ഗരുഡപുരാണമ്

മിഷ്ടാന്നം ഭോജനം ദേയം ദാനേ ശക്തിസ്തു ദുര്ലഭാ । ഭോജ്യേ ഭോജനശക്തിശ്ച രതിശക്തിര്വരസ്ത്രിയഃ ॥ ൨,൨൪.

മധുരഭക്ഷണം നൽകണം, പക്ഷേ ദാനം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി അപൂർവമാണ്. ഭക്ഷ്യത്തിൽ ഭക്ഷ്യശക്തി ഉണ്ട്, ഉത്തമസ്ത്രീകളിൽ ആനന്ദശക്തി ഉണ്ട്.

വിഭവേ ദാനശക്തിശ്ച നാല്പസ്യ തപസഃ ഫലമ് । ദാനാദ്ഭോഗാനവാപ്നോതി സൌഖ്യം തീര്ഥസ്യ സേവനാത് । സുഭാഷണാന്മൃതോ യസ്തു സ വിദ്വാന്ധര്മവിത്തമഃ ॥ ൨,൨൪.

സമ്പത്തു ഉള്ളവർക്കാണ് ദാനശക്തി. ദരിദ്രനു തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിക്കില്ല. ദാനത്തിലൂടെ ആനന്ദം ലഭിക്കും, തീർത്ഥയാത്രയിലൂടെ സന്തോഷം, നല്ല വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചാൽ മരിച്ചവൻ ജ്ഞാനിയും ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും ആകുന്നു.

അദത്തദാനാച്ച ഭവേദ്ദരിദ്രോ ദരിദ്രഭാവാച്ച കരോതിപാപമ് । പാപപ്രഭാവാന്നരകം പ്രയാതി പുനര്ദരിദ്രഃ പുനരേവ പാപീ ॥ ൨,൨൪.

ദാനമർഹിക്കുന്നതു നൽകാതെ പോയാൽ ദരിദ്രനാകും, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ പാപം ചെയ്യുന്നു, പാപത്തിന്റെ ഫലമായി നരകത്തിൽ പോകുന്നു, പിന്നെയും ദരിദ്രനും പാപിയുമാകുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൫ ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി പുരുഷസ്ത്രീ വിനിര്ണയമ് । ജീവന്വാപി മൃതോ വാപി പഞ്ചവര്ഷാധികോഽപി വാ ॥ ൨,൨൫.

ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ച ശേഷം പോലും, അഞ്ചു വയസ്സിന് മുകളിലുള്ളവർക്കും ബാധകമായ നിയമങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാം.

പൂര്ണേ തു പഞ്ചമേ വര്ഷേ പുമാംശ്ചൈവ പ്രതിഷ്ഠിതഃ । സര്വൈന്ദ്രിയാണി ജാനാതി രൂപാരൂപവിപര്യയൌ ॥ ൨,൨൫.

അഞ്ചാം വയസ്സ് പൂർത്തിയായാൽ, ബാലൻ പൂർണ്ണമായി സ്ഥാപിതനാകുന്നു. അവൻ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും, രൂപവും രൂപരഹിതത്വവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

പൂര്വകര്മവിപാകേന പ്രാണിനാം വധബന്ധനമ് । വിപ്രാദീനന്ത്യജാന്സര്വാന്പാപം മാരയതി ധ്രുവമ് ॥ ൨,൨൫.

മുന്‍ കർമ്മഫലങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് എല്ലാ ജീവികളും കൊല്ലപ്പെടലും ബന്ധനവും അനുഭവിക്കുന്നത്. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് അന്ത്യജന്മാരെ വരെ, പാപം എല്ലാവരെയും നിർഭാഗ്യനാക്കുന്നു.

ഗര്ഭേ നഷ്ടേ ക്രിയാ നാസ്തി ദുഗ്ധം ദേയം മൃതേ ശിശൌ । പരം ച പായസം ക്ഷീരം ദദ്യാദ്വലവിപത്തിതഃ ॥ ൨,൨൫.

ഗർഭം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ആചാരങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട. കുഞ്ഞ് മരിച്ചാൽ പാൽ നൽകണം. ബാല്യത്തിൽ മരിച്ചാൽ പായസം അല്ലെങ്കിൽ പാൽ നൽകണം.

