ഗരുഡപുരാണമ്

ഗരുഡ ഉവാച । മൃതേ ബാലേ കഥം കുര്യാത്പിണ്ഡദാനാദികാഃ ക്രിയാഃ । ഗര്ഭേഷു ച വിപന്നാനാമാചൂഡാകരണാച്ഛിശോഃ ॥ ൨,൨൪.

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: ഒരു ബാലൻ മരിച്ചാൽ, പിണ്ഡം നൽകൽ പോലുള്ള കർമ്മങ്ങൾ എങ്ങനെ നടത്തണം? ഗർഭത്തിൽ മരിച്ചവർക്കോ, കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യ മുടി വെട്ടുന്നതിന് മുമ്പ് മരിച്ചവർക്കോ എന്ത് ചെയ്യണം?

കഥം കിം കേന ദാതവ്യം മൃതാന്തേ കോ വിധിഃ സ്മൃതഃ । ഗരുഡോക്തമിതി ശ്രുത്വാ വിഷ്ണുര്വാക്യമഥാബ്രവീത് ॥ ൨,൨൪.

മരണസമയത്ത് എന്ത് തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങൾ, ആരാണ് നൽകേണ്ടത്, എങ്ങനെ നൽകണം, എന്താണ് നിർദ്ദിഷ്ടമായ ആചാരം എന്നിങ്ങനെ ഗരുഡൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, വിഷ്ണു ദേവൻ ഇങ്ങനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । യദി ഗര്ഭോ വിപദ്യതേ സ്ത്രവതേ വാപി യോഷിതഃ । യാവന്മാസം സ്ഥിതോ ഗര്ഭസ്താവദ്ദിനമശൌചകമ് ॥ ൨,൨൪.

ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഗർഭം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അല്ലെങ്കിൽ ഗർഭപാതം സംഭവിച്ചാൽ, ഗർഭം എത്ര മാസം നിലനിന്നുവോ, അത്ര ദിവസം അശുദ്ധി പാലിക്കണം.

തസ്യ കിഞ്ചിന്ന കര്തവ്യമാത്മനഃ ശ്രേയ ഇച്ഛതാ । തതോ ജാതേ വിപന്നേ തു ആ ചൂഡാകരണാച്ഛിശോഃ ॥ ൨,൨൪.

സ്വന്തം ഭാവുകത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ കുഞ്ഞ് ജനിച്ച് പിന്നീട് മരിച്ചാൽ, ചൂഡാകരണം വരെ വേണ്ട ആചാരങ്ങൾ നടത്തണം.

ദുഗ്ധം ഭോജ്യം താശക്തി ബാലാനാം ച പ്രദീയതേ । ആ ചൂഡാത്പഞ്ചവര്ഷേ തു ദേഹദാഹോ വിധീയതേ ॥ ൨,൨൪.

ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് പാൽ, ഭക്ഷണം എന്നിവ കുട്ടികൾക്ക് നൽകണം. ചൂഡാകരണം വരെ അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു വയസ്സുവരെ, ശരീരം ചിതയിൽ വെക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ദുഗ്ധം തസ്യ പ്രദേയം സ്യാദ്ബാലാനാം ഭോജനം ശുഭമ് । പഞ്ചവര്ഷാധികേ പ്രേതേ സ്വജാതിവിഹിതാനി ച ॥ ൨,൨൪.

അവർക്കായി പാൽ നൽകണം, കുട്ടികൾക്ക് നല്ല ഭക്ഷണവും നൽകണം. അഞ്ചു വയസ്സിന് ശേഷം മരിച്ചാൽ, സ്വജാതിക്ക് വിധേയമായ ആചാരങ്ങൾ നടത്തണം.

കുര്യാത്കര്മാണി സര്വാണി ചോദകുമ്ഭാദി പായസമ് । ദാതവ്യം തു ഖഗശ്രേഷ്ഠ ഋണസമ്ബന്ധകസ്തു സഃ ॥ ൨,൨൪.

എല്ലാ ആചാരങ്ങളും, കൂടാതെ ഉദകകുംബം, പായസം എന്നിവയും നിർവ്വഹിക്കണം. അത്തരം ദാനങ്ങൾ നൽകണം, കാരണം അവൻ ജന്മത്തിന്റെ കടത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മൃത്യുര്ധ്രുവം ജന്മ മൃതസ്യ ച । കര്തവ്യം പക്ഷിശാര്ദൂല പുനര്ദേഹക്ഷയായ വൈ ॥ ൨,൨൪.

