദാസീപുത്ത്രാദയശ്ച യേ ॥ ൨,൨൫.

അവൻ സ്വയംയും പിതാക്കന്മാരെയും യമലോകത്തേക്കു് നയിക്കുന്നു. ദത്തമകനും ദാസിയുടെ മകനും മറ്റുള്ളവരും,

തീര്ഥേ കുര്യുഃ പിതൃശ്രാദ്ധം ദാനം (മാസം) ദദ്യുര്ദ്വിജന്മനേ । സംഗൃഹീതസുതോ ഭൂത്വാ പാകം വാ യഃ പ്രയച്ഛതി ॥ ൨,൨൫.

അവർ തീർത്ഥത്തിൽ പിതൃശ്രാദ്ധം നടത്താം, മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ദ്വിജനു് ദാനം നൽകാം. ദത്തമകൻ ആയി മാറി പാചകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം അർപ്പിച്ചാൽ,

വൃഥാ ശ്രാദ്ധം വിജാനീയാച്ഛൂദ്രാന്നേന യഥാ ദ്വിജഃ । ന പ്രീണയതി തച്ഛ്രാദ്ധം പിതാമഹമുഖാന്പിതൄന് । ഏവം ജ്ഞാത്വാ സ്വഗശ്രേഷ്ഠ ഹീനജാതീന്സുതാംസ്ത്യജേത് ॥ ൨,൨൫.

ശ്രാദ്ധം ഫലമില്ലാത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം ദ്വിജനു് നൽകുന്നതുപോലെ. അത്തരം ശ്രാദ്ധം പിതാമഹനെ മുന്നിലാക്കി പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കില്ല. ഇതറിയുമ്പോൾ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരായ മക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കണം.

(ബ്രാഹ്മണ്യാം ബ്രാഹ്മണാജ്ജാതശ്ചാണ്ഡാലാദധമഃ സ്മൃതഃ ) । യസ്തു പ്രവ്രജിതാജ്ജാതോ ബ്രാഹ്മണ്യാം ശൂദ്രതശ്ച യഃ ॥ ൨,൨൫.

(ബ്രാഹ്മണിയിൽ ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ ചാണ്ഡാലനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനേക്കാൾ താഴ്ന്നവൻ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.) ബ്രാഹ്മണിയിൽ ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും, സന്യാസിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനും.

ദ്വാവേതൌ വിദ്ധി ചാണ്ഡാലൌ സഗോത്രാദ്യസ്തു ജായതേ । സ്വര്യാതിവിഹിതാന്പുത്രഃ സമുത്പാദ്യ ഖഗേശ്വര ॥ ൨,൨൫.

രണ്ടുപേരും ഒരേ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചാൽ അവരെ ചാണ്ഡാളന്മാർ എന്നു അറിയണം. നിർദ്ദേശിച്ച രീതികൾക്ക് വിരുദ്ധമായി ജനിച്ച മകനെയും അങ്ങനെ തന്നെ കണക്കാക്കണം, പക്ഷീശ്വര.

തൈഃ സുവൃത്തൈഃ സുഖം പ്രാപ്യം കുവൃത്തൈര്നരകം വ്രജേത് । ഹീനജാതിസമുദ്ഭൂതൈഃ സുവൃത്തൈഃ സുഖമേധതേ ॥ ൨,൨൫.

നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവർ സന്തോഷം നേടുന്നു; ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവർ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. താഴ്ന്ന ജന്മത്തിൽ ജനിച്ചവരും നല്ല പെരുമാറ്റം പുലർത്തുമ്പോൾ സന്തോഷം നേടുന്നു.

കലികലുഷവിമുക്തഃ പൂജിതഃ സിദ്ധസങ്ഘൈരമരചമരമാലാവീജ്യമാനോഽപ്സരോഭിഃ । പിതൃശതമപി ബന്ധൂന്പുത്ത്രപൌത്ത്രപ്രപൌത്ത്രാനപി നരകനിമഗ്നാനുദ്ധരേദേക ഏവ ॥ ൨,൨൫.

കലിയുഗത്തിലെ മലിനതികളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, സിദ്ധന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും, അപ്സരസുകൾ ദിവ്യമായ ചാമരം വീശുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ, നൂറുകണക്കിന് പിതാക്കന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും ചുമ്മക്കളെയും നരകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്താൻ കഴിയും.

ശ്രീഗരുഡമാഹപുരാണമ് ൨൬ ഗരുഡ ഉവാച । സത്യം ബ്രൂഹി സുരശ്രേഷ്ഠ കൃപാം കൃത്വാ മയി പ്രഭോ । മൃതാനാം ചൈവ ജന്തൂനാം കദാ കുര്യാത്സപിണ്ഡനമ് ॥ ൨,൨൬.

ഗരുഡൻ ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭോ, ദയവായി സത്യം പറഞ്ഞ് എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണം. മരിച്ചവർക്കായി സപിണ്ഡം എപ്പോൾ നടത്തണം?