ഏകാദശാഹം ദ്വാദശാഹം വൃഷം വൃഷവിധിം വിനാ । മഹാദാനവിഹീനം ച കുമാരേ കൃത്യമാദിശേത് ॥ ൨,൨൫.

പതിനൊന്നാം ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, കാളയോ കാളയുടെ ആചാരങ്ങളോ ഇല്ലാതെ, വലിയ ദാനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, ബാലന്റെ ആചാരങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കണം.

കുമാരാണാം ചൈവ ബാലാനാം ഭോജനം വസ്ത്രവേഷ്ടനമ് । ബാലേ വാ തരുണേ വൃദ്ധേ ഘടോ ഭവതി വൈ മൃതേ ॥ ൨,൨൫.

ബാലന്മാർക്കും കുട്ടികൾക്കും ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും നൽകണം. മരിച്ചവൻ ബാലനോ യുവാവോ വൃദ്ധനോ ആകട്ടെ, ഉദകകുംബം ആചാരം നിർവ്വഹിക്കണം.

ഭൂമൌ വിനിഃ ക്ഷിപേദ്ബാലം ദ്വിമാസോനം ദ്വിവാര്ഷികമ് । തതഃ പരം ഖഗശ്രേഷ്ഠ ദേഹദാഹോ വിധോയതേ ॥ ൨,൨൫.

രണ്ടു മാസം പ്രായമുള്ളവയെയും രണ്ടുവര്‍ഷം പ്രായമുള്ളവയെയും നിലത്തിരുത്തണം; അതിന് ശേഷം, പക്ഷിശ്രേഷ്ഠാ, ശരീരം ചുട്ട് സംസ്കാരം നടത്തണം എന്ന് നിര്‍ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ശിശുരാ ദന്തജനനാദ്ബാലഃ സ്യാദ്യാവദാശിഖമ് । കഥ്യതേ സര്വശാസ്ത്രേഷു കുമാരോ മൌഞ്ജിബന്ധനാത് ॥ ൨,൨൫.

കുഞ്ഞിന് പല്ല് വരുന്നതുവരെ അവനെ ശിശു എന്നു വിളിക്കും; ചൂടി വളരുന്നതുവരെ ബാലന്‍ എന്നു പറയും. എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും, മൗഞ്ജി കയറ്റം കഴിഞ്ഞാല്‍ കുട്ടി കൗമാരം തുടങ്ങുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

ശൂദ്രാദീനാം കഥം കുര്യാത്സംശയോ മൌഞ്ജിവര്ജനാത് । ഗര്ഭാച്ച നവമം ഹിത്വാ ശിശുരാമാസഷോഡശമ് ॥ ൨,൨൫.

ശൂദ്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും മൗഞ്ജി കയറ്റം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ എങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്ന സംശയം ഉണ്ട്. ഗര്‍ഭകാലം കഴിഞ്ഞ് ഒമ്പതാം മാസം കഴിഞ്ഞ്, പന്ത്രണ്ടു മാസം വരെ ശിശുവാണ് എന്ന് കണക്കാക്കണം.

ബാലശ്ചാഥ പരഞ്ജ്ഞേയ ആമാസസപ്തവിംശതി । ആ പഞ്ച വര്ഷാത്കൌമാരഃ പൌഗണ്ഡോ നവഹാംയനഃ ॥ ൨,൨൫.

പക്ഷീ, ഇരുപത്തിയേഴു മാസം വരെ ബാലന്‍ എന്നു അറിയണം; അഞ്ചു വയസ്സുവരെ കൗമാരം, ഒമ്പതു വയസ്സുവരെ പൗഗണ്ഡം എന്നാണ്.

കിശോരഃ ഷോഡശാബ്ദഃ സ്യാത്തതോ യൌവനമാദിശേത് । മൃതോഽപി പഞ്ചമേ വര്ഷേ അവൃതഃ സവൃതോഽപി വാ ॥ ൨,൨൫.

പതിനാറാം വയസ്സുവരെ കിശോരനാണ്; അതിന് ശേഷം യൗവനം തുടങ്ങുന്നു. അഞ്ചാം വയസ്സില്‍ ദേഹവിയോഗം സംഭവിച്ചാല്‍, whether സംസ്‌കാരം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ, അതേവിധം ചെയ്യണം.

പൂര്വോക്തമേവ കര്തവ്യമീഹതേ ദശപിണ്ഡകമ് । സ്വല്പകര്മപ്രസങ്ഗാച്ച സ്വല്പാദ്വിഷയബന്ധനാത് ॥ ൨,൨൫.