ജനിച്ചവർക്കു മരണം ഉറപ്പാണ്, മരിച്ചവർക്കു ജന്മവും ഉറപ്പാണ്. അതിനാൽ, പക്ഷിരാജാവേ, ശരീരം നശിപ്പിക്കാൻ വേണ്ട ആചാരങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കണം.

തസ്മൈ യദ്രോചതേ ദേയമദത്ത്വാ നിര്ധനേ കുലേ । സ്വല്പായുര്നിര്ധനോ ഭൂത്വാ രതിഭക്തിവിവര്ജിതഃ ॥ ൨,൨൪.

അവനു ഇഷ്ടമുള്ളത് നൽകണം. ദരിദ്ര കുടുംബത്തിൽ അത് നൽകാതെ പോയാൽ, ആൾക്കാർക്ക് ആയുസ്സ് കുറയും, ദാരിദ്ര്യം വരും, ആനന്ദവും ഭക്തിയും ഇല്ലാതാകും.

പുനര്ജന്മാപ്നുയാന്മര്ത്യസ്തസ്മാദ്ദേയമൃതേ ശിശോഃ । പുരാണേ ഗീയതേ ഗാഥാ സര്വഥാ പ്രതിഭാതി മേ ॥ ൨,൨൪.

ശിശുവിന് വേണ്ടത് നൽകാതെ പോയാൽ, മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ജന്മം പ്രാപിക്കും. പുരാണങ്ങളിൽ ഇത് പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു, എനിക്ക് ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും വ്യക്തമാണ്.

മിഷ്ടാന്നം ഭോജനം ദേയം ദാനേ ശക്തിസ്തു ദുര്ലഭാ । ഭോജ്യേ ഭോജനശക്തിശ്ച രതിശക്തിര്വരസ്ത്രിയഃ ॥ ൨,൨൪.

മധുരഭക്ഷണം നൽകണം, പക്ഷേ ദാനം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി അപൂർവമാണ്. ഭക്ഷ്യത്തിൽ ഭക്ഷ്യശക്തി ഉണ്ട്, ഉത്തമസ്ത്രീകളിൽ ആനന്ദശക്തി ഉണ്ട്.

വിഭവേ ദാനശക്തിശ്ച നാല്പസ്യ തപസഃ ഫലമ് । ദാനാദ്ഭോഗാനവാപ്നോതി സൌഖ്യം തീര്ഥസ്യ സേവനാത് । സുഭാഷണാന്മൃതോ യസ്തു സ വിദ്വാന്ധര്മവിത്തമഃ ॥ ൨,൨൪.

സമ്പത്തു ഉള്ളവർക്കാണ് ദാനശക്തി. ദരിദ്രനു തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിക്കില്ല. ദാനത്തിലൂടെ ആനന്ദം ലഭിക്കും, തീർത്ഥയാത്രയിലൂടെ സന്തോഷം, നല്ല വാക്കുകൾ സംസാരിച്ചാൽ മരിച്ചവൻ ജ്ഞാനിയും ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും ആകുന്നു.

അദത്തദാനാച്ച ഭവേദ്ദരിദ്രോ ദരിദ്രഭാവാച്ച കരോതിപാപമ് । പാപപ്രഭാവാന്നരകം പ്രയാതി പുനര്ദരിദ്രഃ പുനരേവ പാപീ ॥ ൨,൨൪.

ദാനമർഹിക്കുന്നതു നൽകാതെ പോയാൽ ദരിദ്രനാകും, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ പാപം ചെയ്യുന്നു, പാപത്തിന്റെ ഫലമായി നരകത്തിൽ പോകുന്നു, പിന്നെയും ദരിദ്രനും പാപിയുമാകുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൫ ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച । അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി പുരുഷസ്ത്രീ വിനിര്ണയമ് । ജീവന്വാപി മൃതോ വാപി പഞ്ചവര്ഷാധികോഽപി വാ ॥ ൨,൨൫.

ശ്രീവിഷ്ണു പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ച ശേഷം പോലും, അഞ്ചു വയസ്സിന് മുകളിലുള്ളവർക്കും ബാധകമായ നിയമങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാം.