മുന്‍പ് പറഞ്ഞ ചടങ്ങുകള്‍ തന്നെ ചെയ്യണം; പത്തു പിണ്ടം നല്‍കണം, കാരണം ഇവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങളും ലോകബന്ധങ്ങളും വളരെ കുറവാണ്.

സ്വല്ഷാദ്വപുഷി വസ്ത്രാച്ച ക്രിയാം സ്വല്പാമപീച്ഛതി । യാവദുപചയോ ജന്തുര്യാവദ്വിഷയവേഷ്ടിതഃ ॥ ൨,൨൫.

ശരീരം ചെറുതും വസ്ത്രവും ചെറിയതായതിനാല്‍ ചടങ്ങുകളും കുറവായിരിക്കും. ജീവന്‍ വളരുന്ന കാലം വരെയും ലോകബന്ധങ്ങള്‍ ഉള്ളതുവരെ ഇതുപോലെയാണ്.

യദ്യദ്യസ്യോപജീവ്യം സ്യാത്തത്തദ്ദേയമിഹേച്ഛതി । ബ്രഹ്മബീജോദ്ഭവാഃ പുത്രാ ദേവര്ഷോണാം ച വല്ലഭാഃ ॥ ൨,൨൫.

ഓരോരുത്തന്‍ക്കും ഉപജീവനം എന്താണോ അതാണ് നല്‍കേണ്ടത്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിത്തില്‍ ജനിച്ച പുത്രന്മാര്‍ ദേവന്മാര്‍ക്കും ഋഷിമാര്‍ക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്.

യമേന യമദൂതൈശ്ച ശാസ്യന്തേ നിശ്ചിതം ഖഗ । ബാലോ വൃദ്ധോ യുബാ വാപി ഘടമിച്ഛന്തി ദേഹിനഃ ॥ ൨,൨൫.

യമനും യമദൂതന്മാരും ഇവരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു, പക്ഷീ. ബാലന്‍, വൃദ്ധന്‍, യുവാവെന്നു വേറിട്ടു നോക്കാതെ, എല്ലാ ദേഹധാരികളും ഐക്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സുഖം ദുഃ ഖം സദാ വേത്തി ദേഹീ വൈ സര്വഗസ്ത്വിഹ । പരിത്യജ്യ തദാത്മാനം ജീര്ണാം ത്വചമിവോരഗഃ ॥ ൨,൨൫.

ദേഹിയ്ക്ക് ഇവിടെ എപ്പോഴും സുഖവും ദുഖവും അനുഭവപ്പെടുന്നു; പാമ്പ് പഴയ ത്വക്ക് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മാവ് ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രഃ പുരുഷോ വായുഭൃതഃ ക്ഷുധാന്വിതഃ । തസ്മാദ്ദേയാനി ദാനാനി മൃതേ ബാലേ സുനിശ്ചിതമ് ॥ ൨,൨൫.

അംഗുഷ്ഠം വലിപ്പമുള്ള പുരുഷന്‍ വായുവില്‍ ജീവിക്കുകയും വിശപ്പോടെ ഇരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ബാലന്‍ മരിച്ചാല്‍ നിര്‍ബന്ധമായും ദാനം നല്‍കണം.

ജന്മതഃ പഞ്ച വര്ഷാണി ഭുങ്ക്തേ ദത്തമസംസ്കൃതമ് । പഞ്ചവര്ഷാധികേ ബാലേ വിപത്തിര്യദി ജായതേ ॥ ൨,൨൫.

ജനനം മുതല്‍ അഞ്ചു വയസ്സുവരെ, ചടങ്ങുകളില്ലാതെ നല്‍കുന്നതെല്ലാം അനുഭവിക്കുന്നു; അഞ്ചു വയസ്സിന് മുകളില്‍ ബാലന്‍ മരിച്ചാല്‍ ദോഷം സംഭവിക്കും.

വൃഷോത്സര്ഗാദികം കര്മ സപിണ്ഡീകരണം വിനാ । ദ്വാദശേ ഹനി സമ്പ്രാപ്തേ കുര്യാച്ഛ്രാദ്ധാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൨൫.