പൂര്ണേ തു പഞ്ചമേ വര്ഷേ പുമാംശ്ചൈവ പ്രതിഷ്ഠിതഃ । സര്വൈന്ദ്രിയാണി ജാനാതി രൂപാരൂപവിപര്യയൌ ॥ ൨,൨൫.

അഞ്ചാം വയസ്സ് പൂർത്തിയായാൽ, ബാലൻ പൂർണ്ണമായി സ്ഥാപിതനാകുന്നു. അവൻ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും, രൂപവും രൂപരഹിതത്വവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

പൂര്വകര്മവിപാകേന പ്രാണിനാം വധബന്ധനമ് । വിപ്രാദീനന്ത്യജാന്സര്വാന്പാപം മാരയതി ധ്രുവമ് ॥ ൨,൨൫.

മുന്‍ കർമ്മഫലങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് എല്ലാ ജീവികളും കൊല്ലപ്പെടലും ബന്ധനവും അനുഭവിക്കുന്നത്. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് അന്ത്യജന്മാരെ വരെ, പാപം എല്ലാവരെയും നിർഭാഗ്യനാക്കുന്നു.

ഗര്ഭേ നഷ്ടേ ക്രിയാ നാസ്തി ദുഗ്ധം ദേയം മൃതേ ശിശൌ । പരം ച പായസം ക്ഷീരം ദദ്യാദ്വലവിപത്തിതഃ ॥ ൨,൨൫.

ഗർഭം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ആചാരങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട. കുഞ്ഞ് മരിച്ചാൽ പാൽ നൽകണം. ബാല്യത്തിൽ മരിച്ചാൽ പായസം അല്ലെങ്കിൽ പാൽ നൽകണം.

ഏകാദശാഹം ദ്വാദശാഹം വൃഷം വൃഷവിധിം വിനാ । മഹാദാനവിഹീനം ച കുമാരേ കൃത്യമാദിശേത് ॥ ൨,൨൫.

പതിനൊന്നാം ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, കാളയോ കാളയുടെ ആചാരങ്ങളോ ഇല്ലാതെ, വലിയ ദാനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, ബാലന്റെ ആചാരങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കണം.

കുമാരാണാം ചൈവ ബാലാനാം ഭോജനം വസ്ത്രവേഷ്ടനമ് । ബാലേ വാ തരുണേ വൃദ്ധേ ഘടോ ഭവതി വൈ മൃതേ ॥ ൨,൨൫.

ബാലന്മാർക്കും കുട്ടികൾക്കും ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും നൽകണം. മരിച്ചവൻ ബാലനോ യുവാവോ വൃദ്ധനോ ആകട്ടെ, ഉദകകുംബം ആചാരം നിർവ്വഹിക്കണം.

ഭൂമൌ വിനിഃ ക്ഷിപേദ്ബാലം ദ്വിമാസോനം ദ്വിവാര്ഷികമ് । തതഃ പരം ഖഗശ്രേഷ്ഠ ദേഹദാഹോ വിധോയതേ ॥ ൨,൨൫.

രണ്ടു മാസം പ്രായമുള്ളവയെയും രണ്ടുവര്‍ഷം പ്രായമുള്ളവയെയും നിലത്തിരുത്തണം; അതിന് ശേഷം, പക്ഷിശ്രേഷ്ഠാ, ശരീരം ചുട്ട് സംസ്കാരം നടത്തണം എന്ന് നിര്‍ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ശിശുരാ ദന്തജനനാദ്ബാലഃ സ്യാദ്യാവദാശിഖമ് । കഥ്യതേ സര്വശാസ്ത്രേഷു കുമാരോ മൌഞ്ജിബന്ധനാത് ॥ ൨,൨൫.

കുഞ്ഞിന് പല്ല് വരുന്നതുവരെ അവനെ ശിശു എന്നു വിളിക്കും; ചൂടി വളരുന്നതുവരെ ബാലന്‍ എന്നു പറയും. എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും, മൗഞ്ജി കയറ്റം കഴിഞ്ഞാല്‍ കുട്ടി കൗമാരം തുടങ്ങുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

ശൂദ്രാദീനാം കഥം കുര്യാത്സംശയോ മൌഞ്ജിവര്ജനാത് । ഗര്ഭാച്ച നവമം ഹിത്വാ ശിശുരാമാസഷോഡശമ് ॥ ൨,൨൫.