വൃഷോത്സര്‍ഗം പോലുള്ള ചടങ്ങുകള്‍ സപിണ്ഡീകരണം ഒഴികെ നടത്തണം; പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം വന്നാല്‍ പതിനാറ് ശ്രാദ്ധം ചെയ്യണം.

പായസേന ഗുഡേനാപി പിണ്ഡാന്ദദ്യാദ്യഥാക്രമമ് । ഉദകുമ്ഭപ്രദാനം ച പദ (ഉപ) ദാനാനി യാനി ച ॥ ൨,൨൫.

പാലും ശർക്കരയും ചേര്‍ത്ത് പിണ്ടം നല്‍കണം, ക്രമമായി. വെള്ളം നിറച്ച കുമ്പം നല്‍കുന്നതും മറ്റ് ദാനങ്ങളും ചെയ്യണം.

ഭോജനാനി ദ്വിജേ ദദ്യാന്മഹാദാനാദി ശക്തിതഃ । ദീപദാനാദി യത്കിഞ്ചിത്പഞ്ചവര്ഷാധികേ സദാ ॥ ൨,൨൫.

ദ്വിജന്മാരെ ഭക്ഷണം നല്‍കണം; കഴിവിനനുസരിച്ച് വലിയ ദാനങ്ങളും ചെയ്യണം. അഞ്ചു വയസ്സിന് ശേഷം, ദീപം പോലുള്ള ചെറിയ ദാനങ്ങളും എപ്പോഴും നല്‍കണം.

കര്തവ്യം ച ഖഗശ്രേഷ്ഠ വ്രതാത്പ്രാക്പ്രേതതൃപ്തയേ । യദാ നക്രിയതേ സര്വം മുദ്ഗലത്വം സ ഗച്ഛതി ॥ ൨,൨൫.

പക്ഷിശ്രേഷ്ഠാ, വ്രതം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ്, പ്രേതാത്മാവിന് തൃപ്തിക്കായി ചടങ്ങുകള്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്. ഒന്നും ചെയ്യാതെ വിട്ടാല്‍, അവന്‍ മുദ്‌ഗളന്റെ നിലയിലാകും.

വ്രതാത്പ്രാങ്ഗേവ ദേയം തു തതഃ പിതൃഗണസ്യ ച । സ്വാഹാകാരേണ വൈ കുര്യാദേകോദ്ദിഷ്ടാനി ഷോഡശ ॥ ൨,൨൫.

വ്രതത്തിന് മുമ്പ് ദാനം നല്‍കണം; പിന്നെ പിതൃഗണങ്ങള്‍ക്കായി. സ്വാഹാ ഉച്ചരിച്ച് പതിനാറ് വിധി നിര്‍ദേശിച്ച ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തണം.

ഋജുദര്ഭൈസ്തിലൈഃ ശുക്ലൈഃ പ്രാചീനാവീതി നിശ്ചിതമ് । അപസവ്യം ച കര്തവ്യം കൃതേ യാന്തി പരാം ഗതിമ് ॥ ൨,൨൫.

നേരായ ദര്‍ഭയും വെള്ളയുള്ള എള്ളും ഉപയോഗിച്ച്, വസ്ത്രം കിഴക്കോട്ട് തിരിച്ച്, ഇടതു ഭുജത്തിന് മുകളില്‍ പൂണൂല്‍ വച്ച് ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ പരമഗതി ലഭിക്കും.

പുനശ്ചിരായുഷോ ഭൂത്വാ ജായന്തേ സ്വകുലേ ധ്രുവമ് । സര്വസൌഖ്യപ്രദഃ പുത്രഃ പിത്രോഃ പ്രീതിവിവര്ധനഃ ॥ ൨,൨൫.

വീണ്ടും ദീർഘായുസ്സോടെ തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ തന്നെ ജനിക്കുന്നു. മകനു് എല്ലാ സുഖങ്ങളും നൽകുന്നു, മാതാപിതാക്കളുടെ സ്‌നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ആകാശമേകം ഹി യഥാ ചന്ദ്രാദിത്യൌ യഥൈകതഃ । ഘടാദിഷു പൃഥക്സര്വം പശ്യ രൂപം ച തത്സമമ് ॥ ൨,൨൫.

ഒരേ ആകാശം പോലെ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അതിൽ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. പാത്രങ്ങൾ പലതായാലും അതിലെ രൂപങ്ങൾ വേറെയായാലും, അതിന്റെ സാരാംശം ഒരുപോലെയാണ് എന്ന് കാണുക.