ശൂദ്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും മൗഞ്ജി കയറ്റം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ എങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്ന സംശയം ഉണ്ട്. ഗര്‍ഭകാലം കഴിഞ്ഞ് ഒമ്പതാം മാസം കഴിഞ്ഞ്, പന്ത്രണ്ടു മാസം വരെ ശിശുവാണ് എന്ന് കണക്കാക്കണം.

ബാലശ്ചാഥ പരഞ്ജ്ഞേയ ആമാസസപ്തവിംശതി । ആ പഞ്ച വര്ഷാത്കൌമാരഃ പൌഗണ്ഡോ നവഹാംയനഃ ॥ ൨,൨൫.

പക്ഷീ, ഇരുപത്തിയേഴു മാസം വരെ ബാലന്‍ എന്നു അറിയണം; അഞ്ചു വയസ്സുവരെ കൗമാരം, ഒമ്പതു വയസ്സുവരെ പൗഗണ്ഡം എന്നാണ്.

കിശോരഃ ഷോഡശാബ്ദഃ സ്യാത്തതോ യൌവനമാദിശേത് । മൃതോഽപി പഞ്ചമേ വര്ഷേ അവൃതഃ സവൃതോഽപി വാ ॥ ൨,൨൫.

പതിനാറാം വയസ്സുവരെ കിശോരനാണ്; അതിന് ശേഷം യൗവനം തുടങ്ങുന്നു. അഞ്ചാം വയസ്സില്‍ ദേഹവിയോഗം സംഭവിച്ചാല്‍, whether സംസ്‌കാരം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ, അതേവിധം ചെയ്യണം.

പൂര്വോക്തമേവ കര്തവ്യമീഹതേ ദശപിണ്ഡകമ് । സ്വല്പകര്മപ്രസങ്ഗാച്ച സ്വല്പാദ്വിഷയബന്ധനാത് ॥ ൨,൨൫.

മുന്‍പ് പറഞ്ഞ ചടങ്ങുകള്‍ തന്നെ ചെയ്യണം; പത്തു പിണ്ടം നല്‍കണം, കാരണം ഇവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങളും ലോകബന്ധങ്ങളും വളരെ കുറവാണ്.

സ്വല്ഷാദ്വപുഷി വസ്ത്രാച്ച ക്രിയാം സ്വല്പാമപീച്ഛതി । യാവദുപചയോ ജന്തുര്യാവദ്വിഷയവേഷ്ടിതഃ ॥ ൨,൨൫.

ശരീരം ചെറുതും വസ്ത്രവും ചെറിയതായതിനാല്‍ ചടങ്ങുകളും കുറവായിരിക്കും. ജീവന്‍ വളരുന്ന കാലം വരെയും ലോകബന്ധങ്ങള്‍ ഉള്ളതുവരെ ഇതുപോലെയാണ്.

യദ്യദ്യസ്യോപജീവ്യം സ്യാത്തത്തദ്ദേയമിഹേച്ഛതി । ബ്രഹ്മബീജോദ്ഭവാഃ പുത്രാ ദേവര്ഷോണാം ച വല്ലഭാഃ ॥ ൨,൨൫.

ഓരോരുത്തന്‍ക്കും ഉപജീവനം എന്താണോ അതാണ് നല്‍കേണ്ടത്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിത്തില്‍ ജനിച്ച പുത്രന്മാര്‍ ദേവന്മാര്‍ക്കും ഋഷിമാര്‍ക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്.

യമേന യമദൂതൈശ്ച ശാസ്യന്തേ നിശ്ചിതം ഖഗ । ബാലോ വൃദ്ധോ യുബാ വാപി ഘടമിച്ഛന്തി ദേഹിനഃ ॥ ൨,൨൫.

യമനും യമദൂതന്മാരും ഇവരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു, പക്ഷീ. ബാലന്‍, വൃദ്ധന്‍, യുവാവെന്നു വേറിട്ടു നോക്കാതെ, എല്ലാ ദേഹധാരികളും ഐക്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സുഖം ദുഃ ഖം സദാ വേത്തി ദേഹീ വൈ സര്വഗസ്ത്വിഹ । പരിത്യജ്യ തദാത്മാനം ജീര്ണാം ത്വചമിവോരഗഃ ॥ ൨,൨൫.

ദേഹിയ്ക്ക് ഇവിടെ എപ്പോഴും സുഖവും ദുഖവും അനുഭവപ്പെടുന്നു; പാമ്പ് പഴയ ത്വക്ക് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മാവ് ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.